Рыбаченко Олег Павлович
Pippi Caligas Longae Nicolaum Ii servat

Самиздат: [Регистрация] [Найти] [Рейтинги] [Обсуждения] [Новинки] [Обзоры] [Помощь|Техвопросы]
Ссылки:
Школа кожевенного мастерства: сумки, ремни своими руками Юридические услуги. Круглосуточно
 Ваша оценка:
  • Аннотация:
    Pippi Caligaslongas et amici eius Tommy et Annika tempore Imperii Tsaristi Nicolai II versantur. Haec turma magica puerorum Bellum Russo-Iaponicum vincere adiuvat, ita Russiam Tsaristicam a revolutione, variis seditionibus, et perturbationibus servans.
  Pippi Caligas Longae Nicolaum II servat
  ADNOTATIO.
  Pippi Caligaslongas et amici eius Tommy et Annika tempore Imperii Tsaristi Nicolai II versantur. Haec turma magica puerorum Bellum Russo-Iaponicum vincere adiuvat, ita Russiam Tsaristicam a revolutione, variis seditionibus, et perturbationibus servans.
  CAPUT I
  Pueri cum Pippi aliud ludum adventurosum ludebant. Forte accidit ut argentariam urbanam spoliare contigerant. Puella fortissima in mundo sursum deorsumque saltabat, per lacus nudis puerilibus pedibus aspergens. Navem quam ipsa aedificaverat gubernabat. Pippi navem suam vertebat et canebat:
  Quomodo viximus, pugnantes,
  Et mortem non timens...
  Sic tu et ego ex nunc vivemus...
  Pater meus princeps nobilis est,
  Et pactum irritum factum est,
  In fluctu marino et igne furioso,
  Et in furioso, furioso igne!
  Et puero puellaeque in litore stantibus, lineam piscatoriam tensam tenentibus, milvo monstruoso tenso volitante, nictu avertit. Pippi valde gaudebat. Per ultimam eorum expeditionem, patrem e manibus latronum marinorum liberaverat. Quod erat optimum. Sed scilicet, iterum discesserunt. Et in hoc sapientia erat. Cum liberi prope inter se vivunt, vel potius cum parentibus, cito hoc defatigantur, et rixari incipiunt, et priusquam sentias, inter se oderunt.
  Sane interdum parentes et liberi sunt inimici implacabilissimi. Quam ob rem Pippi nolebat multum temporis cum patre suo, quem a fato nefario servaverat, agere. Latrones patrem eius fame paene necaverunt. Quamquam paulum victus huic regi Marium Australium profuit, adiuvans eum ad pondus amittendum.
  Sed Pippi etiam matrem habet. Et ea quoque persona alicuius momenti est, maga quae magiam potentem exercet. Sed filiam suam non agnoscit, et Pippi cum ea necessitudinem omnino frigidam habet. Quamquam magia res mirabilis est. Unde igitur haec puella tantam vim corporis insignem accipit?
  Infans aliqua potione lavatam esse debet, quamquam non meminit quam. Quid autem fieret si homo mortalis tale elixir magicum biberet?
  Tommy et Annika sunt pueri dulces, sed satis ordinarii, nullis ingeniis specialibus carentes, excepta fortasse imaginatione dives et facultate scribendi. Et Pippi certe cum eis gaudet.
  Ecce Tommy bracis brevibus indutus; caelum est calidum et aprum. Puer aliquid clamat et filum trahit. Satis ridiculum est.
  Annika ridet et clamat:
  - Euge! Draco altius volat!
  Pueri sandaliis induti vagantur, nudis pedibus, sicut Pippi, verecundi, et fortasse se nimis pauperes existiment. Praesertim cum Suecia, cum sit terra septentrionalis, aestates non soleat habere calidas. Sed hiemes quoque non sunt frigidissimae, propter Flumen Sinus Mexicani.
  Pippi parvam suam navem ad litus direxit et ad stationem appulit. Laeta nuntiavit:
  - Scis, mater mea omnino non mortua est, et illa omnino non est angelus!
  Annika gaudio exclamavit:
  - Optimum est quod illa vivit! Et tu non es orphanus!
  Tommy notavit:
  - Ego quoque putavi matrem puellae tam fortis corpore sic mori non posse!
  Pippi subridens respondit:
  - Itaque mihi aliquid misit!
  Et puella heroica lagenam nudis digitis pedum collo prehendit et eam alte iecit. Pippi nuper decreverat calceos omnino relinquere et membra inferiora tam efficaciter quam manus uti! Atque sane, lagenam iecit et iterum cepit.
  Thomas exclamavit:
  - Sed re vera non debuisti recusare in circo laborare! Pretiosus fuisses!
  Puella heroina honeste respondit:
  - Nolo habere dominos et superiores supra me! Malo esse mihi ipsi dominus!
  Annika exclamavit et notavit:
  - Bene, ita, id est optimum! Elegantior fieri et te ipsum esse!
  Pippi subrisit et notavit:
  - Calceos exue! Res digitis pedum iactare exercebimus. Sentio nos mox aliquas res perquam excitantes exspectturos esse.
  Puella autem heroina piscem cepit et nudis digitis pedum cepit. Per aerem volavit, squamis argenteis in sole micantibus.
  Puer dulci vultu rogavit:
  - Fortasse ampullam aperire debes? Videamus quid mater tua miserit.
  Pippi subridens exsiluit, saltum rapidum faciens, deinde callide descendit, quo facto respondit:
  - Minime! Id paulo post faciemus! Interim, te docebo quomodo cultros nudis pedibus iacias!
  Puella autem heroica in litus saliit. Tum se velut turbo circumvertit. Hoc in extremo pedis fecit, dum altero pede callide lapillos de litore colligebat et iaciebat. Corvos percussit, quo facto plumis amissis, timore crocitantibus, aufugerunt.
  Pippi risit et cecinit:
  Car, car, car, car,
  Corvi clamant...
  Tale donum habent,
  Regi sunt magna throna,
  Et tantum clamorem habent - kar!
  Post quod puella substitit et clamavit:
  - Age igitur, exue calceos, aut ego ipse faciam!
  Tommy et Annika, Pippim serio loqui videntes, non contenderunt. Praesertim cum caelum calidum et aprum esset. Pueri autem subriserunt cum parvi lapilli in ripa fluminis plantas eorum nudas pungerent.
  Puella heroica cantillavit:
  Te ipsum dura si vis valere,
  Conare te sine medicis agere...
  Post quod planum calculum nudis digitis pedum prehendit et tam callide iecit ut arcum describeret et ad Pippium iterum rediit.
  Puella exclamavit:
  - Bene, quomodo est?
  Tommy cum admiratione respondit:
  - Bene! (or) - Bene!
  Pippi severe dixit:
  - Nunc tibi vices sunt!
  Puer inepte conatus est lapidem planum pede puerili tollere, sed e digitis nudis elapsus est. Tum Tommy iterum conatus est, et iterum frustra. Tantum tertio conatu puer lapidem pede puerili prehendere potuit.
  Pippi iussit:
  - Iacta!
  Tommy crus sustulit et iecit, sed statim aequilibrio amisit et cecidit.
  Pauci pueri procul vagantes cachinnis proruperunt. Penny quoque subrisit, dicens,
  "Ita vero, parvus es fortasse, sed tam ineptus es quam hippopotamus!"
  Tommy, quamquam genu leviter laesit, sensum humoris retinuit, canens:
  Omnia peritiam requirunt,
  Duratio, exercitatio!
  Cum omni defectu,
  Scire quomodo resistere!
  Pippi annuit probans:
  - Bene loqueris! Eheu, nunc Annika es!
  Puella etiam primo tempore nudis digitis pedum calculum capere vix potuit. Et cum ille eum iecisset, vix illa aequilibrium servare potuit, bracchiis extensis. Calculus autem tantum metrum volavit antequam caderet.
  Pippi notavit:
  - Sexus pulcher fortiorem superavit!
  Thomas clamavit:
  - Sine me iterum facere!
  Hoc tempore, puer callidius planum calculum sustulit et trans aquam iecit. Non admodum feliciter, sed hoc tempore longius volavit.
  Pippi annuit probans et dixit:
  Stude, stude, et iterum stude!
  Puer et puella exercere coeperunt. Calculos sustulerunt-feliciter, multi erant iuxta litus, densi-eosque iecerunt. Et rem bene gesserunt-mediocriter.
  Pippi interdum corvos sagittis iaculabatur, sed non letaliter, ita ut plumas amitterent et canerent:
  Corvus niger in facie mortis,
  Victima media nocte exspectat...
  Corvus niger immortalitatis custos,
  Ad sepulcrum te conveniet!
  Quidam pueri etiam calceis depositis lapides iacere coeperunt. Risus puerorum audiebatur, et interdum etiam pugnis utebantur.
  Tommy notavit:
  - Exemplum malum contagiosum est!
  Annika contra-quaestionem proposuit:
  - Cur malum est? Ad novas pugnas et aventuras nos paramus!
  Puer logice respondit:
  "Quid te impedit quominus lapidem aut cultrum manu iacias? Numquam tam accurate pede aliquid iacere potes!"
  Pippius obstitit:
  - Quomodo hoc nondum fieri potest!
  Et puella heroina calculum accepit et, nudo pede prehendens, ita iecit ut praetervolaret et pinguem tasonem in duas partes fregeret.
  Pueri puellaeque manus plauserunt et admiratione sibilaverunt.
  Tommy autem sententiam non mutavit:
  "Pippi phaenomenon est! Sed nos pueri ordinarii sumus, id facere non possumus! Pauci adulti quod illa facit facere possunt!"
  Puer bracis indutus exclamavit:
  - Puella est optima! Utinam volare discere posset!
  Pippi dentes nudans respondit:
  - Discam! Mea mater volare potest!
  -Estne illa angelus?
  Puella heroina rugivit:
  - Non, saga est! Et saga potentissima in mundo!
  Annika rogavit:
  - Malum an bonum?
  Pippi suspirans respondit:
  - Aliud! Sed saepius malum quam bonum! Interdum autem bonis hominibus prodest!
  Tommy, flavi capitis nutu, confirmavit:
  - Bene est si hominibus prodest, bonam famam adipiscetur!
  Pippi respondit manibus stans et cantans:
  - Quis hominibus auxilium fert,
  Tempus perdit...
  Bonis factis,
  Clarus fieri non potes!
  Post quod tam suaviter risit. Duo vigilum vigiles in litore apparuerunt. Uniformes et galeas gerebant. Sibilare coeperunt.
  Pippi surrexit et rogavit:
  - Quae assertiones, vigiles!
  Custos murmuravit:
  - Cur corvos terres?
  Puella heroina risit et respondit:
  - Sed num vere corvi sunt? Vere daemones sunt qui ex inferis effugerunt! Nonne vides? Et voces eorum vere daemonicae sunt!
  Riserunt vigiles, alter autem rogavit:
  - Nonne vos, pueri, nudis pedibus algidi estis?
  Respondit Tommy:
  - Minime! Bonum est quod tempestas calida est!
  - Cave, crura tua amputabis!
  Et coniuges se converterunt, in quodam birota semi-mechanica, semi-motorizata erant. Et omnia murmurare coeperunt.
  Pippi subridens cum risu notavit:
  Et volo, volo, volo, volo, iterum volo,
  Trans tecta curre columbas persequens...
  Pueros lacessere, eos percutere...
  Omnes palos in birota everte!
  Tommy cum risu notavit:
  - Fortasse ad kioscum currere et glaciem emere debemus?
  Pippi risit et garrit:
  Aliquid omnino falsum faciens,
  Dulcior est etiam quam glacies!
  Annika logice notavit:
  - Si omnes faciunt quod non debent, mox propter sordes et sordes in viis ambulare non poterit!
  Tommy confirmavit:
  - Etsi ordo taediosus est, sine eo vivere non potest!
  Pippius logice notavit:
  - Prorsus - medium aureum nobis opus est. Aequilibrium inter anarchiam et dictaturam est democratia!
  Unus e pueris animadvertit:
  - Ingeniosus es! Probabiliter discipulus egregius es!
  Pippi caput quassavit:
  - Non eo ad scholam!
  Pueri choro rogaverunt:
  - Cur?
  Puella heroina cecinit:
  Qualis vita scholastica est haec?
  Ubi quotidie probatio est,
  Additio, divisio
  Tabula multiplicationis!
  Tommy respondens cecinit:
  Si nullae scholae essent,
  Ad quid quis iret...?
  Ad quid homo demersus esset?
  Rursus in barbarum converterem!
  Et puer, nudis digitis pedum, hac vice lapillos satis accurate iecit et corvum percussit, qui duas pennas amisit.
  Pippi serio dixit:
  - Tam callidus es, sed oblitus es te corvos sagittis iaculare non posse!
  Tommy exclamavit:
  - Cur sclopetum explosivum clamaret et tuus taceret? Ipse eos persequi coepisti!
  Puella heroina animadvertit:
  - Et ego puella lasciva sum! Pueri, nolite exemplum meum sequi! Sum valde improba!
  Pippi autem manum extendit et nudis digitis pedum nasum Tommy prehendit. Puer exclamavit; vere dolebat, et puella heroina vim titanicam possidebat. Annika exclamavit:
  - Quid agis? Nasum eius avelles!
  Pippi dimisit et garrivit:
  Caeli adiuvent,
  Et progressus non in dubium est...
  Miraculis credes,
  Tum fortasse nihil tibi occurret!
  Sane nasus Tommy valde tumidus erat et prunum instar videbatur. Et manifeste dolebat.
  Pippi iterum annuit assensus:
  - Ita vero, noxius sum, taeterrimus, noxius sum, maxime noxius! Et mater mea noxius est, simpliciter Satanas!
  Tommy lacrimans dixit:
  - Quid si parentes mei me rogaverint quis nasum meum sic inflavit?
  Puella heroica confidenter dixit:
  - Ante nuptias sanescet! Interea, fortasse aliquid aliud facere potes!
  Annika cum puerili risu rogavit:
  - Quid faciemus?
  Pippi suggessit:
  "Ludum agamus. Lapides alte iaciemus et numerabimus. Qui lapis terram ultimus tangit, vincit, et omnes alii ictum accipient!"
  Pueri statim tristes facti sunt et clamare coeperunt:
  - Minime! Minime! Minime! Hoc non sufficiet! Frontes nostrae non ex ferro fuso factae sunt!
  Pippi risit et notavit:
  - Sexus fortior est! Puellam parvam timere!
  Unus e pueris flavioribus respondit:
  - Vim elephantis habes!
  Puella heroina risit et cecinit:
  Pippi Superman sum,
  Non egeo auxilio...
  Mox deponam.
  Elephas ferox!
  Sicut leo in tenebris repeo,
  Nato ut passer...
  Et sensum olfactus sicut canis,
  Et oculum quasi aquilae!
  Post quod Pippi iterum manibus erecta, paucos lapillos in nudas, pueriles plantas suas iactavit et iactare coepit.
  Et valde frigidum et expressivum videbatur.
  Annika manibus stando conata est, sed aequilibrio amissa cecidit. Tum Antonius ei auxilium tulit, et puella se erigere potuit, puero pedes eius nudos tenente. Sed statio manibus dura erat, et Annika concidit.
  Pippi animadvertit:
  "Vos pueri exercere debetis. Amicae Supergirl non tam imbecilles esse debent. Et vos ipsos et me dedecoratis!"
  Antonius murmuravit respondens:
  Puer Suecicus, gladium in manibus cape,
  Ne sinas honorem tuum pudore conculcari...
  Pars terrae hosti erit,
  Credo momentum conversionis mox venturum esse!
  Pippi cum vultu hilari animadvertit:
  - Bene scribis, Byronule, sed tamen exercitia quaedam tibi facienda sunt!
  Anniki annuit:
  - Parati sumus!
  Alii pueri puellaeque, nudis pedibus pulsantibus, confirmaverunt:
  - Scilicet, centum per centum!
  Pippi, velut turbo rotans, cecinit:
  Unus, duo, tres, quattuor, quinque,
  Ordine computa...
  Pueros numerabimus,
  Impletio incipit!
  Et illa imperare coepit. Primo, pueri bracchiis ante se extensis in genua se conscenderunt, deinde alia exercitia fecerunt. Et laeti et contenti videbantur.
  Pippi iterum cecinit, nictans:
  Unus ictus, duo ictus,
  Titubat...
  Unus ictus, duo ictus,
  Iacet circum...
  Una tabula, duae tabulae,
  Feretrum aedificatur,
  Spatula una, spatulae duae,
  Fossa effoditur!
  Tommy obstitit et iratus pedem nudum pulsavit:
  - Minime! Haec carmina mala et maligna sunt, ea canere non debemus!
  Annika confirmavit:
  - Hoc est prorsus, aliquid benignius et magis sincerum tibi cantandum est, exempli gratia...
  Puella autem cantillavit:
  Pueri per agrum currunt,
  Sol omnibus laete splendet...
  Pueri saliunt ut lepores,
  Credo iuvenes nullas difficultates habituros esse!
  Pippi obstitit et pedem nudum puerilem tam vehementer pulsavit ut lapillus sub calce rotundo frangeretur:
  - Minime! Hoc non fiet! Mundus crudelis est et sceleratis plenus, et mali puniendi sunt! Boni pugnos habere debent!
  Unus e pueris animadvertit:
  - Nisi repugnaveris, certe exul fies et etiam puellae te verberabunt!
  Pippi circum se vertit et cecinit:
  Quisquis vir est miles nascitur,
  Ita accidit ut gorilla lapidem cepit...
  Cum hostes legio innumerabilis sint,
  Et in corde flamma vehementer ardet!
  
  Puer sclopetam automatariam in somniis videt,
  Autocinetum cisternae limosinae praefert...
  A nativitate, illam ordinationem exercebit,
  Ut in mundo sola vis colatur!
  Tommy puellae bellicosae audacter respondit:
  Non malum est fortem esse, id certe est,
  Sed pilas adhuc coquere debemus!
  Pueri strepere coeperunt. Unus ex eis, altissimus, dixit:
  "Quid prodest intelligentia sine viribus? Stultus iracundus etiam pertinacissimum academicum strangulare posset!"
  Tommy contradixit:
  - Sed vir callidus mille stultos botiros sibi servire cogere potest!
  Puer subrisit et respondit:
  - Coge me aliquid facere si tam callidus es! Iuro me tibi non parere!
  Tommy subrisit et murmuravit:
  - Credo me te cogere posse ut pareas!
  Puer satis altus murmuravit:
  - Minime!
  Tommy voce aequabili dixit:
  - Sta super illum lapidem et videbis!
  Puer quidam, qui tredecim fere annos natus videbatur, hoc est, multo maior natu et altior quam similis suus, in lapide stans, nudis pedibus, murmuravit:
  - Quid igitur? Agamus!
  Tommy cum risu dixit:
  - Iam petitionem meam implevisti stando in lapide!
  Puer desiluit et murmuravit:
  - Minime, id non valet!
  Pippius obstitit:
  - Omnia valent! Itaque nunc ad tabernam curris et placentam Reginae Nivalis omnibus pueris pecunia tua emes.
  Satis magnus pro aetate sua, re vera fere eiusdem aetatis est ac Tommy, quamquam maior natu videtur, circiter tredecim annos natus, suspirans dixit:
  - Libum Reginae Nivalis? Tantam pecuniam non habeo!
  Pippi murmuravit:
  - Mentiris! Habeo! Per loculos tuos scrutabor et omnia quae habes accipiam!
  Puer suspirans dixit:
  - Volebam mihi birotam cum motore emere!
  Puella heroina subrisit et notavit:
  - Vere? Eheu, pulchram habes birotam, etiam sine motore! Age, placentam eme antequam faciem tuam livoribus pingo!
  Puer aliquid dicturus erat, sed Pippi lapidem in dextram manum prehendit. Tam vehementer eum compressit ut sub pressione rumpi et in arenam dissolvi videretur.
  Puella heroica murmuravit:
  - Bene! Quid ibi stas?
  Puer cursus ausus est, ne calceos quidem indutus, nudis calcaneis velut undae cuiusdam parvi animalis micantibus.
  Pippi subridens cecinit:
  O cur, cur, cur, cur
  Signum commeatus viride erat...
  Et quia, quia, quia,
  Quod vitae amore captus erat!
  Tommy notavit:
  - Cur et fortes et iusti estis?
  Annika cum suspiro notavit:
  "Regina Nivalis est placenta optima. Sed etiam eget..."
  Una ex puellis exclamavit:
  - Lac recens!
  Pippi confidenter respondit:
  - Bene, id non erit problema, lac erit!
  Et puella heroica sibilavit. Et profecto, puer nudis pedibus indutus bracis apparuit, situlam tenens. Aliquid album in ea aspergebatur.
  Pippi puero nummum aureum parvum iecit, qui, quasi dolus magi, subito in palma eius vacua apparuit. Puer se inclinavit et gratias egit. Altera manu corbem poculorum chartaceorum tenebat. Prope stabat mensa aurantiaca, et pueri ad eam consederunt. Puer bracis et tunica scissa indutus lac in pocula eorum infudit. Captivus iuvenis apparuit cum placenta satis magna, floribus et magnis nivibus cremoris ornata.
  Pippi cultrum e cingulo extraxit et frusta secare coepit. Ad eius nutum, puer tunica scissa et vir robustus qui libum attulerat ad mensam consederunt.
  Pippius cum risu respondit:
  - Nullum malum in corde meo est! Eamus!
  Frustum quoque sibi abscidit, post quod dixit:
  - Sed lente ede! Aliquid tibi dicam!
  Puella heroina subrisit et notavit:
  "Ego et amici mei, Tommy et Annika, patrem meum e captivitate piratarum liberavimus. Hoc scitis. Sed nolite putare me omnes velut catulos dispersisse. Primo, multi piratae erant, secundo, sclopeta et tormenta habebant, et tamen, quamvis puella fortis sit, non est immune a globulis!"
  Puer procerus annuit et dixit:
  - Ita, intellego, vis bruta non omnia solvit!
  Pippi annuit cum risu:
  - Ita amicus meus Tommy consilium ingeniosum excogitavit!
  Omnes pueri puellaeque choro exclamaverunt:
  - Et quale consilium!
  Tommy cecinit:
  - Exercitus, heu, impedimentum est,
  Robur est intelligentia, nulla necessitas...
  Non directe ad impetum progrediemur,
  Nullae vires, nullae vires, nullae vires,
  Intelligentiam requirit!
  Pippi risit et respondit:
  - Hoc est magnum nostrum secretum,
  Crede an non?
  Annika cum risu animadvertit:
  "Ut hostem fortissimum vincas, vitia eius nosse debes. Alioquin te instar leporis in radio lucis invenies!"
  Tommy confirmavit:
  Hostis exploratus iam semi-victus est!
  Pausa facta est. Pueri otiose placentam deliciosam consumpserunt et lacte recenti, paene fumante, perfuderunt. Annika subito rogavit:
  - Cuius lac est hoc?
  Unus e pueris murmuravit:
  - Cuius? Sapidius est quam bovis!
  Puer tunica scissa indutus respondit:
  - Hoc est lac unicornis feminae. Et omnia vulnera bene sanat.
  Tommy machinaliter nasum suum, quem nuper digitis nudis ferreis Pippii tumuerant, tetigit et notavit:
  - Euge! Omnia bene processerunt! Optime!
  Puer tunica scissa annuit:
  "Ita vero, hoc lac est mirabile! Si quis cicatrices habeat, illae quoque evanescent. Sed infeliciter, unicornis semel tantum in hebdomada mulgitur!"
  Pippi annuit digitisque crepuit, tum nummum aureum iniecit et notavit:
  "Hic puer non est prorsus simplex. Pauperrimus videtur, sed re vera, olim unus ex paginis Sancti Nicolai erat, sed deinde propter aliquod delictum expulsus est!"
  Puer tunica scissa annuit:
  - Infeliciter, me iusta de causa eiecerunt! Paene perturbationem generalem excitavi!
  Et puer magus cecinit:
  Frost Voivoda pugnam duxit,
  Et baculum suum vehementer quassavit...
  Nix et magnae procellae nivales coortae sunt,
  Procella nivis betulam curvavit!
  CAPITULUM II.
  Thomas exclamavit:
  - Vah! Glacies totalis et quid est illa?
  Puer, tunica scissa indutus ut abdomen sculptum appareret, respondit:
  "Cum baculo!" puer celeriter addidit. "Volui ut ver citius adveniret, sed sciendum est quomodo baculum recte tractare. Attamen, si prospere eveniret, peius etiam esse potuisset: inundationes terribiles coepissent, et sol tam calidus fuisset quam Sahara in Europa!"
  Tommy choro respondit:
  Nulla miracula in hoc mundo sunt,
  Circumdati sumus tumultu et tumultu...
  Et semper mihi aliquid deest,
  Et semper mihi videtur mihi aliquid deesse!
  Hieme aestate, hieme aestate,
  Autumno veris!
  Pippi iratus fremuit:
  - Mihi videtur te ingenio carere! Et nimia est stultitia!
  Tommy risit et respondit:
  - Mentes nostrae benignae esse debent, et corda nostra sapientissima!
  Annika cum risu exclamavit:
  Impetus animae mirabilis pulchritudinis,
  Fortis pugil pro patria pugnavit...
  Postremo, mirabilia somnia vera facta sunt,
  Non timebat classem inimicorum malorum!
  Pippi dulciter respondit:
  - Ita, intellego, scis quomodo consonare, sed non bene pugnas!
  Tommy contradixit:
  - Minime! Meministi me calcitrationem humilem ostendisse, et eam satis dextre reproduci, et piratae capita cum fragore colliderunt!
  Annika addidit:
  - Et eum supplantavi et nauclerus pirata per scalas praecipitavit!
  Puer longus sibilavit:
  - Vah, nimis cogitare videris!
  Pippi, nudis digitis pedum, frustum cremoris in puerum iecit, nasum eius feriens et sibilavit:
  - Ecce, si amicos meos calumniaris, id capies!
  Tommy cum dolore exclamavit:
  Peccator debitum suum accipiet,
  In igne ardebis sicut aranea...
  Daemones te in inferis cruciabunt,
  Qui Satanam colebant!
  Annika subrisit et notavit:
  - Ita vero, frater meus vir est vere iucundus! Scribit sicut Byron!
  Pippi pugnum quassavit:
  - Modestior esto! Modestia est summa ingenii gloria! Praesertim cum Byron-bene, pulchra est carmen, ut minimum dicam, sed quod ad rem attinet, non dicerem eam esse praeclaram!
  Una ex puellis ad mensam sedentibus exclamavit:
  Quidquid poterant consonabant,
  Modo defessi eramus,
  Quot bananas legere potes?
  Cocoem bibere melius est!
  Et pueri in risum proruperunt. Risus eorum erat hilaris et ludicrus, et in summa erant tam, bene, dulces, et vultus eorum erant iucundi. Iuventus plerumque pulchra est, quod plus est quam de senectute dici potest.
  Tommy notavit:
  - Multi pueri carmina componere possunt! Etiam donum speciale est quod habent!
  Annika annuit cum risu:
  - Et praesertim si spirituale est et Aprilem, vel etiam melius, Maium, in anima florere facit!
  Pippi risit et garrit:
  - Sine ut Tommy aliquid animosum cantet! Ei tres nummos aureos integros pro eo dabo!
  Una ex puellis exclamavit:
  - Sine me cantare et saltare!
  Pippi risit et respondit:
  - Fortasse... Sed mihi opus est puero ut ipse aliquid componat, aliquid valde facetum et pulchrum!
  Puer longus animadvertit:
  Pecuniam in placenta expendi. Visne me saltare?
  Puella heroina subrisit:
  - Minime! Iam hippopotamum saltare vidi!
  Annika cum risu garrivit:
  Elephanti, hippopotami, tigrides, sirenes,
  Tam celeriter sub coactione saltare possunt!
  Pippius interpellavit:
  - Non te rogo ut parodiam agas, sed ut aliquid animatum agas!
  Tommy confidenter annuit.
  -Si placet! (or) -Si placet!
  Post quod puer, qui rimare poterat, canere coepit:
  Quod fecisti splendet,
  Gratia super genus humanum effusa est!
  Haec sunt quae tu, Deus sancte, mihi dedisti,
  Anima, gaudium, misericordia ex animo!
  
  Lucifer, nos in Sodomam conversus,
  Proles peccati et superbiae!
  Gladium suum ad thronum sacrum Domini sustulit,
  Et decrevit se nunc omnipotentem esse!
  
  Chorus.
  Deus meus, quam pulcher et purus es,
  Credo te infinite recte dicere!
  Vitam tuam gloriosam in cruce tradidisti,
  Et nunc erit amaritudo in corde meo in aeternum!
  
  Tu es Dominus pulchritudinis, gaudii, pacis et amoris,
  Exemplar lucis infinitae ac clarae!
  In cruce sanguinem pretiosum effudisti,
  Planeta sacrificio infinito servata est!
  
  Malum furit in cordibus rebellibus,
  Satanas unguibus suis genus humanum dilaniat!
  Mors autem in pulverem projicietur,
  Et Dominus nobiscum erit in aeternum!
  
  Diabolus bellum contra Dominum Deum gessit.
  Hostes crudeliter et perfide pugnaverunt!
  Christus autem Satanam amore contrivit,
  Veritatem suam in cruce probans!
  
  Nos fratres in unum flumen coalescere debemus,
  Cor, mentem, et sensus tuos ad Iesum dirige!
  Ut Deus Magnus nos adiuvet ad salutem,
  Et in aeternum et in aeternum Dominum laudabimus!
  
  Ut anima pacem suam in perpetuum inveniat,
  Totus mundus in messe Domini una laborare debet!
  Et in aeternum, Omnipotens, tecum erimus,
  Cupio acrius acrius precari!
  
  Quae fecisti, in aeternum manebunt,
  Infinitus et sapiens universi rector!
  Illuminasti me fluminibus vitae,
  Et credo amorem nostrum verum fore!
  Pueri manus plauserunt, vultibus dulcibus laetitia fulgentibus.
  Pippi Calzalonga exclamavit:
  - Euge! Meruisti, puer, non solum tres, sed quattuor aureos nummos.
  Et puella heroica circulum flavum nudis digitis pedum iecit. Tommy eum cepit. Tum Pippi alium pede fusco iecit. Et puer eum iterum cepit.
  Et tertius palma callide captus est. Sed Tommy quartum amisit.
  Pippi notavit:
  - Longe adhuc abes a simia!
  Puer ad haec logice respondit:
  - Sed simiae carmina non componunt! Et dexteritas sine intelligentia est sicut sclopetum sine visu!
  Puella heroina murmuravit:
  - Id negare non potes! Insanum est...
  Pippi ioco quodam uti voluit, sed nihil facetum in mentem venit. Itaque calculum nudo pede altius iecit. Tam alte volavit ut e conspectu evanesceret.
  Puella heroica murmuravit:
  -Nemo est fortior me! Et mihi oboedies!
  Annika notavit:
  - Submitte, fortasse submittemur, sed sola vis non sufficit ut te homines ament! Saepe etiam contrarium fit!
  Tommy logice notavit:
  - Simile est fabulae cum puer puellae clamavit, "Te flagello verberari iubebo et me vehementer amabis!"
  Pippi risit et exclamavit:
  Mundus in violentia fundatur,
  Vulcanus irae plena vi erumpit...
  Summa virium tensio,
  Cum dolore et metu expergiscitur!
  Pueri puellaeque prae displicentia sibilaverunt. Et Tommy declaravit:
  - Minime, hoc falsum est!
  Annika etiam cecinit:
  Omnes homines in magno planeta,
  Semper amici esse debemus,
  Liberi semper ridere debent,
  Et in mundo tranquillo vivas,
  Liberi ridere debent,
  Liberi ridere debent,
  Liberi ridere debent,
  Et in mundo tranquillo vive!
  Pippi subrisit et notavit:
  - Bene, dictum est, sed pax notio relativa est et eam tibi clare et rhythmo consonante explicabo!
  Post quod puella heroina canere coepit:
  Nunc, si difficultates in universo sunt,
  Non quovis pretio fit...
  Mutationes iam non vis,
  Vir nescit quid velit!
  
  Et ibi est Chernobog magna potentia praeditus,
  Magnus potestatem universalem habet...
  Virum ictum in frontem directe ferit,
  Ne genus humanum omnino ferum fiat!
  
  Ita, Virga Omnipotens Eum creavit,
  Ut homines sensum habeant ad se evolvendum...
  Ut quis omnia simul velit,
  Et homines fortiter pugnare didicerunt!
  
  Ut bellator malum vincit,
  Rod id ad utilitatem hominis creavit...
  Et animae et corpori bonitatem effudit,
  Numquam nimis sero est discere pugnare!
  
  Quid vult Deus Omnipotens?
  Ne audeant Elfos genua flectere...
  Ne mala fortuna regat,
  Ut centenae generationes crescant!
  
  Ita, Chernobog est incitamentum hominibus,
  Ut nulla sit ignavia, nulla stagnatio...
  Ut orchestram in frusta confringas,
  Per Okrlin acie amica ambulemus!
  
  Noli ergo errare si difficile est,
  Cum difficultates patriam adferunt...
  Virga id pulchre et facile faciet,
  Utinam homines moverentur!
  
  Et Chernobog tantum frater tuus maior natu est,
  Quamvis severus sit, te sine fine amat...
  Maximum exitum consequeris,
  Cum Elfiae in aeternum servies!
  Pippi tanta vi acerba cecinit, et sane optime. Tum sibilavit. Plures corvi simul defecerunt. Et dum illa cadebat, unus galeam vigilis percussit qui clam puerorum laetitiam observabat. Atque vigil vere exanimatus est.
  Tommy cum aplombe garrit:
  Sol super nos lucet,
  Non vita, sed gratia...
  Eis qui pro nobis responsabiles sunt,
  Tempus est intellegere! (or) Iam tempus est intellegere!
  Parvuli sumus,
  Et manducare amamus!
  Et mater nostra nobis dicit,
  Dum brassicam mordo...
  Et puls coquet,
  Spero eam vacuam esse!
  Pippi hoc contradixit nudo et valido pede pulsando:
  - Minime! Id non conveniet! Non potes matri tuae dicere ut inanis sit, et malum et turpe est!
  Annika explicavit:
  - Frater meus voluit puls puls futuram esse vacuam, et omnino non matri!
  Tommy confirmavit:
  - Puls edere non amo. Bene, fortasse puls semolae cum confectione satis bona est, sed hordeum vel avena, exempli gratia, omnino sapida non sunt!
  Una ex puellis ad mensam sedentibus exclamavit:
  Puls semolae cum dulciario ficis est mirabilis! Valde eam commendo!
  Puer tunica scissa et olim minister Sancti Nicolai dulci vultu cecinit:
  Chocolata, chocolata, chocolata,
  Credo fore harmoniam in domo nostra!
  Pippius exclamavit:
  - Age, salta! Volo ut nos rideamus!
  Puer obiecturus erat, sed, severo aspectu puellae potentis capto, mansuete e sella surrexit. Abiit et saltare aliquid inintelligibile coepit.
  Nudi pedes pueri, qui tredecim annos natus videbatur, praeterierunt. Pippi et alii pueri subriserunt. Res vere ridicula erat.
  Tommy rem non prorsus ad rem pertinens effutit:
  - Domina mea, leporibus te offendi non oportet!
  Pergere voluit, sed aliquid in carmine non congruebat... Pippi puerum nudis pedibus saltantem paulisper diutius observavit, sed taedio affectus est. Et imperavit:
  - Unus, duo, tres - congela!
  Saltatio cessavit. Puella autem heroina declaravit:
  - Omnes, dispergite! Amici me sequuntur, lagenam aperiamus!
  Post quod sursum exsiliet et decem metra saltabit, deinde ad terram cadet.
  Liberi non contenderunt et vias suas separatim abierunt. Tommy et Annika cum Pippi manserunt.
  Puer etiam cecinit:
  Pueri, ad scholam parate vos,
  Gallus iamdudum cantavit...
  Faciem tuam cremore tantum lava,
  Discipuli primae classis id facere non possunt!
  Puella heroica murmuravit:
  - Non es discipulus primi gradus! Paene adultus es! Decem anni fere lapis miliaris est!
  Tommy accepit et iterum garriit:
  De diaeta Hollywoodensi,
  Quam celerrime potui illuc me movi...
  Sed duo convivia agitata sunt,
  Tres dies natales, anniversarium!
  Annika subrisit et dixit:
  "Tamen tam iucundum est esse pueros, non adultos! Exempli gratia, quantum volumus edere possumus nec pondus adipisci, etiam sine diaeta!"
  Pippi vehementer notavit:
  - Tam vehementer te veham ut ne diaeta quidem indigeas! Id certum est! Gracilis eris quam baculus!
  Thomas exclamavit:
  Cena familiaris in popina,
  Prandium copiosum in sauna Finnica...
  Lacus situs est...
  Funus, receptio amica!
  Ad domum, ubi Pippi Longstocking habitabat, se contulerunt. Postquam pater eius, rex marium australium, rediit, domum suam leviter refecerat. Eam colore aurantiaco pinxit et in formam gemmae rosae fecit.
  Pueri nudis pedibus incedebant, et plantae Tommy et Annikae iam ardere et prurire a parvis lapillis incipiebant. Primo non animadvertuntur, sed si diu per semitam ambulas, cum pedes tui non assueti sunt nudis pedibus esse, post aliquod tempus sentis quasi calcanea tua bambuseis verberentur.
  Itaque puer et puella gemere et claudicare coeperunt, sed caligas et soleas non induerunt propter superbiam, ne imbecilles coram Pippi viderentur.
  Sed cum domum ingressi sunt et solae detritae ac scissae liberorum molle, sericeum, nuper emptum tapete Persico incederent, vere beatum erat.
  Tommy, puer decem annorum fere, exclamavit:
  - Quam titillans et iucundum!
  Annika assensa est:
  - Ita vero, optimum est, quasi felem blandiri!
  Pippi annuit:
  "Optime agis. Vidi quam male laesae essent crura tua. Sed perseverasti et ridere perrexisti. Et pro eo, gratias tibi ago!"
  Post quod puella heroica lagenam in mensa nigra laccata posuit. Nudis pedibus in superficiem carbonariam saliit et cecinit:
  Nolite desistere, viri pugnatores,
  Audacter in proelium ingredimini...
  Tum magnus eris,
  In pugna acerrima et corporea!
  Tommy notavit:
  - Naturaliter magni erimus!
  Pippi lagenam in mensa posuit et fundum eius percussit. Et suber evolavit. Et proximo momento, charta complicata. In ea scriptum erat: "Quid est Arabice?"
  Pippi oculos contraxit et animadvertit:
  - Hanc linguam me nosse puto! Multae incantationes in ea scriptae sunt.
  Et puella-heroina legere coepit, labia movens.
  Tum illa cum subridens dixit:
  "Vah! Evenit ut mater mea mihi medallam miserit quae nos per tempus transportare potest. Sed etiam mihi dicit se a Koschei captivam teneri. Et Koschei nobis condicionem ponit: Nicolao II adiuvare ut Iaponiam vincant et tum demum matrem meam liberare. Et quod interest est quod Artemis-hoc est nomen matris meae-vult me revera adiuvare Russos ut Iaponicos vincant... Quamquam, re vera, non curo!"
  Tommy notavit:
  "Russi mali sunt. Carolum XII regem vicerunt et terras nostras ceperunt. Melius nobis fuisset sodalibus nostris Petrum Magnum vincere adiuvare!"
  Annika pede parvo et nudo pulsavit et stridens exclamavit:
  "Prorsus, Carolum XII adiuvemus. Quid nobis curae est de Tsar Nicolao II? Iapones eum vincant, vel potius, ne eos prohibeamus quominus Russiam vincant!"
  Pippius obstitit:
  - Minime! Mater mea credit melius esse domum Romanoviorum in potestate Russiae Tsaristicae retinere, nec errat, saltem quod ad res politicas attinet. Itaque mihi necesse erit ire et huic perdenti tsar auxilium ferre!
  Tommy sibilavit:
  - O, video! Haec res nova et iucunda evadit!
  Annika addidit:
  - Pugnare cum adultis? Etiam melius est quam cum piratis pugnare!
  Pippi exclamavit:
  - Ita me sequerisne! An ignavum te agere mavis?
  Tommy manus confusus extendit:
  - Et parentes nostri...
  Tum Annika obstitit:
  "Pippi horologium speciale habet. Ubi mensem totum adventura requirit, hic tantum minutum est. Meministine quomodo Pippi et ego avolavimus ut patrem Regis Marium Australium liberaremus? Plures dies sumpsit, et in mundo nostro, nemo animadvertit. Nolite ergo timere, parentes vestri nihil animadvertent."
  Pippi annuit:
  - Prorsus! In novo mundo, tempus aliter fluet. Et etiamsi hic diu manebimus, adhuc pueri erimus. Quod quidem nonnulla commoda habet - multo difficilius erit interficere. Fluxus temporis diversus tutelam a globulis, bombis, glandibus, et fragmentis praebebit!
  Tommy verticem capitis scalpsit, animadvertens:
  - Verumne est? Num immortales erimus?
  Puella heroica respondit:
  - Non prorsus ita... Utinam tam simplex esset. Sed protectio, in principio, possibilis est. Itaque, mecum venisne an non?
  Annika notavit:
  - Quid, nihil nobiscum feremus?
  Pippi logice respondit:
  "Vos modo parvi pueri in hoc mundo estis, ne adolescentes quidem. Si ad parentes vestros redieritis et circumscrutari coeperitis, ipsi vos interrogare et vexare incipient. Optimum igitur est si ipse res necessarias curo. Tres sarcinae dorsuales - duo parvi tibi et unus magnus mihi - iam paratae sunt. Itaque statim proficisci possumus!"
  Tommy notavit:
  "Parentes nostri hodie nos visitaverunt nec ante cras revertentur. Itaque tempus habemus. Praeterea, eis diximus nos apud te mansuros esse, Pippi, et tibi confidunt..."
  Annika annuit:
  - Recte dicis, bene manducavimus, ambulavimus, et defessi sumus. Fortasse paulisper dormiamus?
  Puella heroina frontem corrugans respondit:
  - Bene! Vobis permittam quiescendi et dormiendi per aliquot horas. Vires adipiscemini, pueri!
  Tommy subridens rogavit:
  - Nonne puer es?
  Pippi vultu hilari respondit:
  "Puer sum, re vera, sed iam tanta vidi. Magiam facere poteram duobus annis, sed a te celavi. Noli igitur me tamquam puerum tenuem putare! Aut tamquam iuventutis generationis repraesentativum!"
  Annika risu prorupit et dixit:
  Scio in corde meo nos non esse pueros,
  Habes tuos amicos...
  Solum optimi anni in mundo,
  Memoriam ambobus nobis dat!
  Tommy cum suspiro animadvertit:
  - Cum adulti erimus, separare debebimus, et tibi proprium virum erit! Et raro nos invicem videbimus!
  Annika risit et respondit:
  "Fortasse melius esset in perpetuum pueri manere? Hoc sane optimum esset - aeterna pueritia, et nullae amplius sigarettae et alcohol - quae olent satis taeterrime!"
  Pippi subridens respondit:
  - Vives et videbis utrum felix eris necne. Forsitan pueritiae quoque te taedet! Sed nunc, eamus cubitum ut nos recreemus. Tum erit valde iucundum.
  Liberi in magno lecto inflato consederunt. Mollis et commodus erat puero et puellae. Et celeriter suspirare coeperunt.
  Et Pippi encyclopaediam bellorum legere coepit. Legere et scribere sciebat, quamquam non consulto ad scholam ierat. Quid igitur erat bellum Russo-Iaponicum? Puellae Suecicae, simile erat pugnae fabulosae inter mures et ranas. Quid autem tam mirum in hoc est? Quamquam Sueci Russos malos aestimant, Iapones primi impetum fecerunt. Et turmam in Portu Arthuro percusserunt. Et tres magnas naves Russicas laeserunt. Et hoc initio Februarii accidit, more Europaeo.
  Ita, vere erat impetus et mates. Bellum exinde plerumque a Iaponibus ductum est. Copiae Russicae proelia amittebantur, quamquam Iapones plures clades passi sunt. Et sic processit... usque ad Tsushimam, quae in completa clade classis Russicae finita est. Tandem, samurai Sakhalin ceperunt. Heroica conatio eruptionis navis Varyag eminet.
  Pippius exclamavit:
  "Quale labor! Ex una parte, tres pueri vix decem annos nati, ex altera vero, potens exercitus et classis Terrae Solis Orientalis. Vires omnino inaequales sunt!"
  Interea, Tommy et Annika aliquid excitantem somniabant.
  CAPITULUM III.
  Puer et puella viam ambulabant, in quodam mundo novo et curioso. Similis Germaniae erat, non hodiernae, sed mediaevalis. Pueri pannosis induti et nudis pedibus induti erant, sed caelum erat aprum et calidum. Pedes eorum iam callosi erant, itaque lapilli et glarea magna non laedebant. Immo, plantae callosae commodae videbantur.
  Miles praeteriit equitans, comitante puero armigero. Miles armaturam argenteam et vestem opulentam gerebat. Puer quoque eleganter vestitus erat et caligas e corio laccato gerebat, signum prosperitatis. Pueri rustici et mulieres, si invenirentur, plerumque nudis pedibus agebant. Viri et mulieres seniores calceos quodammodo e corio aperto gerebant.
  Tommy animadvertit, se ipsum despiciens. Gerebat tantum tunicam scissam et bracas supra genua, etiam unctas et foraminibus plenas:
  - Cur tam victores facti sumus?
  Annika, quae etiam vestem brevem, scissam, et sordidam ex bombacio gerebat, nudis pedibus, cruribus laesis et pedibus pulvere nigris, respondit:
  "Et nunc Romam ad peregrinationem celerem proficiscimur. Et quamquam parentes nostri non sunt pauperes, tamen pannosis vestibus induti sunt!"
  Puer nictans dixit:
  - Peregrinatio Romae? Quam iucundum id esset!
  Sed hactenus nihil momenti attulerat. Pueri diu ambulaverant. Crura eorum iam lassitudine graviter dolere incipiebant, et ventres vacua erant. Pedes etiam a lapidibus acutis paulum torpebant, et calli in plantis pruriebant.
  Praeterea, sol post nubem evanuerat, quo fit ut multo frigidior esset. Ver erat hic, et nivem sub arboribus adhuc haerere videre poteras.
  Tommy et Anika ad vicum pervenerunt et fores pulsare conati sunt. Sed non solum nemo eos intromisit, sed etiam clamantibus et fugatis sunt.
  Liberi locum ubi sedere non invenire poterant, et ulterius progressi sunt. Sol omnino occiderat. Frigus factum erat. Puer et puella seminudi erant, pannis laceris qui nullum calorem praebebant.
  Et perseverare debent ut calefiant. Et difficile est. Surae eorum a labore diurno dolent, plantae dolent, terga dolere incipiunt, et fames magis magisque crescit. Sed desistere non possunt. Infeliciter, nusquam sunt acervi faeni in quos ascendant et calefiant. Itaque perseverare debent.
  Tommy, ut se a dolore crurum, longo itinere fesso, semper crescente, abstraheret, Annicam rogavit:
  - Cur Romam imus?
  Puella nudis pedibus, fessa, prompte respondit:
  - Ut Papa expeditionem puerorum Hierosolymam benedixerit!
  Puer pede parvo nudo lapidem acutum incessit. Sed plantae callosae et callosae tantummodo hebetem aculeum sentiebant. Diu ambulaverant. Ante, etiam durius fuerat. Sed cutis in pedibus puerorum celeriter crescit et fortior fit quam ea caligarum eorum.
  Tommy logice notavit:
  "Cur expeditionem puerorum benedicere? Immo, cur eam omnino desiderare? Arabes vivere sinamus ut libet, et non est nostrum officium Hierosolymam iter facere et decem milia puerorum alia ducere!"
  Annika obstitit:
  "Si pueri in iter proficiscuntur, angeli eos benedicent et protegent. Deinde, nudis pedibus puerorum sequentes, ipse Dominus Iesus Christus et Sanctissima Dei Genetrix, Maria, Hierosolymam ingredientur!"
  Puer cum suspiro animadvertit:
  - Quid si angeli in mundo nostro sint? Num unum umquam vidisti?
  Puella cum risu respondit:
  - Ad angelos videndos, visione spirituali opus est!
  Tum deinde pueri, sponte, oculos clauserunt, lux ante eos emicavit, et puella mirae pulchritudinis apparuit. Cutis eius candida erat ut nix, oculi eius sicut sapphiri fulgebant, et capilli eius crispi erant et coloris auri folii. Et erat omnino luminosa, quasi sol noctu ortus esset.
  Liberi sponte attoniti sunt. Etiam puella genua procidit.
  Et pueri crura defecerunt.
  Puella crinibus aureis leniter dixit:
  - Noli timere! Angelus sum!
  Tommy cum risu respondit:
  -Video te angelum esse! Quam mirabile!
  Puella nudis pedibus incedebat, veste ex stellis texta quasi, tergoque alis cygni relucebat. Quam pulchra erat - puellae humanae numquam tam dulces, tam fulgentes, tamen tam delicate pulchrae sunt. Et quamvis cutis eius candida esset ut nix, non pallida videbatur; immo, plena vitae et energiae videbatur.
  Et cum nudi pedes angeli super lapides cecidissent, flores delicati, pulchri in eis florere coeperunt: flavos, rubros, albos. Et odor mirabilis emanabat.
  Puella angelica annuit:
  - Cari liberi, scio vos per difficile tempus nunc transire. Esuritis, defessi estis, et omnia os in corpore vestro dolent, sed transibit!
  Tommy se inclinavit et respondit:
  - Christo servire sacrificium requirit!
  Puella angelica digitos crepuit, et duo crustula in palmis eius apparuerunt. Et mulier pulchra dixit:
  - Ea comede et levis et iucunda te senties!
  Pueri diligenter crustula angelica sustulerunt et morsum ceperunt. Sapor vere deliciosus erat. Corpora autem energia impleta sunt.
  Puella angelica dixit:
  "Romam perge, et benedicat tibi Dominus! Ad Papam vocationem ut pueri in iter faciant perfer. Et Omnipotens tibi signum dabit ut tibi credant!"
  Tommy cum inclinatione respondit:
  - Mandatum Dei Omnipotentis implebimus!
  Puella caput quassavit, capillis velut tholo ecclesiae Orthodoxae fulgentibus, et evanuit. Remanserunt tantum paucae areae florum, nudis pedibus puellaribus similes, singulae floribus miris plenae.
  Annika notavit:
  - Hoc vere miraculum est! Et dubitasti angelos exsistere!
  Tommy cum suspiro respondit:
  - Nunc nullum mihi dubium est! Ipse vidi!
  Puer et puella crustula quae eis angelus pulcher dederat consumpserunt. Lassitudo sine vestigio evanuit, et se energia plenos senserunt.
  Liberi iterum celeriter viam perrexerunt. Ambo saturi simulque laeti erant, non solum cum te ad summum farcisses.
  Et animus tam laetus est. Et tempus est cantare. Et Tommy canere coepit, et Annika se iunxit:
  Nos pueri ad Romam beatam iter facimus,
  Ibi Sanctus Papa gratiam dat...
  Solium Catholicum est maximum momentum,
  Exercitum nostrum iuvenem in expeditionem mittet!
  
  Eamus, amici, ad maximam expeditionem,
  Et legiones Palaestinam arabunt...
  Corona Catholicismi vera est,
  Et libros de Deo legere debemus!
  
  Hic nudis pedibus acutis lapillis ambulant,
  Plantae puerorum similes sunt ossibus ungularum...
  Abel honoretur, non Cain,
  Et parasitus malus opprimetur!
  
  Dominus omnes homines reconciliabit,
  Omnibus faciem benignam Christi ostendet...
  Miraculum a Virgine Maria veniet,
  Et non erit numerus facinorum militarium!
  
  Nos pueri per Romam lente ambulamus,
  Et hanc urbem videre valde gaudemus...
  Dominus nos amplexu tenero excipiat,
  Et erit dispositio iucunda et clara!
  
  Tommy sum, puer, cum sorore mea Annita,
  Pueri sumus e Suecia, terra benigna...
  Et corda nostra Iesu aperta sunt,
  Fideles simus Domino animis nostris!
  
  Itaque hanc maximam expeditionem suscepimus,
  Et milia puerorum nudis pedibus calcant...
  Verum cherub supra nos volat,
  Inspergatur nequam per parietem!
  
  Cum in arenis Palaestinae erimus,
  Credo angelum nos a gladiis malis protegiturum esse...
  Corde cum Maria coniuncti sumus,
  Et cara familia in perpetuum fiemus!
  
  A Deo nobis mandatum veniet, mihi crede,
  Pugnans inimicos plus quam gladio...
  Ex luce Mariae venia venia venia veniae ...
  Et universum in proelio servare debemus!
  
  Cum Iesus de solio caelorum venerit,
  Et iocose mortuos resuscitabit...
  Tanta corona erit, mihi crede,
  Et amicitia puerorum cum Christo est monolithica!
  
  Annita et Tommy placentam gratiae accipient,
  Et ipsi quoque in aeternum Christo epulabuntur...
  Vita in caelo melior erit omnibus, mihi crede,
  Modo nolite prae dolore gemere, amici!
  
  Regnum caelorum mox adveniet,
  Magnitudo Dei ab toto mundo, toto universo videbitur...
  Cain malus in infernum ignis ibit,
  Ergo frustra stultus agit diabolus!
  
  Et vos, pueri, Matri Dei servite,
  Christum et Mariam in amore ora...
  Ama amicum tuum, et noli peccere malum,
  Quia successus sanguine aedificari non potest!
  
  Hic Deus omnes homines simul celeriter suscitavit,
  Nunc omnes sunt pulchri, iuvenes equi...
  Non erit amplius Gomorrha et Sodoma,
  Postremo omnes subditi et honesti sunt coram Omnipotente!
  Pueri cantu finito satis longum pedibus nudis, parvis, asperis calcaverunt.
  Sed adhuc obscurum erat, et nullum lassitudinis signum apparebat. Et litteris peritus Tommy admonuit:
  "Sed dicimus Papam gratiam concedere. Sed nonne Catholici Medio Aevo milliones hominum ignibus Inquisitionis, expeditionum sacrarum, aliorumque bellorum religiosorum deleverunt?"
  Annika suspirans respondit:
  - Ita, id accidit... Sed haec historia est, et quid futurum dicit?
  Puer nudis digitis pedum lapidem sustulit et sursum iecit, et respondit:
  Futurum nostrum nebulosum est,
  In praeterito nostro interdum infernum, interdum caelum erat...
  Pecunia nostra non in sacculos nostros intrat,
  Mane est, surge!
  Puella subrisit et notavit:
  "Ita vero, futurum nebulosum est. Sed scis, quoquo modo, cum pulchrae feminae cruciantur et ad palum comburuntur, latrocinium est, et nulla ei iustificatio est!"
  Tommy annuit assensu:
  - Minime vero!
  Subito iuvenis coram pueris apparuit. Splendebat coccineo claro. Pulcher erat, sed oculi eius smaragdini duri erant, et capilli breves et violacei. Loricas coccineas gerebat, et in tergo alas sanguineas habebat - non cygnorum, sed vespertilionis. Cornu eius non apparebat, sed in dextra manum gladium acutum et exanime tenebat.
  Annika exclamavit:
  "Diabolus!"
  Iuvenis, risu qui, dentibus candidis quamvis, sinister videbatur, respondit:
  - Minime! Verbum "diabolus" ex Graeco "calumniator" vertitur! Et ego semper veritatem dico!
  Tommy rogavit:
  - Et quis est Papa?
  Iuvenis, coccineo fulgens, respondit:
  - Hic est caput Ecclesiae Catholicae Romanae!
  Annika subrisit et dixit:
  - Generaliter recte! Et quo nomine te appellare debeam?
  Angelus pulcher respondit:
  - Luciferum me voca!
  Tommy cum risu respondit:
  - Satanas an Lucifer - idem est!
  Adulescens obstitit:
  - Minime! Cum benignus sum, Lucifer sum, sed si irascor, Satanas fio!
  Annika notavit:
  - Lucifer luciferum significat, sicut Prometheus!
  Tommy notavit:
  - Et Satanas significat - adversarium! Nec tam Dei, sed creationis!
  Lucifer annuit cum risu:
  - Ita vero! Video vos esse liberos supra aetatem vestram ingeniosos, et satis eruditos. Sed dicite mihi, cur Deus malum permittit?
  Iuvenes rudes haesitaverunt, vultibus cogitatione alta intentatis.
  Annika suspirans respondit:
  - Nescio! Dubito an ullus sacerdos aut theologus respondere possit!
  Tommy suasit:
  - Fortasse ita libertas eligendi esset! Postremo, si malum nullum esset, omnes eandem viam sequerentur!
  Lucifer murmuravit:
  - Puer ingeniosus es! Accipe!
  Et nummum aureum iactavit. Tommy eum callide cepit. Propius inspexit. Aurum sane erat, et puerum coronam gerentem depictabat.
  Thomas exclamavit:
  - Vah! Similis mihi est!
  Lucifer annuit:
  - Hic es tu! Princeps, vel etiam rex, fieri potes!
  Annika notavit:
  "Cum Satanas aliquid offert, optimum est id non accipere-periculosum esse potest! Praesertim si pactum sanguine signatum est!"
  Tommy confirmavit, pede puerili iratus pulsans:
  - Animam meam non vendam!
  Lucifer subrisit et dixit:
  "Solus qui unam habet animam suam vendere potest. Et qui eam habet numquam eam vendet. Sed paradoxum est... Attamen, puer, si vis, te regem sine ullis condicionibus faciam!"
  Tommy oculos contraxit et rogavit:
  - Sine ullis condicionibus, quid est dolus?
  Adulescens subridens respondit:
  "Regem esse non solum magnum gaudium est, sed etiam officium. Nec putes te quotidie rebus publicis intricatis tractandum gaudium habiturum esse!"
  Puer umeros contraxit:
  "Vivere et gaudere potes in solio sedens, deinde potestatem cardinali tradere! Hoc est quod cum Richelieu accidit!"
  Lucifer notavit:
  - Ita, fieri potest. Sed cardinalis ipse rex fieri fortasse velit!
  Tommy contradixit:
  "Richelieu nolebat! Et praeterea, multi milliardarii habent rectores, dum ipsi laute vivunt et gaudent!"
  Annika confirmavit:
  - Ita vero, de talibus hominibus etiam legi!
  Lucifer cecinit:
  Tu es rex, et omnia tibi subiecta sunt,
  Perspicuum est, perspicuum est..
  Et tota terra tremit,
  Sub calcaneo regis!
  Puer subrisit et notavit:
  - Sub nudo calce meo tremit! Tam parvum et puerile!
  Adulescens annuit:
  - Itaque rex fieri vis!
  Annika magna voce susurravit:
  - Noli consentire, malum erit!
  Tommy declaravit:
  - Qua civitate?
  Lucifer cum risu respondit:
  - Hoc in casu, Gallia! Et id erit optimum!
  Puer respiciens respondit:
  - Scis, si lupos times, in silvam ne ingrediaris! Assentior! Rex ero!
  Annika exclamavit:
  - Tum me sinite esse principissa! Postremo, soror eius sum!
  Lucifer exclamavit:
  - Ita faciam!
  Et circum axem suum rotabatur. Duodecim fulmina terram simul percussit.
  Tommy se in solio invenit. Solio amplissimo, tam magno ut dorsum eius eum tangere non posset. Et in capite eius corona erat, satis gravis; etiam pulvinar sub ea posuerunt ne caput pueri per eam laberetur et ad umeros ascenderet.
  In pedibus eius erant caligae crassae gemmis pretiosis conspersae. Et in universum, quodammodo obesus videbatur. Vestis eius ei nimis magna erat, et in ea ornamenta erant, etiam ex gemmis, auro et platino facta, quae eam difficilem ad gerendum faciebant.
  Puer circumspectavit. Aula throni satis ampla et luxuriosa erat, statuis et parietibus auratis ornata.
  Plenum erat servis et aulicis. Et ad dextram Tommy sedebat puella. Vestem gerebat, quae adamantibus plane ornatam erat. Et in capite eius corona gemmarum pretiosarum erat.
  Puer vix Annikam agnovit. Puella vicissim nictavit.
  Ipsum actum in solio sedendi in hac magna veste, quae pro statura et corpora nimis magna est, cum gravi corona in capite, in superficie aurea, non admodum iucundum est.
  Tommy etiam susurravit:
  Reges omnia possunt,
  Reges omnia possunt...
  Et fatum totius terrae,
  Interdum faciunt!
  Sed quidquid dicas,
  Sed quidquid dicas,
  Amore nubere,
  Nullus, nullus rex potest!
  Nullus, nullus rex potest!
  Puer non animadvertit se a susurro ad sonum transiisse. Atque auditores plauserunt clamaveruntque:
  - Euge! Euge!
  - Vivat rex!
  - Vivat imperatori!
  Tommy cum risu dixit:
  - Bene, gaudeo!
  Et subito intellexi regem esse non tam molestum esse. Immo, quaedam erant partes positivae.
  Et puer rex canere coepit:
  Non solum gladius, non solum flagellum,
  Corona amore eget...
  Postremo, sine amore, etiam duobus minutis,
  In solio sedere non potes!
  
  Amor in omnibus rebus adiutor est,
  Interdum perite nocet...
  Et eam sanctam appellamus,
  Et nos eam vile vocamus!
  
  Pro amore in omnibus regnis,
  Semper ad certamen provocabant...
  Videtur utile esse pro amore pugnare,
  Somnium nostrum verum fiat!
  
  Et rex est dominus populi,
  Et breviter, vir magnus...
  Eden procul videbimus,
  Et sit Dominus unus!
  
  Pro Francia pugnabimus,
  Quam vera sunt corda nostra patriae nostrae...
  Postremo, pugnatores lucis sciunt quomodo pugnare,
  Pro fide, amore, et somniis!
  
  Trans maria velut sagittae ruemus,
  Et turma ad maria Britannica...
  Vultus puerorum gaudio implebuntur,
  Puer est nauta fortis et audax!
  
  Regi, si puer tantum est,
  Nudis pedibus etiam currere volo...
  Vox lusciniae tam clara est,
  Avem vi capere non potes!
  
  Non, mihi placet cum cor meum triste est,
  Haec res tristissima est,
  Clarae affectiones excitantur,
  Puer sclopetam suam automaticam onerat!
  
  Est glacies chocolata,
  Et dulcedo frigida cum uvis passis...
  Pioner in grege progreditur,
  Vere ad pompam it!
  
  Olim peram dorsualem habui,
  Puer etiam ad scholam ivit...
  Saltationem laetam perfecit,
  Satis virium esset!
  
  Sed nunc ego sum rex in throno,
  Et servire difficile est...
  In magnifica corona regia sedeo,
  Et in manibus tuis sceptrum est, non remus!
  
  Suspendere iubere possum,
  Quisquis mihi adversatur...
  Tales sunt pueri,
  Rationem in proelio reddens!
  
  Hostibus Francorum nulla spes est,
  Nunc ego sum eorum dominus...
  Credo pilam in loculum casuram esse,
  Et haeres, filius, nascetur!
  
  Noli verba in ventum iactare,
  Ut omnem stultitiam vites, scito...
  Daemones in inferis furunt,
  Bene, angeli caelum honorant!
  
  Mirabile erit, viri.
  Quia nunc corona mihi est...
  Etiam atomum frangere possumus,
  Fac homines in Terra felices!
  
  Dominus Iesus super nos est,
  Matrem Dei in cordibus nostris servamus...
  Fidem nostram versibus exprimeremus,
  Et Dominus a nobis amabitur!
  
  Etsi adhuc puer sum, crede mihi,
  Sed mens eius similis est mens senis ipsius...
  Tam potentes liberi sumus,
  Deus nos non frustra creavit!
  
  Ubi lacerta mala repit,
  Quo igitur draco volat?
  Bestia inferorum os suum aperit,
  Sodoma immunda flagellatur!
  
  Numquam ulla impedimenta novimus,
  Fide in Dominum Deum Christum...
  Pro Francia pugnare debemus,
  Protegens et matrem et patrem!
  
  Si nix de caelo cadit,
  Scito gratiam multiplicari...
  Pro Francia sumus, vi armorum,
  Fur timore vehementi fugiet!
  
  Bene, breviter, puer agilis est,
  Omnes malos orcos vincet, mihi crede...
  Lupus ad esuriendum doctus erit,
  Etiamsi bestia libera est!
  
  Ad finem castrorum perveniemus,
  Et cacumina omnium montium expugnabimus,
  Diabolum e podio rogemus,
  Lux, felicitas et pax regnent!
  CAPITULUM IV.
  Ancillae pulchrae, brevibus tunicis indutae, nudis pedibus fuscisque, aulam throni intraverunt. Ingens placentam, ornate ornatam, portabant. Dulcia vere mirabilia erant, cygnis cremeis, rosis, papilionibus, et libelulis ornata - satis pulchra.
  Puellae erant pulcherrimae valde, et fibulae aureae gemmis pretiosis ornatae in capillis gerebant. Attamen pedes earum nudi erant; etiam plantae callosae videri poterant, quod indicabat puellas sine calceis fere toto anno ambulasse.
  Tommy et Annika sunt pueri qui reges et reginae, aut principes et principissae, in somniis suis facti sunt.
  Furcas et cochlearia aurea extraxerunt et frusta secare coeperunt. Alii pueri, vestibus optimis induti, quoque edere coeperunt. Libum spongiosum crasse cremore, lacte condensato, et chocolata imbutum comederunt.
  Tommy notavit:
  - Hoc est dulcor optimum! Et fragrans, quasi mixtura mellis et herbarum agrestium!
  Annika assensa est:
  - Ita, haec placenta optima est! Et ceteri pueri eam quoque edant!
  Una ex puellis notavit:
  - Et quidam pudici dicunt dulcia noxia esse pueris!
  Tommy contradixit:
  - Naturale est pueris dulcia et res sapidas edere! Et quod naturale est, noxium esse non potest!
  Deinde Pippi Longstocking, superpuella, in crustulum se coniecit. Cremor, chocolata, et lac condensatum ubique volaverunt.
  Annika cum fastidio respondit:
  - Quam bonam rem corrupisti!
  Pippi canere coepit:
  Quot placentae eorum bonae sunt,
  Relictus in arena iacens...
  Prope vicum ignotum,
  In altitudine sine nomine!
  Subrisit Tommy et notavit:
  - Bene, spero hanc non ultimam nostram placentam esse. Fortasse aliam afferemus!
  Pippi risit et respondit:
  "Nolite timere! Omnia quae deleuntur restitui possunt. Resurrectio mortuorum inclusa! Quamquam, mortui, non in aeternum morimur!"
  Puella autem elegans exsiluit, digitos pedum nudos fregit, et miraculum accidit. Libum fractum in unum frustum iterum compositum est. Exceptis fragmentis quas princeps et principissa iam abscidere potuerant.
  Unus e nobilibus pueris murmuravit:
  - Hoc est frivolum!
  Annika respondit:
  - Cur non est iucundum?
  Iuvenis comes notavit:
  - Quia monstrum est frigidius quam ridiculum!
  Pippi subrisit et notavit:
  - Vidimus nihil terribile accidisse! Et nunc lacrimas crocodili fundere incipis!
  Tommy contradixit:
  - Non lacrimae crocodili, sed lacrimae pueriles!
  Annika exclamavit:
  - Bene, crustulum in frusta divide.
  Puellae pulcherrimae, nudis pedibus, fuscae, tamen flavi crinibus, crustulum in frusta secare et frusta dulcium in patinis ornatis ponere coeperunt. Pueri autem laete haec frusta deliciosa edere coeperunt.
  Pippi subridens vultu laeto respondit:
  - Panem iam habes, sed spectaculum tibi deest!
  Subrisit Tommy et notavit:
  - Scilicet, circenses necessarii sunt, sine dubio! Non solo pane homo vivit!
  Annika cum risu animadvertit:
  "Non solum homo, sed etiam puer. Et pueri dupliciter oblectamento egent!"
  Pippi sibilavit et exclamavit:
  Da nobis carmen pioneris,
  Alioquin Lavrentius Beria veniet!
  Et cornua aenea sonuerunt, tympana pulsaverunt. Et duodecim pueri puellaeque in aulam cucurrerunt. Nudis pedibus erant - pueri bracis, puellae tunicis brevibus. Pueri autem fusci, flavi crinibus, et fasciis rubris induti erant. Et ridebant, et dentes eorum margaritacei fulgebant. Et oculi iuvenum Leninistarum velut smaragdi et sapphiri micabant.
  Annika exclamavit:
  - Vah! Dicamus modo esse mirabile! Et pueri hic non sunt quilibet pueri, statim intellegere potes eos esse elegantes!
  Tommy rogavit:
  - Cur rubras fascias gerunt?
  Pippius ridens respondit:
  "Quia est elegans! Accuratius, hi sunt iuvenes pugnatores pionerii. Pro felicitate omnis humanitatis progressivae, et non tam progressivae, pugnant. Et finis eorum est communismum aedificare!"
  Annika exclamavit:
  - Quid est communismus?
  Puella heroina ridens respondit:
  - Haec est societas in qua pecunia non est!
  Parva principissa attonita exclamavit:
  - Estne hoc bonum?
  Thomas exclamavit:
  - Hoc est prorsus - malum est! Et mundus sine pecunia est taeter!
  Pippi subridens respondit:
  - Difficile est huic dissentire! Sed primum, audi hoc carmen a choro puerorum nudis pedibus indutorum et bracis cantatum. Credo te id iucundum inventurum esse!
  Annika risit et garrit:
  Vide quam iucundum sit,
  Quid canetur ignotum est!
  Et lucem doctrinae cognosce,
  Canatur facinus!
  Pippi rugivit:
  - Bene! Satis iam sermonum. Cantent et ostendant quae possint.
  Et chorus puerorum, rubris fasciis, bracis brevibus indutorum, nudis, puerilibus, fuscis pedibus pulsantibus, magno cum studio et sensu expressionis cecinerunt:
  Puer sum magnae aetatis Russicae,
  Cum totum mundum ioco concutere velimus!
  Postremo, magni homines non sunt pulices omnino,
  Et omnis pugil mihi idolum est!
  
  Puer natus sum saeculo quodam speciali,
  In quo computatrum ludere constituit...
  Et quicumque vestem desperans induit,
  Hiems tam vivax est ut anulos suos parvos torquet!
  
  Non, Africa in vasta nostra Russia,
  Sed Siberia potestatem infinitam habet...
  Et puellae nostrae pulcherrimae in universo sunt,
  Et omnis puer a nativitate heros est!
  
  Christum ama et Dominum magnum honora,
  Deus Virga nobis in aeternum regnet!
  Folia flavescunt et aurea fiunt,
  Credo Svarog, Dei Filium, mihi vires daturum esse!
  
  Multae nobis omnes sunt res gestae,
  Ad spiralem universalem in perpetuum ambulendum...
  Visne multa varia oblectamenta habere?
  Deus-homo in aeternum glorificetur!
  
  Omnia in mundo confiteri verbum superbum est,
  In quo est unicum cor Supremi Patris Virgae.
  Et est continuatio vitae post sepulcrum,
  Et caelum attingere poterimus, mihi crede, usque ad finem!
  
  Crede mihi, planeta magnitudinem Russorum agnovit,
  Uno ictu gladii damasceni, fascismus oppressus est...
  Ab omnibus orbis terrarum nationibus aestimamur et amamur,
  Et mox sacrum communismum in planeta nostra instituemus!
  
  Naves stellares ad mundos varios disponemus,
  Et altiores et frigidiores erimus omnibus, Rod Grant.
  Postremo, validissimi Russi gubernatores sunt,
  Pugnator fortis et quemlibet discerpens!
  
  Super universum ascendere poterimus,
  Et aliquid facere quod diabolum terreat...
  Postremo, res principalis militis Russici est creatio,
  Et si necesse erit, miles patriam servabit!
  
  Pro gloria Russiae, miles factorum,
  Gladium tuum evagina et acriter pugna...
  Et bellatores Russici, non spectas,
  Communismum ludibunde construamus!
  
  Quod futurum fert, asperum spatium est,
  Sed una, credo, rem commodam efficiemus...
  Et ordo fiet pulcher et novus,
  Et omnem abominationem igne mundabimus!
  
  Postremo, in patria nostra Deus et Vexillum unum sunt,
  Miles proletarius in proelio laetitia captus...
  Cani iam sint illi pugnatorum,
  Et aliquis imberbis est, sed etiam in proelio similis regi est!
  
  Russia hodie super mundum ascendit,
  Rostra aquilarum Russicarum auro similia micant.
  Crea tibi Deum idolum proletarianum,
  Plus actionis et minus dolorosae cogitationes!
  Nobiles pueri, post magnificum carmen Chori Pionerorum auditum, in plausum tonitrualem proruperunt. Et ex vultibus eorum radiantibus patuit carmen eis placuisse.
  Annika per Twitter nuntiavit:
  Una tabula, duae tabulae,
  Scala erit...
  Unum verbum, duo verba,
  Carmen erit!
  Tommy notavit:
  - Quod praemium eis pro hoc dare possumus? - Et iuvenis princeps imperavit. - Date pueris insigne honoris, musici regii!
  Pippi risit et respondit:
  - Insigne? Quid tam magnum in eo est! Quamquam pecuniam fortasse malunt. Alioquin, ne soleas quidem emere possunt; pueri nudis pedibus ambulant.
  Annika addidit:
  - Et puellae quoque!
  Tommy cum risu animadvertit:
  "Tum melius esset si molles, calidas caligas hieme emerent. Et aestate, nudis pedibus currere iucundum est, praesertim in gramine. Tam iucunde titillat illae nudae, sensibiles, pueriles plantae!"
  Pippi cachinnans cecinit:
  Nudis pedibus, modo nudis pedibus,
  Sub tonitribus Iulii,
  Et ad sonum fluctuum!
  Nudis pedibus, modo nudis pedibus,
  Saltemus,
  Puer, tecum sumus!
  Et puella heroina furcam auream nudis digitis pedum iactavit. Haec praetervolavit et a iuvene bellatore callide capta est.
  Pueri pionerii, dextra manu salutationem salutationis causa sublata, clamaverunt:
  In vastitate mirabilis patriae,
  Temperatus in proelio et certamine...
  Carmen laetum composuimus,
  De magna puella duce!
  
  Pippi est gloria proelii,
  Pippi - fuga iuventutis nostrae!
  Pugnantes et vincentes cum cantu,
  Nostri puellam sequuntur!
  Pugnantes et vincentes cum cantu,
  Nostri puellam sequuntur!
  Et liberi pionerii nudos, fuscos, sculptos pedes parvis, agilibus digitis pulsare coeperunt.
  Tommy, puer hic in corona, notavit:
  - Hoc est iucundum et frigidum!
  Interea ancillae ingentem tabulam chocolatinam in patina aurea in aulam portaverunt. Eam ante regem et reginam iuvenes posuerunt. Tommy et Annika cultros et furcas aureas, gemmis parvis ornatas, sustulerunt et sibi nonnulla secare coeperunt.
  Et Pippi puella heroica clamavit:
  - Agite, reliqui pueri, nobiscum iungete!
  Et pionerii, rubris fasciis induti, nudis pedibus, ad mensam celeriter incedebant. Alia delicia eos expectabat.
  Quasi magica arte, aurei cultri et furcae pueris bracis et tunicis brevibus indutis apparuerunt. Et coeperunt tabulam chocolatinam devorare.
  Et Pippi globulum pressit. Ingens televisorium coloratum descendit. Planum velum habebat, suspiciose modernum etiam pro suo tempore. Et coepit pelliculam de piratis ostendere.
  Sane piratae ex pueris puellisque constabant. Puerilis cohors gladiis armatus. Pueri nudis torsis musculosis, quidam nudo pectore, quidam fuscis, quidam nudis pedibus, velut fortes bellatores. Manifestum erat eos, quamvis iuvenes, paratos et capaces ad pugnandum esse.
  Et cum eis sunt puellae tunicis brevibus indutae et arcus portantes. Etsi arma primo aspectu parva videntur, accurate feriunt.
  Navis pirata brigantina velo multicolori cum ad castellum celerrime progreditur.
  Et ecce ipsa Pippi in persona gubernatricis navis piratae. Imaginem sui ostendit. Et spectatur imponens. Puella de qua dici posset: equum currentem sistere et casam ardentem intrare posset! Dentesque ostendit et nictat.
  Et myrrha per mare movetur, et aqua smaragdina per latera spumat instar cerevisiae.
  Et nunc arx, tormentis plena, appropinquat. Et tormenta eius iam tinnire incipiunt. Ipsa Pippi ad gubernaculum ruit et artem movendi incipit. Tormenta tinniunt, et globi volant, procul dubio scapham non attingentes.
  Puella centurio linguam longam aurantiacam ostendit et canit:
  Pippi Calzalonga
  Puella tam iucunda est...
  Latronem in fronte percutiet,
  Pes miserae nudus est!
  Globuli tormentorum cadentes aquam ebullire faciunt. Quaedam ferri et ferri fusi in ignibus calefiunt donec rubra luceant. Cum aquam attingunt, sibilum et bullitionem edunt.
  Pippi gladium suum satis longum, adamantis ornatum, iecit. Globulum tormenti vulneravit. Impetus eum fregit, aureos nummos volantes dimittens.
  Puella accepit et garriit:
  Nuclei sunt puri smaragdi,
  Servi sciurum custodiunt!
  Et pulchra heroina proximam pilam tormentariam cepit et nudo calce deiecit. Impetus eam ad castellum proiecit. In tormentum impegit et evertit. Plures orci usti in omnes partes volaverunt. Pippi faciem contraxit. Omnia simul et ridicula et iucunda invenit. Postremo, puella erat quae quaerenda erat.
  Annika et Tommy laetitia exclamaverunt:
  - Praeclarus es! (or) - Praeclarus es!
  Puella heroica cum gaudio respondit:
  - Non solum super, sed etiam hyper!
  Tum Pippi micellam ollae scobeae affixam accendit. Deinde eam versus arcem iecit. Donum Annihilationis arcum amplum descripsit et in locum apothecae cellarii volavit.
  Explosio audita est... Parva primo. Deinde tormenta detonare coeperunt. Ignis perrexit se propagare, novos angulos absorbens. Oleum ardens ex olla fracta et accensa diffundebatur.
  Et subito pulverem pyrium capit et detonavit. Et id facit cum vi ingenti. Litteraliter, totum castellum, una cum orcis qui illud custodiebant, explosit.
  Tota unda tsunami in navem leviter impegit. Eam paene in culmen sustulit. Et navis vehementer tremuit. Pueri et puella ceciderunt, parvis pedibus nudis calcitrantibus. Sed deinde paucae aliae undae transierunt, et navis leviter sedata surrexit.
  Pippi cum gaudio cecinit:
  Homines, quaeso silete, silete,
  Bella in tenebras evanescant,
  Ciconia in tecto, felicitas sub tecto,
  Et in Terra!
  Post quod, scapha, puerili piratarumque caterva gubernata, confidenter ad castellum dirutum profecta est. Navigatio erat nautarum desperatorum et audacium.
  Accuratius, non iam navigabat; brigantina ad ancoram adligata est. Deinde egressa est.
  Nudis, fuscis, musculosis pedibus plaudentibus, pueri piratae bracis induti et puellae tunicis indutae in litus desiluerunt. Impetus latronum coeperat. Plerique orci in arce diruta necati et mutilati sunt. Sed quidam adhuc vivi erant et resistere conati sunt.
  Pippi, primus saliens, tres ursos deformes simul motu molae venti concidit. Vere gravis ictus erat. Alii pueri et puella idem secuti sunt. Caedes plena erat. Caro concisa et contusa cecidit. Pueri autem exsiluerunt et mento nudis calcaneis percusserunt.
  Pippi ante omnes cucurrit et cecinit:
  Puella nata sum quae omnino non infirma erat,
  Ungues curvavit quasi in cunabulis iaceret...
  Nulla mihi tabua erant,
  Ambulabat et ad metam fulgentem cucurrit!
  
  Tam cupiebam caelum attingere,
  Et stellam manu attinge, leviter ludens...
  Alicubi, mihi crede, pedites in proelium ingrediuntur,
  Cum imagine fera pugnatoris Jedi!
  
  Et inimicus nescit cum quo agat, mihi crede,
  Hoc est Pippi - nomen filiae gigantis...
  Crede mihi, vox eius non fractus est.
  In aeternum cum Domino unum sumus!
  
  Quotidie audacter facinus perficio,
  Nova spatia fidei creans...
  Nescio quid faciam sine somnio,
  Constantiam in proelio ostendo!
  
  Locum in mundo puellae cognoscam,
  Cum heroica, supra terrena vi scio...
  Crede mihi, vocem claram habet,
  Facile etiam Satanam resistere potest!
  
  Noli desistere cum difficultates in proelio habeas,
  Et fortiter pugna, sicut magnus bellator...
  Omnes hostes in proelio revera discerpti sunt,
  Nova gens mille facierum erit!
  
  Puella pugnax nullas difficultates habet, mihi crede,
  Etiam furibundam latrocinium tolerare potest...
  Et quamquam nunc pueri videamur,
  Heroina fiet, mihi crede!
  
  Verbum "non" et verbum "debilitas" nescio.
  Et impetum facio stilo zeloso...
  Credo malam senectutem non venturam esse,
  Mox aliquot milia passuum accumulabimus!
  
  Deus Creator Terram ad felicitatem creavit,
  Vult eam florere et se evolvere...
  Dicit me malitiam non accipere,
  Verbum Domini veri fiat!
  
  Labor erit ad magnas res gestas,
  Paradisum in universo aedificare poterimus...
  Et mihi crede, corpus roborabimus,
  In proelio lucis, cum immutabili potentia!
  
  Deus dolorem non permittet, mihi credite, homines,
  Nova, mihi crede, spatia creabimus...
  Transeamus lineam septimi maris,
  Dumeta, flumina, et maria superabimus!
  
  Et in agris color graminis est smaragdus,
  Et flores micant sicut rubini...
  Omnipotens miraculum felicitatis creet,
  Vince proxima profunda!
  
  Pippi dicet - Deo gratias ago,
  Quod Terram ex granis arenae creavit...
  Mare quasi balneum considera,
  Sicut pulpa medii peponis!
  
  Bene, breviter, gratia veniet,
  Magnas victorias consequi poterimus...
  Et mihi crede, mali nos iam non iudicabunt,
  Una erunt, liberi, et avi cum eis!
  Cum sensu et expressione cecinerunt. Pippi primus cecinit, sed deinde aliae puellae et pueri se iunxerunt. Et tam incredibilis pugna secuta est.
  Annika exclamavit:
  - Euge! Hoc est mirabile!
  Tommy confirmavit:
  - Fabulosum! (or) - Fabulosum!
  Pippi, cum risu blanditiis simili, rogavit:
  - Visne in hoc interesse?
  Pueri choro exclamaverunt:
  - Ita vero, volumus!
  Puella heroica respondit:
  - Salta huc!
  Et rex puer et regina puella ad velum televisificum cucurrerunt. Statimque transportati sunt. Tommy ex altera parte evolavit, nudis pedibus in bracis, et Annika tunica induta, nudis, rotundis, roseis calceis etiam fulgentibus.
  Gladiis vibrantibus, pueri in turbas Orcorum irruerunt et eos sine misericordia trucidare coeperunt.
  Pippi etiam laete cecinit:
  Centum post centum, cohors post cohortem,
  Bellatores Sueciae, gladio interficimini!
  Tommy, puerulus hic bracis brevibus indutus, nudo calce infantis orcem galea aurata in mento percussit et maxillam eius fregit, dentes eius evolare faciens.
  Post quod puer cecinit:
  In nomine Dei Thoris imus,
  Ferociter et perite pugnabimus...
  Et gloriam nostram gladio ferreo confirmabimus,
  Puer bracis induta ad negotium se convertit!
  Annika, haec puella, etiam huracanus est, magno cum studio pugnans. Summam artem pugnandi demonstrat. Gladii eius molam venti imitantur, capita iterum amputantes. Et iuvenis bellator dicit:
  Pro gloria Peruni pugnamus,
  Parati ad victorias inauditas...
  Et alicubi servi Satanae ululant,
  Puella iram de basi sua proiiciet!
  Tum deinde nudus calcaneus puellae in alicuius maxillam totis viribus impingit, et orc pronus cadit. Puella autem velut panthera exsilit. Rursusque, gladii eius velut fulgura micant. Nunc vero hic vere est bellator cruentarum facultatum.
  Et illa canere incipit:
  Suecia patria mea pulchra est
  Puella superba intra se habitat...
  Sciam eam beatam esse,
  Quotidie novum annum salutat!
  Et iterum, calces nuda pueri scopum suum attingit. Orc vulneratus cadit, maxilla fracta. Et alii orci adversarium in tergo vulnerant. Hoc genus pugnae vere fit. Et pugna, ut quispiam dicat, est admirabilis.
  Et Pippi Longstocking nudis pedibus in medio saltu percussit. Et maxillas Orcorum, qui supinus iacti et hastarum suarum telis transfixi erant, fregit. Deinde chaos venit.
  Annika, inimicos caedens, dixit:
  Pro Holmia pugnamus,
  In nomine Svarog...
  Sanguinem nefarium effudimus,
  Pro exercitu Dei!
  Et puella iterum gladiis suis ferire facit, velut fulmina letalia. Et capita orcorum abscisorum volvuntur.
  Tommy, dum extendebatur, rotatorem circumagens, duos ursos hirsutos simul deiecit, et murmuravit:
  - Vis et lux nobiscum sint!
  Tum rex puer sibilavit... Et Pippi Longstocking et Annika una cum eo sibilaverunt. Attoniti et vehementer commoti, corvi in capita orcorum pluerunt. Cadebant et cacumina ursorum iratorum, aggressivorum et deformum rostris suis perforabant.
  CAPITULUM V.
  Liberi expergefacti sunt. Annika exclamavit:
  - Quam mirabile somnium habui!
  Tommy cum dulci risu confirmavit:
  - Ego quoque! Praesertim frigidum erat cum corvi in capita Orcorum pluerunt!
  Frater autem et soror manus inter se prehendentes cecinerunt:
  Verbum "ita" nec verbum "non" scimus.
  Ordines aut nomina nescimus!
  Ad astra pervenire possumus,
  Ne dicam hoc somnium esse!
  Sic pueri intellexerunt se eandem rem vidisse nec prorsus somnium fuisse. Postea, manus lavare, dentes fricare, et ientaculum, quod satis iucundum videbatur, consumere ierunt. Puer et puella laeti erant - novae res gestae et verae pugnae eos expectabant.
  Post ientaculum, nudis calcaneis micantibus, ad domum Pippi cucurrerunt. Mater clamavit:
  - Quo sine calceis ires? Frigus tibi afficietur!
  Annika summis pulmonibus clamavit:
  - Sed calidum est!
  Thomas exclamavit:
  "Pueri plantas durare debent! Ne molles teneraeque sint, sed callosae duraeque! Pueri praesertim Indorum viam sequi debent!"
  Et pueri gradum acceleraverunt. Mane adhuc frigidum erat. Et lapilli leviter pungebant in nudis plantis, quae modo asperes fieri coeperant. Sed erat aliquid mirabile in eo, et magna voluptas, et Annika et Tommy reapse exhilarati sunt novis sensationibus. Et quam iucundum erat cum superficies aculeata roseas, nudas plantas titillaret, curvatura gracili calcei rotundi, pedum puerilium.
  Annika et Tommy ad domum Pippi currunt, viribus et energia pleni, cantantes:
  Credo pueritiam in aeternum duraturam esse,
  Numquam adultēmus...
  Saecula et anni praeteribunt,
  Et animo et corpore iuniores fimus!
  Pueri autem exsiluerunt et se converterunt, paulumque manibus ambulaverunt. Videntes quam fortis esset Pippi, puer et puella continuo se exercuerant, itaque paulum currere poterant, sic nudis puerilibus pedibus calcitrantes. Tum bracchia tandem defessa sunt, et iterum surrexerunt et garrierunt:
  Viri fortes arenam ingrediuntur,
  Nesciens tristitiam in vita inesse...
  Solia equina instar panum flectunt,
  Et catenae uno humeri motu discerpuntur!
  Ad domum currebant cum parvum biplanum eis obviam evolavit. Pippi ad gubernacula sedebat. Capillos demiserat, qui in vento velut vexillum proletarianum volitabant. Puella Terminator cecinit:
  Ego sum frigidissimus in mundo,
  Si moveor, columna cadet...
  Nudis pedibus in lapides salto,
  In sacrum bellum suscipiam!
  Et vectem traxit. Et desuper, petala florum multicoloria defluxerunt.
  Annika risit et notavit:
  Nemo est fortior quam Pippi,
  Luna, luna, flores, flores,
  Saepe nobis aliquid in vita deest,
  Amor et benignitas!
  Puella autem, nudis digitis pedum, frustum fictile sustulit et alte iecit. Hoc tempore bene fecit. Corvum in cauda percussit, et nihil nisi pluma volans ex eo exiit.
  Tommy cum admiratione exclamavit:
  - Aliud quiddam es, Anika! Tale quid facere potuisti!
  Annika exclamavit:
  - Tu quoque experire, frater mi!
  Puer frustum vitri nudis digitis pedum sustulit et summa vi iecit. Vitrum praetervolavit, corvum aberrans, sed strobilum pini feriens. Decidit et in alvearium consedit. Apes statim surrexerunt, vehementer susurrantes.
  Pippius exclamavit:
  - Aliud quid es! Infans apes excitavit!
  Tommy contradixit:
  - Non sum puer, sed iuvenis bellator!
  Annika vehementer risit:
  Lucis miles sum, in genibus barbarorum,
  Delebo quemlibet qui Suecis adversatur e facie terrae!
  Pippi dentes nudavit, qui instar margaritarum micabant. Pes nudus heroinae parvae digitos fregit. Pulsar igneus evolavit, in globum inflatus in volatu. Puer et puella attoniti exclamaverunt:
  - Valde frigidum! (or) - Valde frigidum!
  Pippius obstitit:
  - Iam frigidum erit, et etiam frigidius!
  Et uno digiti indicis dextri ictu, bulla crepuit et aurei nummi effusi sunt. Instar guttarum pluviae aureae ceciderunt.
  Tota turba puerorum, qui ad mirabilem aeroplanum puellae heroinae currerant, ad aureos nummos capiendos cucurrit. Et eos cum risu partiti sunt. Pecuniam ex herba collegerunt. Quidam pueri puellaeque nummos in ora sua impingebant. Res et iucunda et ridicula erat.
  Pippius risu prorupit et dixit:
  - Vide! Num frigidius fieri potest?
  Tommy respondens cecinit:
  Et quot eorum ibi erant, alter altero frigidior,
  Et omnes veritatem sciebant, et omnes meliores erant!
  Annika cum risu rogavit:
  - Quis altero frigidior erat?
  Puer nudis pedibus bracis indutus respondit:
  - Reges! De quo cogitabas?
  Puella bellatrix contemptim subrisit:
  - Reges! Quid dicis?
  Alius puer apparuit. Similis Annikae et Tommy, decem fere annos natus. Bracas breves gerebat, et id solum indutus erat. Truncus nudus colore aeneo et musculis corporis distincte definitis, qui instar tegularum dispositi erant, distinguebatur, dum bracchia et crura quasi ex filo metallico facta videbantur. Capilli eius praecipue leves contra cutem colore chocolatino videbantur, et pedes nudi erant, sed magis disiuncti instar undarum simiarum.
  Calculum nudis digitis pedum sustulit et insolita altitudine iecit. Volans, par tasonum arcu deiecit, et se in arborem infixit.
  Puer cecinit:
  Et dicat aliquis stultus,
  Reges facile et feliciter vixisse...
  Heri thronus erat - hodie patibulum,
  Quam periculosa professio!
  Pippi annuit cum risu:
  "Olegum cognoscite! Ex patria nondum exsistente venit-ex Belarussia. Quamquam nostrae aetatis similis videtur, re vera adultus est qui puerum esse somniavit. Et nunc somnium eius verum factum est, sed nunc in missione nostra nos adiuvare debet. Quattuor bellatores-duae puellae et duo pueri-aequaliter inter sexum fortiorem et pulchriorem divisi."
  Oleg subridens dixit:
  Sine mulieribus vivere non potest, nullae mulieres in hoc mundo sunt...
  In eis sol Maius est, et mundus amoris floret!
  Sed pueri quoque necessarii sunt, etiamsi partem livorum accipiant,
  Et nihil eis curae est quot annos natus sis!
  Puer autem manibus stetit. Calculum in aera iecit et nudis puerilibus pedibus eum iactare coepit. Idque perquam callide fecit. Alterum caeruleum calculum addidit, deinde viridem, deinde rubrum.
  Tommy cum risu notavit:
  - Quam ingeniosus! Estne Pippi frater tuus?
  Puella heroica ratione respondit:
  - Hic est frater meus adoptivus! Quamquam non sanguine cognatus, tamen animo cognatus est!
  Annika subrisit et notavit:
  - Itaque, soror tua sum - spiritu!
  Pippi iratus fremuit:
  - Ad gradum sororis tuae cresce!
  Tum puella heroica in pratum descendit et cachinnando exarsit, nudis pedibus in mollem smaragdinam gramen saliens. In aera saliit, septies rotans et canens:
  Cur non sum pratum,
  Cur non sum pratum...?
  Pippi saltat ut lepus,
  Et nudos pedes non sentit!
  Et totus quattuor in risum prorupit. Et alii pueri quoque riserunt. Erant fere centum. Et nummos aureos per herbam dispersos sustulerunt.
  Pippius cum risu notavit:
  - Ecce hos! Nunc mihi est turma!
  Oleg rogavit:
  - Num statim ad Nicolaum II servandum avolare debemus an parvam cenam habere?
  Annika annuit:
  - Fortasse cenam valedictoriam aut convivium liberis parare debemus?
  Tommy risit et notavit:
  - Bona idea! Modo levem gustationem sumpsimus et adhuc aliquid spatii in ventribus nostris est!
  Oleg facete dixit:
  - Venter vacuus multo facilius portatur quam caput vacuum!
  Pippi non obstitit. Virgam magicam e cingulo extraxit. Eam quassavit, ita ut omne genus dulcium e caelo caderet.
  Oleg subridens animadvertit:
  - Magia nos iunxit, haec est nostra vis!
  Pueri dulcia capiebant. Erant dulcia, placentae, crustula, chocolata, et marmelada.
  Et post alterum ululatum virgae puellae-heroinae, ingens placenta desuper descendere coepit. In aurea lance erat, et multitudo globorum casum eius tardabat.
  Oleg quoque in capiendo dulcibus se iunxit. Puer velut lepus exsiluit et in aere volvitur.
  Tommy cum suspiro dixit:
  - Miserum est quod hoc modo facere non possum!
  Pippi murmuravit:
  - Si non potes, te docebimus - si non vis, te cogemus!
  Annika risit et cecinit:
  Lux docere,
  Tam clarum est quam dies...
  Sine ullis exceptionibus,
  Verum tibi dicam!
  Puella nudis pedibus in crustulum cremeum ingressa, idque penitus maculavit. Deinde pedem nudum et puerilem in herba tergere coepit.
  Pippi una voce risit, notans:
  - Cave! Deliciae fortasse magicae sunt, sed tamen parandae sunt!
  Tommy attonitus rogavit:
  "Quomodo haec omnia fiunt? Adhuc parvus sum, sed in libro scientifico legi legem conservationis materiae esse. Et materiam ex nihilo evanescere aut apparere non posse!"
  Oleg respondit:
  "Res ita se habet: materia inter dimensiones et universa parallela iter facere potest. Et, magia ope, in has mirabiles delicias transformari potest. Exempli gratia, lignum vulgare per simplices transformationes in placentam verti potest, et etiam magi rudissimi aquam in syrupum et potiones spumantes convertere possunt!"
  Pippi annuit:
  - Prorsus! Dicere possum materiam in Hyperuniverso perpetuo crescere. Materia crescit... Tempus enim crescit. Et tempus, materia et spatium coniuncta sunt. Ergo, in tempore, praeteritum crescit, quod significat spatium expandere et massam materiae crescere! Ergo, quodammodo, Hyperuniversum est Deus qui mundos auget. Et magi et magi, quodammodo, dii minores sunt!
  Oleg accepit et cum studio, sensu et expressione canere coepit:
  Quod homo nullo modo coercere non potest;
  Desiderium eius Deum Omnipotentem fieri...
  Ut centrum universi una Terra sit,
  Omnia in hoc mundo existunt ut nobis subiaceant.
  
  Uno penicilli ictu, totus turbo galaxiarum fit,
  In eo stellae sunt sicut papaveres coccinei, planetae sunt sicut margaritae!
  Postremo, Deus Creator in homine non quievit,
  Non vult esse parvum insectum!
  
  Omnia facere possumus ut talem legem creemus,
  Quanta milia milium parsecorum - in chocolata!
  Mens nostra est turbo vulcanorum,
  Scientia suum genus ad praemium perduxit!
  
  Vix credere possum fuisse tempora-
  Cum modo barbari essemus.
  Cum ignis et pluvia mala et calamitosa sint,
  Et leones tigresque reges appellavimus!
  
  Cum aratrum in stipitem curvum curvatum esset,
  Servus terram sarculo gravi fodit!
  Deinde pratum luxuriosum irrigavimus,
  Mala senectus te velut tormentum cruciat!
  
  Quid igitur de te, scientia, cara mea mater,
  Invenī vim ad cogitationem immortalem faciendam!
  Audacter legiones discerpere possumus,
  Et explora vastam spatium magni universi!
  
  Talem rem assecuti sumus ut Dominus,
  Credo eum ipsum id excogitare non potuisse!
  Supercarnem ex principe plasma habemus,
  Et in capitibus quasarum potentia et sapientia est!
  
  Iter suum sclopeto communi incepit,
  Arborem tantum primo movere potuit.
  Sed aliquid frigidius quam metallum factum est,
  Vulnus momento sanans!
  
  Nunc homines sumus, tribus superhominum,
  Capax faciendi quae impossibile sunt!
  Solve quaelibet difficultatum,
  Non difficile est nobis universum mutare!
  
  Sed si vis, vere Deus fieri potes,
  Homini quasi cani servite sine timore!
  Postremo, mundus Suecorum extra potestatem exercitus maximi est,
  Numquam iterum verberabitur!
  Puer exsiluit et in aere pluries se vertit. Interea, placenta cum rosis cremeis, piscibus et papilionibus in terram descendit. Tam mollis, fragrans et incredibiliter deliciosa erat.
  Oleg nudos et pueriles digitos pedum fremit, et in dextra manu eius ensis ferreus similis, capulo adamantino ornato, apparuit.
  Puer, nudis, rotundis, puerilibus calceis micantibus, ad crustulum cucurrit et frusta concidere coepit.
  Aeternus puer exclamavit:
  - Tranquilli estote, pueri! Satis est omnibus!
  Tommy cum subridens rogavit:
  - Quot annos natus es?
  Oleg iratus respondit:
  - Multum, sed tibi non dicam!
  Annika subrisit:
  - Estne hoc secretum? Secreta et mysteria servare amas!
  Puer bracis indutus exsiluit et cecinit:
  Omnibus dicam,
  Secreta non servo...
  Non sum armarium nec museum,
  Arcana ab amicis cela!
  Pippi subrisit et notavit:
  - Ita, iam est pervetustus, et in talibus missionibus versatus est, quibusdam etiam frigidioribus quam ea quam hodie suscipimus!
  Oleg subrisit et cecinit:
  In varias terras fui,
  Et si volo...
  Aut sero est aut mane,
  Ad medicum duceris!
  
  Agilis ut macaca,
  Robustior quam bos...
  Et sensum olfactus sicut canis,
  Et oculum quasi aquilae!
  Et puer altius saliit et revera in aere rotatus est. Rursus nudo calcaneo cecidit. Tum, cum vi, ensis eius frusta fragrantis, multis stratis ornati crustuli dissecuit. Pueri sedes suas capere coeperunt. Pippi iterum virgam suam agitavit, et patinae ex domo eius ad iuvenes sedentes volaverunt.
  Quasi volantes videbantur et in aere micabant.
  Dispersis, ante pueros in gramine sedentes consederunt. Frusta placentae ad eos ferebantur.
  Pulcherrimum videbatur. Oleg manum sustulit, et anulus in indice digiti pueri pugnatoris emicuit.
  Iuvenis bellator nuntiavit:
  "Unam ex prioribus meis missionibus tibi ostendam! Tibi narrabo, et hologramma pelliculam ostendet."
  Et Oleg fabulam suam otiosam incepit.
  In una ex realitatibus alternativis, Iaponia decrevit impetum in Extremum Orientem Sovieticum facere mense Iulio anni 1941. Plane hoc in historia vera accidere potuisset. Hirohito simpliciter typicam samurai et Bushido similem cupiditatem ostendit milites suos servandi. Sed hic egit ut quis ex Iaponensi exspectaret - sumptibus victoriae neglectis. Praeterea, Extremum Orientem occupare postquam Germani Moscuam ceperunt, quasi edaces essent. Quod Iapones abhorrent. Et sumptus victoriae non refert; vincere est clavis. Non mirum est, bello Russo-Iaponico sub Nicolao II, rationem inter occisos et eos qui vulneribus mortui sunt tres ad unum fuisse, samurai incommodam. Nihilominus, Iapones iure hac victoria superbi erant.
  Nunc quoque desiderium erat ultionis sumendae pro Khalkhin Gol, simulque demonstrandi se quovis pretio firmiter victoriam reportaturos nec cladem Exercitus Rubri exspectaturos. Iapones satis magnas copias peditum habebant. Etiam sine coloniis suis, Iaponiae numerus incolarum non minor est quam Germaniae - circiter centum miliones - et cum coloniis suis, maior est quam URSS.
  Itaque samurai profecti sunt et impetum fecerunt. Iapones non multa currus armatos habent, et ii quos habent parvi sunt, quindecim talentorum ponderantes, sed mobiles sunt, bonam facultatem trans patriam habent, et machinis diesel utuntur.
  Breviter, samurai in ascensu erant. Classis eorum multo potentior erat quam Sovietica, et manifestum erat Exercitum Rubrum numquam patriam perventurum esse. Samurai etiam in vi aerea commodum habebant, nonnullis aciibus bellicis et pugnatoribus peritissimis gloriantes. Exempli gratia, famoso Zero, eo tempore levissimo et agili aeroplano pugnatorio in mundo, difficillime resistendum erat.
  Itaque, ob magnas copias peditum et aeroplanorum, copiae Sovieticae difficile tempus habuerunt.
  Stalin, dissimilis historia vera, nunc non solum ne unam quidem divisionem ex extremo Oriente retrahere poterat, sed coactus est progressum magnarum copiarum peditum, quae, lege Bushido inspirata, sine timore progrediebatur, tardare, et ne frons statim collaberetur, copias subsidiarias eo quoque mittere debuit.
  Propterea, Nazistae copias Sovieticas in Ucraina multo celerius circumvenire et vincere potuerunt. Impetus in Moscuam paucis hebdomadibus antea coeperat, et Nazistae in caput irrumpere potuerunt antequam autumnale disgelo inciperet.
  His in condicionibus, Oleg, scilicet, URSS servare debuit.
  Et iam in suburbiis Moscuae, ille et Pippius Nazistas convenerunt.
  Puella heroina annuit:
  "Neque ego tam iuvenis sum quam videor. Semel in anno pilulam iuvenilem sumo et dico: Hanc pilulam deglutiam, senex esse nolo!"
  Oleg annuit assensus:
  "Ita vero, et ego et Pippi fascistas in suburbiis urbis Sovieticae convenimus. Et, scilicet, magiam et virgas magicas protectorias habuimus."
  Pippi cum lepido risu addidit:
  "Et alia quaedam artefacta! Praesertim, cum virgas magicas agitavimus, currus armati Germanici et vehicula militaria in tabulas chocolatas conversa sunt. Milites autem Nazistae intus in pastilli saccharo pulverato obducti transformari coeperunt. Ita prima columna militum intrantium neutralisata est."
  Hologramma urbem Moscuam et suburbia, ubi currus armati Germanici movebantur, ostendit. Vehicula Germanica non admodum magna aut formidabilia videbantur. Re vera, cum brevibus cannis, T-4 satis innocua videbatur, dum T-2 parvo currui similis erat. Sed deinde, postquam virgis magicis agitaverunt, puerum et puellam crusta chocolata tegere coeperunt. Atque haec vehicula satis appetibilia videri coeperunt.
  Milites autem statim in gelatinas fabas chocolatis obductas vel dolia mellis conversi sunt. Quod incredibiliter ridiculum videbatur.
  Et nunc pueri currunt ad epulas accipiendas. Multi pueri, autumno et frigore non obstante, pedes nudos ostendunt. Inter colonos mos erat nudis calceis ire.
  Creditum est pueros puellasque simpliciter obligari ad durandum corpus et non aegrotandum.
  Pippi autem et Oleg ad alium locum avolaverunt ut transformationes suas mirabiles continuarent. Et res mirabilis videbatur.
  Deinde, exempli gratia, cum T-4 in placentam vertitur, et T-3, currus bellicus satis formidabilis, in acervum placentarum cremore repletarum et chocolatae liquidae vertitur. Res est simpliciter iucunda, fateor.
  In quid tam periculosum impetum aëroplanum quam Ju-87 convertere posses? In aliquid vastans et persuasivum. Vel, rectius, in aliquid appetitosum. Velut acervum lollipopum et marshmalloworum.
  Pippius garrivit:
  Erunt aliquae magnae deliciae,
  Et variae picturae animatae!
  Omnes in frusta discerpemus velut chartam bibulam,
  Carnem cervinam ad satietatem comede!
  Cur non formidabilem Junkers-88 in patinam carnis calidae gelatinosae convertis? Aut in aliquid etiam magis appetibile?
  Et etiam cum, loco bomborum, aurantia et mandarinae desuper cadunt. Quas cum voluptate edere potes. Et fortasse etiam melones maturi sunt. Motocycli cum militibus SS qui in pepones mutantur. Quam delectabile est hoc omne.
  Oleg accepit et cecinit:
  Deliciosissima in mundo,
  Faciemus id quasi missiles...
  Radius lasericus supra planetam lucet,
  Crede mihi, nulli sunt pueri frigidiores!
  Pippi id accepit et sustulit:
  Mox nix in sole liquescet,
  Crede mihi, nullae sunt puellae frigidiores!
  Et iuvenis bellator digitos pedum nudos fremuit. Milites Wehrmacht progredientes in maturas bananas conversi sunt. Vah! Olim exercitus, nunc mercatus cibarius. Et omnia tam sapida et recentia.
  Pippi risit et garrit:
  Noli desistere, noli desistere, noli desistere,
  In pugna contra Fritz, nos pueri dynamite sumus...
  Et quaeso, puer, noli nimium edere,
  Vince hostes tuos et in aeternum plenus eris!
  Et puella sibilavit, et de caelo aliquid tam deliciosum et fragrans iterum cadere coepit.
  Exempli gratia, aeroplana Luftwaffe in saccharum gossypium transformari coeperunt. Et instar nivis florum cadebant. Multi pueri gaudio clamabant, sursum deorsumque saltantes, et pedes suos, qui prae frigore rubri erant velut pedes anserinos, percutientes.
  Oleg exclamavit:
  Ad cruentum, sanctum et iustum proelium,
  Ingredimini, progredimini, populi operarii!
  Propter potestatem, lucem et gloriam,
  Progredimur et audacter incedimus!
  Et puer et puella pervolaverunt. Purgatio non solum Moscuae, sed etiam in aliis frontibus necessaria erat!
  Pueri Superman, ut semper, ardent! Et omnia egregie faciunt!
  Pippi notavit:
  Adiuva amicum tuum benignitate et verbis,
  Dispergantur hostes victi...
  Et num nobis ipsis propter hoc ignoscere possumus?
  Cum malo non docemus lectionem!
  CAPITULUM VI.
  Pellicula illecebrosa et vibrans continuata est. Pueri Moscuam circumibant, turbam expulerunt. Praeter copias Germanicas, etiam Italis occurrerunt. Sub influxu magiae bellicae, in ananas succosissimas et dulces transformati sunt. Et dum pueri in eas impetum faciebant et edebant, dulcis succus aurantiorum per genas fluebat. Res prorsus frigida et venusta videbatur.
  Oleg cum ironico subridens animadvertit:
  - Et nos similes hortulanis sumus!
  Pippi subridens respondit:
  - Non hortulani, sed hortulani praeclari!
  Oleg se circumvertit, pulsarem letalem e digitis pedum nudis emisit, et explicavit:
  - Tum non super, sed hyper hortulani!
  Pulsar columnam peditum et vehiculorum armatorum percussit. Loco eius, palmae exortae sunt, aurantiis et cocois plenae. Quod prorsus mirabile visum est.
  Pippius garrivit:
  Ita vero, hoc est mirabile! Quasi Africa in Russiam pervenerit! Fortasse tu, mi puer, huic obstabis?
  Oleg subridens respondit:
  - Ita, puer esse volui! Et feliciter, puer factus sum! Sed cur tuus? Quid tibi sum?
  Pippi risit et dixit:
  - Sed etiam Hitlerum meum ducem appellant, quasi alicuius res esset!
  Puer terminator ridens respondit:
  - Quid a Führer rabioso exspectare potes?
  Puella pugnax murmuravit:
  - Fortasse aliquid de Africa cantare debes!?
  Oleg subridens coepit:
  Parvuli,
  Non pro mundo,
  Noli in Africam ambulandi causa ire!
  Pippi caput vehementer quassavit, pulsaria e virga sua spargere pergens:
  - Minime! Ex vetere pictura Sovietica est! Da mihi aliquid recentius et tuum!
  Puer terminator cum sensu et expressione cecinit:
  In silva in terra simiarum ferarum sumus,
  Ubi bananae virides sunt, ibi acervi anthropophagorum sunt!
  Oceanum transire debuimus,
  Tanta ferventi energia!
  
  Russia nos ire iussit -
  Pervenite ubi aequator situs est!
  Quid igitur est quod Deus unus est et non unus,
  Et non unam tantum granatam habemus!
  
  Iuvenes pioneros in proelium miserunt,
  Dixerunt id tantum tirocinium esse!
  Ut omnis puer fortis esset,
  Energia accelerationis magnarum rochetarum!
  
  Sclopeto automatico directe in scopum telis iaculo -
  Aspice illos pugnatores colore khaki pictos!
  Patriam nostram regere non poterunt,
  Pindos et alii tyranni!
  
  Tam ferox mandatum a patria -
  Disce, puer, pugnare sicut leo ferox!
  Et si dux ruber mandatum dederit,
  Noli esse imago misera scurrae!
  
  Capsula capsularia genam meam male ussit,
  Nullae stipulae durae adhuc in eo sunt!
  Sed patriae meae diu servivi, mihi crede,
  Nolite vos imbecilles putare, adolescentes!
  
  Noster a tribu Mau-mam circumdatus erat,
  Non hastas habent, sed iaculatoria granatarum!
  In responsione, ferro percutiemus,
  Piloti Russici e caelo auxilium ferent!
  
  In Russia, omnis bellator e puerorum grege,
  Infans ad sclopetum porrigit!
  Et exercitum invasorum vince,
  Vates de facinoris poematis cecinit!
  Carmen laetum erat, et pueri, interim, copias circa Moscuam dispositas in omne genus rerum deliciosarum et appetibilium transformabant. Sed res non ibi finiebantur. Copiae quoque in lateribus erant. Exempli gratia, in meridie, Nazistae iam Sebastopolim obsederant et Stalingradum appropinquabant. Et longius, in Transcaucasio, Turcia frontem aperuerat. Ottomani Russiam saepe pugnaverant et nunc tempus esse statuerant bellum regrediendi. Et ex territorio URSS lucrum facere. Et Iapones iam Vladivostok circumvenerant et Primorye, necnon Khabarovsk, expugnaverant. Et Alma-Atam fere circumdederant. Tanta erat res pessima in oriente. Oleg et Pippi tapete magico celerrimo conscenderunt et ad pugnandum cum samurai cucurrerunt.
  Oleg ultimum sibilavit. Corvi innumerabiles in globulos cremosos conversi sunt, et chocolata auro involuta ceciderunt.
  Puer-terminator valde laetus esse videbatur:
  - Summam meam classem ostendi,
  Melius quam Adidas!
  Pippi subrisit et attonitus rogavit:
  - Num homines adhuc notam Adidas saeculo vicesimo primo meminerunt?
  Iuvenis bellator cum risu respondit:
  "Dubito an quisquam id meminerit! Sed "Adidas" nomen est quod optime consonat. Quam ob rem et pueri et adolescentes saepe eo in cantibus suis utuntur."
  Heroina cum dilecto suo cecinit, pulsarem in gregem corvorum emittens. In farcimina, et carne et caseo, cum ornatu, transformari coeperunt. Et bellator cecinit:
  Loco microphoni, cauda murmur accipit,
  Carmen non novum est, sed nostrum est...
  Feles, feles, miau - haec est tota musica,
  Feles, feles, miau - haec sunt omnia verba!
  Oleg subridens dixit:
  - Aliquid magis heroicum et admirabile canere debeo. Sicut hoc, exempli gratia.
  Puer Terminator, nudis digitis pedum fremens, cum gaudio, robore et furore cecinit:
  Puer hodiernus sum,
  Mihi, computatrum est summae classis.
  Etiam si mare vehementer tumescit,
  Hystrix fascista nos non devorabit!
  
  Bellator sum, impudenter ab incunabulis,
  In olla sedens, radios lasericos iecit...
  Multi sunt pueri et puellae,
  Cui Stalin est ideal!
  
  Omnia ioco apto facere possum,
  Computatrum portatile, ergo eos in caput percute.
  Mundum tam iucundum faciemus ut doleat,
  Russi ubique vincere adsueti sunt!
  
  Puer, ioco ut dicam, in bello mundano finivi,
  Optimi viri in bello rapido...
  Ex fascistis crustulam facere possum,
  Postremo, otium mihi omnino non placet!
  
  Puero nullae sunt difficultates, mihi crede,
  Fritzes vincere poterit...
  Mox erunt pompae in Terra,
  Ursus iratus rugiit!
  
  Vir tam lepidus sum,
  Dux in proeliis erat...
  Mihi bellum non est nimium,
  Et Führer frustra obscoenitates clamavit!
  
  Hic hiems est, nudis pedibus in pruina sum,
  Dentibus nudandis, celeriter curro.
  Puella mea rubras crines plectos habet,
  Et donum mortiferum hosti!
  
  Hic, puer, fortiter fascistas vince,
  Ibi Stalin mihi ipse mandavit...
  Digitus premit sclopetum,
  "Tigrem" potentem contuli!
  
  Quod Fritzei voluerunt, adepti sunt.
  Sarcophagus totus puerorum a me est.
  Puer aliquot milia passuum insanorum perfecit,
  Fascistas directe in frontem percutientes!
  
  Credite nobis, nihil nos impediet,
  Fascista numquam vincet.
  Etiam rex insanus in solio,
  Etiam malus proditor-parasitus!
  
  Pueri fortes sumus,
  Et ad vincendum Fritzes assueti sunt...
  Postremo, etiam infantes prae-scholaris in proelio fortes sunt,
  Examina nostra semper cum notis optimis superamus!
  
  Slavi humiliationem tolerare non possunt,
  Omnes firmi stemus contra Fritzes...
  Nam in cordibus flamma ultionis ardet,
  Manu ferrea hostes nostros conteramus!
  
  Tribus Russica tribus gigantum est,
  Idonei sumus malos dilacerare.
  Postremo populus et exercitus unum sunt,
  Ut fascistas bene flagellant!
  
  Non poterimus cladem afferre,
  Bene, tum nos ipsi ne denarium quidem valemus.
  Veniam pete a vicino tuo -
  Ex genibus surge, patria mea!
  
  Missilia, aeroplana habemus,
  Sed post Fritzum est potens Avunculus Sam.
  In futuro naves stellares aedificabimus -
  Et audacter computatrum construamus!
  
  Vires nostrae simpliciter metiri non possunt,
  Illa est similis igni vulcanico vehementi...
  Quis milium in prato seminat,
  Bene, huracanem excitabimus!
  
  Nullus locus in planeta est altior quam Patria,
  Ita omnis est bellator et pugnator.
  Pueri gaudio et laetitia rident,
  Dolor et tristitia evanescent - finis!
  
  Et cum per Berolinum ambulamus,
  Pons gradatim plausus cudit.
  Cherubi viam nostram illuminant,
  Omnes sunt magi, magi potentes!
  Puer bellator talia magna cum furore cecinit. Et modo Alma-Atam attigerunt, quae a Iapones obsidebatur. Et pueri Terminator subito pulsaria e baculis suis emiserunt. Simulque, digitos pedum nudos fremuerunt. Et loco militum Iaponensium, racemi bananarum maturarum et pocula aurata glaciei cremoris apparere coeperunt. Et currus armati Terrae Solis Orientis in magnificas, molles placentas, stilo orientali, conversae sunt.
  Pippi salire sursum deorsumque, canens, coepit:
  Rogo ne quis miretur,
  Si magia accidat!
  Si erit, si erit, si erit
  Magia mox futura est!
  Et pueri transformationes elegantes facere coeperunt... Etiam aeroplana in dulce inflatum frumentum transformari coeperunt. Et erat simpliciter mirabile. Et gossypium saccharum, micans velut dispersio adamantum in radiis solis autumnalis.
  Oleg accepit et garriit:
  - Deliciae nostrae tam sapidae sunt - simpliciter sapidae! Eas velut carnes bubulas ad ientaculum devoramus!
  Pippi risu prorupit. Sufflavit, et statim duodecim milites bellici Iapones in gelatinam zachory sparsam conversi sunt. Ita vero, id est optimum.
  Puella Terminator notavit:
  - Quanto mirabilior mundus esset, si soli liberi in eo essent!
  Oleg annuit assensus:
  - Id negare non potes!
  Et pueri digitos pedum nudos fremuerunt, et turbo vere huracani similis in hostes irruit. Atque iterum, formidabiles bellatores Terrae Solis Orientis res sapidissimae se praebuerunt.
  Exempli gratia, tormentum automaticum formidabile cum tormento centum quinquaginta millimetrorum in cygnum transformatum est, circumdatum persicis melle odoratis, tangerinis decorticatis, et folio saccharino. En vere delectamentum erat, deliciae summae. Quam opulentum et appetibile videbatur.
  Oleg vultu laeto animadvertit:
  - Talia hic convivia habetis!
  Pippi annuit assensus:
  - Ita vero, magnifica convivia! Et hoc est grandiosum!
  Et pueri magiam facere et transformationes perficere perrexerunt.
  Oleg, inspiratus, magno cum studio et fervore cecinit:
  Puer saeculo vicesimo primo vixit,
  De spatio vincendo somniavit...
  Patriae legiones copiarum esse,
  Quasares caput illuminabunt!
  
  Sed puer statim viator temporis factus est,
  Et in prima acie ignis mundi...
  Metallum liquefactum, laceratum est,
  Et videtur nullus locus habitabilis esse!
  
  Puer semper in luxuria vivere solebat,
  Cum bananae et ananas ubique sint...
  Bene, nunc hic est problema,
  Quasi Iudam te ipsum inveneris!
  
  Resonat, igneus tonitrus auditur,
  Procella fulgorum per caelum volavit...
  Credo Wehrmacht victurum iri,
  Quia cor audaciam pueri habet!
  
  Natus ad pugnandum, considera ex infantia,
  Nos viri fortiter pugnare vehementer amamus...
  Vos, Wehrmacht, quae in turba progredimini, eam confringite,
  Et Hitlerum in miserum scurram facite!
  
  Pro patria, pro filiis Stalini,
  Surrexerunt, pugnos arctius stringentes...
  Sed nos equites aquilae tranquilli sumus,
  Potemus Führer ultra Vistulam vehere!
  
  Scito hanc esse vim pionum,
  Ut nihil in mundo ei comparari possit...
  Mox paradisum in universo aedificabimus,
  Vultus sancti ex iconibus benedicent!
  
  Patriae nostrae corda dabimus,
  Patriam nostram vehementer amamus...
  Supra nos est cherub radians,
  Nos ipsi iudices fascismi erimus!
  
  Nunc hostis recta Moscuam ruit,
  Et puer nudis pedibus in nive cumulata est...
  Credo me illam turbam sistere,
  Capillos puellae non tondebunt, novi plectas!
  
  Cito pionerius factus sum,
  Et puer voluntatem ferream habebit...
  Postremo, cor nostrum simile est metallo titanio,
  Et dux princeps est sapientissimus ingeniosus Stalin!
  
  Pioner sum, nudis pedibus curro hieme,
  Et calcei mei in pruina rubuerunt...
  Sed Hitler falce conteretur,
  Et rosae coccineae basium demus!
  
  Credite mihi, pro Russia aquilae sumus,
  Et Führer ad caput non permittemus...
  Quamquam vires Satanae potentes sunt,
  Credo nos mox Adolphum vivum pellem decussuros esse!
  
  Tantam potestatem habemus - omnes homines,
  Nos pueri pro iustitia pugnamus...
  Et Hitler est sceleratus infamis,
  Et misericordiam a populo non accipiet!
  
  Machinam automatariam potentissimam tibi habemus,
  Quid tam accurate in fascistas sagittat...
  Duc ignem et erunt eventus,
  Victoria Maio fulgente veniet!
  
  Patriam supra astra faciemus,
  Mox vexillum rubrum super Martem tollemus...
  Quoniam Deus Iesus Christus nobiscum est,
  Hoc nomen in gloria in aeternum erit!
  
  Sed Stalin etiam frater est pionum,
  Quamquam liberi multo audaciores sunt quam maiores natu...
  Puer sclopeto automatico bene directo utitur,
  De turribus fascistarum iecit!
  
  Quamquam nives cumuli erant alte accumulati,
  Puer nudis pedibus contra Fritzium pugnat...
  Non difficile est ei fascistam occidere.
  Saltem examen superat, severum est, scilicet!
  
  Puer quoque litteram computavit,
  Nazista sclopeto vulneratus et accurate interfectus est...
  Flamma in corde est et metallum ardet,
  Führer falsam informationem de Patria non permittet!
  
  Et patriam tuam amas,
  Omnibus gentibus quasi mater est, scis...
  Amo Iesum et Stalinum,
  Et Führer bene vapula!
  
  Bene, impetus fascistarum iam exaruvit,
  Videtur Nazistas vires deficere...
  Hitler ictum in rostro accipiet,
  Et sub hoc caelo sereno cantabimus!
  
  Puer tuus totam hiemem bracis induta cucurrit,
  Nec rhinorrheam animadverti...
  Non intellego quid de frigore sit,
  Interdum liberi nimis aegrotant!
  
  Vere iam facile est pugnare,
  Iucundum est per lacus usque ad finem saltare...
  In navi consederunt, remum arripentes,
  Quod nobis perquam interest!
  
  Pugnare et audere pro Patria,
  Nos pionerii audacissimi erimus...
  Examina cum solis notis A superans,
  Ut te celeriter in mundum emittas!
  
  Credo bellatores Berolinum venturos esse,
  Quamquam bellum non admodum leniter procedit...
  Universi vastitatem vincemus,
  Sed res nondum bene procedunt parvulo!
  
  Quamquam scilicet in bello semper est,
  Omnis frutex periculo plenus est...
  Sed erit somnium pioneris,
  Puer nudis pedibus valde agilis est!
  
  Fascistas cum accuratione ferit, puer,
  Quia pioner honorem in corde habet...
  Führer ictum in frontem accipiet,
  Et reliquos exemplum puniemus!
  
  Quidquid possum facere, faciam, scis.
  Postremo, Russi in proelio invicti sunt...
  Aedificemus paradisum rubrum in universo,
  Populus in perpetuum cum factione unitus est!
  
  Et mihi crede, inimici nostri nos non delebunt,
  Miraculum sicut gigantes faciemus...
  Rumpe vincula universi,
  Et Hitler est Iudas nefarius!
  
  Anni transibunt, tempora venient,
  Sanctus in immensitate communismi!
  Et Lenin nobiscum in aeternum erit,
  Iugum fascismi conterebimus!
  
  Quam bene Christus omnes resuscitabit,
  Quod si non venerit, tum scientia...
  Postremo, homo ad potestatem crevit,
  Vita non est facilis, fratres, hoc scitis!
  
  Magnitudo patriae in eo erit,
  Ut omnes, inscii, in eam amore capti sint...
  Magnitudo patriae sanctae in una re est,
  Ad infinitam et splendidissimam Russiam!
  
  Pioner sum dum puer eius,
  Et mihi crede, adolescere nolo...
  Multas varias terras mox videbo,
  Et Führer cum turba eius in paludem impellam!
  
  Vos quoque, estote fortiter pugnatores,
  Ut fides nostra ferrum validior fiat...
  Patres de pionibus superbiunt,
  Stellam herois a sodali Stalino datam esse!
  
  Breviter, tonitus militaris conticescet,
  In loco constructionis strenue laborabimus...
  Postremo, communismus est monolithus validus,
  Vicus tam pulcher est quam caput!
  
  Et fateor me etiam valde gaudere,
  Quod in inferno et in igne fuerim...
  Nunc tam superbus est pompam capere,
  Liberalis est patria in gloria infinita!
  Exercitus Iaponicus transformationem fundamentalem subierat. Et pueri fortes ad Primorye volaverunt. Interea, aeroplanis occurrerunt. Unda virgarum suarum, in res deliciosas et fragrantes transformabantur. Liba imprimis admirabilia erant. Quaedam forma navium veliferarum, aliae rosarum, et aliquid etiam magis splendidum et coloratum habebant. Liba etiam in terram deciderunt.
  Et infra, pueri puellaeque nudis pedibus circumcurrebant. In dulcia e caelo cadentia impetum faciebant eaque avide devorabant. Quae etiam magnifica apparebant.
  Oleg notavit:
  - Esurientesne pascimus?
  Pippius cum cachinno animadvertit:
  - Qualis miles Iaponicus fortis vitam suam in ventre pueri finiret? Sed quo anima eorum it?
  Puer terminator respondit:
  - Sed anima primum locum habet, ante corpus! Adultus eram, et nunc in corpore puerili sum. Caro mutata est, sed anima eadem et immortalis manet! Et hoc mirabile est!
  Puella Terminator notavit:
  -Sed caro nonne perceptionem mundi afficit?
  Oleg confirmavit:
  - Scilicet ita est, sed hoc in casu melius est!
  Pippi annuit cum risu:
  - Ita vero, magna felicitas est aeternum puerum esse!
  "Sine puerilitate, scilicet!" addidit aeternus puer.
  CAPITULUM VII.
  Primorie, pueri modum impetus sui paulum mutare constituerunt. Et primum pulsaribus pugnatoriis usi sunt. Quamquam rudi erat, omnibus edulia data sunt. Cur non eos fulminibus energiae et fulminibus ferirent? Quam ob rem, duo cohortes samurai incensae sunt. Tum Pippi capriciose exclamavit:
  - Minime! Id non est pulchrum aspectu! Redeamus ad convertendum Iapones in delicias!
  Olezhka risit et garrit:
  Non sumus miseri insecta, samuraios in delicias statim convertere possumus!
  Pueri autem pugnantes se conversi, tormenta et hyperblastos oneraverunt, et ad Iapones furiose processerunt. Iterum tela iacere coeperunt...
  In cisternas impetum fecerunt, eas liquefacientes, et herba ignem cepit. Et samurai discerpi et frigi coeperunt instar shish kebab. Tam crudele erit.
  Pippi Longstocking cachinnans bullam magoplasmatis nudis digitis pedum emisit. Milites Iaponici in aliquid deliciosum et appetibile transformari coeperunt.
  Et ibi erat farcimen deliciosum et appetitosum, et involucra brassicae in cremore acido, et crustula choux chocolata obducta, et aliquid aliud mirabile. Quod autem hic tam deliciosum erat, etiam videre poteras nudas, roseas puerorum calces micantes. Et ad has delicias cucurrerunt, et placentae cremore et optimis ornamentis ornatae erant.
  Puer et puella, magni bellatores quorum arma perpetuo mutabantur velut in ludo computatrali, cecinerunt:
  Quam bonum est cum dulcis est cibus,
  Et omnia in vita tam splendida sunt...
  Somnium tuum verum fiat,
  Quasi fabula, sed non trivialis!
  Milites Iaponici vim magicam et miram offenderunt. Itaque, magiae influxu, aeroplana eorum in crustula melle, cremore chocolato, lacte condensato, et multitudine aliarum rerum deliciosarum et aromatum, quasi torsione, repleta, transformari coeperunt.
  Et transformatio in interrete facta est - tempore reali. Et quam pulchra erat. Et volaverunt, leniter ad terram descendentes.
  Simul, milites Sovietici quoque transformationes subibant. Quam mirabiles et mirabiles. Viri adulti erant - non iucundissimi bello. Et nunc pueri duodecim aut tredecim annorum, vultibus iucundis, facti sunt. Quod mirabile est!
  Quis igitur adultus iterum puer esse non vellet?
  Oleg cum risu notavit:
  - Ita vero, hoc vere mirabile est!
  Pippius garrivit:
  - Vere, hoc est mirabile! Pueri revera multo venustiores sunt quam adulti, et praesertim senes. Aspice facies nostras venustas!
  Et pueri ridere et linguas proferre coeperunt. Atque etiam sibilare coeperunt.
  Corvi et vultures innumerabiles ex sibilis suis in placentas conversi sunt, necnon placentas saccharatas, chocolatas, marmeladam, et alias res fragrantes. Et quam laeta omnia hic apparent.
  Gummies cadunt, et pedites Iaponici, necnon equites in curribus, in aliquid tam mirabile, et aliquid quod appetitum ineffabilem causat, transformantur.
  Et milites Sovietici, plerumque viri, in pueros conversi sunt. Et nudis puerilibusque pedibus circum aspergebantur. Nec iam aquam, sed dulcem syrupum, et sodam, et Coca-Colam, et potiones mixtas chocolata obductas aspergebant. Quam mirabile et magnifica omnia erant - dulcia deliciosa. Et liquores sub nudis pedibus puerorum deliciosi erant.
  Pippi Calzalonga notavit:
  - Benene eos compressimus?
  Oleg annuit:
  "Iapones his diebus tam dulces facti sunt. Sed num vere operae pretium erat milites Sovieticos in pueros convertere?"
  Puella subrisit:
  - Nonne est magnificum puerum fieri?
  Olezhka rogavit:
  - Quid tam iucundum est?
  Pippius cum risu respondit:
  - Quia radere non necesse est!
  Et pueri riserunt. Et quam ridiculum videbatur. Deinde est pugnator Zero, machina formidabilis, facillime mobilis in mundo. Et quae in globum gossypii saccharini conversa est. Deinde eam syrupo chocolatino asperserunt - cogita quam deliciosum sit.
  Et placentae quae emerserunt, praesertim quae ex cisternis factae sunt. Et modus quo rosis tectae erant, ex cremore, dulcibus, et condituris factae, tam deliciosae et magnificae erant.
  Oleg notavit:
  - Pulchrene laboramus?
  Pippi annuit:
  - Ita, pulchrum et deliciosum est!
  Puer subrisit et digitos pedum nudos fremit. Et corvi in novum genus placentae facti sunt, quidam etiam tricorni similes. Et quam pulchrum erat, dicamus.
  Hoc vere, dicamus, hyper est.
  Pueri gaudebant... Quaedam crustula non solum floribus, sed etiam piscibus, papilionibus, aut libellulis tegebantur. Cur autem non crustulum avis, aut lolliginis, aut meduseae formam haberet, coloribus claris? Et quam deliciosum et oculis iucundum erat.
  Pippi notavit:
  - Ut Ivan Terribilis dixit - pulchritudo!
  Oleg subridens respondit:
  - Aut fortasse hyperactivus!
  Pippi annuit:
  - Etiam hyper dicere posses!
  Margarita puella bellatrix notavit:
  - Vita bona est, sed bene vivere etiam melius est!
  Annika, postquam morsum placentae sumpsit, notavit:
  - Vita hic similis est feriis!
  Tommy confirmavit, placentam roseam chocolatinam gustans:
  - Vere iucundum est!
  Liberi valde laeti videbantur. Gaudebant et dentes ostendebant. Mundus pulcher erat. Tamen, Tommy animadvertit:
  "Nicolaus II non est rex noster! Fortasse nostris rebus operam dare debemus!"
  Annika cum fastidio addidit:
  - Quanta terrae Russia Sueciae abstulit? Baltica et Finlandia inclusis. Et eis auxilium agemus?
  Pippi murmuravit:
  "Neque ego Russia gaudeo. Sed superiores potestates dicunt in commodum gentis albae esse hoc bellum vincere! Et nos albi sumus, postremo." Puella pede nudo et gracili tetigit et addidit:
  "Si Iaponia vincet, tota series eventuum explicabitur quae ad ortum monstri qualis Sinae est ducent. Nec id bonum Europae fore puto!"
  Annika rogavit:
  - Quid si Russia Holmiae impetum facit et Europam expugnat? Quid tum fiet?
  Oleg decisive dixit:
  - Quid diaboli hoc nobis opus est? Europam adhuc pascere debemus!
  Pippi annuit:
  "Russia autocratica nullam causam habet Europam quoque annexare. Praesertim libera cogitans est. Et Tsar autocratiam firmat!"
  Margarita addidit:
  "Nulla revera causa est bellum cum Europa gerendi. Nisi, scilicet, ea primum impetum facit. In utroque Bello Mundano, exercitus Europaei Russiam primum invaserunt, non contra!"
  Pippius obstitit:
  Bello Orbis Terrarum Primo, Russia Tsaristica Borussiam Orientalem invasit et Galliam initio occupavit. Nolite putare Russos tam innocentes agnoculos esse. Russia est praedator carnivorus imperialis. Sicut Germania, Britannia et Gallia. Non quod peior sit, sed nec melior!
  Annika id accepit et animadvertit:
  "Sed nos Sueci victoriam deseruimus. Constituimus felicitatem in patria nostra aedificare, non terras externas occupare. Et dicendum est nos successisse. Sed quo plus terrarum Russia occupat, eo peius populus eius vivit. Et terrae externae panem non ferunt."
  Pippi subrisit et dixit:
  - Id ipsum est cur alienum territorium non debeas occupare. Accipe quod ad manum est et nihil aliud quaere!
  Oleg ridens respondit:
  - Nos Russi non causa terrarum externarum occupandarum et conquestuum pugnamus, sed causa omnium populorum beatificationis!
  Margarita subridens dixit:
  - Sed non omnes talem felicitatem desiderant - stulti sunt!
  Pippi exsiluit, septem saltus peractus proclamavit:
  Noli tuas notiones boni et mali hominibus imponere. Alioquin errare potes!
  Annika annuit, ingenium suum non puerile ostendens:
  - Omnis religio se rectissimam putat! Sed fieri non potest ut omnes stulti sint et tu solus sapiens sis!
  Oleg iterum subrisit et respondit:
  - Ubi est centrum Universi?
  Pippi pedem nudum et validum tam vehementer percussit ut lapidem in frusta minuta finderet et cum risu respondit:
  - Ex prospectu cuiusque observatoris, ipse personaliter est centrum universi, vel ubi medium terrae est - ubi tu stas!
  Tommy risit, pueri ridere amant et notavit:
  - Et medium terrae in littera m est - si Russice scribis!
  Annika risit et garrit:
  - Loquere Russice, aut morere, loquere Russice - Ein, twei, dre!
  Pippi Calzalonga notavit:
  "Pro aetate vestra, vos pueri litterati estis et multa scitis. Non omnes sciunt quomodo 'zemla' (terra) Russice scribatur."
  Pueri id ridiculum invenerunt... Sed in universum, Iapones investigant et vincunt.
  In terra, samurai vere bene vapulant. Sed in mari?
  Oleg cum risu notavit:
  "In hoc bello, mare fortasse maioris momenti est quam terra! Sane Iaponia domina est marium Oceani Pacifici. Natio insularis est, et scilicet, quicumque potentissimus in aquis erit, dominabitur."
  Pippi Calzalonga exclamavit:
  - Eamus igitur ad tapete magico! Iaponenses turbabimus!
  Annika notavit:
  "Iapones mihi placent-tam fortes sunt. Nec vitas suas parcere solent; magni patriae suae cives sunt! Et Sueciae, Russia hostis traditionalis fuit ab tempore Vikingorum."
  Oleg subridens animadvertit:
  "Hodie amicus, cras inimicus, et perendie iterum amicus! Omnia mutantur. Quis umquam credidisset Chechenos columnam firmamenti pro throno praesidentiali futuros esse, et cras iterum rebellare posse - omnia in orbem vertuntur!"
  Pippi Longstocking cachinnans in tapete volante desiluit, canens:
  Oculum pro oculo, sanguis pro sanguine,
  Et omnia in circulo, iterum!
  Et illa risit. Pueri in tapete magico consederunt. Sunt enim bellatores mirabiles et celeriter discunt. Samurai difficile est contra eos pugnare. Iapones cum virtute sua, et pueri parvi cum magia sua.
  Annika et Tommy in aëroplano latrunculos luserunt. Et iucundum erat - ludus mirabilis. Quamquam Tommy notavit:
  - Sumere est necessarium - iniustum est!
  Annika subrisit et respondit:
  - Alia fabula est!
  Pippi suggessit:
  - Shashlik bonum et recens gusta!
  Et revera, virgae suae unda, frusta carnis succosae assae in veru apparuerunt. Pippi ea in suco lycopersici intinxit et pueris gustanda obtulit.
  Oleg et Margarita notaverunt:
  - Optime agimus! (or) - Optime agimus!
  Iuvenes bellatores shashlik ederunt et se bene sentiebant. Satis laeti videbantur. Hos pueros pugnantes non debiles appellares. Veri pugnatores erant. Vere multa possent.
  Ecce prima navis bellica Iaponica volitans. Pippi virgam magicam agitavit, et statim in ferculum valde appetibile in patella natanti transformata est. Satis bona, ut ita dicas, evasit.
  Oleg flavit, et ferculum ad litus volavit, cibum et gaudium pueris afferens. Vere magnifica erat res.
  Puer bellator cecinit:
  - Per undas infinitas,
  Pellicula pellicata et caftan in moda sunt!
  Pueri eo magnopere gaudebant. Pueri mirabiles erant.
  Itaque navem bellicam ex aere aggressi sunt. Quae quoque in montem crustulorum conversa est.
  Et celeriter accidit, modo coacto. Tam magnum erat. Effectus simpliciter fantasticus erat.
  Annika dulci vultu notavit:
  - Effectus mirabilis!
  Tommy cantillavit:
  - Et in fabula vivimus!
  Pueri vehementer gaudent. Faciem parvam nudant et rident. Oleg et Margarita quoque cachinnant. Vere gaudent. Bene, dicamus modo eos esse pueros veros.
  Novae res gestae exspectant. Oleg autem et Margarita veteres reminiscuntur.
  Oleg Rybachenko ad frontem pervenit. Aprilis advenerat, et omnia iam liquefacta et florentia erant. Copiae adveniebant. Regimen Tsaricum copias ingentes e centro et septentrione retraxerat, ut, secundum consilium Brusilov, impetus eius principales in Austriam et Turciam dirigerentur. Aliis verbis, ut nexus infirmissimos potentiarum Axis Berolinensis et Foederis Quattuor Potentiarum deleret.
  Tsar intellexit se Constantinopolim ante Britannos attingere debere ut Asiam Minorem, fretum, et Constantinopolim in potestatem suam redigeret, simulque Austro-Hungariam frangeret.
  In Ucraina occidentali, omnia iam florent. Viae mox exsiccabuntur, et copiae progredi poterunt. Exercitus tyrannicus animo laeto est. Ver advenit, et victoria prope videtur. Anno proximo, Austriaci vehementer repulsi sunt. Et nunc fere in victoriam credunt. Et populus Russicus non est eiusmodi qui cedant.
  In genere, pelliculae aetatis Sovieticae militum aversionem ad pugnandum vehementer exaggerant. Re vera, milites satis laeti sunt. Et omnes bono animo sunt.
  Praesertim officiales qui pugnare cupidi sunt.
  Oleg puero duodecim annorum fere similis videtur. Iam oblivisci coepit se umquam adultum fuisse. Et quam mirabile est puerum esse. Nudis pedibus et bracis brevibus curris, nudis plantis per lacunas vernas aspergentibus, et naturale videtur.
  Adultus, infeliciter, in solis bracis pugnare non potest, ne alii eum mente captum esse putent.
  Quam mirabile! Iam Aprilis est annus 1917, et Tsar nondum eversus est.
  Quam mirum est quod omnis spes est Bellum Orbis Terrarum Primum vincendi et Slavorum unificationem perficiendi et Constantinopolim adiungendi. Et somnium tuum verum factum est - nunc puer es, et, quod est maximi momenti, stella historica. Hoc significat te semper puerum manere, et te non interficient!
  Et quam mirabile esset ab aetate adulta ad aeternam infantiam transire, liber a periculo senectutis, morborum, dentium amissionem, aliarumque infortuniorum. Pro hoc, paratus fuissem tempus in carcere degere et per duos menses in carcere iuvenili laborare. Quantum igitur temporis in carcere egisti? Tres tantum menses? Parvum pretium pro aeterna infantia solvendum.
  Et nunc somnium tuum verum factum est - in prima acie es! Et facinora heroica perficere potes. Feliciter, corpus tuum celer, validum, tenace est, et reflexus optimos habes. Reditus ad pueritiam tibi multa praebet.
  Non iam puer es, sed ad hodiernum diem advenisti. Quod certe melius est quam adultus esse. Nec opus est nostalgiam pueritiae praeteritae habere; semper hic est, iuxta te.
  Est talis res qualis iustitia in hoc mundo. Cum somnia vera fiunt post innumerabilia clades. Et rex tuus carissimus, qui tibi decet, in solio est. Et tu, puer fortis et celer, qui immunis es a globulis, et in bello - ipsa re quam somniasti ab infantia - te ipsum invenisti.
  Ita vero, sed in vita et realitate vetere, omnia peiora sunt: Putin et Lukashenko molesti in solio sunt, a quibus magna facinora non exspectabis. Et quinam sunt omnino? Nec Imperium Russicum unitum est! Et scilicet, Romanovii legitimi tyres sunt, non hi duo novitii.
  Et tam bene te sentis, tantum vigoris et energiae habes. Puer es, et puer in perpetuum! Quam mirabile!
  Oleg Rybachenko etiam gaudio saltare coepit... Primum ei munus militare datum erat: sarcinam ad vicinam legionem deferre. Sed equum ei non dederunt. "Puer es," inquiunt, "sine eo te vivere potes!"
  Quid igitur est cum quiete? Puer currere coepit, nudis calcaneis micantibus. Via erat saxosa, et manifestum erat quemlibet ferreas equi deicere posse. Sed puer talis, et praeterea ex-carceratus, capillis rasis usque ad rasum-quis eius misereretur?
  Oleg currit... Bene est, corpus eius etiam firmius quam antea factum est. Facile est currere, et superficies aculeata in plantis callosis iucunda est.
  Sed iter longum est - centum quinquaginta milia passuum! Et, scilicet, eum miserunt ut uno die perficeret. Equum facile tam longe vehere potes, sed puerum nudis pedibus - nulla misericordia!
  Oleg currit, celeriter, sine retardatione. Laetus est et munere gaudet. Quamquam, scilicet, hoc interlocutori adulto mandari potuit.
  Communicationes filariae nondum ubique praesto sunt, et nuntii non desunt. Attamen, omnis equus ante impetum valet. Et solus Oleg Rybachenko, in sua eleganti figura, centum milia passuum sine intermissione currere potest.
  Et puer currit, naturam admirans, et dum it aliquid interessante imaginatur.
  Fingamus Hitlerum et potentias occidentales consensisse ut Kalendis Maiis anni 1944 bellum sisterent et de eo paciscerentur. Quod revera accidit. Fritzes autem, momento capti, copias in Ruthenia Alba transferebant, impetum ibi sustinere parantes. Germania Nazistica adhuc 324 divisiones habebat - vim formidabilem. Ex his, 58 divisiones, decem divisiones curruum armatorum et quinque divisiones SS, in Gallia erant ad descensum Sociorum prohibendum. Et nunc occasio erat eas ad orientem transferendi. Praeterea, res orta erat cum curribus armatorum. Nazistae iam productionem magnam Tigridum et Pantherarum constituerant, dum Sovietici modo IS-2 et T-34-85 transferre coeperant. Itaque res Nazistis maxime favebat. Vere ad impetum progredi poterant.
  Atque Dux, ut configuratione frontis dictabatur, consilium cepit: impetus laterales e Moldavia et Ucraina septentrionali secundum axes convergentes facere. Hoc fuit consilium vere potens.
  Et currus armati "Tiger II" et "Maus" in proeliis interesse exspectabantur. Hic posterior minax valde apparebat, sed satis carus et difficilis ad producendum erat, quamquam gubernabilis erat et ad pugnam paratus se praebuit. Productio aeroplanorum Tertii Imperii URSS consecuta erat, et manus eius in fronte occidentali liberatae sunt. Praeterea, commutatio captivorum facta est, et multi piloti Germani et Italici redierunt. Ita aequilibrium potentiae in favorem Nazistarum versa est.
  Aeronava Hitleriana aeroplana Sovietica celeritate et armorum vicibus praestabat. Exempli gratia, Focke-Wulf sex tormenta habebat, quorum duo triginta millimetrorum et quattuor viginti millimetrorum erant. ME-109M autem tria tormenta triginta millimetrorum et duo quindecim millimetrorum habebat. Tanta erat potentia Nazistarum. Et celeritates eorum septingentos chiliometra per horam superabant. Interea, Yak-9 Sovietica, aeroplana latissime producta, unum tantum tormentum viginti millimetrorum et unam machinam tormentariam habebat. Quomodo cum Germanis contendere posset? LA-5 duo tormenta viginti millimetrorum habebat. Etiam novissimus Yak-3, qui modo aestate anni 1944 in usum venire coeperat, unum tantum tormentum et duo machina tormentaria habebat, dum LA-7, etiam aestate in usum ingressus, duo tormenta viginti millimetrorum habebat.
  Quomodo Nazistis resistere potes? Germani etiam habent aeroplanum pugnatorium ME-262, quod modo ad frontem advenire coepit, et quattuor tormenta triginta millimetrorum et celeritatem maximam nongentorum chiliometrorum per horam habet.
  Quid igitur contra tantam potentiam facere potes? Piloti Sovietici in caelis difficiles sunt. Tantae potentiae resistere non possunt.
  Itaque Nazistae impetum a latere die XX mensis Iunii fecerunt, et eorum currus bellicos impetum cuneiformem fecerunt. Vis autem aerea activa erat.
  Copiae Sovieticae ictum sustinere non potuerunt et vacillaverunt. Quanta pugna! Mau instar vectium impellebant... Et centum octoginta talentorum retinere conamini.
  In responsione, imperium Sovieticum impetum in Ruthenia Alba fecit.
  Sed ibi valida linea defensiva erat. Praeterea, Nazistae loca vulnerabilia firmaverant novasque fossas foderant. Nihilominus, copiae Sovieticae processerunt. Perspicuum erat superioritatem numericam solo numero superari posse.
  Oleg autem et Margarita, una cum aliis pionibus, constituerunt pugnam committere contra cuneum Germanicum qui e territorio Moldaviae progrediebatur.
  Cohors pionera fossas fodit et minas posuit ad impetus repellendos.
  Pueri nudis pedibus laborabant, pueri autem bracas tantum gerebant, nudis truncis. Sole fusci, et propter annonam ossei erant. Oleg sane valde musculosus erat. Et seriem rerum iniucundarum pro copia aerea Germanica excogitavit. Exempli gratia, pionerii nudis pedibus missilia in formam nidulorum avium ex ligno compacto fabricaverunt, scobe et pulvere carbonis ut explosivis utentes. Haec missilia sono regebantur. Ipsum autem instrumentum tantum magnitudinis pisorum erat.
  Et si talis rocheta aufugiet, vera calamitas erit. Margarita minas radiophonicas contra currus armatos fabricat. Hoc quoque ingenium aliquod requirit. Ut currus rotati explosivis onusti currus armatos percutiant.
  Pueri laborant, currunt circum, nudis calceis roseis micantibus. Sunt pueri mirabiles. Pueri et puellae - hic cum fasciis rubris - simpliciter praeclari sunt.
  Inter aeroplana Nazistarum ad impetum terrestrem destinata numerabatur TA-152, evolutio Focke-Wulf. Etiam arma validorum et sex tormentorum praeditum erat, sed longe praestantia, celeritates usque ad 800 chiliometra per horam attingens, fere limitem aeroplani helice impulsi. Machina formidabilis et multi-functionis apta, et pugnatoris et impetus terrestris, et bombardatoris in prima acie fungi poterat.
  Sed hoc in casu, miles impetuosus est. Et ad loca pionum ruit. Vel potius, ruunt. Totus grex volat.
  Et post eos sunt Focke-Wulfi.
  Et pueri, nudis pedibus, pulverulentis calcaneis micantibus, se iaciunt, gradus ligneos sulfuribus incendentes, dona mortifera deletionis in caelum mittentes. Itaque missilia abeunt, caudas fumosas purpureasque relinquentes. Altius altiusque surgentes. Deinde, dum haec dona deletionis in currus impelluntur, ea percutiunt et revera comburunt, in frusta et fragmenta confringunt. Itaque omnia franguntur et hae squamae infernales ardent. Tam perniciosae et unicae.
  Iuvenes pugnatores vere sunt praeclarissimi. Et ostendunt quid possint. Iuvenes bellatores insignes.
  Puella partium Lara canit:
  - Patria mea gloriosa sit,
  URSS, patria sanctorum Sovietiorum...
  Populi orbis terrarum familia fraterna sunt,
  Cantentur heroica facinora!
  Puella vere pulchre canebat. Nazistae autem sine ulteriore mora deiecti sunt. Et milites impetuosi potentesque Tertii Imperii ei non pares sunt. Quam magnificum! Et missilia spectaculum pyrotechnicum vastantem creaverunt. Pueri hic specialem mentionem merentur, cum suis fasciis rubris; sunt pugnatores magnifici. Et innovationes technologicae summum gradum peritiae praebent.
  Oleg etiam cum risu cecinit:
  Hoc omnes sciunt,
  Verba honesta...
  Pueros vexant,
  Te insanum agunt!
  Et velut puerulus, in risum prorumpit. Et plus quam centum aeroplana Germanica impetus deiciuntur. Tam praeclari pueri hic, qui ostendunt se miracula facere posse. Non pueri, sed miracula.
  Parva Petka garriebat, parvo pede nudo pulsans:
  - Patria mea gloriosa sit, sodalis Stalin, omnibus pueris cognatus!
  Et iuvenes bellatores cecinerunt:
  Stalin in corde meo habitat,
  Ut dolorem non cognoscamus...
  Ianua ad spatium aperta est,
  Stellae supra nos micabant!
  
  Credo totum mundum expergisci,
  Finis fascismi erit...
  Et sol lucebit,
  Viam communismo illuminans!
  Post quod parvi bellatores manus plauserunt.
  CAPITULUM VIII.
  Oleg memoriae interruptus est. Naves bellicae alae Togonis appropinquabant.
  Nunc tempus erat eos tractandi. Pueri in tapete magico iam parati erant hostem aggredi. Sed subito, mortarium cum pistillo ante eos apparuerunt. Praecipue, mulier rutila et satis venusta scopa tenens. Se convertit et latravit:
  - Vos, pueri, devorabo!
  Pippi Calcealonga respondens cecinit:
  Ava, mus meus es,
  Te devorabo, cute et omnibus!
  Cruciatus sine requie,
  Fulgura clara,
  In tenebris difficultatum!
  Itaque pulsaria inter se permutare coeperunt. Baba Yaga eas scopa sua, Pippi e virga sua misit. Oleg, interea, statuit ne a pulchritudine rutila, cuius capilli aenei in vento velut vexillum proletarianum volitabant, distraheretur. Itaque naves bellicas Togonis percutere coepit. Prima ictum magicum accepit et rotari coepit. Deinde cum vicina sua collidit. Sonus crepitus auditus est, et ambae naves magnae flammas eruperunt et aquam immergere coeperunt. Oleg vehementer cecinit:
  Miles Russicus omnium fortissimus est,
  Samurai ictu rapiens...
  Successum celebrabimus,
  Omnes vincere non frustra est!
  Naves bellicae mergebantur. Nautae earum in mare se deiecerunt et se servare conati sunt.
  Margarita quoque miraculum perfecit, incantationem virga sua iaciens. Et in armadillo, flores luxuriantes et vibrantes, mirae pulchritudinis, florere coeperunt.
  Puella cecinit:
  Luna, luna, flores, flores,
  Patriae nostrae - spei somniisque nostris - confidimus!
  Spes et somnia!
  Saepe in vita amor et benignitas nobis desunt!
  Amor et benignitas!
  Tota navis bellica, tormentis inclusis, rosis et margaritis tecta erat. Et fortes milites samurai in papiliones alatis conversi sunt. Et dicendum est, res erat perquam iucunda. Tam mirabilis transformatio - pulchrior esse non potuit.
  Pippi autem Calcealonga dona cum Baba Iaga permutare perrexit. Res sane mirabilis videbatur. Quasi fabula vere explicaretur. Utraque fulmina emisit. Et colliduntur, in ignem artificiosum dissolventes. Post quod Baba Iaga, quae mulierem circiter triginta annorum, potius quam aniculam, videbatur, murmuravit:
  - Effectum letale in te habebit!
  Pippi subrisit et notavit:
  - Minatio banalis! Nimis banalis!
  Baba Yaga rugiit:
  - Iam igitur minaris!
  Puella pedibus nudis exclamavit:
  - Te in atomos per universum dispergam!
  Mulier rufa subrisit et notavit:
  - Nunc hoc multo magis interesting et attrahens est! Bene, si potes, tum experire!
  Pippi risit et garrit:
  - Lacrimas tuas ne abstergeas,
  Si cadas, noli flere, surge!
  Baba Yaga aliam globorum igneorum nubem in puellam et tapete volante iecit. Pippi quoque virgam suam quassavit. Et flocci cadere coeperunt modo perquam curioso, velut frumenta triticea.
  Pippi accepit et murmuravit:
  - Non desinam! Et turma mea nudis pedibus non cedet!
  Pueri puellaeque cum Iaponensibus agebant. Alius armadillo in aliquid deliciosum transformari coepit. Sed incredibiliter frigidum est, et deliciosum esse potest. Etiam adeps defluit et micat.
  Oleg cum dulci vultu animadvertit:
  - Communismum aedificabimus, sursum impetum faciemus, non deorsum!
  Puer in risum prorupit, linguam proferens. Puer pugnax, quasi Terminator. Hoc sane incredibiliter frigidum erat.
  Annika accepit et risit et canere coepit:
  Gloria Sueciae, mirabilis est,
  Ut patria totum mundum delectaret...
  Hostis periculose impetum facit,
  Sed victoriae epulas celebrabimus!
  Puella quoque missile prehendit et nudo pede minimo, rem incredibiliter letalem, iecit. Paucis secundis, ingens armadillo in crustulum transformatus est, etiam ingentis magnitudinis, et nautae in uvas passas, etiam viri altitudine et melle perfusi. En res mirabilis! Quam deliciosae res!
  Pueri gaudebant, etiam salientes et terga curvantes. Hoc vere gaudium est. Tales transformationes mirabiles fiunt.
  Sed Pippi non tam facilis erat. Baba Yaga inopinato auxilia accepit: vir magnus et pinguis, petaso alto, barba longa et flagello septemcaudata in manibus, apparuit. Et rugivit:
  - Karabas Barabas - prandeamus nunc!
  Equo ligneo volavit et flagellum vibravit quasi liberos necare vellet.
  Pippi Calzalonga exclamavit:
  - Pueri, auxilium!
  Et iuvenis turma animum ad Karabas Barabas convertit. Pulsaria in monstrum barbatum missa sunt. Quod in hunc mastodontem cecidit. Et Karabas Barabas floribus tectus est, et reapse effloruit. Quasi syringa esset. Ita vere floret.
  Annika stridens garrivit:
  - Banzai! Ad cacumina cosmica porro!
  Tommy addidit, dentibus nudans:
  - Victoria nostra iam adest! Et Karabas pedibus conculcabimus! Vel potius, nudis pedibus!
  Oleg et Margarita quoque haustum sumpserunt. Karabas Barabas, iracundia omnino acta, velut syringae fruticem effloruit.
  Baba Iaga, videns pro formidabili doctore scientiarum pupalium fasciculum florum apparuisse, subridens rugiit:
  - Signum commeatus viride erat,
  Et quia, quia, quia,
  Quod vitam amabat...
  Et omnes currunt, currunt, currunt, currunt,
  Et curro!
  Et Baba Yaga revera fugit. Itaque scopa et mortarium igneum lumen reliquerunt.
  Pippi tapete tardavit et notavit:
  Nimis multa magia usi sumus, nobis convalescere necesse est!
  Oleg annuit assensus:
  "Ita vero, satis magiae impendimus. Praeterea, turma Russica nondum parata est ad navigandum: naves laesas reparat. Itaque tempus habemus meditationi et convalescentiae."
  Puer exemplum praebuit in positione loti sedens. Alii pueri exemplum eius secuti sunt. Pedes eorum nudi subito extrorsum conversi sunt. Et erat, ut ita dicam, meditatio magnifica. Quam pueri egregii.
  Oleg in memorias priorum factorum suorum perquam iucundorum se immersit.
  Postquam impetus Germanicus repulsus est, manus puerorum viatorum temporalium in terram advecta revocata est. Pueri bellatores nudis pedibus et inventores protestari conati sunt - Magnum Bellum Patrium adhuc saeviebat, et URSS auxilio egebat. Sed Chernobog declaravit Demiurgos Russos in vita reali tantum intervenire debere cum omnino necessarium esset. Exercitus Ruber autem hanc plagam solus tractare debet.
  Et iterum tempus erat pugnam e margine spectare.
  Gratias interventu copiarum puerorum ad descensum, copiae Sovieticae impetum e Moldavia repulerunt, sed penetratio ab altero latere, in Ucraina septentrionali, minax se praebuit. Praeterea, impetus contra Finniam in Isthmo Karelico minus quam prosperus evasit.
  Finni Lineam Mannerheim occupaverunt et impetus repellere potuerunt. Sed potissimum, Suecia bellum ingressa est. In hoc regno omnes ultionem pro clade in bellis prioribus a Russia accepta, iam ab aetate Vikingorum, cupiebant. Sed Carolum XII imprimis meminerunt. Et, scilicet, positio circulorum reactionariorum in Civitatibus Foederatis Americae quoque momentum habuit: Sueciae magnam copiam instrumentorum credito vendiderunt, eam reapse contra URSS opponentes.
  Ob hanc rem, impetus Iunii in Isthmo Coreano irritus fuit. Et Stalin, qui interdum propter nimium cautelam notus erat, impetum in Ruthenia Alba quoque notavit.
  Et hoc Germanis permisit ut pressionem suam ab septentrione augerent, lineam defensionis Sovieticam praetereuntes.
  Pugna demonstravit Tiger II, in versione moderna cum motore mille equorum, esse formidabilem currum bellicum perruptorium. Nec iam haeret nec frangitur. Quamquam Nazistae adhuc pauca talia vehicula habent.
  Quodcumque esset, Germani alte ex Ucraina septentrionali penetraverant. Et impetus ex Moldavia resumptus est, praesertim cum novae copiae Italicae, inter quas captivi belli liberati, in pugnam venerunt. Tum res maxime tensae factae sunt. Pedites Italici in impetum coacti sunt, cum SS cohortibus post eos obstruentibus. Quod effectum habuit. Magnae copiae Sovieticae in prominentia periculo circumventionis erant. Finis pacti "Lend-Lease" etiam effectum adversum habuit. Industria defensionis Sovietica perterrita erat. Aliquantum temporis requiritur ut se adaptarent et vias alternativas invenirent.
  Deinde Turcia Transcaucasiam percussit. Et nova frons. Turci impetum fecerunt cum exercitu decies centena milia virorum. Et Erevanum et Batumim ceperunt. Ut lineam clauderent, coacti sunt copias reservatas praetorii in proelium committere. Quod iterum impetum Germanicum adiuvit. Nonnullae copiae Sovieticae circumventae et coactae sunt se recepere cum magnis iacturis. Nec omnes perrumpere potuerunt. Plerique necati aut capti sunt. Et omnia instrumenta amissa sunt.
  Hoc praetorium et Stalinum ipsum coegit ut ad defensionem per totum frontem temporarie procederent. Res calescere coeperunt. Deinde Iaponia, cum qua Civitates Foederatae Americae et Britannia bellum etiam congelatum habebant, ab oriente processit. Copiae eo quoque iterum disponendae erant. Nazistae occasionem ceperunt et Odessam a copiis principalibus separaverunt. Deinde versus Vinnitsiam et Zhitomiram processerunt.
  Haec res difficilis evasit. Praeterea, cum multitudine novorum inimicorum simul agere debuimus. Quod quidem tam improvisum evenit.
  Praeterea, res peior facta est introductione bombardiorum aereorum Nazistarum Arado, quae tam celeres erant ut pugnatores Sovietici eos consequi non possent et difficillime deiiciebantur tormentis antiaereis. Nec res facilis.
  Et Germani etiam Moscuam bombardare potuerunt, quod animos militum negative affecit.
  In agro designandi currus armatorum, prima novae generationis tormenta Germanica autopropulsa - E-10 et E-25 - tandem apparuerant. Differentia fundamentalis eorum a prioribus vehiculis Nazisticis erat dispositio eorum: motor et transmissio iuxta se posita erant, cum capsa dentata directe in motore posita. Hoc conservationem sumptus in axe principali permisit et tormentis Germanicis autopropulsis figuram humilem praebuit. E-10, cum tormento suo 48 EL 75 millimetrorum, sicut T-4, tantum metrum et quadraginta centimetra altus erat, dum E-25, cum tormento suo Panther, metrum et quinquaginta centimetra altus erat.
  Hoc tormenta autopropulsa levia, agilia, furtiva, et celeriter movere capaces reddidit, quod carentiam turris rotantis compensabat. Maxime autem, facile fabricanda et vili pretio erant. Primum E-10 lorica frontali 60mm crassa et lorica laterali 30mm crassa habebat, decem talentorum ponderis. Hoc, cum motore 400 equorum potentiae coniunctum, bonam agilitatem praebebat. E-25 tantum viginti talentorum cum motore 700 equorum potentiae ponderabat, et etiam celer erat. Lorica frontalis crassior erat: 80mm, dum lorica lateralis 50mm erat. Praeterea, ambo tormenta autopropulsa lorica frontali valde praerupta inclinata habebant.
  Aspectus horum vehiculorum quasi signum admonitionis Exercitus Rubri fuit. Celeres, furtivi, et vili pretio erant. Praeterea, praeclara opticia et instrumenta visionis nocturnae habebant. Omnia optima erant.
  Itaque nulla responsio ad hoc adhuc fuit. T-44 rudis currus armatus esse probavit et ulteriorem evolutionem requirebat. Solum SU-100, in curru armato et chassis T-34 fundatum, aliquem progressum offerre potuit, sed proiectilia pro tormento tantum mense Novembri anni 1940 produci coeperunt.
  Germani autem eos in productione antecedebant. Paulatimque per unam post alteram lineam defensivam eruperunt, donec copiae Sovieticae ultra Borathenam se receperunt. Vasilevsky tandem Stalin persuadere potuit ut Kioviam dederet et locum defensivum magis opportunum occuparet. Imperator Maximus, memor doctrinae anni 1941, hac vice non restitit.
  Exercitus Ruber, usque ad initium autumni profundi cum imbribus torrentialibus, defensionem strategicam gerebat. Attamen, apparuit tormenta Germanica autopropulsa E-10 et E-25 egregie in luto impegere posse, paria hac in re cum T-34-85. Nec exspectatio Germanorum sistendi satisfecit. Quamquam verum est progredi in luto et malo caelo difficilius esse. Stalin autem hiemem quasi manna caeli habebat.
  Hiems autem peior facta est. Bombifera Germanica numerosiores fiebant, et ubicumque libuissent bombardabant. Tormenta levia et autopropulsa Nazistarum potentissima erant. E-25, cum tormento 88 millimetrorum et supporto 71 EL, etiam apparuit. Periculosissimum erat: lorica frontali 120 millimetrorum crassa, valde inclinata, lorica laterali 80 millimetrorum habebat, et triginta talentorum ponderis habebat. Tormentum autopropulsum periculosissimum erat, et ne IS-2 quidem frontaliter penetrare poterat. Et tormentum eius quodlibet vehiculum in conspectu e longinquo delevit. En ictus vastans erat.
  Hiemalis impetus Sovieticus defecit. Praeterea, sub finem Februarii, ipsi Nazistae impetum fecerunt. Novae pugnatoriae He-162 - leves, viles, faciles ad fabricandum, et valde faciles ad movendum - principatum aereum occupaverunt, et res Exercitus Rubri etiam graviores factae sunt. Defensiones in medio perruptae sunt, et Nazistae Smolenscum recuperaverunt, Moscuam minantes. Copiae Sovieticae desperanter impetum contra impetum temptaverunt, sed parum successum habuerunt. Tormenta autopropulsa SU-100 adhuc nimis pauca erant, et T-34-85 Exercitui Rubro non par erat.
  Simul, Nazistae tandem mense Martio in acie currum armatum E-typi plene instructum acceperunt. E-50 parvum, compactum, et formam humilem habebat. Pondus 45 kg (104 librarum) Pantheri, machinam habebat quae usque ad 1200 equos virium producere poterat, crassitudinem loricae Tigris-2, quamquam tormentis magis inclinatis, et tormentum potentius 88 millimetrorum (100EL) longum. Turris minor et angustior erat, et tegumentum tormenti, quasi rostrum porci, totam frontem turris tegebat. Hoc novum currum armatum a fronte paene impenetrabilem reddidit. Et celeritas eius septuaginta chiliometra per horam excedebat.
  Ita res accelerat. Et difficultates Exercitus Rubri auctae sunt. Mense Martio, Germani in septentrione irruperunt, iterum Leningradum a continente secludentes. Situatio critica facta est.
  Et fine Aprilis impetus in Moscuam coepit.
  Et hic iam deos Russicos persuadere poterat ut transitum viatorum temporalium permitterent.
  Itaque cohors puerorum puellarumque Nazistas convenit. Et bona pugna est.
  Oleg vere cupiebat missilia ad hunc ipsum finem fabricare. Et, exempli gratia, ea ad sonum ducere. Sed tempus non habebat, et pueri puellaeque, nudis roseis calceis micantibus, per rimas dispersi sunt.
  Nazistae satis humiliter volaverunt et ictus acutissimos et lethales intulerunt.
  Puer, Oleg, viator temporalis, sclopetum sustulit. Non Mosin erat, sed sclopetum magis perforans, cum speciali, maiore cartucho qui propellentem incendere posset. Prope impossibile esset puero ordinario, vel etiam adulto, aeroplanum impetus rapidum ad mille chiliometra per horam accelerantem percutere. Praesertim cum pars inferior aeroplani Germanici lorica dura et durabili tecta sit.
  Sed Oleg iam est miles peritus; multis antea pro Russia, URSS, aut Rus' Kioviensis pugnavit. Et experientiam amplam et vires praeclaras habet.
  Puer nudo calce contra lapides in imo cellulae occultatae premit et sagittas iacit.
  Deinde aeroplanum impetus summae efficacitatis percutit, et Nazistae ardent.
  Obiter, hic quoque volat aeroplanum impetus generis HE-483 bipostorum - armatum est duobus tormentis aeronauticis 37 mm, sex tormentis 30 mm cum cannis extensis, et duobus tormentis 20 mm, quae maiora sunt pro aeroplanis.
  Hic est aeroplanum impetus duorum hominum. Et incipit ruinam facere. Oleg sclopetum habet, simile antitanco, sed puer ingeniosus ipse id compactius, levius et minus fecit. Itaque certe Nazistam dejicet.
  Puer Seryozhka, etiam ipse nudis pedibus, bracis indutus, paulum sordidus, exclamat:
  - Vah! Sclopeto in aeroplana mitte!
  Oleg subridens respondit:
  Pioner noster Sovieticus,
  Exemplum praeclarum accuratae!
  Puer autem calces suas, quae variis probationibus subiectae erant, infixit: igne tostae, ferro candenti adustae, bambuseis et gummiis pulsatae erant. Pedes eius omnia pertulerant, tamen specie fere puerili, forma eleganti, et tam agiles quam undae simiae, vel etiam magis.
  Et Oleg accurate telum misit. Paene instinctu telum misit. Et incredibili praecisione. Loricam in ipso natibus percussit, receptacula cibusis incensa. Atque potens aeroplanum Germanicum fumare et in contrariam partem vertere coepit.
  Oleg cantillavit:
  - Unus! Duo! Tres! Orcos malos discerpite!
  Puer iterum telum iaculare voluit, sclopeto suo denuo onerato. Sed vocem numinis, demiurgi videlicet, audivit. Noli nimis conari-noli nimium ad te attrahere!
  Oleg annuit cum tristi subridens:
  - Perspicuum est!
  Iam attentionem attraxerunt, re vera. Et quaevis missio aliquid est. Ut in alio bello alternativo, cum iussi sunt Iapones vincere. Tum puer et puella simpliciter coeperunt naves tormentarias samurai inter se opponere.
  Atque Oleg tum, prae gaudio, canere coepit:
  Filius aetatis spatialis, puer, filius
  Per mundos magnos errabat...
  Res eius, mihi crede, omnino non malae sunt,
  Et vita est continuus ludus puerilis!
  
  Primo, medio saeculo, evenit,
  Caligas eius avulserunt...
  Et nudis pedibus in nive erravit,
  Nivis cumuli calces meos nudos coxerunt!
  
  Sed hoc puerum tantum induravit,
  Et vere factus est, mihi crede, fortior...
  Et aprum in rostro cubito percussit,
  Et hic sceleratus in abyssum cecidit!
  
  Puer adultis in proelio non cedet,
  Fatum eius est orcos malos interficere...
  Ne Cain malus cum pugione veniat,
  Et hi heroes non pati debuerunt!
  
  Bellator iuvenis est et certe fortis,
  Procurrit ad impetum faciendum...
  Cum puer ad rem se convertit,
  Hostes simpliciter perditi sunt!
  
  Itaque puer tabularius piratis factus sum,
  Et hoc quoque valde iucundum est, scis...
  Et mercatoribus, scilicet, est ultio,
  Et hic canis pinguis in caelum non ibit!
  
  Puer maria satis bene navigavit,
  Puer mansit sine adolescentia...
  Sed ictum tam frigidum habebat,
  Quod ex corporibus adultorum remansit, cadaver erat!
  
  Ecce ingens galion quem ceperunt,
  Crede mihi, aurum in eo usque ad summum est...
  Litteraliter distantias communismi videre potes,
  Fortuna, filiis dilectissima es!
  
  Bene, fortasse nobis titulum emere debemus?
  Puer nudis pedibus comes fiet...
  Et reginae ficum ostendemus,
  Et dubitationes et timor evanuerunt!
  
  Sed aliquid tam audax accidit,
  Carnifices puerum iterum ceperunt...
  Et noli nunc in misericordia confidere,
  Vel melius adhuc, clama in tormento!
  
  Puer flagello vehementer verberatus est,
  Calces eius igne et ferro combusserunt...
  Et de agro, de spatioso, somniavit,
  Hispani caligas induerunt!
  
  Sordes puerum diu cruciaverunt,
  Verumtamen veritatem invenire non potuerunt...
  Et vox pueri tam clara est,
  Et veritas veniet - modo audax esto!
  
  Bene, quanta laqueus puerum exspectat,
  Ad patibulum eum ducunt ut supplicio afficiatur...
  Albae nives in caelo volitant,
  Sine eos frontem tuam leviter lividam refrigerare!
  
  Pedes nudi pueri incedunt,
  In nive, et in pedibus meis sunt vesiculae...
  Plantae forcipe ustae sunt,
  Cruenti et nefarii carnifices!
  
  Sed puer nive melius se sensit,
  Subrisit et laete canebat...
  Postremo, cum eo est alpha, fulgens omega,
  Et tot res facere potest!
  
  Hic puer iam in patibulo stat,
  Paene nudus, cicatricibus, pustulis tectus...
  Sed videtur puer auratus esse,
  Sicut princeps in quibusdam puerilibus, claris somniis!
  
  Funem iam circa collum meum posuerunt,
  Et carnifex paratus erat sellam deicere...
  Puer puellam nudis pedibus imaginatus est,
  Vix maestum clamorem e pectore meo continere potui!
  
  Sed tum glans katam accurate perforavit,
  Et malos carnifices proiecerunt...
  Iterum regina decipitur,
  Et puero lumen gratiae radiorum!
  
  Puer a poena liberatus est,
  Puer iterum in nave navigat...
  Et Katy obstructionem non assequetur,
  Nunc in terra putrescent!
  
  Sed iterum adventurae exspectant,
  Medium Aevum velut fluctus evanuit...
  Veniam ab innocentibus exspectamus,
  Mirabile somnium verum fiet!
  
  Tempus aliud est, in adventura,
  Et aeroplanum in caelo rotatur...
  Pro tormentis soli posteri vindicabuntur,
  Et tu, impetum fac cum cantibus porro!
  
  Puer in armadillo navigat,
  Iterum puer tabularius est, non iam pirata...
  Sol in caelo clare lucet,
  Ita res se habent! (or) Ita res se habent!
  Et nunc missilia e scobe et ligno compacto facta Nazistas feriunt. Et currus armatos fascistarum pulsant. Pueri manifeste periti sunt, calceis nudis, roseis fulgentibus. Nec desistunt, non sub hoste se prosternunt.
  Oleg et Margarita arma nova emiserunt - frustum antimateriae. Tam minutum, millesima grammatis. Sed vi viginti tonnarum explosivorum detonavit. Hoc vere devastatorium est. Et quot Nazistae perierunt. Aeronaves in caelo rotatae sunt et substiterunt. Collidere et ardere coeperunt. Tanta chaos secuta est. Contra quam vis aerea Germanica, incluso He-162, impotens erat.
  CAPITULUM IX
  Recuperatio a tam difficili pugna magica bene processit. Pueri post meditationem recreati sunt. Animus eorum insigniter emendatus est, sicut sitis novarum rerum et victoriarum.
  Oleg hilari vultu notavit:
  - Stellae communismi exspectant! In caelo cantante volab!
  Margarita puerum hortata est:
  - Omnia vere egregie faciemus! Classis autem Iaponica opprimetur!
  Pippi Calzalonga exclamavit:
  - Ita, hoc est mirabile! In aliquid deliciosum id convertemus.
  Annika cachinnavit et parvo pede nudo pulsavit:
  - Mirabile erit! Et frigidum!
  Tommy accepit et cecinit:
  Mundus mirabilium adventurarum liberos exspectat,
  Scio mox venturum esse - Annum Novum!
  Et puer cachinnum prorupit. Hi pueri ridiculi sunt. Et vere elegantes.
  Tapete volans classem Togae, laesam sed adhuc operantem, quaesivit. Manifestum erat sine mari bellum nullum futurum esse. Oleg semper miratus erat quomodo exercitus Russicus Iaponensibus in terra vincere potuisset. Et quam ineptum imperium Russicum fuisset. Incursionibus Cossacorum solis Iaponensibus terrorem incutere potuisset.
  Infeliciter Kuropatkin, qui re vera est causa principalis cladis copiarum Russicarum. At vero, qualem ducem habere potest aliquis nomine Kuropatkin? Plane pessimum. Perdix avis pacifica est.
  Primis proeliis cum Iapones, hic stultus etiam occultationem tormentorum vetuit. Nonne stultus est?
  Bene, erit certamen voluntatum. Nunc samurai in mari ostentabunt.
  Tapes volans celeritatem cepit. Et ventus in faciem meam flavit. Vere magicum erat.
  Pippi autem notavit:
  "Baba Yaga magnas vires magicas possidet. Vitanda est ei occursus!"
  Oleg iocose cecinit:
  Dignitatem nostram servare debemus,
  Ex omnibus generibus conventuum inutilium!
  Et tapete volans motum ad latus fecit. En, hoc erat pugna. Vel potius, progressio, cum nondum pugna esset.
  Interea, navem bellicam Iaponicam offenderunt. Pueri eam ceperunt et in patinam anserinam cum assatura appetitosa converterunt. Res erat plane deliciosa. Et ornata erat bananis, ananas, persicis, et aurantiis. En res vere deliciosa. Et odor tam appetitosus est.
  Et Pippi digitos pedum nudos fregit, et acutus pugio apparuit, cibum celeriter in tenues partes secans. Patina deinde ad oras Russiae natavit ut liberos esurientes pasceret.
  Annika stridens subridens dixit:
  - Patria nostra est Suecia, coqui optimi sumus!
  Thomas exclamavit:
  - Cum crustulis custardicis!
  Atque sane, proxima navis bellica, magia puerili, in montem dulcium dulcium, mellis sapore, transformata est. Quam magnificum et mirabile aspectu erat! En haec quidem magia dulciaria - simpliciter superba. Et crustula ingens et mollis acervus erant. Oleg et Margarita in ea flaverunt et ea ad oras Russiae dispulerunt. Hoc erat mirabile.
  Liberi valde gaudebunt. Mons autem crustulorum ornatorum, a quadam magica quadam actus, ad eos volabit. Vere hoc gaudium est.
  Margarita cantillavit:
  Cibum deliciosissimum in mundo edimus,
  Sancta et pulchra sit patria...
  Cherubus potens super nos volitat,
  Vitas nostras, mihi crede, frustra viximus!
  Talis erat puella laeta. Est modo pessimum scaenam. Ut aiunt, age alacrius.
  Iuvenis bellator gloriosas eorum res gestas in IA recordatus est.
  Heroica resistentia copiarum specialium puerorum impetum Nazistarum in Moscuam tardavit. Sed bellum adhuc gerebat. Et nunc tempus erat impetum facere. Interea, Iapones in Extremo Oriente progrediebantur. Non paucos currus armatos leves, machinis diesel propulsos, habebant. Parvi videbantur, sed bene occultati erant et per silvas progredi poterant. Vladivostok cecidit. Et res minax orta erat.
  Oleg et Margarita artificibus Sovieticis auxilium tulerunt ut tormentum automaticum singulare crearent. Unum tantum socium in turma habebant, qui manubrio agebat et pronus iacebat. Ipsa vehicula motore electrico propulsabantur, cum accumulatore gravitonibus levibus fungebatur. Atque haec machina vere incredibiliter potens est - celeritates usque ad mille chiliometra per horam attingere et etiam volare capax.
  Oleg et Margarita primi hanc machinam in samurai temptaverunt. Pueri impetum fecerunt, bini operantes, dona mortifera et deletoria mittentes. Vere vastator effectus est.
  Litteraliter volantes, duae machinae in Iapones iaculatoribus gravitationalibus tela mittebant. Haec tela parvam energiam requirunt, paene infallibilia sunt, et omnem materiam destruunt.
  Oleg, nudis puerilibusque pedibus pulsans globulos manubrii, eum sustulit et canere coepit:
  Patria mea est magna URSS,
  Olim in ea natus sum...
  Impetus Wehrmacht, mihi crede, ferus erat,
  Quasi Satanas cognatus eius esset!
  
  Commune est propugnatori pugnare,
  Nullas difficultates cum hoc novit...
  Scilicet, egregie stude,
  Tempus est mutationis!
  
  Pueri in proelio imbecillitatem non ostendent,
  Malos fascistas vincent...
  Maioribus nostris gaudium afferemus,
  Examina mea cum laude superavi!
  
  Cum rubra fascia circa collum ligata,
  Pioner factus sum, puerulus...
  Hoc non est modo simplex salutatio tibi,
  Et sclopetum revolver in pera habeo!
  
  Si grave proelium advenerit,
  Credite mihi, URSS defensuri sumus...
  Obliviscere dolores et opprobria,
  Vincetur malus dominus!
  
  Cravata mea rosae coloris sanguinis similis est,
  Et micat et in vento volitat...
  Pioner non gemet prae dolore,
  Faciamus ut somnium tuum verum fiat!
  
  Nudis pedibus in frigore cucurrimus,
  Calces micant velut rota...
  Lucem longinquam communismi videmus,
  Etiamsi difficile est clivum ascendere!
  
  Hitler Russiam oppugnat
  Multas varias opes habet...
  Difficile munus peragimus,
  Ipse Satanas impetum facit!
  
  Currus armati fascistarum similes monstris sunt,
  Crassitudo armaturae et longa fistula...
  Puella rufa longas crines plectos habet,
  Führer transfigemus!
  
  Si nudis pedibus in frigore ire debes,
  Puer sine haesitatione curret...
  Et rosam puellae dulci carpet,
  Amicitia eius est solidum monolithum!
  
  Communismum procul videbimus,
  Fiducia in hoc est, mihi crede...
  Napoleoni cornua percussus est,
  Et ianua Europae rimam aperta est!
  
  Petrus Magnus magnus rex erat,
  Paradisum Russiae esse voluit...
  Uralorum montium vastationem expugnavit,
  Quamquam tempestas ibi omnino non est similis Maio!
  
  Quot heroes sunt in patria,
  Etiam pueri sunt optimi pugnatores...
  Exercitus in acie minaci procedit,
  Et patres de nepotibus suis superbiunt!
  
  Dux sanctus, sodalis Stalin,
  Gradum magnum ad communismum fecit...
  Ex ruinis ruinarum pessimarum,
  Impetum in os Führeri emisit!
  
  Quot heroes sunt in patria,
  Omnis puer est tantum supervir...
  Exercitus in acie minaci procedit,
  Et viri nullas difficultates habebunt!
  
  Patriam nostram fortiter defendemus,
  Et fascistas calcitrabimus...
  Nec illa erit optima calceorum,
  Pioner diis similis habetur!
  
  Hitleri dorsum in proelio frangemus,
  Similis erit Napoleoni, victus!
  Communismum procul videbimus,
  Wehrmacht finietur!
  
  Mox gaudium in planeta erit,
  Mundum totum liberabimus...
  Ad Martem rocheta volemus,
  Liberi laetitia gaudeant!
  
  Optimus dux est sodalis Stalin,
  Ille est heros et gloria et patria...
  Fascistae in frusta discerpti sunt,
  Nunc vexillum communismi sumus!
  
  Puer ruditatem Fritzii non tolerabit,
  Decissive ei respondebit...
  Hoc est quod credo sapientiam futuram esse,
  Et sol radioso colore splendet!
  
  Komsomol Berolini adiungam,
  Ibi pueri nudis calcaneis ambulabunt...
  Ululabimus sicut Führer verberatus in latrina,
  Et eum acu figemus!
  
  URSS exemplum est populis,
  Scio mundum tam mirabilem fore...
  Afferamus libertatem toti planetae,
  Ventus vela somniorum implebit!
  
  Stalin iterum e sepulcro resurget,
  Etiam si ibi iaceat...
  Nos pionerii terga flectere non possumus,
  Orci mali in latrinam pertinent!
  
  Et cum dea Lada advenerit,
  Quod hominibus amorem et gaudium affert...
  Puer in aeternum praemiabitur,
  Tum malum Koschei percutiet!
  
  Frons certe vehementer ardet,
  Et ager gramine arido ardet...
  Sed credo victoriam esse mense Maio,
  Gloriosa pars pionum fiet!
  
  Hic est Patria, Patria Svarog,
  Somnium illud vehementer dives est...
  Iussu Dei Felicitatis Virgae,
  Cubiculum omnibus in palatio erit!
  
  Credo proletarii vincula sua exuiturum esse,
  Hostes uno ictu vincemus...
  Cantemus saltem milliones ariarum,
  Et tunicas nostras in proelio scindemus!
  
  Pioner tandem id dabit,
  Felicitas totius universi...
  Cain malus delebitur,
  Negotium nostrum erit creatio!
  
  Tum tempus lucis veniet,
  Quod somnium omnium verum faciet...
  Facta heroica cantantur,
  Et missilia iactum auctum habent!
  
  Hostis patriae delebitur,
  Qui se dederunt, servabuntur, scilicet...
  Feriamus Führer in faciem malleo maxillo,
  Ut spes sit in communismo!
  
  Credo dolorem finem habiturum esse,
  Aquila iter millionum cantabit...
  Crede mihi, mare victoriarum habebimus,
  Legiones nostrae rubrae puerorum!
  
  Tum Parisiis et Novo Eboraco,
  Et Berolinum, Tokium, Pechinum...
  Vox resonans pioneris,
  De aeterno mundo felicitatis cantabit!
  
  Si necesse erit, mortuos resuscitabimus,
  Heroes lapsi iterum resurgent...
  Via ad victoriam longa est initio,
  Et deinde Führer sepeliemus!
  
  Et cum in universo communismi,
  Potestas erit magna et magnifica...
  Pro vita pulchra et infinita,
  Pueri egregie fecerunt!
  
  Etiamsi nudis pedibus sint,
  Sed vera vis in... residet.
  Pueri per semitam current,
  Et Adolfus audacter discerpetur!
  
  Idcirco nos falcones sumus elegantes,
  Omnes latrones Orcos opprimemus...
  Cocoes palmiferae florebunt,
  Vultus pionerii certe superbus est!
  
  Hoc erit vexillum communismi,
  Pulchrum est super universum saevire...
  Et tale vexillum rubrae potentiae,
  Miraculum omnibus populis factionis!
  Quodvis negotium suscipimus,
  Et mihi crede, semper vincimus...
  Hic sol super patriam oritur,
  Universum in mirabilem paradisum factum est!
  Pueri volaverunt, cecinerunt, Iaponesque oppresserunt. Vera saltatio maleficarum erat. Et Oleg et Margarita summam suam artem demonstraverunt. Et samurai fugit.
  Sed exitus belli adhuc incertus est. Civitates Foederatae Americae, una cum Iaponia, Extremum Orientem aggressi sunt. Hoc vere grave est. Potentes bombardatores B-29 ad urbes et officinas Sovieticas volant. Et multi sunt. Et dona deletionis pluunt.
  Et currus bellicos Americani quoque includuntur. Et graves sunt-exempli gratia, Super Pershing, cum tormento 90 millimetrorum et canna 73EL. Periculosus est omnibus vehiculis Sovieticis. Et solum IS-3 spem habet ei directe resistendi.
  Coalitio Hitleriana crevit. Britannia iam bellum ingressa erat. Sic venerunt currus bellici Britannici Churchill. Necnon Tortilla. Hic currus periculosissimus erat, propter crassam armaturam - 230 mm ad frontem et 170 mm ad latera. Praecipuum vitium erat ingens pondus, octoginta talentorum, cum machina 600 equorum potentiae. Propterea, celeritatem lenem et frequentes defectus habebat.
  Sed Nazistae Britannis auxilium tulerunt ut potentem turbinam gasicam mille quingentorum equorum vim in navem Tortilla instituerent. Et illa ad vitam venit et celeritate periculosa movebatur.
  Ubi pugnatores cohortis puerorum pugnaverunt. Exercitus Ruber vincebat, sed discerpi non poterat. Tanta erat res perturbans quae orta erat.
  Oleg iterum pedibus pugnat, impetum intentum a Germanis et externis cuneis repellere debet.
  Ex mediis curribus, E-50 aut Panther-3 plures sunt et in proelium ingrediuntur. Et hi quoque difficillime reprimuntur.
  Nazistae nondum ad cohortem puerorum pervenerunt, quae paene inermis est.
  Hac occasione capti, pueri primas rochetas construxerunt, quae nidulis avium similes erant.
  Puella pionera Oksana, nudo pede pulsans, rogavit:
  -Num certe milites impetuosos Hitleri ferient?
  Oleg vultu tristi respondit:
  "Nondum, sed si instrumentum ad dirigendum quod sonitum proprium aeroplani detegit adiungimus, Nazistae effugere non poterunt. Verum est, scaenam maiorem esse et plus pulveris carbonis addere oporteret ut tam celeres aeroplana impetus consequi possint!"
  Margarita Korshunova addidit:
  "Nolite solliciti esse, scimus quid agimus. Simplicissimas partes ex receptore radiophonico requirimus, et instrumentum paratum erit!"
  Puer Sasha exclamavit:
  - Vah, hoc est immane! Num vere fieri potest ut id scala industriali producatur?
  Oleg flavo capite vehementer annuit:
  - Sane! Et faciemus! Et etiamsi caelum innumeris aeroplanis Luftwaffe nigrescere possit, certe id purgabimus!
  Petka iuvenis pionera notavit:
  - Non genua flectemus! Et quomodocumque, aliquid contra currus armatos agamus!
  Oleg annuit assensus:
  "Missilia quoque ad currus armatos oppugnandos fabricare possumus. Sed impetus in eo casu oneratio formata esse deberet!"
  Et pueri bellatores opus suum continuarunt. Multo magis interest cum eo ludere quam fossas fodere. Res gravissima, scilicet, est systema gubernationis. Deinde est necessitas colligendi pulverem carbonis. Etiam magis perniciosus est quam scobe.
  Et revera aliquid ex briquetis factum attulerunt. Quod revera in aliquid ingentis potentiae conversum est. Et tam bene compositum.
  Oleg recordatus est quomodo olim tales missiles fabricaverat, ut contra exercitum Batu Khan pugnaret. Eo tempore, prope Riazanam contra Mongolos-Tataros pugnaverant. Ex carbone et scobe ingentem copiam similium missilium fabricare potuerant. Deinde eos disploderant.
  Ictus exercitui Mongolo-Tatarico inflictus fuit vastans. Turbae equitum equorumque momento interfectae sunt. Exercitus Mongolorum milibus reapse caesus est. Qui supervixerunt hoc ictum tamquam a deis Russicis acceperunt. Et, cum leo in eos impetum fecit, reapse instar leporum dispersi sunt.
  Tumultus ortus est, et magnus numerus tormentorum atomicarum oppressus et perfractus est.
  Exercitus Russicus ingentem quadringenta milia equitum vicit paene nulla iactura. Et dicendum est hoc vere mirabile factum fuisse.
  Oleg etiam notavit:
  - Superioritas technologica numero militum maioris momenti est!
  Deinde illi, una cum pluribus pueris puellisque e copiis specialibus spatialibus puerilibus, spectaculum mirabile praestiterunt! Invasionem turbae repulerunt.
  Post ictum missilium, nihil aliud fecerunt quam impetum in exercitum Batu Khan, vel potius quod eius supererat, hyperblasteris oppugnare. Ipsum Jihangir una cum eius praesidio honoris combusserunt. Post hoc, manifestum est Mughlanos diu adfuturos sine duce qui turbam in proelium ducere et Russas oppugnare possit.
  Sed nunc hostis multo validior est. Oleg cum puella tantum, Margarita, est, et liberi hyperblasteras non habent. Et sine eis, Tertium Imperium non tam facile vincetur.
  Oleg nondum arcanum patefecit quomodo simplex scobea vel pulvis carbonis tam efficaciter explodere possit. Praesertim cum URSS arcanum hodie habeat, Germani autem cras habeant. Gladius anceps est.
  Puer terminator missile direxit et in longinquam trajectoriam emisit. Plane expectabat se ibi aliquid ferire.
  Margarita ad eum accessit et leviter dixit:
  - Hoc non licet, hoc non necesse est! Ergo, num ad epulandum an ad pugnandum venimus?
  Oleg notavit:
  "Si cohortem copiarum specialium puerilium huc cum armis spatialibus mitteremus, ne unum quidem cinerem Nazistarum remaneret. Sed ea solutio nimis simplex esset. Praeterea, Gron ipse rem tractare debet. Alioquin, si nos omne opus pro eo faciamus, non erit iucundum. Et Nazistas hyperblasteris opprimere primitivum est."
  Margarita annuit, capillos aureos quatiens:
  - Forsitan recte dicis! Sed vires valde inaequales sunt!
  Oleg notavit:
  - Quo plures hostes, eo bellum iucundius!
  Puella quae advenerat, nudo pede puerili pulsans, rogavit:
  - Bene, aliquid canta ut rem iucundiorem reddas!
  Puer qui advenerat cum alacritate et fortitudine cecinit:
  Et Olezhek adhuc puer nudis pedibus est,
  Calore aestu, liberi calceis non egent...
  Et in armaturam velut lepus salit,
  Si necesse erit, Satanam superabit!
  
  Ecce proelium in procelloso mari geritur,
  Crede mihi, hic mundus tam mirabilis est...
  Non sicut alicubi in obscuro inferno,
  Hic puellae epulas pugnae habent!
  
  Hic mundus satis technicus est,
  Sunt decies centena milia puellarum pro unoquoque viro!
  Et mihi crede, omnia in mundo magna sunt,
  Cum tota legio pulchritudinum sit!
  
  Pudor est te puerum esse, non virum,
  Alioquin puellis demonstravissem...
  Est causa cur non crescas,
  Hoc est fatum quod Virga Omnipotens dedit!
  
  Sed ferocia proelia furunt,
  In mari, verbum "geyser" in aqua...
  Et puer, ut scis, res gestas habebit,
  Victoriae pueri ubique pervenient!
  
  Globus ex ingenti tormento evolat,
  Et arcum altum descripsit...
  Tempestas est similis in tropicis calidis Maii,
  Aeternum ver fumo inhalas!
  
  Puellae pulchrae per tabulatum currunt,
  Lucem nudis calcaneis mittunt...
  Et vox resonans bellatorum,
  Gaudium et successum et celebra!
  
  Itaque sclopeto in adversarium intenderunt,
  Et telum accuratissimum emiserunt...
  Et carmen directe in animam penetrat,
  Et eum in rostro genu percussisti!
  
  Oleg cum puellis acerrime pugnavit,
  Et legiones Orcorum deposuit...
  Ut planeta silentiosissimus fiat,
  Et fulgens lucis mundus regnavit!
  
  Bene, Deus puerum non deseret,
  Puer in proeliis maturuit...
  Furiose milia passuum percurrit -
  Ictum gravem infert!
  
  Svarog puellas fortiter pugnare docuit,
  Ut omnibus suam classem demonstrare possint,
  Nec ullae cogitationes sunt de deditione hosti,
  Vere nebulonem in oculo percutiemus!
  
  Hic navis bellica Orcorum submersa est,
  Omnes pilosos ad imum miserunt...
  Ursorum ferocissimorum turbam contuderunt,
  Et id quasi vita pellicula esset ostenderunt!
  
  Quid igitur de puero, victore aeterno,
  Bracas breves gerit, fuscus et frigidus...
  Et princeps in proelio videbitur,
  Nudo calce maxillam frangens!
  CAPITULUM NUMERUS X.
  Bene, pueri pausam ceperunt. Ecce, classis Togonis ante eos iterum apparuit. Turma adhuc satis magna. Cur non ea aliquantum oblectantur?
  Oleg et Pippi undam magicam emiserunt. Ad classem Iaponicam irruit. Et navis bellica ingens subito in montem deliciosarum crustularum liquamine perfusarum transformata est. Nautae autem e Terra Solis Orientis in caseos et fungos conversi sunt. Et deliciosum aspectu erat, praesertim additis prunis.
  Et proxima placenta pugnae iam est placenta Tika Skazka, sed ingens, cremore et multis ornamentis magnificis obducta.
  Ergo si puer es, noli te pudere,
  Si statura brevis es, agilior es...
  Et saepius ride, iuvenis bellator,
  Lamia tibi non terribilis est, Koschei!
  
  Hic puer aliquid nudo pede iecit,
  Explosio vehemens et potentissima facta est...
  Et pedites Orksha perierunt,
  Quasi abscessus sanguinis erupisset!
  
  Puellae orcos ferociter aggrediuntur,
  Pulchritudo ad tabulam ruit velut nivis avalancha...
  Ursis illis non multum temporis restat,
  Hunc genus turmae habemus!
  
  Pilosos subterrane impellemus,
  Qui vere olent...
  Et etiam trollos naso longo opprimemus,
  Hic est noster character - monolithus!
  
  Deinde pugna sedata est,
  Vicimus - hoc certo scito...
  Et omnia, mihi crede, scopum attingunt,
  Aedificemus, scio paradisum in hoc planeta esse!
  
  Rursus puer in turbinibus captus est,
  Et in procellam nivis spatii ruit...
  Puer, mihi crede, omnino non quiescit,
  Et fatum vagum non execratur!
  
  Ita, hoc est tempus futuri, scis,
  Ubi naves in spatio micant...
  Et vos fortes estis, pergite,
  Ne mutuum tuum solum nullis finiat!
  
  Postremo, naves astrales sunt simpliciter praeclarae,
  Velocis ut procella...
  Omnia furunt in calido iusculo quark,
  Tanto furore percutimus!
  
  Et in futuro omnia erunt frigida et mirabilia,
  Omnes iuvenes et pulchrae, mihi crede...
  Itaque summus non frustra laboravit,
  Quamquam bestia carnivora iam rugit!
  
  Et puellae nudis pedibus legiones oppugnant,
  Tantae sunt pulchritudinis inauditae...
  Et simpliciter sunt milliones navium sideralium,
  Bene, capitite, Orci, asini!
  
  Itaque novasne aventuras cupis?
  Et victoriae supercosmicae frigidae?
  Sit ultio orcis,
  Ut nulla sit vestigia malarum molestiarum!
  
  Sic puer acriter pugno,
  In veste spatiali et nudis pedibus simul...
  Ut numquam pueritiam meam paeniteat,
  Et te in faciem percutiam!
  
  Ita infinitae erunt aventurae,
  Postremo, vita est ludus puerilis...
  Liba et crustula comedemus,
  Et sclopetarius cum hyperplasmate acum agit!
  
  Mundus nunc circumvagar,
  Ad bonitatem et veritatem instillandam...
  Postremo, pueri semper sciebant pugnare,
  Accipe tantum A+! (or) Accipe tantum A+!
  Annika subrisit et notavit:
  - Quam delicatum! Iapones plus quam dulcedinem faciunt!
  Tommy quoque risit et respondit:
  - Magiam quoque facere volo! Optimum erit!
  Pippi annuit cum risu:
  - Ita, fieri potest! Docebo te quomodo transformationes praeclaras facias!
  Oleg dulci vultu confirmavit:
  - Possumus facere! Et in genere, quo plures boni magi, eo melius!
  Margarita confirmavit:
  "Memini cum Riazanam defenderemus. Turbae Batu Khan vehementer premebant. Sed Pippi Calcealonga et turma puerorum nautarum, patre eius duce, nobis auxilium venerunt!"
  Annika exclamavit:
  - Pueri nautae? Sed nonne patris eius nauta adulta erat?
  Puella subrisit et respondit:
  "Cum migraverunt, pueri facti sunt-paradoxum temporis. Et pater meus quoque puer factus est!"
  Itaque Pippi Longstocking subrisit, et altera navis in placentam fabulosam transformata est. Classis Iaponica tempus difficile habet. Quamquam, tanta magia praedita, non multa intelligentia requiritur ad transformandum. Multo magis interest cum pugna aequa est.
  Simile est ludis computatoriis, ubi plerumque aequales occasiones cum intelligentia artificiali habes. Sed a ludo pendet. In quibusdam ludis, occasiones aequales sunt, dum in aliis, computatrum plures opes habere potest. Et in quibusdam, plures opes habes. Ergo, dici potest hos esse impulsus dynamicos.
  Quasi nanus quidam, conatus aequandi fortunam, mirabilem currum bellicum Germanis creaverit, armaturam et armamenta Regis Tigris in pondus triginta quinque tonnarum et altitudinem unius et dimidii metri comprimere potens. Ita fit vehiculum melius munitum quam Tiger II propter declivitatem loricae praeruptiorem, celerem et agilem, furtivum et difficile ad percutiendum, atque etiam vilius et facilius ad producendum. Praeterea, propter leve pondus, paene indestructibile est nec in luto haeret.
  Autocinetum quod apparuit, fortasse dicerem, imbam erat. Atque sane, secundum bellum mundanum trahebatur.
  Sed quid est propositum? Plures etiam homines perierunt! Magnum Bellum Patrium minus quam quattuor annos duravit. Non longissimum in historia. Exempli gratia, Ivan Terribilis viginti quinque annos pro Livonia pugnavit. Et tandem victus est. Sed cruentissimum fuit quod ad numerum hominum damna attinet.
  Peppi et Oleg singuli duas alias naves "cruiser" in cibos deliciosos converterunt. Et res mirabilis erat.
  Et Margarita ultimam navem bellicam in magnum montem chocolatorum et crustulorum in ferculo natantem convertit.
  Sed magia turmae puerorum evanescere coepit, et spatium fregerunt et avolaverunt ut vires reficerent.
  Ita volaverunt...
  Oleg respondit:
  - Nostrae res gestae extrinsecus non graves videntur, sed re vera aliquid magnum agimus!
  Margarita cum dulci vultu animadvertit:
  Clades Russiae Tsaristicae a Iaponia non omnino negativa erat. Exempli gratia, Duma Publica creata est, manifestum de libertate editum est, multae concessiones religiosae permissae sunt, et diurnariis maior libertas dicendi consecuta est!
  Pippi confirmavit:
  "Non est res tam perspicua. Sed dicendum est reformationes de summo deorsum fieri posse. Non omnia per revolutionem et tumultum fieri debent."
  Tapes volans post nubem evanuit. Oleg, Pippi, et Margarita meditationi se immersi sunt.
  Ad se oblectandos, Annika et Tommy sibi tabulam computatralem comparaverunt et pelliculam aliquam eis ostendunt.
  Ibi in velo, lupum leporem persequentem viderunt. Et lupus perpetuo in periculum incidebat. Lateres in caput eius cadebant, autocinetum publicum eum percussit, aut liquamine lycopersico perfusus est. Vere spectaculum erat. Et cum lupus stulte in machina lavatoria finivit. Primo, per torculariam mittebatur, deinde per torculariam mittebatur, omnino planus relictus, Annika animadvertit:
  - Quid? Pictura iocosa!
  Tommy notavit:
  - Videtur lupus esse sceleratus principalis, sed mihi valde miseret! Semper in periculum incidit!
  Puella suspirans respondit:
  - Bonum non semper in vita triumphat, et malum non semper vincitur! Et bonum et malum sunt notiones relativae!
  Puer annuit:
  - Ita, recte dicis! Exempli gratia, secundum Bibliam, Deus bonus est et Satanas malus. Sed Deus tot milliones occidit ut numerare impossibile sit, et Satanas decem tantum homines occidit.
  Et pueri cum suspirio notaverunt:
  Insidiae, caedes, insidiae,
  Quisque gradus, quisque gradus...
  Quale paradoxum, per deos!
  Tibi confidere non possum!
  Et iuvenes puellae naribus sibilare coeperunt.
  Oleg missionem specialem commemoravit. Aliquid de ea in URSS non successit. Quomodocumque, Hitler, qui acumine intuitu notus erat, copias Germanicas recomponere et latera circa Stalingradum firmare iussit. Quam ob rem, impetus Sovieticus, qui die XIX mensis Novembris anni MCMXLII coeperat, intermissus est. Nazistae copias Sovieticas et in medio et in meridie plerumque repulerant. Stalingradum difficile erat tenere, sed copiae Sovieticae parvam partem urbis adhuc tenebant, etsi magno pretio.
  Urbem supplere per condiciones glaciales paene impossibile erat.
  Copiae Sovieticae etiam in septentrione processerunt, sed Nazistae ibi quoque positiones suas tenuerunt. Mense Februario et Martio, impetus iterum in medio et meridie repulsi sunt. Nazistae ne frontis hieme collaberetur, vitare potuerunt. Et vere, copiis per mobilisationem totalem et seriem consiliorum ad augendam armorum productionem refectis, iterum progredi constituerunt.
  Proelia in Africa diutius processerunt. Rommel impetum adversus Americanos felicius quam in historia vera efficere potuit, plus quam quinquaginta milia captivorum captis. Hoc quia plures copias habebat, Hitler autem, in defensione stans, pauciores copias expendit et cohortem Africanam confirmare potuit. Americani, ignaviter sub his condicionibus egerunt et Marocum fugerunt, et Rommel Britannos totis viribus aggressus est. Ii quoque fugerunt, usque ad El Amman recepti. Sed hac vice Rommel eos non dimisit.
  Itaque Nazistae Aegyptum expugnaverunt. His condicionibus, Churchill et Roosevelt de cessatione hostium et indutiis consenserunt. Tum negotiationes coeperunt. Germani totam copiam aeriam ad orientem disponere potuerunt.
  Itaque mense Iunio, magnum impetum Germanorum secundum Volgam coepit. Novissimae naves armate in proeliis interfuerunt: Tigris, Panthera, Leo, et tormentum automaticum Ferdinandum.
  Et magna celeritate perrexerunt. Tum Ioannes Massilia, praeclarus acies, ad frontem orientalem advenit. Iam plus quam quingentas aeroplana deiecta habebat. Et multa praemia, inter quae Crux Ferreae Crucis Militis cum Foliis Quercus Aureis, Gladiis et Adamantibus, Crux Meriti Bellici cum Adamantibus, et Ordo Aquilae Germanicae cum Adamantibus. Primus etiam miles Germanicus fuit qui omnes gradus Crucis Ferreae Crucis Militis accepit. Necnon Calicem Luftwaffe cum Adamantibus.
  Et nunc in fronte orientali est. Et piloti Sovietici statim manum eius ferream senserunt. Vere impetus aggressivus et exitiosus erat.
  Tum Oleg, Margarita, et Pippi in proelium intervenerunt. Alioquin Unio Sovietica non superfuisset.
  Puer et duae puellae, nudis pedibus pulsatis, cecinerunt:
  Summam classem demonstrabimus,
  Magistri Universi...
  Societas nostra "Adidas"
  Omnibus statim vim electricam intercludet!
  Itaque currus bellici Germanici, magia bellica impulsi, in crustula se transformare coeperunt. Alioquin currui "Leoni" resistere non potes. Omnia conteret et lacerabit. Tanta est eius potentia. Et eum in crustulum converterunt, vel potius, aliquot currus "Leoni" in crustula conversa, cum rosis et cremore - quanta delicia!
  Et aeroplana, praesertim aeroplana impetus faciendi, in crustula, caseos dulces, et gossypium saccharum conversa sunt. Et incredibiliter frigidum et mirabile erat.
  Et tam mortifer et simul appetibilis effectus puerorum ingeniorum et magorum.
  Et scilicet, conversio curruum armatorum Exercitum Rubrum servat. "Leo" praecipue periculosus est. Nonaginta talentorum ponderat cum machina mille equorum potentiae. Lorica anterioris corporis 150 mm crassa est, ad quinquaginta gradus inclinata. Latera 100 mm crassa sunt, etiam inclinata. Et lorica anterior turris ingens 240 mm crassa est, cum inclinationibus in mantello. Vera vis est. Et bombae Sovieticae a tali curru armato repercutiuntur sicut pisa a metallo.
  Et magi pueri id in placentam deliciosam cum cremore mollissimo et colore claro transformabunt. Nec Nazistae hoc laeti erunt. Et Focke-Wulf subito in conum glaciei ingentem, chocolata obductum et in baculo positum, mutabitur. Hoc quoque incredibiliter frigidum est.
  Hoc vere mirabile est. Pueri vero gaudio rugiunt. Tota cohors pionum currit: pueri puellisque, calceis nudis, paulum pulverulentis micantibus. Hoc vere, vere mirabile est. Et vere, vere frigidum.
  Non fabula narrari, nec calamo describi.
  Et transformationes pergunt. Nunc pedites in dolia mellis, chocolata obducta, conversi sunt. Deinde multitudo marmeladarum, saccharo pulverato aspersa, apparuit. Et omnia incredibiliter bene evenerunt.
  Deinde vehicula pugnatoria peditum in crustula chocolata et crustula dulcia conversa sunt. Quod etiam incredibiliter frigidum est.
  Oleg, Peppi et Margarita cachinnis proruperunt, linguas extendentes:
  - Quale transitum!
  Et virgas suas etiam vehementius agitabant, ictus magicos ex anulis in digitos pedum nudos puerorum mittentes. Hoc incredibiliter frigidum erat. Et si experiaris, id dilacerare posset.
  Oleg cecinit, in varia dulcia convertens:
  Rogo ne quis miretur
  si magia accidat!
  Si accidat, si accidat, magia fiet!
  Margarita notavit:
  - Ita vero erit!
  In hac parte frontis, omnes divisiones Hitlerianae in aliquid appetibile transformatae sunt. Post haec, pueri magi avolaverunt ut transformationes magicas suas perficerent. Et vere id feliciter fecerunt.
  Hi vere praeclari viri sunt. Et nemo est illis frigidior.
  Itaque per aciem primam volant et transformantur. Hoc faciunt modo admodum libero! Et talia miracula fiunt.
  Pippi Calcealonga iocose cecinit:
  Chocolata et dulcia,
  Fritzes, pueri!
  Cibus deliciosus erit,
  Et somnium verum fiet!
  Itaque volaverunt et fascistas transformaverunt. Sed energia magica defecit et tempus erat se recreare.
  Interea, Nazistae currus armatos Tiger-2 et Panther-2 in productionem introduxerunt, qui erant graviores et provectiores quam priores currus armatos.
  Copiae Sovieticae in medio progredi conatae sunt, sed progressus eorum iterum impeditus est. Nazistae autem, ut ita dicam, in meridie quoque locum tenuerunt.
  Pugna trahebatur. Et nunc Tigrides Regis et Pantherae iterum in motu sunt. Et in caelo est ME-309 - belligerator formidabilis cum tribus tormentis triginta millimetrorum et quattuor sclopetis automaticis. Et copias Sovieticas discerpit.
  Et Ioannes Massilia Crucem Ferreae Crucis Militis cum foliis quercus platineis, gladiis, et adamantibus pro septingentis quinquaginta aëroplanis deiectis accepit. Aëroplana Sovietica vehementer destruit! Et homo periculosus factus est.
  Ita in rem incidi ut desistere non possem. Nec crura mutare poteram.
  Deinde Germani duas feminas gubernatrices - Albinam et Alvinam - acceperunt. Et aeroplana Sovietica vexare coeperunt. Accedit quod ambae puellae pulcherrimae, musculosae, flavae sunt, et in bikini et nudis pedibus pugnant.
  Itaque Nazistae iterum progrediebantur, per munitiones Sovieticas ad flumen Volgam erumpentes. Sed magi pueri recreationem magicam perfecerant et iterum redierant. Ioannes Masel in magnum sacculum chocolatis obductum transformatus est, et aeroplanum eius ME-309 in acipenser artificiose paratum in patella aurata et levi. Et leniter descendit.
  Et feminae gubernatrices in pulchras figuras e tabulis chocolatis melle et lacte condensato repletis factas factae sunt. Et pugnatrices earum in placentas uvarum passarum, cinnamomo et glacie obductas.
  Atque illi quoque leniter in herbam descenderunt. Et innumeris pueris cucurrit ut delicias gustarent. Quam nudae plantae eorum, griseae ex herba et pulvere, fulgebant. Pulchrum et mirabile erat.
  Oleg cum gaudio cecinit:
  Omnes homines in magno planeta,
  Semper amici esse debemus...
  Liberi semper ridere debent,
  Et in mundo tranquillo vive!
  Liberi ridere debent,
  Liberi ridere debent,
  Liberi ridere debent,
  Et in mundo tranquillo vive!
  Itaque Pippi Calcealonga turbam peditum Germanicorum in crustulas unctas, suco lycopersici perfusas, convertit. Hoc sane deliciosum erat.
  Puella autem exclamavit:
  - Vivat trepidatio proeliorum!
  Margarita subridens respondit:
  - Gloria impulsibus nostris spiritualibus!
  Et pueri transformationes suas perrexerunt. Ibi, per agrum reptans, ingens currus bellicus "Rat" erat. Tria milia talentorum ponderabat, et is erat potens - tota series tormentorum magni calibri.
  Oleg notavit:
  - Agite, omnes tres eum magia feriamus!
  Et pueri magi energiam magicam e virgis magicis et e digitis pedum nudis acceperunt et unanimiter emiserunt.
  Et supertank "Rat" subito in montem integrum placentarum coloratarum, liberaliter pictarum conversus est. Vere hoc erat mirabile et frigidum.
  Et multi milites Sovietici in pueros conversi sunt-viri pueri decem vel novem annorum fiebant, nudis pedibus per herbam plaudentibus. Effectus secundarius magiae erat-reditus ad pueritiam. Et quam mirabilis et elegans apparebat. Et pueri formosi, dulces, contra viros intonsos, olentes, adultos.
  Oleg subridens animadvertit:
  - Optimum est cum pueritia redit!
  Pippi Calzalonga annuit:
  - Adulti eratis, et nunc in perpetuum pueri estis! Et ego numquam adultus fui! Quod est optimum et iucundum!
  Puer ridens respondit:
  - In aeternum pueri manemus! Anni tantum mutantur!
  Itaque exercitus Germanicus in omne genus tabularum chocolatae transformatus est. Sed praecipue pulchrum erat cum illae domesticae in poculis aureis glaciei involutae erant. Experientia indescriptibilis et iucunda erat.
  Margarita cantillavit:
  - Hoc esset mirabile! Et fortasse Berolinum in Hitlerum convertemus!
  Pippi Calzalonga notavit:
  - Plura magiae nobis accumulanda sunt! Agite, pueri, conveniamus.
  Dum iuvenes magi vires colligebant, Nazistae aeroplana bellica ME-262, quae adhuc mediocres erant, sed multo periculosiores erant bombardaria Arado, comparaverunt. Haec vere celeritatem magnam et accuratam bombardationem praebebant.
  Nazistae etiam tormenta autopropulsa habent - E-10 et E-25 - quae incredibiliter robusta sunt. Parva sunt, humiles formae, et agiliores. Praeterea, armaturam bene inclinatam habent, quae sinit globulos resilire, et, quod est maximi momenti, facile fabricantur. Ita, Nazistae nova arma periculosa habent.
  Sed pueri fortes iterum apparuerunt. Et technologiam Hitlerianam in aliquid deliciosum transformare coeperunt. Praesertim, in placentas marmeladarum, biscocta, et glaciem. Et hae placentae mirabiles et magnae tabulae chocolatae in aeroplana a reactione transformari coeperunt. Et simpliciter hyperquasaricum erat.
  Hae erant mirabiles et incredibiles transformationes quae fiebant. Fabulae simile erat.
  Et pueri magi gaudebant. Virgis magicis utebantur et anulis in digitis pedum nudorum et parvorum utebantur. Et tam egregie perfecerunt.
  Itaque totam frontem percusserunt, quod effectum potentissimum habuit. Quod erat efficacissimum. Et scilicet, cur non Hitlerum in aliquid transformarent? Libum Napoleonicum cum Duce factum, exempli gratia, satis bonum fuisset. Et id vino spumante perfundi posset. Quod dicendum est - efficacissimum erat. Et Dux certe pretium solvet.
  Pippi Longstocking subridens dixit:
  - Si Hitler devoratur, gloriosum erit exitum!
  Margarita notavit:
  "Hic fructus, vel potius placenta, indigestionem veram efficere potest. Quid esset res frigidissima in mundo?"
  Oleg subridens respondit:
  "Res frigidissima in mundo est technomagia. Frigidior est quam sola technologia et sola magia! Aliquid ultra-pulsarium est!"
  Et pueri iterum radios suos magicos emiserunt! Et iterum, transformationes mirabiles, et erit pulcherrimum et mirabile.
  Pippi Calzalonga notavit:
  - Paululum plus vires recreemus, deinde Hitlerum capiemus et corrigemus - ex eo frustulam faciemus!
  Margarita exclamavit:
  - Aut fortasse placenta melior esset?
  Oleg notavit:
  - Quid si Hitler in puerum mutatus et in coloniam laboris iuvenum missus esset?
  Pippius obstitit:
  - Ut nobis periculum crescat? Minime, aut crustulum aut magnum dulce sit!
  Et pueri ad redispositionem profecti sunt. Et ad copias suas pugnaces, magos, et virgas magicas reficiendas.
  Dum onerabant, Germani etiam currus armatos Panther-3 et Tiger-3 adepti sunt. Haec vehicula potentissime armata et crudelia sunt.
  Sed quid cum illis faciemus? Magna copia producenda est, sed tempus non est.
  Itaque pueri magi constituerunt ne amplius tempus in nugis perderent. Itaque Berolinum advolaverunt.
  Bona res erat. Et ecce turma puerilis in capite Tertii Imperii. Et subito, post omnia tormenta, vi sua cosmica et magica percusserunt.
  Itaque divisio securitatis Tertii Imperii, militibus selectis constans, in veram sparsionem magnarum dulcium, variorum generum marmeladarum, et crustulorum dulcium transformata est. Omniaque tam sapida et appetitosa. Currus autem bellici ad introitum Cancellariae Imperii collocati, praesertim ingentes "Mures", in placentas transformati sunt, piscibus, floribus, et papilionibus variorum colorum e cremore factis ornatas.
  Et scilicet, magi pueri Hitlerum oblivisci non poterant. Itaque eum ceperunt et in... leporem chocolatinum, intus liquore magnifico, transformaverunt. Tam delicatum opus artis. Et comites eius et totum regimen Germanicum in omne genus deliciarum transformati sunt.
  Sed non erat finis rei. Reliqua pars Berolinensis incolarum subito in pueros non maiores decem annorum transformata est. Et calceis nudis, roseis, parvis micantibus, ad Cancellariam Imperii oppugnandam cucurrerunt.
  Et scelerati belli et milites SS in globulos deliciosae glaciei cremoris, chocolata et cremore roseo obtectos, transformati sunt. Et iuvenes omnia ad perfectionem devoraverunt. Labraque lambuit.
  Oleg cum dulci vultu notavit:
  - Sic cum Germania Nazista agere debemus!
  Margarita huic assensa est:
  "Hic vere est effectus efficacissimus et verus. Cum problemata non vi bruta, sed magia leni et utili solvis!"
  Pippi Calzalonga notavit:
  "Videtur Adolfus Hitler et alii scelerati in comitatu eius numquam putavisse se in ventriculis puerorum digestos esse. Dicendum est hanc esse simpliciter formam supplicii maxime elaboratam!"
  Oleg subridens respondit:
  - Ut aiunt - pulchre morere!
  Et liberi altiores volaverunt. Sine Hitlero et summis ducibus Tertii Imperii, reliquiae copiae fascisticae celeriter se dediderunt. Sic Magnum Bellum Patrium finitum est. Sed scilicet quaestio orta est: nonne Stalin quoque in delicias convertendus erat? Fuit enim etiam dictator cruentus et carnifex. Sed haec alia fabula et missio est. Quamquam, scilicet, omnia possibilia sunt. Et magiae nulli fines sunt.
  Pippi Calcealonga cecinit:
  Malum est de potestate sua gloriari,
  Et videtur totus mundus cum eo reconciliatum esse...
  Sed inimicis nostris reddere poterimus,
  Si pugnator id non portabit, ignominia et dedecus erit!
  CAPITULUM XI.
  Scilicet, res principalis erat classem Iaponicam, quae iam debilitata erat, delere. Verum est, res erat artis, nec admodum difficilis. Sed quid deinde agendum? Pacem cum Iaponia facere, an eam omnino sub imperio capere conari. Postremo, manifestum est Terram Solis Oriens Russiae perpetuam minam esse.
  Praeterea, maxime probabile est Primum Bellum Mundanum vitari non posse, et hoc in casu Iapones Extremum Orientem oppugnare posse.
  Bene, hic decernere primum omnium a Tsar ipso faciendum est. Et magi liberi mare omnino nunc purgare debent. Tum Iaponia in regione influentiae Russiae pugnare non amplius poterit.
  Sed hoc, scilicet, non satis est. Nam post paucos annos, Britanniae et Civitatum Foederatarum auxilio, Iapones classem suam restituent. Et si bellum aliud cum Germania et Austro-Hungaria fuerit, ictus perfidus in tergo, ad ulciscendam priorem cladem destinatus, excludi non potest.
  Pueri, impetum fecerunt, reliquias classis Iaponensis venationem abierunt.
  Itaque plures naves vastatrices incantatione magica inciderunt. Et in magnificas delicias transformatae sunt. Erant fercula exquisitarum deliciarum, et placentarum, et montes chocolatarum et crustulorum. Tam mirabiles erant transformationes. Dici posses superbae fuisse!
  Itaque magi pueri naves onerarias occupaverunt. Et id ingeniose et mirabiliter fecerunt.
  Oleg notavit:
  - Ut Lenin dixit: primum merendam, deinde bene vescere et certe sagittam iaculare!
  Margarita cum risu animadvertit:
  - Et methodos multo humaniores habemus - ad aliquid salubre et sapidum faciendum!
  Pippi Calzalonga exclamavit:
  - Haec vere cena brassicae dollariorum est!
  Et transformationes iterum coeperunt. Et omnis generis rerum apparuerunt. Et omnia tam recentia, sapida, salivam facientia, et dulcia erant. Et hae fragrantes deliciae in quas naves Imperii Solis Oriens transformatae sunt.
  Oleg notavit:
  - Hic cibus est! Mihi consentis!
  Pueri choro clamaverunt:
  - Ita vero!
  Annika dulci vultu animadvertit:
  - Pueri puellaeque dolores ventris fortasse patientur! Ergo nimia edendi ratio nocet tibi!
  Tommy cum risu addidit:
  - Et manus lavare debes antequam edas!
  Pippi Calzalonga risit et respondit:
  - Manus lavare debes sane! Sed pedes liberorum tuorum lavare etiam ante somnum non noceret!
  Iuvenes bellatores naves singillatim transformare coeperunt, et reliquiae classis Iaponicae dispersae sunt. Omnes in diversas partes dispersi sunt.
  Oleg cum dulci vultu notavit:
  - Rogo ne quis miretur,
  Si magia accidat!
  Pippi Longstocking contradixit, alterum destructorem in aliquid appetibile convertens:
  Quale caput,
  Specta et itera...
  Hoc est, o, o, o,
  Hoc est, oh, oh, oh!
  Puella autem id accepit et magnam, micantem bullam e rotundo, nudo calce emisit. Quae currum patrullae integrum devoravit.
  Oleg subridens animadvertit:
  Olim nobis erat munus ubi Chamberlain non se abdicavit et foedus pacis cum Hitlero signare curavit. Quam ob rem, Nazistae qui URSS aggressi sunt multo validiores erant, praesertim in aviatione. Et ibi nostrae copiae spatiales mirabiles utiles fuerunt!
  Margarita annuit:
  "Sane! Sed potestates superiores nobis intervenire permiserunt tantum cum Nazistae Moscuam oppugnare coeperunt, et paracaduti iam per specula sua Cremlinum videre poterant. Si prius accidisset, non tot damna fuissent!"
  Pippi Longstocking subridens dixit:
  - Ars militaris plurima sacrificia requirit!
  Oleg annuit cum risu:
  -Melius dicere non potuisti!
  Margarita exclamavit:
  - Sed hoc dicere potes, nonne, iuvenis ingeniose?
  Puer terminator annuit:
  - Ita, possum! Quid autem ex hoc fiet?
  Pippi Calcealonga cum risu cecinit:
  - Te vehementer amabo! Dicant periculosum esse!
  Annika et Tommy exclamaverunt, dentes nudantes:
  - Te obsecramus! Ingenium tuum ostenta, puere care!
  Oleg Rybachenko coepit haec verba capta proferre:
  Calx mulieris nudae etiam caligam detritissimam, visceribus et omnibus, induet!
  Si calceos tuos tempore non exueris, vagus fies!
  Si stultus es, te ipsum tantum vehementer percutere poteris!
  Bonum est habere sodalitatem, sed malum est esse sodalitatem!
  Pugni ferrei fortasse te supervivere adiuvabunt, caput autem ligneum ad mortem ducet!
  Cum princeps regem in animo non habet, anarchia in patria regnat, et frustra vendunt!
  Corona non est capiti, cui pileus est!
  Etiam corona in capite quercuum vacillat!
  Quamvis robusta sit quercus, est materia minime durabilis pro capite!
  Qui caput clava percutit, clava in caput percutitur!
  Politicus crumena et clavam in manibus tenet, sed pecunia eius lignea est et clava chartacea!
  Caput clarum ultimum est quod ad canitiem pertinet!
  Non sis fortasse flava, sed pulchrum est animam ingeniosam habere. Puellae homines malos verberare possunt ut alii feliciter vivant!
  Non potes firmam defensionem ex quercubus in solis truncis aedificare!
  Si politicus non est picus, ramenta accipiet, non solum ab electore caudali!
  Quamquam politicus aquila non est, tamen electores corvos et piculos esse censet!
  Si permittis politicis ramenta a te auferre, certe picus es!
  Politicus vulpes est cum suffragatoribus suis, sed cricetus secum!
  Politicus prudens est sicut vulpes in gallinario, stultus autem est sicut taurus in taberna fictili!
  Ordo tacite constituitur, at politicus sermone chaos creat!
  Politicus multum loquitur, praesertim cum ora hominum claudere vult!
  Cum politico disputare est quasi aquam in mortario calcare; linguam tantum lacerabis et lucri causa mentieris!
  Politicus est mixtus inter vulpem et lupus, sed multas porcos simulat!
  Quo magis politicus vulpes est, eo magis porco more se gerit!
  Res publicae sunt completa bestiae congeries: lupi, lepores, pulli, galli et piculi, sed vulpes semper rex eligitur!
  Dictator qui se leonem simulat, verus porcus est!
  Politicus pro leone haberi non potest nisi elector asinus perfectus sit!
  Politicus vestem ovinam induit, sed sola res quam cum lupo commune habet est sitis sanguinaria, et aries est quod ad intelligentiam attinet!
  Melius est lupum in veste ovina habere ut principem quam arietem in specie leonis!
  Politicus, velut ovis, de pace balat, sed dentes eius lupini bello crepant!
  Politicus, ut suffragia suffragatorum obtineat, vocem suam velut luscinia effundit, sed eos velut picos tractat!
  Si oratio politici tibi similis cantu lusciniae videtur, noli in hoc casu corvus esse!
  Si politicus ut luscinia canit, significat te idoneam praedam putare!
  Venatio suffragiorum a venatione silvestri differt eo quod venator quam maximum strepitum facit!
  Politicus, dissimilis furiario, multum strepitum facit cum furatur, et cum rapit, adulatione utitur!
  Politicus quoque quodammodo deus est, sed melius est ei non credere!
  Politicus Lunam suffragatoribus promittere amat, sed obliviscitur addere nullam ibi vitam praeter arenam esse!
  Vae non ex intelligentia, sed ex inopia peritiae practicae oritur!
  Non omnes mundi mala pecunia causantur, sed eius inopia in quantitate necessaria!
  Lingua politico datur ad cogitationes eius occultandas, sed nulla eloquentiae vis miseriam eius canam celare potest!
  Si ferrum in catenas intrat, nullum gladiorum supererit; si argentum in orationes effunditur, nihil supererit quo stipendia solvantur!
  Num politicus donum habet promissa servandi? Habet, sed non cum dono!
  Elephantus magnum acervum stercoris creat, et vulpes politicus etiam maiorem montem alvi verborum creat!
  Politicus abundanter mel dulce orationum effundit, electores alvi verborum submergens!
  Dulcis oratio politici similis est rivo mellifero, modo secundum eam in quisquilias natas!
  Politicus promissum suum tantum implere potest ut suffragatorem in impossibile credere faciat!
  Multi politici in comitiis sunt, sed nemo est qui eligat, quidam sunt trunci, quidam sunt lignum, quidam sunt vulpes, quidam sunt porci, quidam sunt ursi - prae frustratione una tantum res restat - flere!
  Politicus qui saepe clamat aures eius obstruendae sunt!
  Politicus, dissimilis lusciniae, numquam frustra canit et donum vulpis habet!
  Politicus aquila fieri vult, sed suffragator numquam avis iura habet!
  Cur iura avis habes? Quia animo picus es!
  Politicus multa et varia carmina habet, sed omnia eundem melodiam habent: elige me!
  Suffragator similis est homini panis zingiberi, a lepore, lupō, ursō fugit, sed pulchra vulpes politica eum adhuc devorat!
  Politicus verbis dulcibus utetur ad intelligentiam muscae, ad trillum lusciniae, ad ingenium piculi provocandum, sed natura eius porcina oculo accipitris conspicua est!
  Mulier etiam bona politica est, et saltem occasionem dat ut promissum fidelitatis impleat et voluptatem afferat!
  Militi necesse est habere robur quercus, sed non caput quercus!
  In omni quercu est cavum, in omni capite quercus est foramen ex quo cerebrum effluit!
  Si tam sapiens es quam quercus, sicut tremula curvabis!
  Si astutiam vulpis non habes, vivus pelle detrahetur!
  Si tam stultus es quam quercus, te vellere conterent!
  Miles iuvenis melior est quam dux decrepitus!
  Pro qualibet nova veste politicus electores detrahit!
  Si tam sapiens es quam quercus, lepores te velut tilia nudabunt!
  Vulpes callida etiam leonem ter pellem detrahet, si aries est!
  Si vulpes fieri non vis, ut canis esuriens ululabis!
  Politicus vulpes est, pullos electores in luce divisit!
  Si tam stultus quam truncus fias, non solum a vulpibus callidis, sed etiam a leporibus ignavis detraheris!
  Etiam aquila a vulpe callida instar gallinae madidae fieri potest!
  Vir, de persona leonis somnians, saepe fit asinus a vulpe aratus!
  Homo habet ambitiones leonis, pertinaciam asini, ineptiam ursi, gratiam elephantis, sed vulpes eum semper laqueo prehendere potest!
  Vulpes rufa, politicus cruentus!
  Femina viros fortes vincit infirmitatibus eorum utens, politicus autem imbecilles electores convincit eos manifeste superando!
  Femina est callidissima politica, non opus est ei discere ut sit vulpes, sed scire debet quomodo calceos induat nudis pedibus manente!
  Femina quoque iuventutem amat, sed viriditas dollarii ei carior est quam viridis aetas patroni!
  Viriditas iuventutis puellae virides nummos virorum dollariis pinguorum allicit!
  Noli dollarium viridem persequi, malum oculos virides et testam crispam habet!
  Deo credentes, ne ad bestiam descendatis: homo non est ovis submissa, nec capra foetida!
  Pecuniam ex fide hominum facere est quasi stercus in aurum infundere; diffidentia crescet!
  Credens in diem Dominicum, ne sinas eam ad septem dies Veneris in hebdomada pervenire!
  Fides in aeternas inferni flammas lac superstitionis fervet, ex quo spuma a nebulonibus religionis exsugitur!
  Soli stipites et quercus, se nudari sinentes, in infernalem ignem aeternae flammae credunt!
  Quid fulget in flammis aeterni inferni? Scintilla aureorum nummorum in sinibus sceleratorum religiosorum!
  Fraudatores Deo utuntur ad sacculos suos implendos, neque solum vani mente falluntur!
  Scelesti religiosi oves pellem detrahunt et cornua caprarum frangunt; lucrum solum curant, fides autem ad laborem inutilem destinatur!
  Sacerdos honestus similis est lupo vegetariano, sola fides semper honesta est, et usus eius egoisticus est!
  Quaevis religio fabula est, sed lucra ex hac phantasia proportionibus vere fabulosa sunt!
  Qui sibi dici sinunt de noodles, semper esurient!
  Non satis ineptiarum habebis!
  Noodles in auribus sunt ferculum recentissimae recentiae quod nauseam causat!
  Utrum hic Deus sit, nemini ignotum est, sed hominem quasi imago Christi constanter crucifigunt!
  Homo Dei potentiam adipisci conatur, sed adhuc crucifixionem non divinam accipit!
  Corde homo ad bonum, mente ad lucrum, ventre ad gulam contendit, et tandem, cruribus titubantibus, in foveam trahitur!
  Si quis ingenio gorillae praeditus est, ut equus laborabit et ut canis comedet!
  Vir se iugum alligari sinit, sed ut arare possit, flagello coactionis percuti debet!
  Magnum marsupium habet politicus, sed parvus fur est!
  Politicus qui lunam suffragatoribus pollicetur, cum ad potestatem advenit, relinquit post se lunarem prospectum et famelicam querelam ad solem!
  Diabolus in omni politico eum urget ut Dei Omnipotentis locum suscipiat, sed politicus parum ingenii habet!
  Homo omnipotens fieri conatur, sed progressus moralis eum meliorem non facit!
  In bello, sicut in bono theatro, actus proximus impraevisibilis est, lacrimae certe effundentur!
  Bellum simile est pelliculae: actio est captivans, numquam taediosa, sed heu, satis vera est et necat!
  Si non es facilis ingenio, in bello securus quiesces!
  Carnifex securim ut telum amat, sed in proelio peritiam securis similem habet!
  Securi ius facere potes, sed quod heroico calamo scriptum est, securi carnificis exscidi non potest!
  Sunt infinitae possibilitates iis qui sibi limites non statuunt!
  Ne fortissimus quidem ambitionibus immensis ferre potest!
  Homo longe abest a Deo, quia non longe abest a macaco in imitatione naturae!
  Politicus deus est in ambitionibus suis, facies in methodis suis, et porcus apertus in gaudio eventuum!
  Qui in vita lupus non est, ter pelletur; qui mente vulpes non est, instar pulli exenteratur!
  Lupus semper esurit, homo semper contentus est, et politicus verbum veri dicere non potest!
  Vulpes pretiosam pellem habet, sed vulpis promissa politicis nihil valent!
  Plus lactis ex capra quam sensus in politico qui aries mente est!
  In comitiis, politici similes sunt iis qui inter pestem et choleram versantur, quamquam politici multo contagiosiores sunt in schizophrenia sua!
  Politicus nasum lupinum ad lucrum habet, sed ipse porcus est paratus ad exenterandum!
  Politicus est aries qui ad solium leonis contendit, sed ad summum perventum, in vulpem mutatur, pullos electores exenterans!
  Politicis non confidunt, sed suffragium ferunt, musicam non intellegunt, sed libenter audiunt, pastas non edunt, sed libenter audiunt!
  Aurum specie tantum pulchrum est, re vera autem genus humanum semper ab hoc metallo passa est et arrogans factus est!
  Mammis nudatis, facilius est mulieri tres pelles viro avellere!
  Nudi pedes puellarum viros in galochas ponunt!
  Si mens viri caliga est, semper in galosha finiet!
  Pes muliebris, tempore opportuno nudatus, te in galosh cuiuslibet caligae ponet!
  Vir qui saepe nuda crura feminarum spectat, in periculo est!
  Pes mulieris nudae bene sub calce sedet et in galosh perfecte inseritur!
  Vir paratus est se inversum vertere solum ut puellae calceos avellat!
  Calceo muliebri nudo quodvis inversum vertere potes!
  Pes nudus mulieris quemvis virum inversum faciet, etiam si ultimus caligarius sit!
  Si virum inversum invertere vis, calceos exue; si autem galosham induere vis, calcaneum detege!
  Cur pueritia nudis pedibus est? Quia nudus pes mulieris viros capita amittere facit, quasi pueri essent!
  Cupiditas videndi mulierem nudam virum inversum vertere facit!
  Ad mulierem exuendam, primum ei calceos rite induere debes!
  Mulier negotiatrix, tempore opportuno vestes exuens, virum vivum pellem detrahet!
  Mulier quae tempore se exuit non fiet vaga et virum penitus decipiet!
  Mulier nudis pedibus virum calceum imponet, in galosham involvet, inversum invertet, et ultimum vagabundum faciet!
  Homo gibboni similis est, sed, proh dolor, saepius intellectu quam potentia!
  Vir pertinaciam asini, ambitiones leonis habet, sed re vera hircus est!
  Vir est quasi cloaca bovi, mulieri, sine eo esse non potes, sed ad eum accedere taeterrimum est!
  Quid commune est inter virum et latrinam in latrina muliebri? Mulieres solum in viros balant!
  Mulier est vulpes callida quae quemvis leonem velut leporem devorare potest!
  Mulier virum quasi puerum flagellantem requirit; nisi virum verberaverit, vita nulla erit!
  Femina viris eget sicut sus cornibus, sed pallium pelliceum a viris datum pretiosum est!
  Non omne quod fulget aurum est, non omne quod splendet thesaurus est!
  Sed porcus in laqueo adhuc melior est quam vulpes in pellibus ovinis!
  Etiam leo fortissimus a vulpe callida in vinculo teneri potest!
  Etiam si vim felis habeas, leonem vulpis astutia vincere potes!
  Ne picus fias, corvos noli numerare!
  Facilius est corvum instar lusciniae cantare facere quam politicum promissa sua electoralia implere!
  Cum politico disputare est quasi corvos numerare et ultimus picus esse!
  Vulpes inter animalia non habet dentes maximos, sed plurimos homines necat!
  Hospes non invitatus peior est quam porcus in saculo!
  Si truncus ingenii es, ut truncus laborabis, et clavem auream non invenies!
  Si non vis sicut Pinocchio studere, lignum manebis per reliquam vitam!
  Si tam ingeniosus es quam Pinocchio, tum intelligentia tua non est facillima!
  Mens eius qui, sicut Pinocchio, ad theatrum currit loco scholae eundi, similis est ligni!
  Aurum in terra infodiendo, stultorum terrae subditus fis!
  Si aurea talenta sepelieris, pro uno denario aeneo peribis!
  Montes auri et argenti orationes non valent fractum denarium!
  Si politicus insanit, elector in cloacam abit!
  Artifex peritus Pinocchio ex lignum facere potest, sed qui mente ingeniosa praeditus est, etiam clave aurea utens, in paludem errabit!
  Ut populus in democratiam maturescat, sole libertatis eget, sed in tenebris dominationis semper politica viridis manebit!
  Pippi ira praeclamavit:
  - Satis est, nimis longe processisti! Caput meum iam finditur!
  Margarita notavit:
  - Sed habet nonnulla bona aphorismata, nonne?
  Annika exclamavit:
  - Aphorismi praeclari!
  Tommy vehementer confirmavit:
  - Ita vero, hoc est optimum!
  Et pueri manus plauserunt. Vere omnia incredibiliter pulchra erant. Et nunc ultimae naves Iaponicae aut placentae, aut mons pistorum, aut cumulus dulcium et chocolatorum in involucris splendide involutis factae erant. Aderant etiam lollipops, ursi gummi, et etiam glacies cremor cum uvis passis, ananas, et fructibus confectis. Pulchre evenit - nihil dicendum est.
  Oleg cum dulci risu animadvertit:
  - Vide quam periti sumus in convertendo inimicos nostros in aliquid utile!
  Margarita subridens respondit:
  - Insanus conversio!
  Pippi Calzalonga confirmavit:
  - Ad inferos!
  Annika et Tommy stridebant:
  - Nunc age! (or) - Iam age!
  Et puerilibus vocibus riserunt. Res satis leniter processit.
  Oleg hic dixit:
  - Energiam nostram magicam iterum recreare debemus!
  Margarita confirmavit:
  - Prorsus! Haec erit nostra cosmica, extraordinaria vis!
  Pippi Calzalonga exclamavit:
  - Agamus et malum committamus!
  Hoc Annika mirata est:
  - Scelus committere? Et te benignum esse putabam!
  Oleg subrisit et notavit:
  - Amicus noster Pippi tantum iocum fecit!
  Tommy gravi voce respondit:
  Pro talibus iocis,
  Hiatus in dentibus sunt!
  Margarita murmuravit:
  - Noli eam irritare, dentes tuos ipsa excutere potest!
  Pippi subrisit et notavit:
  - Hoc est prorsus! Dicendum est me puellam vere elegantem esse!
  Annika serio rogavit:
  - Possumusne Carlsonem convenire?
  Oleg hilari vultu respondit:
  -Omnia impossibilia possibilia sunt, certo scio!
  Pippi Calzalonga notavit:
  - Karlssonem novi! Non malus est, sed nimium edit! Sed mihi persuasum est eum animum benignum habere!
  Margarita notavit:
  - Et nunc in meditationem magicam immergemur et vires accumulabimus!
  CAPITULUM XII.
  Oleg Rybachenko aliam ex missionibus suis commemoravit. Stalin iam die XXX mensis Maii anni MCMXLV copias Sociorum oppugnare constituerat. Ratio quaedam huic rei erat. Immo, iam notum erat Civitates Foederatas Americae bombam nuclearem habere. Sed productio magna tempus requireret. Ergo, cum capita nuclearia nondum in productione magna essent, cur non incipere? Iaponia nondum victa erat, et URSS novum socium haberet.
  Et populus nondum refrixit, quamquam fessus est. Finge halterophilum calefactum paulisper immobilem stantem, refrigerium capientem. Et cum refrigerit et ad pondera appropinquat, periculum est ne tendines laceraret. Itaque longa pausa et demobilisatio populum et exercitum debilitabunt.
  Et nunc omnes congregati et calefacti sunt. Milites tempus quietis habuerunt, sed nondum artem et formam amiserunt.
  Itaque, elemento inopinato usi, et Americanos et Britannos aggredi constituerunt.
  Aequilibrium virium fere hoc erat: Socii circiter sex miliones militum in prima acie Europae habebant. Stalin sex et dimidium miliones habebat. Plus copias reservatas et agmina posteriora in utroque latere.
  Numeri curruum armatorum fere pares sunt, sociis fortasse etiam paulo altioribus. Quod ad qualitatem attinet, Sherman est vulgatissimus, prope T-34-85. Calibris paulo minor currus armati Americani compensatur qualitate superiore testae et ballisticae.
  Sherman etiam meliorem visibilitatem et optica habet, insuper hydrostabilizatorem qui efficaciam ignitionis in motu auget. T-34 longiorem spatium navigationis habet propter machinam diesel. Sed machina currus Americani paene silens est, permittens ei clam appropinquare.
  Crassitudo armaturae comparabilis est, sed currus Americanus qualitate praestantior est. Sherman etiam sclopeto automatario antiaereo satis bono utitur, quod contra aeroplana impetum faciendi adhiberi potest. Americani autem plurimos horum curruum producere possunt. Etiam plures quam currus Sovieticos habent, facultatibus complexus militaris-industrialis Americani non computatis. Civitates Foederatae Americae etiam Pershing habent, currum formaliter inter currus medios classificatum, sed re vera, plus quam quadraginta talentorum pondere, inter currus graves classificari potest. Tormentum eius 90 mm T-34 Sovietico superius est, sed IS-2 inferius. Attamen tormentum Americanum maiorem igniferum ratem habet et accuratius est. Lorica frontalis turris cum IS-2 comparabilis est, sed corpus, praesertim pars superior, melius protegitur. Latera et turris et corpus crassiora sunt.
  Praeterea, Pershin nuper in exercitu Americano servitium ingressus est, et nunc numero IS-2 inferior est. Attamen, datis facultatibus industriae Americanae, eum fortasse superabit.
  Civitates Foederatae Americae quoque Super Pershing habent, sed perpauci eorum in usu sunt et modo in usum venire coeperunt. Hic currus armatus IS-2 superat in facultatibus perforandi armaturam tormenti 90mm et longitudinis cannae 73EL, necnon in crassitudine armaturae turris frontalis. Attamen, propter pondus auctum, facultas gubernandi currus Americani etiam peior est quam IS-2. Pershing regularis, interim, currum armatum gravem Sovieticum superat, sed inferior est T-34-85.
  Summa summarum, currus armati satis aequaliter comparantur. Socii fortasse paulum commodum habent in numero et qualitate curruum mediorum suorum. Gigas Britannicus Churchill, praesertim, currum armatum Sovieticum in armatura superat. Nec solum T-34-85, sed etiam IS-2. Verum est, tormentum eius fere comparabile est cum tormento T-34. Nonnullae Sherman tormento septemdecim pedum armatae sunt, et T-34 tormentis superant.
  Britannia bonum currum armatum habet, nomine "Challenger," sed non late producitur, sicut "Tortilla." Hic posterior ne currus armatus quidem est, sed tormentum automaticum, et octoginta talentorum ponderat. Sed optimam armaturam habet - crassitudine 230mm ad frontem et 170mm ad latera et tergum. Et tormentum longum 94mm habet. Nemo tali vehiculo resistere potest; in proelio directo, fortasse tantum inferiore est tormento automatico Germanico "Jagdtiger." Hic posterior tormentum 128mm, cannam 57EL, et turrim frontalem 250mm habet.
  Obiter, vehiculum Germanicum paulo levius est, septuaginta quinque tonnis, sed inferior lorica laterali tantum octoginta duobus mm.
  Praeter currus armatos, Civitates Foederatae Americae etiam multa tormenta autopropulsa varii generis habent. Exempli gratia, "Witch" parvum est, leviter armatum, praesertim ad latera, sed valde mobile et celerem - exemplar est vulgatissimum, sed etiam graviora sunt. Hoc includit formidabilem "Big Tom" et T-93 cum tormento bombardico 240 mm. Aliis verbis, Civitates Foederatae Americae etiam maiorem commoditatem habent in tormentis autopropulsis. Quamquam URSS quoque nonnulla habet. Et novissimus SU-100 bonus est destructor curruum armatorum, sed nondum late in usu; SU-152 satis potens est, et nonnulla vehicula minora existunt.
  Summa summarum, peditatus fere par est, et Socii leve commodum in tormentis automaticis et carris bellicis habent. Sed in autocinetis et motociclis, Civitates Foederatae Americae, Britannia, et socii eorum multo maius commodum habent. Probabiliter etiam pluries maius est. Praesertim cum pleraque autocineta et motocicla Sovietica sub pacto "Lend-Lease" suppeditata sint.
  Atque, heu, Socii mobilitate praestantiores sunt. Bene, si classem accipimus, Socii praestantiam maximam habent, praesertim in navibus aëronavium et bellicis. URSS nondum ullam navem aëronavium aut bellicam habet. In submarinis, copiae Sovieticae quoque inferiores sunt, sed non tam insigniter. Sed in navibus superficialibus et navibus onerariis, Occidens praestantiam maximam habet. Ergo, appulsus in Civitates Foederatas Americae est improbabilis.
  Socii etiam in aviatione, praesertim in bombardiis, superioritatem habent. Et etiam sine armis nuclearibus, URSS magnas difficultates creare possunt. In pugnatoribus, aequilibrium potentiae melius est, sed Occidens adhuc superior est et in numero et in armamento et in celeritate aeroplanorum.
  In aviatione, et Civitates Foederatae Americae et Britannia potentiam dominandi habent, praesertim cum Iaponia iam in aere paene victa sit.
  Verum est gubernatores Sovieticos amplam experientiam in bello habere, sed eorum proportio mortalitatis altior est quam sociorum.
  Breviter, Stalini consilium novum bellum incipiendi, ne Bello Orbis Terrarum quidem confecto, audacissimum atque etiam audax habendum est.
  Sed spes erat in admiratione tactica, necnon in eo quod copiae Sovieticae, in acrioribus proeliis cum Nazistis, diligentius quam Socii instructae erant. Itaque Stalin periculum suscipere constituit.
  Et quasi aleator, aleam iecit.
  Et sane, inopinatum consilium tacticum, et fortasse etiam strategicum, valuit.
  Et primis ipsis diebus pugnae, copiae Sovieticae magnas victorias adeptae sunt.
  Et populus, scilicet, irritatus est - iterum pugnare debuerunt, sed propaganda omnes celeriter delectavit.
  Itaque impetus coepit, cum creatione locorum. Sed, postquam ab initio impetu convaluerunt, Socii resistere coeperunt, praesertim aëroplanis. B-29 tanta monstra erant ut pugnatoribus Sovieticis difficile esset eos capere, nedum dejicere. Praeterea, arma defensiva habebant - duodecim sclopeta automataria - "superarcem".
  Et officinas militares Sovieticas, necnon Leningradum et Moscuam, bombardare coeperunt. Res autem copiarum Sovieticarum peior facta est. Praeterea, hostis mobilis erat et plerasque copias suas e circumvallatione retrahere potuit. Et defensiones in novis lineis construxit.
  Et in Civitatibus Foederatis Americae et Britannia, novi milites ex coloniis et dominiis conscribuntur, et duodecim novae divisiones formantur.
  In mari, scilicet, Socii praestantiam maximam habent. Et Iaponia impedimentum fere non amplius est.
  Id est, progressus copiarum Sovieticarum coepit tardare et interdum in impetus contrarios vertebatur.
  URSS alterum currum bellicum, IS-3, acquisivit, vehiculum cum turri bene protecta, praesertim a fronte, sed graviore et peioribus proprietatibus gubernationis, praesertim propter partem anteriorem graviorem. Praeterea, propter formam complexiorem, IS-3 erat carior, complexior, et difficilior fabricatione.
  Itaque res etiam difficiliores copiis Sovieticis factae sunt. Quamquam hostes quoque magnas iacturas passi sunt, et multi milites Sociorum capti sunt.
  Stalin non admodum gaudebat. Interdum autem plane iratus erat. Bellum rapidum fefellit. Et bellum longum cum Civitatibus Foederatis Americae et Britannia, quae in vastis coloniis et dominiis nitebantur, gerere sumptuosum erat. Praeterea, America socios habebat, praesertim Brasiliam, maximam nationem et numero hominum et territorio. Et alias nationes Americae Latinae quoque, praeter Argentinam, quae Germanis favebat. Itaque copiae insignes ex aliis regionibus ad frontem transferebantur.
  Res igitur in URSS non optimae sunt. Iaponia tacite cum sociis suis negotiationes coepit. Nunc autem finem belli nuntiaverunt. Tranquillitas temporaria ante tempestatem.
  Praeterea, in Civitatibus Foederatis Americae, Truman Iaponiam hortari coepit ut secundum frontem contra URSS aperirent. Affirmabat, hoc in casu, Terram Solis Oriens omnia quae nunc possidebat, inter quae magna pars territorii colonialis, retinere posse.
  Quod samurai contra Civitates Foederatas et Britanniam sustinere non poterant. Iaponia quoque Extremum Orientem occupare poterat. Quodque optimum est. Scilicet, interim, Mikado et eius comitatus tempus parcere constituerunt. Ut viderent quis victurus esset. Unionem Sovieticam tum non aggressi sunt, et id vel melius vel peius erat. Quidam pro, quidam contra erant. Et contra Civitates Foederatas pugnare non erat optima idea, considerata tanta potentia Americanorum, praesertim oeconomica.
  Itaque, interim, URSS adhuc aliqua spes et opportunitas supererat. Hoc praecipue verum erat quia Socii non admodum fortes erant in offensione contra hostem fortem et alacrem. Et copiae Sovieticae vere peritae erant.
  Primus mensis cum flumine Rheno finitus est. Deinde alter mensis relative stabilis fuit.
  Itaque cruenta ruina erat. Peius erat copia aerea. Sed Moscua bene tegebatur tormentis antiaereis, etiam centum millimetrorum. Et LA-7 B-29 oppugnare poterat, praesertim cum nunc tertium tormentum haberet.
  Ad arces volantes pugnandas, aeroplana armorum potentiorum instructa necessaria erant. Yak-3, tribus tormentis instructum, elaboratum est. Unum ex eis 37mm, duo 20mm erat. Aeroplana quidem graviora facta sunt. URSS etiam celeriter aeroplana a reactione fabricare conata est.
  Sed nunc, haec adhuc tantum incepta sunt. Aestas finita est. Autumnus advenit. Pluviae effusae sunt.
  Et in Unione Sovietica et in Occidente, disputabatur utrum tempus esset inchoare negotiationes pacis. Sed Stalin, scilicet, plus volebat. Quamquam, datis novis rebus in campo proelii, plus postulare licebat. Austria, praesertim, tota sub potestate Sovietica erat. Pars Italiae septentrionalis quoque. Germania usque ad Rhenum tota sub Exercitu Rubro erat. Et pars Belgii et Hollandiae. Ergo, iam plus erat quam antea. Et pax considerari poterat.
  Sed Stalin nullo festinatione praestabat, plus territorii occupare intendens.
  Autumnus plerumque in acrioribus proeliis, locorum, acta est. Copiae Sovieticae impetum serpentem gerebant. Et nunc, lente progrediebantur.
  Id erat donec hiems advenit. Copiae Sovieticae melius in frigore pugnare videbantur. Sed resistentia Sociorum validior fiebat. Multi currus armati in proelio erant. Numerus autem tormentorum Pershing praecipue auctus erat. Hae quidem difficultates considerabiles creabant. Et damna Sovietica crescebant.
  Iaponia, scilicet, hieme Siberiam non ingredietur. Interim, copias suas confirmat et statum passivum servat. Attamen, productionem mediorum curruum armatorum auxit. Currus armati Iaponici, et in apparatu et armatura, et in effectu cum machina diesel, fere comparabiles erant.
  Hoc erat praeparatio ad futurum bellum cum URSS. Simul, aeroplana a reactione etiam sub licentia Germanica in productionem inducta sunt.
  Iapones etiam classem suam vexatam et destructam restituere conati sunt.
  Hiems in proeliis et in campo proelii acta est. Vere autem socii contra-offensivam temptaverunt. Summa cum energia egerunt.
  Praesertim aviatio. Hic, URSS condicionem gravem experiebatur: sine commeatu duraluminis ex coloniis Americanis et Britannicis, eandem quantitatem et qualitatem aeroplanorum producere non poterat. Atque URSS pugnam in aere amittere coepit, longe deficitante et quantitate et qualitate aeroplanorum suorum. Exempli gratia, novus, potentius armatus Yak-3 sine commeatu duraluminis Americani pariter progredi non poterat. Atque LA-7 etiam insigniter deterior factus est. Ergo, res non bona erat.
  Et in aere socii in altitudine sunt.
  Et copiae Sovieticae et URSS sine misericordia bombardant. Ne armis quidem nuclearibus egent. Civitates Foederatae Americae iam plures bombas atomicas habent. Et eas uti possent. Quaestio est, quomodo? Moscua longe abest a fronte, sed Leningradum quoque victima fieri potest. Praeterea, Civitates Foederatae Americae bases in Norvegia habent. Et consilium est bombam in secundam capitalem URSS Kalendis Maiis anni 1946 iacere.
  Et ecce adveniunt minaces B-29. Tres bombas simul iacere constituerunt. Quod erit valde molestum. Et praesidium validum a pugnatoribus habebunt. Impetus in officinas militares destinantur, sed viciniae civiles quoque afficientur-prope sunt, et arma nuclearia vastas areas tegunt. Haec est monstruosa res quae orta est.
  Pueri autem magi Oleg Rybachenko, Margarita Korshunova, et Pippi Longstocking URSS auxilium venerunt et Leningradum bombardamento atomico prohibere constituerunt.
  Ecce magi iuvenes in tapete magico volantes. Et iam ingens classis aeroplanorum Leningradum versus celeriter tendit. Plus quam trecenti quinquaginta simul sunt. Praeter bombas nucleares, bombas quoque usitatas iacere constituerunt.
  Pippi Longstocking labra lambit. Erant plus quam trecentae et quingenti bombardariae. Sed erant plus quam mille pugnatores. Et erant Mustang et minaces Airacobrae, et RE-51 cum octo potentibus sclopetis automaticis. Bene, conare resistere.
  Bene, impetus pugnatorum repellere et tormenta antiaerea confundere debuimus. Haec erat condicio pugnae hic.
  Bene, Oleg, Margarita, et Pippi virgas magicas extraxerunt. Eas agitaverunt, transformationes perficientes. Et subito, aeroplana Americana et Britannica in globulos gossypii saccharini aut placentas chocolata obductas conversa sunt. Et bombardae graves B-29 in placentas magnificas in patellis auratis positas factae sunt. Tum venit spectaculum splendidum. Et descenderunt. Et hic aliquid vere splendidum erat. Et tam deliciosa hic confecta. Et tam deliciosa et magnifica.
  Et erant rosae tam pulchrae, et papiliones cremeo-colores, et animalia, et aves. Tam mirabiles et frigidi.
  Itaque mille quingenti aeroplana ante oculos nostros transformari coeperunt. Et quam magicum erat! Transformationes spectaculares et singulares evenerunt.
  Oleg et Margarita, illi aeterni pueri, digitos pedum nudos fremuerunt. Et mirabilis transformatio facta est. Quam mirabile omnia evenerunt.
  Pippi Longstocking virgis magicis suis egregie agitavit. Quod quidem perfecte perfectum est. Transformationes etiam peractae sunt. Quam mirabiles glaciei cremoris globi cum vanilla, uvis passis, nucibus et melle ex B-29 prodierunt.
  Et transformatio fere statim accidit, et partes resultantes mirabiles erant. Et lente et leniter descenderunt. Et aliquid incredibiliter frigidum erat. Et quam incredibiliter frigidum erat.
  Et quam pulchrum est...
  Oleg, puer non plus quam duodecim annos natus videbatur, nudis digitis pedum, anulis ornatis, utebatur. Hoc sane mirabile erat. Margarita quoque virgam suam agitavit. Et sic porro, puellas e nudis calcaneis, ferro mortifero magiae summae classis, deiciens.
  Id incredibiliter magnificum erat. Et vis potens erit.
  Pippi etiam hanc transformationem modo singulari perfecit.
  Et mille quingenti aeroplana in delicias conversa sunt. Et tot pulchrae sunt placentae, crustula, montes dulcium, et tot alia mirabilia et magnifica. Omnia hic tam mirabilia sunt et tanta ingens mutatio facta est.
  Pueri magi etiam tres bombas atomicas in dolia converterunt, quae exterius chocolata, intus autem liquore dulci ac lacte condensato repleta erant.
  Hoc est optimum. Sed interim, magi pueri e scena erant. Et bellum continuabatur. URSS nondum paratum habebat currum armatum T-54 ad productionem massalem. Sed IS-3 in actionem vidit, currus armatus cum bene protecta lorica frontali, praesertim turris. Plena 250 millimetra loricae - etiam cognomen "Pike" accepit. Lorica frontalis et corporis et turris etiam inclinata erat, quod bonam tutelam praebebat. Latera minus bene protecta erant. Agilitas incessus - turris gravis magnum onus in chassis anteriorem imponebat, sed hoc tamen in Europa acceptabile erat.
  IS-3 fera est vehiculum. Quamquam gubernatio et ergonomia non sunt optimae, praeclara protectio, praesertim in fronte turris, est eius argumentum venditionis. Et ibi pleraque ictus fiunt.
  Sed currus armatus non in magna copia productus est et processus laboriosus erat. Ergo, IS-2 quoque productus est, sicut equus laboriosus T-34-85. Decens SU-100, destructor curruum armatorum, non in magna copia productus est quia T-54 ad productionem destinatus erat.
  Americani Super Pershing leviter modernizaverunt, motore potentiore 810 equorum virium inserentes. Hoc celeritatem et agilitatem vehiculi auxit, et minus obnoxium ad defectus factum est. Praeterea, adiuvantibus peritis Germanicis, tormentum Swedepershing emendatum est, octo ictus per minutum loco quattuor iaciens. Maxime autem, currus armatus latius produci coepit, crescentibus quantitatibus.
  Et iam cum IS-2 et T-34-85 contendere poterat, eisque notabiliter superior erat. Sherman autem adhuc in productione est. Tantummodo tormentum eius ad tormentum septemdecim pedum amplificatum est. Et cum eo, hoc vehiculum T-34 omnibus modis superat.
  T-34-85, omnibus suis defectibus non obstantibus, adhuc est currus armatus latissime productus in URSS.
  Et status copiarum Sovieticarum peior fieri coepit. Civitates Foederatae Americae quotannis circiter centum milia aeroplanorum variorum generum producebant. Et mille quingentos ex eis in delicias - et omne genus dulcium mirabilium - convertebant. Et tam deliciosos, aromaticos, cum picturis elegantibus.
  Et Britannia quinquaginta milia aeroplanorum quotannis producebat. Aut centum quinquaginta milia aeroplanorum - scilicet, opprimebant. Et iterum, copiae Sovieticae bombardabant, et caeli foraminibus pleni erant. Et pressionem exercebant. Et nunc etiam Socii progressum faciebant. Systema Sovieticum frangebant.
  Et nunc Rhenum penetraverunt et altiores ac praeruptiores facti sunt. Capita pontium sternunt. Iam in Italia, copiae Sovieticae oppugnantur et cedere incipiunt.
  Difficultates intra URSS quoque erant. Annus '46 messibus parvis et fame insignitus est. Praeterea, scelera et criminalitas augebantur.
  Itaque omnia omnem rationem excesserunt. Itaque, aestate exeunte, impetus Sociorum coepit. Interea, Iaponia, viribus auctis et armis additis ab Civitatibus Foederatis Americae acceptis, praesertim sclopetis Sherman, impetum decisivum fecit. Samurai magnum numerum peditum habebant et satis fortes erant.
  Itaque, primis ipsis diebus incursionis ab oriente, linea defensiva rupta est et Vladivostok interclusus est.
  URSS iam difficultates cum copiis reservatis et militibus sexto anno Magni Belli habebat. Patria vere fessa erat. Deinde erat Iaponia.
  Stalin etiam perterritus, cum Sociis negotiationes proponere coepit. Sed illi iam reditum ad pacta Ialtensis nolebant. Quaestionem de completa et URSS et communismi destructione excitabant. Et quamquam copiae Sovieticae adhuc in Europa erant, graviter oppugnabantur.
  Civitates Foederatae Americae potentem bombardatorem B-36 acquisiverunt, qui tormenta ut arma defensiva habebat. Serio, usque ad quindecim tonnas bombarum portare poterat et sex motores habebat.
  Americani etiam aeroplana a reactione comparare coeperunt. Impetus eorum magis magisque potentes et lethales fiebant.
  Pueri magi, scilicet, intervenire voluerunt, sed prohibiti sunt. Stalin aggressorem esse dixerunt. Et si quid vetitum Socii fecissent, tum agere.
  Et sane, die septimo mensis Novembris anni millesimi nongentesimi quadragesimi sexti, copiae Sociorum iterum quinque bombas atomicas Moscuam iacere conatae sunt, hoc tempore maiores et potentiores, bombardiferis terrificis B-36 Terminator utentes.
  Itaque ingens classis duorum milium et quingentorum aeroplanorum ascendit, consilia habens ut bombas et conventionales et atomicas deiiceret ad caput Sovieticum solo delendum. Hoc erat impetus potens et periculosus.
  Et hic Oleg Rybachenko, Margarita Korshunova et Pippi Longstocking iterum in actione sunt.
  Ecce illi, in tapete magico volantes. Duae puellae et puer, virgas magicas tenentes. Et in digitis nudis pedum anuli cum artefactis erant. Quod etiam effectum habuit.
  Itaque, ante classem militarem, iuvenes magi virgas magicas agitaverunt. Et subito, mirabilis transformatio accidit. Quasi vere fabula esset. Glandes et proiectilia a militibus sociis in pueros missa in chocolatas et dulcia conversa sunt. Glandes et proiectilia, in chocolatas et dulcia cum involucris coloribus claris transformata, leniter deorsum descenderunt. Pueri eas prehenderunt et ex animo riserunt. Et nunc, transformationes etiam profundiores fieri coeperunt.
  Duae puellae et puer, anulorum magia utentes, nudis digitis pedum pulsaverunt. Quam ob rem, aeroplana bellica celeriter in montem crustulorum et placentarum vitrearum transformari coeperunt, tam fragrantem et nitidum - delectationem vere sapidam. Primi autem qui hanc mirabilem transformationem experti sunt, ipsa aeroplana bellica fuerunt. Et hae machinae potentes erant. Exempli gratia, Mustang motorem potentiorem accepit, et loco sex sclopetorum automatariorum, tormenta aeroplanorum instituerunt. Et haec res seria est.
  Itaque haec formidabilis aeroplana pugnatoria in montem placentarum, qui leniter descendit, convertitur. Tum innumerabiles pueri eas capiunt. Et chocolata quoque cadunt. Quod, dicendum est, per se delectabile est.
  Sed bombardarii, vel potius gubernatores eorum, solliciti fieri incipiunt et bombas in urbes Sovieticas iaciunt antequam Moscuam attingunt.
  Sed etiam hic transformatio fit. Bombaeque fiunt dolia magna, extrinsecus chocolata, intus lacte condensato, liquore, et melle plena. Leniterque descendunt, ne frangantur. Pudor esset si talis thesaurus periret.
  Margarita, radios magicos et e virga sua et e digitis pedum nudis emittens, cantillavit:
  - Hostes nostros necabimur! Primus meus motus ultimus meus motus est!
  Oleg etiam transformationes perfecit. Tantam vim habent. Miracula singularia facere possunt. Et adhuc faciunt. Classis autem aeroplanorum tam appetibilis et deliciosa fit. Omniaque tam fragrantia, magnifica et dulcia sunt.
  Et nunc bombardarii sub incantatione magiae puerilis sunt. Et in conos glaciei ingentes cum poculis auratis transformantur. Et pulvere chocolatis aspergitur. Et variis fructibus confectis, et uvis passis, et omnibus generibus bacarum. Quam iucunda transformatio, dicamus!
  Aliquid hic fit - miraculum demilitarizationis. Deinde aliquid incredibile accidit. Et centenae machinae simul transformantur. Deinde etiam bombardae in crustula mutantur.
  B-36, vel potius gubernatores eorum, confuse premunt bullas et quinque bombas atomicas nunc demittunt. Et cadunt. Et lente volant, ut aeroplanis Americanis detur occasio effugiendi.
  Sed radii magici has bombas consequuntur. Et in medio volatu, intra momenta transformantur, leges physicae flectentes ut fiant crustula cremore exquisito obducta. Et haec cremor omnibus coloribus arcus caelestis micat.
  Et placentae tam appetibiles factae sunt, cum parvis animalibus et omni genere insectorum ex cremore factis, et tam incredibiliter frigidum erat. Itaque placentae leniter descendebant. Et turbae puerorum esurientium, nudis, roseis calceis micantibus, in eas impetum fecerunt.
  Et ecce ipsa bombarda B-36, tecta. Et in aliquid mirabile transformata sunt. Et erat massa poculorum glaciei cremoris, et montes lollipoporum et fabarum gelatinosarum. Et nunc etiam illa descendere coeperunt.
  Pippi Calcealonga garriit:
  Mundum ferreum ordinem facimus, malum in mundum frigidum et utilem convertimus!
  Itaque magi pueri vere insanierunt. Plures radios magicos et ex baculis magicis et ex pedibus nudis emittere coeperunt. Et baculi magici eorum non sunt vulgares. Intus in eis artefacta pretiosissima continentur.
  Itaque aeroplana Americana, pleraque in aliquid deliciosum transformata, una cum gubernatoribus suis, fugere et se servare coeperunt. Sed pueri magi non receperunt. Vultures alatos fugientes persecuti sunt. Et valde aggressive se gesserunt. Res pugnae erat, et mortifera.
  Quod, obiter, non mortem attulit, sed potius, ut ita dicam, voluptatem. Piloti, obiter, non evanuerunt, sed in pueros septem aut octo annorum conversi sunt, et nunc bracis indutae circumcurrebant, nudis pedibus parvis leviter motis, et delicias gustantes.
  Certe pugna illa erat ingens. Pueri autem sibila ceperunt et inflaverunt. Ex quo evenit transformatio vere mirabilis. Erupit unda magiae e baculis magicis, et anulis in digitis pedum nudis, et omni genere aliarum rerum mirabilium. Omniaque aeroplana fluctu urente tecta sunt. Currus autem in montem placentarum, glaciei cremoris, marmeladae, lollipopum, crustulorum, crustulorum gingiberaceorum, magnarum althaearum chocolata obductarum, et cetera.
  Illa erant deliciosa. Et gubernatores pueri facti sunt, et paucae gubernatrices puellae, et nunc parvuli circumcurrebant et tumultuabantur.
  Sic finitum est incursio aerea et iactura aliorum duorum milium quingentum aeroplanorum.
  Post tantam cladem, socii ad negotia pacis consenserunt. Stalin compromissum proposuit - reditum ad Conferentiam Ialtensem.
  Verentes ulteriores dolos a Stalin, socii consenserunt. Praeterea, hoc in casu, copiae Sovieticae se recipere deberent.
  Res peiores cum Iaponia erant. Totam Primorye praeter Vladivostok cepit, et samurai Khabarovsk ceperunt. Flumen Amur etiam variis locis transierunt et maximam partem Mongoliae expugnaverunt.
  Sed hic, facile pactum cum sociis factum est. URSS copias ab occidente ad orientem transtulit, et Civitates Foederatae Americae, Britannia, et socii eorum bellum contra Iaponiam resumpserunt. Itaque magna offensio coepit.
  Hieme illa copiae Sovieticae Iapones e Primorye expulerant et Manchuriam atque Portum Arthurum in potestatem suam redegerant. Socii Okinawam ceperunt et in ipso continente Iaponico appulerunt.
  Et cum bombae atomicae in Hiroshimam et Nagasakum iactae essent, Imperator deditionem pronuntiavit.
  Die autem XXIII mensis Februarii, anno MCMXLVII, Bellum Orbis Terrarum II finitum est. Nova pacta signata sunt. URSS potestatem insularum Kuril et Sakhalin meridionalis obtinuit. In Sinis autem, regimen pro-Sovieticum Mao Zedong ad potestatem venit.
  Breviter, res erat velut historia vera. Nisi forte addidissent aliquot miliones cadaverum. Et omnes miracula illa mira memoria tenebant, cum aeroplana in varia oblectamenta convertebantur, et gubernatores pueri facti sunt. Et res erat vere iucunda. Tam pulchra et iucunda. Attamen nemo umquam hoc phaenomenon intellexit.
  Atque aeterni magi pueri Oleg Rybachenko, Margarita Korshunova, et Pippi Longstocking innumerabilia sua munera per orbem terrarum exsequi, et pro veritate ac iustitia, in hoc et multis aliis universis, pugnare perrexerunt.
  CAPITULUM XIII.
  Sed turma puerorum quinque iuvenum pugnatorum in tapete magico volare pergit. Interea, navim bellicam Iaponicam offenderunt. Oleg digitos pedum nudos fregit, et navis statim in aliquid incredibiliter appetibile transformata est. Pretzellis et melle repleta erat. Tam fragrans erat, et strato chocolatis obtecta.
  Margarita cum risu notavit:
  - Hoc est optimum! (or) - Hoc est optimum!
  Pippi Calzalonga notavit:
  - Cum magia adsit, res relative simplex est!
  Annika subrisit et notavit:
  - Ita vero, id iucundum est!
  Tommy cum risu dixit:
  - Nos ipsos edere possumus!
  Pueri autem cachinnis eruperunt et parvos pedes nudos aquam asperserunt. Mirabiles iuvenes creaturae.
  Ecce alia navis bellica Iaponica capta et in crustulum conversa. Sed consenties id non satis fuisse. Accuratius, maior pars classis Iaponicae iam deleta est, vel potius, transformata. Qualem rerum conversionem ceperunt!
  Liberi fugam suam continuarunt.
  Pippi id accepit et canere coepit:
  Gloriosum sit regnum Nicolai,
  Floreant in ea serta felicitatis...
  Pro Russis pugno, tu audacissima es,
  Bellator certe erit frigidus!
  Pueri Terminatoris tandem aliquot naves Iaponenses, quae vastationem superaverant, invenire potuerunt. Pippi et Margarita virgas suas Tommy et Annikae tradiderunt et eos monuerunt:
  - Digitos pedum nudos preme. Tum magiam perquam miram facere poteris!
  Puer et puella, parvis, nudis, puerilibus pedibus, inter se incussi sunt. Scintillae evolaverunt. Et pueri riserunt. Virgas magicas agitaverunt. Et naves cum nautis Iaponicis in aliquid incredibiliter deliciosum et salivam faciens transformari coeperunt. Hae erant placentae chocolatae, et montes fragrantium crustulorum choux. Et in alia patina, mons crustulorum mellitorum apparuit.
  Pippi subrisit et notavit:
  - Bene magiam facis!
  Margarita exclamavit:
  - Bene factum, amici!
  Et pueri gaudio riserunt...
  Oleg alterius eorum missionis recordatus est.
  Hitler impetum apud Kursk desistere decrevit, ratione logica ratus impetum in locum munitissimum esse illogicum. Sicilia quoque munienda erat - ibi enim appulsus Sociorum parabatur. Interea, Tertium Imperium ad defensionem procedere debebat. Et tempus ad pedites recens conscriptos exercendos requirebatur. Itaque Nazistae processerunt et ibi se munierunt, sua loca firmantes.
  Et appulsus in Sicilia clade clade pro Sociis finita est. Stalin impetum demum Augusto mense anni 1943 fecit, simul in directionem Oryol et Kharkov. Quinto die Augusti, copiae Sovieticae Tertium Imperium oppugnare conatae sunt. Et Germani id expectabant. Proelia demonstraverunt Panther esse currum bellicum optimum in defensione. Munere suo delendi T-34-76 e spatio usque ad duo chiliometra egregie fungitur, usque ad quindecim ictus per minutum iaciens. Tiger etiam satis bonus est, et difficile dejicitur. Et tormentum validum est, 88 mm.
  Germani se satis bene muniverant, praesertim in directione Kharkov. Pugna autem usque ad autumnum sero trahebatur. In directione Orel, copiae Sovieticae quindecim tantum chiliometra processerunt, et in directione Kharkov, nullus omnino progressus factus est. Medio Octobri, impetus, qui Exercitui Rubro ingentes damna attulerat, intermissus est - damna nimis magna erant, et eventus exigui.
  Dum Germani aciem primam tenebant, Panther-2 mense Septembri productionem ingressa est, potentius armatus, melius munitus, et machina nongentorum equorum potentiae praeditus, pondere quinquaginta trium talentorum. Sed nunc, vetus Panther adhuc par est. Et Tiger-2 productionem ingressa est, etiam cum tormento potentiore et meliore protectione.
  Stalin autem imperterritus erat - hiems appropinquabat, tempus victoriarum Exercitui Rubro. Tum res inexpectata accidit: post cladem in Sicilia, isolationistae in Civitatibus Foederatis Americae locum lucrati sunt, argumentantes nullam esse causam interveniendi in Europa cum in Iaponiam intendere deberent. Roosevelt propositioni Hitleri assensus est ut indutias declararet et negotiationes inciperet. Churchill autem clamavit se sine Civitatibus Foederatis Americae non pugnaturum. Itaque operationes militares a Kalendis Octobribus anni 1943 congelatae sunt. Et negotiationes coeperunt. Quasi benevolentiae signum, Hitler exterminationem Iudaeorum in massa suspendit.
  Itaque commercium coepit. Iudaeorum plenae copiae in Civitates Foederatas et Britanniam mitti coeperunt, et pro eo Nazistae materias primas, producta petrolei, aurum, et etiam arma accipiebant. Praesertim, currus bellicus Churchill, bene munitus et satis mobilis, Nazistis plerumque conveniebat. Currus bellicus Britannicus Challenger, similis lorica et armis Panther I, tantum triginta tres talentos ponderabat.
  Sed aequilibrium potentiae in aere praecipue mutatum est. Germani aeroplana sua e fronte occidentali et mari Mediterraneo retrahere potuerunt. Praeterea, commutationes captivorum factae sunt, et multi gubernatores Germani et Italici redierunt, aequilibrium potentiae praesertim in aere mutatum.
  Germani etiam aeroplanum pugnatorium TA-152, sex tormentis et celeritate maxima 760 chiliometrorum per horam praeditum, adquisiverunt. Hoc aeroplanum formidabile erat. Gratias validis armis et loricae, et pugnatorium et impetum terrestrem, et bombardatorium in prima acie fungi poterat. Verus equus laboris erat. Et difficile erat ei resistere.
  Apparuerunt etiam aeroplana bellica, sed ME-262 nondum perfecta est. Nimis cara et gravia adhuc sunt, sed quattuor tormenta 30 mm habent. Velocitas magna usque ad nongentos chiliometra superviventiam horum aeroplanorum praestat. Saepius ceciderunt quam a pilotis Sovieticis deiecti sunt.
  Sex minutae volatus ME-163 nimis breve erat ad efficaciter adhibendum. Sed sine cauda, parvus, et celerrimus erat.
  Hitler, ut aiunt, suam chartam praestantiorem habebat. Copiae "Lend-Lease" ad URSS cessaverunt. Hoc etiam in aviationem praecipue vim habuit. Inopia aeris, explosivorum, et duraluminis orta est. Hoc etiam frontem affecit. Mense Decembri, copiae Sovieticae impetum in meridie, et Ianuario in septentrione, prope Leningradum, conatae sunt. Hoc tempore, Nazistae impetus Sovieticos repellere et resistere potuerunt. Mense Februario, copiae Sovieticae impetum in medio conatae sunt. Nec frustra. Martius advenit... Hiems, tempus difficillimum Nazistis, praeterierat, et ver advenerat. Et Hitler iam cupidus erat impetum facere.
  Bellum totale in Tertio Imperio et territoriis occupatis vigebat. Productio curruum armatorum, praesertim Panther-2 et Tiger-2, crescere pergebat. Tiger-2 Germanicus, dissimilis vitae realis, machinam potentiorem habebat, mille equos virium praeditam, quae eum formidabilem currum armatorum perruptionis faciebat. Productio TA-152 etiam crescebat. Etiam in productione erant Ju-288, vehicula quae celeritates usque ad 650 chiliometra per horam attingebant et quattuor tonnas bombarum sub onere normali, et sex tonnas sub onere nimio, portabant.
  In serie etiam erat ME-309, aeroplanum pugnatorium formidabile cum tribus tormentis triginta millimetrorum et quattuor sclopetis automaticis. Hoc aëroplanum, celeritates usque ad septingentas quadraginta chiliometra per horam attingere capace, et minax et terrificum erat.
  Responsio URSS ad hoc in aere debilis erat. Solum LA-7, paulo velocior, apparuit. Sed Yak-3 in difficultates incidit. Copia duraluminis ex Civitatibus Foederatis Americae et Britannia cessavit, et propter inopiam, Yak-3 productionem ingredi non potuit.
  Se ad Yak-9 restringere debuerunt, aeroplanum satis leviter armatum, uno tormento viginti millimetrorum et uno sclopeto automatico instructum, et celeritate maxima sexcentorum chiliometrorum per horam praeditum. Et haec erat versio exemplaris. Sed in praxi, aeroplanum etiam lentius et gravius erat.
  Res in curribus paulo melius se habebant: mense Martio, T-34-85 et IS-2, armis potentioribus et praesidio paulo meliore praediti, in productionem venerunt.
  Aprili mense, copiae Sovieticae in meridiem progredi conatae sunt, sed frustra.
  Hitler interea copias suas colligebat. Legiones externae et divisiones formabantur. Interea Nazistae se continebant. Guderian Praefectus Status Generalis creatus est. Suasit ut impetum Sovieticum exspectaret et Exercitum Rubrum in contra-impetu deprehenderet, cum lineae defensivae nimis validae essent ad impetum frontalem tentandum.
  Itaque, die XXII mensis Iunii, anno MCMXLIV, copiis collectis, Stalin Operationem Bagration incepit. Copiae Sovieticae impetum magnum in mediam partem inceperunt. Utrinque bonae erant copiae blindatae. Germani iam superioritatem in apparatu habebant. Plures currus blindatos habebant, potentiores erant, et superioritatem in vi aerea habebant. Quod valde admirabile erat.
  Stalin impetum sine magno copiarum auxilio suscepit. Quam ob rem, copiae Sovieticae a lateribus oppugnatae sunt. Lebetes formati sunt, Exercitum Rubrum circumdantes.
  Plus quam septingenta milia militum Sovieticorum capta sunt, et magna clades in media urbe accidit. Nazistae autem, aciebus ruptis, iam Moscuam appropinquabant.
  Et Nazistae iam ex diversis partibus Moscuam circumfluunt.
  Tum Oleg et puellae iterum in proelium intraverunt, Russiam, vel potius URSS, adiuvantes.
  Deinde eis se iunxit puella nudis pedibus, Margarita. Etiam mulier adulta, scriptrix, puella duodecim annorum facta est pro immortalitate et in missione est.
  Bellatores saeculi vicesimi primi iterum cum Nazistis saeculi vicesimi conflixerunt.
  Imperium fascisticum fuscum nimis multos milites habet. Fluunt quasi flumen infinitum.
  Oleg Rybachenko, Nazistas gladiis suis, et pedites et currus armatos, caedens, rugiit:
  - Numquam cedemus!
  Et e pede nudo pueri acutus discus evolavit!
  Margarita, adversarias opprimens, dentibus nudans, murmuravit:
  - Est locus heroismo in mundo!
  Et ex nudo pede puellae, acus venenatae evolaverunt, Nazistas eorumque aeroplana et currus armatos percutientes.
  Natasha quoque nudis digitis pedum, homicidaliter, iactavit et ululavit:
  - Numquam obliviscemur neque numquam ignoscemus.
  Et gladii eius per fascistas in mola transierunt.
  Zoya, hostes caedens, exclamavit:
  - Pro novo ordine!
  Et ex nudis pedibus eius, novae acus evolaverunt. Et in oculos et guttur militum Hitleri et aeroplanorum.
  Ita, manifestum erat bellatores excitari et furere.
  Augustina, milites albos et currus armatos caedens, exclamavit:
  - Ferrea nostra voluntas!
  Et ex nudo pede eius novum, mortiferum donum volat. Et textilia et bellatores albi cadunt.
  Svetlana molitorem caedit, gladiis eius velut fulgura.
  Fascistae instar manipulorum sectorum cadunt.
  Puella nudis pedibus acus iacit et clamat:
  - Pro Matre Russia vincet!
  Oleg Rybachenko Nazistas oppugnat. Puer-terminator milites fuscos necat.
  Simulque, nudi digiti pueri acus venenatas iaciunt, fistulas tormentorum dilacerant et aeroplana deiiciunt.
  Puer rugit:
  - Gloria Rus' futurae!
  Et in motu omnium capita et facies secat.
  Margarita etiam adversarios suos prosternit.
  Pedes nudi eius tremunt. Nazistae magno numero moriuntur. Bellator clamat:
  - Ad nova fines!
  Deinde puella id simpliciter accipit et secat...
  Massa cadaverum militum fascistarum.
  Et ecce Natasha in impetum. Nazistas una cum curribus suis caedit, et canit:
  - Rus magna et fulgens est,
  Puella valde insolita sum!
  Et disci ex nudis pedibus eius volant. Qui per guttura fascistarum secabant. En puella.
  Zoya impetum facit. Milites fuscos ambabus manibus caedit. Ex stipula spuit. Et nudis digitis pedum acus mortiferas iacit - currus armatos et aeroplana deiciens.
  Et simul sibi canit:
  - Eheu, parva sodalitas, eamus!
  O, carissima mea sufficiet!
  Augustinus, Nazistas caedens et milites fuscos exstirpans, clamat:
  - Omnia hirsuta et in pelle animalium,
  In vigiles tumultus cum fuste irruit!
  Nudis digitis pedum in hostem aliquid iacit quod elephantum, nedum currum armatum, interficeret.
  Tum exclamat:
  - Canes lupi!
  Svetlana impetum facit. Nazistas caedit et vulnerat. Nudis pedibus, dona mortifera in eos iacit.
  Molam gladiis currit.
  Turbam pugnatorum oppressit et exclamavit:
  - Magna victoria adest!
  Et iterum puella in motu effrenato est.
  Et nudi pedes eius acus mortiferas iaciunt, currus armatos et aeroplana destruentes.
  Oleg Rybachenko exsiluit. Puer in saltum rapidum se convertit. Turbam Nazistarum in aere concidit.
  Acus nudis digitis pedum iecit et murmuravit:
  - Gloria pulchrae meae fortitudini!
  Et iterum puer in proelio est.
  Margarita impetum facit, omnes inimicos suos caedens. Gladii eius acutiores sunt quam laminae molae. Et digiti nudi dona mortis iaciunt, currus armatos et aeroplana incendentes.
  Puella impetum ferum faciens, fuscos bellatores sine caerimonia trucidans.
  Et interdum sursum deorsumque salit et torquet!
  Et dona exitii ab ea fugiunt.
  Et Nazistae mortui cadunt. Et cumuli cadaverum accumulantur.
  Margarita stridet:
  - Ego sum pastor Americanus!
  Et iterum pedes eius nudi acu percussi sunt.
  Et deinde duodecim plures acus!
  Natasha etiam in offensione perquam lenis est.
  Et nudis pedibus res iacit et ex tubo exspuit.
  Et summa voce clamat:
  - Mors scintillans ego sum! Tibi tantum moriendum est!
  Et iterum pulchritudo in motu est.
  Zoya ruinas cadaverum Nazistarum irrupit. Et bumeranga destructionis ex pedibus eius nudis volant.
  Et fusci bellatores cadunt et cadunt.
  Zoya clamat:
  - Puella nudis pedibus, vinceris!
  Et ex nudo calce puellae, duodecim acus volant, quae recta in guttur Nazistarum penetrant.
  Mortui cadunt.
  Vel potius, omnino mortuus.
  Augustina impetum facit. Milites fuscos opprimit. Gladii eius ambabus manibus geruntur. Et quam insignis bellatrix est.
  Turbo per copias fascistarum pervadit.
  Puella rutila crinibus rugit:
  - Futurum celatum est! Sed victor erit!
  Et in impetu est pulchritudo capillis igneis.
  Augustinus in laetitia vehementi rugit:
  - Dii belli omnia discerpent!
  Et bellator in impetum est.
  Et nudi pedes eius multas acutas, venenatas acus iaciunt.
  Svetlana in proelio. Tam micans et pugnax. Nuda eius crura tantam vim letalem spuunt. Non homo, sed mors cum flavis capillis.
  Sed si incipit, id prohibere non poteris.
  Svetlana cantat:
  - Vita non erit mel,
  Itaque in saltationem circularem salta!
  Somnium tuum verum fiat -
  Pulchritudo virum in servum mutat!
  Et in motibus puellae nudis pedibus magis magisque furor inest.
  Progressus Olegii acceleratur. Puer Nazistas vincit.
  Pedes eius nudi acus acutas iaciunt, currus armatos et aeroplana dilacerantes.
  Bellator iuvenis stridet:
  - Imperium insanum omnes discerpet!
  Et iterum puer in motu est.
  Margarita puella fera est in negotiis suis. Et inimicos suos verberat.
  Explosivum magnitudinis pisorum nudo pede iecit. Quod explosit, et statim centum Nazistas et decem currus armatos in aera misit.
  Puella clamat:
  - Victoria ad nos veniet quoquo modo!
  Et molam gladiis exsequetur - dolia cisternarum in diversas partes volant.
  Natasha motus acceleravit. Puella bellatores fuscos caedit. Interea clamat:
  Victoria Imperium Russicum manet.
  Et Nazistas accelerato gradu deleamus.
  Natasha est puella Terminator.
  De sistendo aut tardando non cogitat, et currus armati et aeroplana deiiciuntur.
  Zoya impetum facit. Gladii eius per carnem metallique mixturam dissecare videntur. Summis pulmonibus clamat:
  - Salus nostra viget!
  Et digiti pedum nudi etiam tales acus eiiciunt.
  Et turba hominum gutturibus perforatis in acervis cadaverum iacet, necnon currus armati fracti et aeroplana deiecta.
  Augustina puella fera est. Et omnes velut automatum hyperplasmicum delet.
  Iam centenas Nazistarum delevit. Sed impetus adhuc augetur. Et bellatrix adhuc rugit.
  - Tam invictus sum! Frigidissimus in mundo!
  Et iterum pulchritudo impetum facit.
  Et ex nudis digitis pedum eius, pisum evolat. Trecenti Nazistae et duodecim currus armati magna explosione discerpuntur.
  Augustinus cecinit:
  - Non audebis terram nostram occupare!
  Svetlana quoque impetum facit. Nec momentum requietis nobis dat. Puella Terminator fera.
  Et hostes caeditur et Nazistas exterminat. Et turba pugnatorum fusci iam in fossam et per vias corruit.
  Sex insanientes pugnam feram coeperunt.
  Oleg Rybachenko iterum in actionem est. Progreditur, ambos gladios vibrans. Et parvus terminator molam venti facit. Nazistae mortui cadunt.
  Massa cadaverum. Montes integri corporum cruentorum.
  Puer scriptor ludum strategicum ferum commemorat ubi equi et viri quoque miscebantur.
  Oleg Rybachenko stridet:
  - Vae ab Ingenio!
  Et erit pecunia ingens!
  Et puer-terminator in novo motu est. Et nudis pedibus eius aliquid capient et iacient.
  Puer ingeniosus rugivit:
  - Magistralis classis et Adidas!
  Spectaculum sane fuit elegans. Quot autem Nazistae necati sunt? Et maximus numerus maximorum "fuscorum" pugnatorum interfectus est.
  Margarita quoque in proelio est. Exercitus cinnamomi et ferri conterit et rugit:
  - Magna cohors impetus! Omnes in sepulcrum aggressi sumus!
  Et gladii eius in Nazistas secabant. Turba pugnatorum fuscorum iam ceciderat.
  Puella murmuravit:
  - Etiam frigidior sum quam pantherae! Probo me optimum esse!
  Et ex nudo calce puellae pisum cum potentibus explosivis evolat.
  Et hostem percutiet.
  Et aliquos inimicos, currus armatos, et etiam aeroplana capiet et delebit.
  Natasha autem est vir potens. Adversarias vincit neque quemquam ex culpa dimittit.
  Quot Nazistas iam occidisti?
  Et dentes eius tam acuti sunt. Et oculi eius tam sapphirini. Haec puella est carnifex optima. Quamquam omnes socii eius carnifices sunt!
  Natasha clamat:
  - Insanus sum! Poenam accipies!
  Et iterum puella multos Nazistas gladiis interficiet.
  Zoya in motu est et multos bellatores fuscos discerpsit.
  Et pedes eorum nudi acus iaciunt. Quaeque acus plures Nazistas necat. Hae puellae vere pulchrae sunt.
  Augustina progreditur et adversarios suos opprimit. Nec obliviscitur clamare:
  - E sarcophago effugere non potes!
  Et puella dentes suos tollet et nudabit!
  Et tam rufa... Capilli eius in vento volitant velut vexillum proletarii.
  Et illa ira reapse abundat.
  Svetlana in motu est. Multas cranias et turres curruum armatorum fregit. Bellatrix dentes ostentat.
  Linguam extendit. Deinde ex fistula exspuit. Post quod ululat:
  - Mortui eritis!
  Et iterum, acus mortiferae e nudis pedibus eius volant, pedites et aeroplana percutientes.
  Oleg Rybachenko salit et prosiluit.
  Puer nudis pedibus acus emittit, cisternas evertit, et canit:
  - Eamus in iter, aperiamus rationem magnam!
  Iuvenis bellator, ut expectatum est, in optima forma est.
  Iam satis senex est, sed puero similis videtur. Tantum validissimus et musculosus.
  Oleg Rybachenko cecinit:
  - Etiam si ludus non secundum regulas ludatur, perrumpemus, stulti!
  Et iterum, acus mortiferae et noxiae e nudis pedibus eius volabant.
  Margarita cum gaudio cecinit:
  - Nihil impossibile est! Credo auroram libertatis adventuram esse!
  Puella iterum cataractam letalem acus in Nazistas et eorum currus armatos iecit, et perrexit:
  - Tenebrae discedent! Rosae Maiae florebunt!
  Et bellatrix nudis digitis pedum pisum iacit, et mille Nazistae statim in aera volant. Exercitus imperii fusci et infernalis coram oculis nostris liquescit.
  Natasha in proelio. Saliens ut cobra. Hostes displodens. Et tot Nazistae moriuntur et aeroplana corruunt.
  Puella eos gladiis, et globulis carbonariis, et hastis verberavit. Et acubus.
  Et simul rugit:
  - Credo victoriam venturam esse!
  Et gloriam Russorum inveniet!
  Nudi digiti novas acus iaciunt, adversarios pungentes.
  Zoya vehementer movetur. Nazistas aggreditur, eos in frusta minuta dissecans.
  Bellatrix nudis digitis acus iacit. Adversarios transfigit, deinde rugit:
  - Victoria nostra completa appropinquat!
  Et molam vento feram gladiis suis exercet, currus armatos everrens. En puella vera!
  Et nunc cobra Augustini impetum fecit. Haec mulier omnibus est pessimum somnium.
  Et si accenditur, tum accenditur.
  Post quod rufa capiet et cantabit:
  - Omnia vestra crania frangam! Magnum somnium sum!
  Et ecce gladii eius in actione sunt, per carnem et metallum secantes.
  Svetlana quoque impetum facit. Haec puella nullas habet inhibitiones. Postquam secta est, massa cadaverum cadit, et aeroplana et currus armati cadunt.
  Terminator flava rugit:
  - Quam bonum erit! Quam bonum erit - Scio!
  Et nunc pisum letale ab ea volat.
  Oleg centum alios Nazistas velut meteoron delebit. Atque etiam bombam capiet et iaciet.
  Parvum est magnitudine, sed mortiferum...
  Quomodo in frustula minuta discerpatur.
  Puer Terminator ululavit:
  - Iuventus procellosa machinarum terrificarum!
  Margarita idem iterum in proelio faciet.
  Et turbam pugnatorum fusci caedet. Et magnas areas apertas caedet.
  Puella clamat:
  Lambada est saltatio nostra in arena!
  Et renovata vi percutiet.
  Natasha etiam ferocior est in impetu. Nazistas vehementer verberat. Puellis similibus eius non valde pares sunt.
  Natasha accepit et cecinit:
  - Cursus in loco est reconciliatio generalis!
  Et bellatrix seriem ictuum in adversarios suos emisit.
  Et etiam discos nudis pedibus iaciet.
  Ecce cursus molendini. Massa capitum militarium fuscorum retrorsum devolvitur et currus armati arserunt.
  Pulchritudine pugnax est. Tantam flavam classem verberare.
  Zoya in motu est, omnes opprimens. Gladii autem eius velut forfices mortis sunt.
  Puella est simpliciter adorabilis. Et pedes eius nudi acus venenatas emittunt.
  Hostes suos percutiunt. Guttura eorum perforant et arcas fabricant, et currus armatos et aeroplana explodunt.
  Zoya accepit et exclamavit:
  - Si aqua in fistula deest...
  Natasha gaudio exclamavit:
  - Ergo culpa tua est!
  Et nudis digitis pedum aliquid iacit quod penitus necat. En, vera puella est.
  Et ex nudis cruribus eius, lamina evolabit, et multitudinem militum percutiet, turres curruum armatorum abscindens.
  CAPITULUM XIV.
  Augustinus in motu. Celer et singularis in pulchritudine sua.
  Capillus eius quam splendidus est! Volitat instar vexilli proletarii. Haec puella vera soricula est.
  Et adversarios suos caedendo perit quasi gladio in manibus nata esset.
  Ruficoma, bestia maledicta!
  Augustina accepit et sibilavit:
  - Caput tauri tam magnum erit ut pugnatores mentem non amittant!
  Et nunc iterum multitudinem pugnatorum oppressit.
  Oleg Rybachenko murmuravit:
  - Hoc mihi opus erat! Haec est puella!
  Margarita, nudo pede pugione iacta, turrim currus armati fregens, confirmavit:
  - Puella magna et elegans!
  Huic libenter Augustinus assensus est:
  - Sum bellator qui quemlibet mordebo ad mortem!
  Et iterum, nudis digitis pedum, homicidam immittet.
  Svetlana adversariis suis in proelio par est. Puella non est, sed talem veneficam in flammas finire.
  Et clamat:
  - Quam caeruleum caelum!
  Augustina, nudo pede laminam emisso, turrim currus armati abscindens, confirmavit:
  - Non sumus latrocinii fautores!
  Svetlana, hostes caedens et aeroplana deiciens, cantillavit:
  - Non opus est cultro contra stultum...
  Zoya exclamavit, nudis pedibus fuscisque acus iaciens:
  - Ei multa mendacia dices!
  Natasha, Nazistas caedens, addidit:
  - Et id cum eo pro parva pecunia fac!
  Et bellatores sursum ac deorsum salient. Tam cruenti et frigidi sunt. Multum gaudii in eis est.
  Oleg Rybachenko in proelio valde elegans apparet.
  Margarita cecinit:
  Ictus fortis est, sed vir interest...
  Puer ingeniosus aliquid simile rotore helicopteri in motum impulit. Capita aliquot centum et Nazistarum et curruum armatorum abscidit, tum exclamavit:
  - Valde athleticus!
  Et ambo - puer et puella - in perfecto ordine sunt.
  Oleg, milites fuscos caedens, murmuravit:
  - Et magna victoria nostra erit!
  Margarita sibilavit respondens:
  - Omnes interficimus - nudis pedibus!
  Puella vere tam activus Terminator est.
  Natasha impetum faciens cecinit:
  - In bello sacro!
  Et bellator acutum discum bumerani similem emisit. Arcu volavit, multitudinem Nazistarum et turrium curruum armatorum caedendo.
  Zoya addidit, exterminationem continuans:
  - Victoria nostra erit!
  Et ex nudis pedibus eius, plures acus volaverunt, multitudinem militum et aeroplanorum percutientes.
  Puella flava dixit:
  - Hostem scacco et matte inferamus!
  Et linguam suam protulit.
  Augustina, cruribus iactans et svasticas acutas iaciens, murmuravit:
  - Vexillum imperiale porro!
  Svetlana libenter confirmavit:
  - Gloria heroibus cecis!
  Puellae autem choro clamaverunt, Nazistas opprimentes:
  - Nemo nos prohibebit!
  Et nunc discus e nudis pedibus militum volat. Lacerationes carnis et turres curruum armatorum absunt.
  Et iterum ululatus:
  - Nemo nos vincet!
  Natasha in aera volavit, per adversarios suos et vultures alatos dissecans, tum pronuntiavit:
  - Lupae sumus, hostem frigimus!
  Et ex nudis digitis pedum eius discus lethalissimus evolabit.
  Puella etiam in extasi contorta est.
  Tum murmurat:
  - Calces nostri ignem amant!
  Ita, puellae sunt vere venustae.
  Oleg Rybachenko murmuravit:
  - Oh, nimis mane est, custos dat!
  Et bellatoribus nictavit. Illi riserunt dentesque ostentaverunt.
  Natasha Nazistas in frusta concidit et exclamavit:
  - Nulla laetitia in mundo nostro sine certamine est!
  Puer obstitit:
  - Interdum ne pugnare quidem iucundum est!
  Natasha assensa est:
  - Si nulla vis est, tum ita...
  Sed nos bellatores semper sani sumus!
  Puella nudis digitis pedum acus in hostem iactavit, multitudinem curruum armatorum displodit, et cecinit:
  Miles semper sanus est,
  Et ad facinus paratus!
  Post quod Natasha iterum hostes caedebat, turres curruum armatorum dejiciens.
  Zoya est mulier pulcherrima. Modo dolium integrum in Nazistas iecit. Et aliquot milia uno ictu displodit.
  Post quod illa exclamavit:
  - Non possumus desinere, calcei nostri micant!
  Et puella in veste bellica!
  Augustina quoque in proelio imbecillior est. Nazistas vapulat quasi eos ex fasciculo frumenti catenis verberat.
  Et adversarios caedens, canit:
  - Cave, aliquid commodi erit.
  Placenta autumno erit!
  Diabolus rufus vere laborat in proelio sicut infans in arca.
  Et ecce Svetlana, pugnat. Et Nazistas difficile tempus praebet.
  Et si ferit, ferit.
  Sanguinosae guttae ex eo evolant.
  Svetlana aspere dixit, pede nudo ferrumina sparsa volantia, crania et turres curruum armatorum liquefacta:
  - Gloria Russiae, gloria maxima!
  Currus bellici prorumpunt...
  Divisiones in tunicis rubris -
  Salutationes populo Russico!
  Hic puellae Nazistas aggressae sunt. Eas caedunt et dissecant. Non bellatrices, sed verae pantherae emissae.
  Oleg in proelio est et Nazistas aggreditur. Eos impie ferit, currus armatos dilacerat, et clamat:
  - Similes tauri sumus!
  Margarita, exercitum fuscum opprimens et per currus armatos secans, sustulit:
  - Similes tauri sumus!
  Natasha modo ululare coepit, pugnatores fuscos una cum curribus caedens:
  - Non est commodum mentiri!
  Zoya Nazistas discerpens exclamavit:
  - Non, non est commodum!
  Et ipse quoque stellam nudo pede capiet et dimittet et turbam fascistarum finiet.
  Natasha accepit et exclamavit:
  - Televisorium nostrum ardet!
  Et ex nudo eius crure lethalis acus fasciculus volat.
  Zoya, Nazistas eorumque currus armatos quoque opprimens, exclamavit:
  Amicitia nostra est monolithus!
  Et rursus tanto impetu iacit ut circuli in omnes partes confundiantur. Haec puella est mera exstirpatio adversariorum suorum.
  Puella, nudis digitis pedum, tria boomeranga iacit. Quod numerum cadaverum tantum auget.
  Post quod pulchritudo dicet:
  - Hostibus nullam veniam dabimus! Cadaver erit!
  Et iterum, aliquid mortiferum e nudo calce avolat.
  Augustinus etiam satis logice notavit:
  - Non unum tantum cadaver, sed multa!
  Post haec, puella nudis pedibus per cruentas lacunas ambulavit et multos Nazistas interfecit.
  Et quomodo rugit:
  - Caedes magna!
  Deinde ducem Hitlerianum capite percutiet. Cranium eius franget et dicet:
  - Banzai! In caelum ibis!
  Svetlana in impetu vehementer furit, praesertim cum currus armatos deicit, clamat:
  - Nulla tibi misericordia erit!
  Et duodecim acus a digitis pedum nudis volant. Dum omnes transfigit, aeroplana corruunt. Et bellator summopere conatur, lacerare et necare.
  Oleg Rybachenko stridet:
  - Malleus pulcher!
  Puer autem, nudo pede, stellam frigidam in forma svasticae iacit. Hybrida intricata.
  Et turba Nazistarum corruit.
  Oleg rugiit:
  - Banzai!
  Et puer iterum impetum ferum facit. Immo, vis in eo fervet, et ignifera bullent!
  Margarita in motu est. Omnium ventres disrumpet.
  Puella quinquaginta acus uno pede simul iacere potest. Multi hostes omnis generis occiduntur, currus armati et aeroplana delentur.
  Margarita laete cecinit:
  - Unus, duo! Luctus non est problema!
  Numquam animo deficias!
  Nasum et caudam erectas tene.
  Scito verum amicum semper tecum esse!
  Tam agressivus est hic grex. Puella te percutit et clamat:
  - Praeses Draconis cadaver fiet!
  Natasha vera terminatrix in proelio est. Et murmuravit, rugiens:
  - Banzai! Cito cape!
  Et granata a pede nudo eius volavit. Et Nazistas velut clavus percussit. Et massam mastodontium et machinarum alatarum, infernalium delevit.
  Quale bellator! Bellator omnibus bellatoribus!
  Zoya quoque impetum facit. Pulchritudo tanta ferocissima.
  Accepit autem et murmuravit:
  - Pater noster ipse Deus Albus est!
  Et Nazistas triplici mola caedet!
  Et Augustinus rugiit respondens:
  - Et Deus meus niger est!
  Rufa vere proditionis et malitiae exemplum est. Inimicis, scilicet. Amicis autem, dulcissima est.
  Et, quasi nudis digitis pedum, accipiet et iaciet. Et acervos bellatorum imperii fusci, necnon currus armatos et aeroplana eorum.
  Rufa clamavit:
  - Russia et Deus niger post nos sunt!
  Bellatrix ingenti potentia bellica praedita. Nemo melior est sub qua stare quam ei. Turres curruum armatorum et alas aeroplanorum Nazistarum divellere potest.
  Augustinus sibilavit:
  Omnes proditores in pulverem conterabimus!
  Et sociis suis nictu connivet. Sed haec puella ardens non est prorsus eiusmodi persona quae pacem dare potest. Nisi pax mortifera sit!
  Svetlana, inimicos opprimens, dixit:
  - Te in ordine abigemus!
  Augustinus confirmavit:
  - Omnes interficiemus!
  Et ex nudis pedibus eius, donum deletionis totalis iterum volat! Et tot currus armati et aeroplana simul in minutas ramentas explosa sunt.
  Oleg respondens cecinit:
  - Banzai completum erit!
  Augustina, Nazistas nudis manibus discerpens, gladiis concidens, nudis digitis pedum acus iaciens, simul currus armatos et aeroplana delens, dixit:
  - Breviter! Breviter!
  Natasha, bellatores fuscos delens, exclamavit:
  - Breviter - banzai!
  Et adversarios nostros ferocia effrenata concidamus.
  Oleg Rybachenko, adversarios suos opprimens, dixit:
  - Haec ars ludicra non est Sinensis,
  Et mihi crede, debut est Thai!
  Et iterum, discus acutus, metallum secans, e pede nudo pueri evolavit. Turres curruum armatorum et caudas aeroplanorum abscidit.
  Margarita, bellatores imperii fusci et armaturas curruum armatorum caedens, cecinit:
  - Et quem in proelio inveniemus,
  Et quem in proelio inveniemus...
  De hoc non iocabimur -
  Te in frusta discerpemus!
  Te in frusta discerpemus!
  Bene cum Nazistis eo tempore egerunt... Et Russia Sovietica imperium fuscum vicit in oppugnatione Moscuae.
  Bellum nondum finitum erat, sed nunc URSS occasionem habebat ipsos Nazistas vincendi. Itaque Sex coacti sunt iterum munus suum praeclarum interrumpere.
  Deinde Oleg Rybachenko et Margarita Korshunova - hi aeterni liberi Nazistas pugnare constituerunt.
  Itaque puer et puella, virgas magicas in manibus tenentes, eas ceperunt et agitaverunt.
  Itaque aeroplana Germanica in placentas chocolata et cremore obductas conversa sunt.
  Et cadere coeperunt, satis leniter. Et crustula pulcherrime lapsa sunt. Et paulum praeruptum factum est.
  Puer digitos pedum nudos fremebat. Mutationes factae erant. Et currus armati Germanici transformari coeperunt.
  Et Oleg virgam magicam agitavit. Et hae transformationes fuerunt.
  Et puella Margarita quoque digitos pedum nudos fregit. Et iterum transformationes summi ordinis fieri coeperunt.
  Et ubi currus armati Panther-2 et Tiger-2 fuerant, crustula cum rosis, papilionibus, sciuris, piscibus et cremore apparere coeperunt. Vere pulchrum erat.
  Et pueri tam pulchre id fecerunt. Iuvenes bellatores per aciem primam volaverunt et transformati sunt. Et virgas suas agitaverunt. Et mutationes cosmicae evenerunt.
  Itaque cisternae factae sunt montes placentarum, aut crustulorum chocolata obductorum, aut crustula cum glacie.
  Ita Margarita et Oleg coeperunt agere, et nudis pedibus parvis miracula perfecerunt et transformationes effecerunt.
  Pueri canere coeperunt et omne genus dulcium deliciosorum ex cisternis parare.
  Oleg et Margarita canere coeperunt:
  Homo tantum vagus in universo est,
  Protege nos a malo, Cherube!
  Quamquam patimur et quisque exsul est,
  Iesum in cordibus nostris cum trepidatione servamus!
  
  Et non egemus epulis beatitudinis,
  Succus orationum cum laude inani!
  Perfectionem adsequi debemus,
  Conscientiam animarum nudis pedibus illumina!
  
  Et non erimus creatura parva,
  Non pepercit cor suum ad dandum Deo!
  Non decet falsam hypocrisin subire,
  Dimitte problemata communia!
  
  Bene, Diabolus, malis utens,
  Terribilis gladius super patriam surrexit!
  Infernalis, terribilis cobra pungit,
  Et minatur fragilem nostrum mundum incendi!
  
  Quam vilis est mens si servit,
  Satanae et passionibus infinitis!
  Per sanguinem velut puer per lacunas,
  Ruina diffunditur, patriam dilaniat!
  
  Iam montes cadaverum sunt,
  Omnes homines falce necat!
  Et mare lacrimarum puerorum, oculis maerore plenis,
  Mare suppliciorum - triumphus carnificum!
  
  Sed una pro patria nostra stabimus,
  Icones sacras precatus!
  Et sacculum dorsualem cingulo stringens,
  Baionetta progrediamur - hostes opprimimus!
  
  Et nemo timore foedo tremebit,
  Quia patria nos sumus!
  Dure educatus et aere alieno inflictus,
  Bellator numquam Russem prodet!
  
  Et quaecumque sint difficultates,
  Quam crudelis est risus Satanae!
  Non patiemur vexillum nostrum per pulverem trahi,
  Mihi Deus est Sacrum Ideale!
  
  Angeli Christo inspirati,
  Bellum appropinquat, qui mortui sunt resurgent!
  Ut Russiae per saeculum totis viribus serviamus,
  Deus nobiscum est, equites - Russi vincent!
  Ita cecinerunt et transformabantur. Itaque hic exercitus Wehrmacht factus est aliquid leve. Et nunc magis magisque phaenomenalis et cosmicus fiebat.
  Itaque omnes currus armati Hitleriani in placentas versae sunt, et quidem perquam appetibiles, cum rosis, cremore, et dulcibus deliciosis. Et quam pulchra omnia evenerunt!
  Et aeroplana in aliquid incredibiliter appetibile conversa sunt. Tantaque hic voluptas erat. Pedites Germanici et externi in pueros formosos, circiter septem vel octo annos natos, conversa sunt. Et hi pueri tam oboedientes et culti erant. Et satis venusti.
  Et nudis pedibus parvis calcant. Certe mirum est!
  Hoc genus victoriae erat...
  Sed tum bellum cum Iaponia venit. Scilicet, Stalin sine eo vivere non poterat. Et tam pulchrum et frigidum erat.
  Itaque puer et puella, et exercitus puellarum, digitos pedum nudos ceperunt et pulchre dimiserunt, pulsares e magoplasmate fregerunt et emiserunt.
  Post quod pueri puellaeque Iapones delere coeperunt, et dum id faciebant cantare.
  Et id active fecerunt.
  Patria mea in proelio procelloso est,
  Ubi infinitus oceanus fervet...
  Sunt myosotis in anima pueri,
  Saltem interdum nebulam videre potes!
  
  Iesus est Creator Magni Universi,
  Pro nobis hominibus ad crucem ivit...
  Animo in proelio inconcusso,
  Mortuus est et resurrexit gaudio plenus!
  
  Cum Deo Svarog - hi sunt fratres,
  Ille pugnator et gladius militaris Slavorum...
  Unus ex Altissimis ibat ad crucifixionem,
  Et alius fornaces inflammabat!
  
  Quibus gladius magnum praemium est,
  Christo inclinite vos, homines...
  Lapsi tibi solacium afferent,
  Crede ei, verum tibi dicam!
  
  Quid Deus a nobis, viris, vult?
  Ut tu, puer, pro Russis pugnes...
  Et in hostes tuos sclopeto automatico iacula,
  Pro somnio tuo pugna et noli timere!
  
  Bellatores magni Svarog,
  Frater eius Deus Perun...
  Multa pro hominibus facis,
  Russica patria floret!
  
  Deus Albus bonum hominibus affert,
  Scilicet cum eo erit felicitas...
  Ignoscet peccatoribus nostris et non condemnabit eos,
  Haec est dispositio quam accepimus!
  
  Tantum puer es Dei,
  Te vehementer amabit...
  Puellae vocem resonantem habent,
  Venator in praedam convertatur!
  
  Christus Dominus gaudium creavit,
  Ut clamorose epulari possent...
  Impetum turbae ferae sistet,
  Si necesse erit, interficiemus!
  
  Mamai turbas delevimus,
  Etiamsi Batu vampyrus impetum faciebat...
  Bombardas simpliciter in frusta dilacerabimus,
  Ne Shakespeare quidem calamo suo id describere potuit!
  
  Dii, vos universum creatistis,
  Virga Omnipotentis nobiscum erit...
  Non eum factis nostris irritamus,
  Et tum omnes terminum accipient!
  
  In Eden sint qui pugnaverunt,
  Iriy animas iustorum protegit...
  Nolite chimaerae cedere, homines,
  Monolithus Patriae erit!
  
  Quam amamus patriam nostram, viri,
  
  Kiovia est mater urbium Russicarum...
  Crede mihi, hostis ultionem experietur,
  Et non opus est verba superflua perdere!
  
  Rod Universum ludens creavit,
  Verbo caelos aperiens...
  Puella nudis pedibus per nivem prorumpit,
  Miracula in proelio faciens!
  
  Nulla salus est nisi Iesus,
  Lada, mater deorum, paradisum dabit...
  Et nolite credere variis tentationibus,
  Tu familiae caput esse eligis!
  
  Vitam dabit eis qui in proelio mortui sunt,
  Omnia tibi nova luce sint...
  Ferox Cain interibit,
  Erit paradisus sine finibus existentiae!
  
  Spatia infinita spatiorum spatia,
  Sacra Rus vincet...
  Si necesse erit, montes liquefaciemus,
  Res gestas tuas in libello scribe!
  
  Deus Niger etiam necessarius est, scis,
  Ut ursus homo vigilet...
  Puer audacter per lacus currit,
  Etiam si napalm cadit!
  
  Mater mea, dea felicitatis Lada,
  Ab initio mundi, paradisus seminat...
  Praemium forti afferet,
  Paradisus plene floret!
  
  Puella aeterna est,
  Quamquam multos deos peperit...
  Incedit tenui lumbis,
  Tam pulchrum - verba desunt!
  
  Patria mea infinita est,
  Iapones nati sunt ad vincendum...
  Nos, viri, familiae in perpetuum servimus,
  Deus, veris imago!
  
  Et cum Christus Dominus venerit,
  Quod omnes resuscitaturum promittit...
  Mille faciebus veniet exercitus Dei,
  Homines in Rodnovery felicitate vivant!
  
  Nos liberi summum praemium sumus,
  Ad iuventutem splendidam in perpetuum conservandam...
  Postremo, Dea Paradisi Lada nobiscum est,
  Cum illa, filum vitae non rumpitur, scio!
  
  In proeliis cum hoste montes movimus,
  Quasi Ilya Muromets secaret...
  Aerarium praeda repletum erat, scis,
  Multum laboris in proelio impendimus!
  
  Deos nostros amavimus, mihi crede,
  Quis talem vitam dedit, scis...
  Immortalitatem in gaudio accepisse,
  Ut etiam communismum videamus!
  
  Itaque, initio, id fregimus,
  Viam ad Sinam Russiae aperuit...
  Turma samurai demersa est,
  Nunc Oriens in paradisum vertatur!
  
  Mox ad Martem volabimus, mihi crede,
  Venus quoque nostra erit, scito modo...
  Corpore adhuc saecularibus pueri sumus,
  Quamquam melius quam Jedi pugnamus!
  
  Ita, Portus Arthurus nunc in perpetuum Russicus est,
  Manchuria est terra Russica...
  Cur tam tristis es, puer?
  Classis familia amica est!
  
  Bellum quodlibet finem habebit, mihi crede,
  Etiamsi multum sanguinis frustra effundatur, hoc scito...
  Immortalitatem beatam invenimus,
  Aliis quoque gaudium mundi da!
  
  Clamemus - Lada nostra in gloria erit,
  Svarog cum Christo, Perun per saecula...
  Flammae inferni planetam non comburent,
  Magnum somnium verum fiet!
  
  Aliquando et nos adultos fiemus,
  Probabiliter decies centena milia liberorum pariemus...
  Habeamus festum iucundum valde,
  Postremo, vires nostrae legio sunt!
  
  Nunc puer et puella bellum gerunt,
  Nudis calceis puerorum pugnantium...
  Et ante Eden erunt spatia,
  Et hoc momento, Iapones fortiter vince!
  Pulchrae puellae quattuor, scilicet, hostem percutere non possunt quin. Bellatrices mittuntur ut Russiae in proximo bello cum Iaponia auxilium ferant.
  Sed primum, primam partem fati tui perficere et genus humanum ab nefandissima pestilentia in historia planetae Telluris servare debes!
  Natasha, Zoya, Augustina, et Svetlana nunc in missione speciali versantur - contra catervas Imperii Iaponici pugnando.
  Et hoc vere frigidum est!
  Sed tum aliquid incredibile accidit. Magi ninja turbas coronaviriorum evocaverunt. Itaque coronavira Terrae Solis Orientalis auxilium ferre coeperunt. Et vehementius agere coeperunt, et puellae in proelium processerunt.
  Puellae contra copias coronaviri satis feliciter pugnaverunt. Et cum eis erant Oleg Rybachenko et Margarita Korshunova.
  Natasha, nudis digitis pedum, de bellatoribus progredientibus imperii coronaviri contagiosi scripsit.
  Illa murmuravit:
  - Pro magna nostra patria!
  Zoya, adversarias mammis coccinis pulsans et globulos bazookae premens, dixit:
  - Pro felicitate hominum in Terra!
  Augustina autem rutila, de coronaviris scribens, vehementer notavit:
  - Pro maximo communismo in Tellure!
  Et ipse quoque mortiferum donum nudis digitis pedum accipiet et iaciet.
  Svetlana in hostem magna cum accurate tela iecit, eum plane in scopum feriens. Tum, nudo calce utens, exclamavit:
  - Pro Patria quae super totum mundum est!
  CAPITULUM XV.
  Quattuor puellae coronaviros magna cum arte contunderunt. Et eos necaverunt.
  Puellae autem summis vocibus clamaverunt:
  - Gloria aetati communismi!
  Oleg Rybachenko pede nudo et puerili vibrans pulsarem emisit, clamans:
  - Pro Sancta Rus'!
  Margarita Korshunova pugnare perrexit, ingenti energia agens. Et nudo, puerili calce, globuli energiae magoplasmaticae exorti sunt, coronaviros contundentes.
  - Gloria Patriae URSS!
  Et coronavirus etiam vehementius verberemus.
  Natasha facetissime notavit, inimicum scribultans:
  - Terra nostra glorificata est,
  Felicitas super planetam volat...
  Una familia sumus omnes,
  Carmina populi cantantur!
  Hae puellae in omnibus quae agunt summae sunt.
  Et modus quo coronavirus conterunt spectaculum est dignum.
  Et bellatores sunt simpliciter praeclari.
  Zoya, in coronavirus sagittans, garrivit:
  - Felicitas patriae in puellis est!
  Huic Augustinus assensus est:
  - Scilicet, in puellis - praesertim rufis capillis!
  Svetlana Sinensem percussit et exclamavit:
  - Et erit optimum!
  Et iterum, bellatores imperii contagiosi coronaviri tunduntur. En, puella est, dicamus!
  Oleg Rybachenko subito aere se sustulit et sufflavit. Et coronavirus in panis zingiberis vertuntur, et ille clamat:
  - Magnificum communismum!
  Margarita cachinnans fulmina ex ore emisit ac cecinit:
  Communismum URSS amo,
  Omnes in latrina ingentis submergemus...
  Tremit effrenata Sam,
  Cum potentia sua, quae minime modesta est!
  Sed aliae pulchritudines quoque pugnant.
  Ecce Alenka pugnans.
  Et turmam eius puellarum in bikiniis.
  Dona mortis in inimicos nudis digitis pedum iaciunt.
  Et strident:
  Vinculum in florem coccineum gloriosum effloruit,
  Mox puellae Komsomol adiungere debebunt!
  Alenka mortiferum donum inimicae nudis digitis pedum iecit,
  et accepit et exclamavit:
  - Credo in communismo vivere!
  Anyuta etiam de copiis coronaviri scripsit. Activa erat, et nudis digitis pedum acerbissima dona mortis iaciebant.
  Puella exclamavit:
  - Mundus noster communista erit!
  Alla autem rufa de coronaviris scripsit. Summa cum praecisione id fecit. Copias imperii coronaviri magna cum vehementer, falce adhibita, delevit.
  Et bellator desperanter
  Nudis digitis pedum granatas iactavit et garrit:
  - Pro novis victoriis communismi!
  Et iterum puella risit et exclamavit.
  Maria pugnax etiam inimicos delevit. Et acervi integri cadaverum coronaviri erecti sunt. Puella etiam papillas suas coccineas adhibuit, eas contra...
  globulus bazookae.
  Et milites coronaviro affectos deiecit, sed rocheta currum bellicum percussit.
  Olympia etiam coronavirus aggressive exstirpant.
  Nudae eius plantae totum dolium explosivorum simul iaciunt.
  Olympia rugiunt:
  - Pro magno communismo,
  Ne gradum quidem ascendas!
  Marusya quoque in hostem tela mittit. Et id facit cum singulari accuratione. Multos milites coronaviro affectos prosternit. Interea puella canit:
  - Gloria terrae communismi,
  In luxuria vexillorum coccineorum...
  Fascistas vicimus,
  Mundus ab igne servatus est!
  Et iterum, nudis digitis pedum, mortiferum mortis donum iaciet.
  Hae sunt puellae hic.
  Matryona quoque in coronaviros sagittat, eaque accuratissime ferit. Et clamat:
  - Credo fore mundum sancti communismi!
  Tota cohors earum est, nudis pedibus et paene nudae. Hae autem puellae sunt pulchrae et valde lascivae.
  Stalenida coronavira necat et summis pulmonibus rugit:
  - Sancta patria nostra glorificatur -
  Ab ora ad oram crescemus!
  Haec est puella Komsomolica. Deinde papilla fragaria premit. Et hostis omnino attonitus est.
  Veronica accuratissime in coronavirus tela iaculavit, murmurans:
  - Gloria patriae meae!
  Victoria, hostem accurate et recte feriens, murmuravit:
  - Pro potenti communismo!
  Et nudis digitis pedum lethalem mortis donum iecit.
  Serafima, de inimicis scribens, perquam logice notavit:
  - Vires nostrae crescunt!
  Et nudis digitis pedum donum mortis lethalissimum iecit.
  Stalenida vehementer animadvertit, coronavira falcans:
  - Num ego sum fortissimus in iaciendis granatis?
  Alenka dubitanter respondit:
  - Omnes in hac re fortes sumus!
  Et quomodo etiam mortifera dona mortis iaciat.
  Anyuta, de coronaviris scribens, satis logice notavit:
  - In rebus militaribus valde fortes sumus! Et haec est nostra felicitas!
  Et etiam vim perniciosam nudo calce eiaculabit.
  Alla rufa, adversarios sagittans eosque caedens, ratione notavit:
  - Gloria non ad pigros pervenit!
  Et quomodo rem omnino lethalem in hostem nudis digitis pedum iacit.
  Maria pugnax etiam iaculum accuratissimum in hostem misit. Tonnam coronaviriorum delevit. Et nudis digitis pedum, undam vastationis in hostem iniecit.
  Deinde illud accipiet et papilla sua fragaria in hostem premet.
  Haec est puella bellicosa.
  Olympia etiam contra coronavirus pugnant. Id cum vigore et clamore faciunt:
  - Gloria temporibus communismi!
  Et ipsa etiam papillae rubrae ope iaculat. Et hic est motus eius potentissimus. Haec puella est simpliciter praeclara!
  Marusya, intendens coronaviruses, notavit;
  - Quamdiu communismum glorificare possumus?
  Olympia fremuit:
  - Ad ultimam guttam sanguinis!
  Et rursus puella nudis digitis pedum granatam lethalis vis iecit.
  Matryona, de coronaviris scribens, satis logice et facete notavit:
  - Victoria nostra erit in bello sacro!
  Et rursus puella donum deletionis nudis digitis pedum iaciet.
  Haec vere puella summae classis est.
  Sed haec est vita cotidiana puellarum...
  Cum pugna pausam et pausam faceret, bellatores paulisper chartis luserunt.
  Alenka cum risu notavit:
  "Hoc bellum cum Germanis non est. Numero superati sunt. Et hi coronavirus simpliciter diffundiuntur sicut flumen contagiosum."
  Anyuta annuit:
  "Cum Germanis tamen multo facilius erat. Nos paene cadaveribus obruerunt."
  Alla rufa cachinna animadvertit, nudis digitis pedum acem iaciens:
  "Sed technologia hostium infirmior est quam nostra. Praeterea, hostis fortis est sed stultus. Nos et fortes et callidi sumus."
  Maria cum cachinno notavit, hostem vi letali feriens, eum reapse truncans - etsi solum in cogitationibus suis:
  - Pugna dura est, sed re vera non desistemus!
  Olympiada logice et prudenter notata:
  "Omnia sunt verba et demagogia. Optimum esset praecipuum microbium contagiosum capere. Tum bellum finiretur!"
  Marusya dubitavit, chartam iaciens:
  "Id improbabile est. Circulus eius illic non melior est. Pugna contra coronavirus longa et difficilis erit."
  Matryona suspirans addidit:
  - Donec communis sensus inter omnes praevaleat!
  Alenka annuit assensu:
  "Solum sensui communi niti possumus. Non omnes coronavirus necare potes quia nimis multi sunt. Et bellum diu trahi potest."
  Puellae autem tristiter riserunt.
  Ita, in bellum cum imperio maximae potentiae contagiosae nos immisimus.
  Sed in caelo, feminae gubernatrices acerrime pugnant. Exempli gratia, Alvina, Albina et Helga considera. Puellae contra aeroplana coronaviro infecta in caelo pugnant.
  Et ex ligno compacto ibi factum est.
  Aut in scopos terrestres tela mittunt.
  Alvina sibi sumpsit ut nudis digitis pedum aeroplanum coronavirus e caelo dejiceret et exclamavit:
  - Haec erit mea victoria!
  Albina pugnatorem Imperii contra Coronavirus abscidit, callide attonitum reddidit, nudis digitis pedum falcavit, et exclamavit:
  - Pro patria nostra!
  Helga receptaculum coronaviri percussit et murmuravit:
  - Ubi communismus est, ibi patria nostra est!
  Hi sunt bellatores qui vera procella et vis cosmica phaenomenalis, et destructio sunt.
  Et una creatio est.
  Albina aeroplana Imperii Coronavirus destruit. Multo inferiora sunt Sovieticis, multa ex eis manu facta. Sed Imperium Coronavirus numero vincere conatur.
  Et pressionem gravissimam imponit.
  Sed puellae revera coronavirus evertunt. Et id summa praecisione faciunt. Quasi monstra essent.
  Alvina etiam coronaviros nudis digitis pedum prosternit et canit:
  Communismus non solum idea est,
  Prae laetitia eloquimur, puellae!
  Et bellator iterum aeroplana imperii coronaviri vi lethali pulsat.
  Deinde ad proposita terrestria progreditur.
  Sane, contactus cum coronaviris periculosus est. Imperium est et potens et contagiosum, ingenti multitudine hominum praeditum.
  Multum peditum habent et in proelium coniciunt. Mulieres, dicendum est, in URSS.
  Pugna RDA.
  Sed quam fortis est hostis numero.
  Helga, hostem pugnans et accurate inimicos coronaviri feriens, notavit:
  - Puella sum quae verum somnium et pulchritudo omnibus est.
  Et rursus hostem nudis digitis pedum suorum elegantium prosternet.
  Nunc haec puella specifica est, dicamus.
  Minime, inimici tales pulchritudines ferre non possunt.
  Elisabeth contra coronavirus in cisterna pugnat.
  Nec facile est ei. Sed vincit et inimicos prosternit.
  Et summa voce rugit:
  - Gloria temporibus communismi in URSS!
  Ekaterina, etiam dimittens, logice notavit:
  - Victoriam habebimus!
  Elena quoque hostem percussit, cisternam coronaviri perforavit, et exclamavit:
  - Sum pulcherrima! (or) - Sum pulcherrima!
  Euphrosyne quoque coronavirus aggressa exclamavit:
  - Pro patria nostra!
  Itaque hi quattuor - quattuor E - hostes Tertii Imperii, Coronavirus, aggresserunt. Et abierunt, coronavirus destruentes.
  Contra tales puellas, coronavirus, etiam cum feris suis
  numero - imbecilli.
  Elisabeth erat puella perquam pugnax et aggressiva. Amabat autem viros, praesertim cum essent pulchri et flavi capilli.
  Elisabeth cecinit, nudis digitis pedum in hostem iaciens:
  - Pro patria et victoria usque ad finem!
  Elena, in coronavira sagittans et ea velut chartam vitream secando, exclamavit:
  - Pro communismo!
  Et puella nudis digitis pedum usa est.
  Ekaterina, dum de coronaviris scribebat, hoc excogitavit:
  - Pro Patria!
  Et nudos quoque digitos pedum in actionem adducet.
  Euphrosyne quoque hostem nudis digitis pedum verberat et clamat:
  - Pro communismo ideologico!
  Quale quattuor homines sunt! Quo modo hostes suos contundunt et destruunt. Non puellas, sed duces. Et hostes adeo vehementer excutiunt ut res sit terribilis.
  Hae sunt puellae summi volatus et acrobaticae.
  Elisabeth subridens notavit:
  - Nostrae facultates maximae sunt!
  Ita, hae sunt puellae in terra... Et ecce eas in caelo sunt.
  Anastasia Vedmakova nudis digitis pedum aeroplanum coronavirus deicit. Et clamat:
  - Pro magnis consiliis!
  Ecce Akulina Orlova, nudis digitis pedum ictum contra coronavirus feriens et clamans:
  - Pro communismo per totum orbem terrarum!
  Mirabella Magnetica autem copias imperii contagiosi coronaviri pulsat et clamat:
  - Gloria patriae nostrae!
  Hae feminae gubernatrices simpliciter iucundae et praeclarae sunt. Tanta est earum pulchritudo et admiratio. Toto orbe terrarum, hae puellae in summo artis suae erant et legendae factae sunt.
  Et in Imperio Coronavirus, ut Valkyriae colebantur et praemia magna in capita eorum ponebantur.
  Anastasia Vedmakova receptaculum coronaviri ex aere texit et murmuravit:
  - Gloria invictae URSS!
  Akulina Orlova ex loco suo in pedites coronaviros telis iaculata murmuravit:
  - Gloria magnae patriae nostrae!
  Mirabella Magnetica, innumerabiles hostium exercitus imperii contagiosi coronaviri pulsans, rugivit:
  - Gloria PCUS!
  Anastasia Vedmaka, postquam alterum aeroplanum coronaviro deiecit, exclamavit:
  - PCUS - SS!
  Akulina irata, Mirabellam clamans, animadvertit:
  - Noli audere sic iocari!
  Et puella magnum ligneum receptaculum coronaviriorum percussit.
  Anastasia Vedmakova subridens respondit:
  - Iocus est, iocus tantum!
  Mirabella nudo calce currum coronaviri percussit et exclamavit:
  - Cum communismo iocari non potes!
  Hae sunt puellae quae iam stellas aureas Herois URSS ob bellum contra imperium Coronavirus acceperunt. Hae sunt puellae pugnaces.
  Et Gerda ex RDA quoque cum sua turma pugnat.
  Hae puellae simpliciter super elegantes sunt!
  Gerda nudis digitis pedum in hostem sagittat et stridet:
  - Pro Patria!
  Carlotta etiam in coronavirus ignes inicit et clamat:
  - Pro patria nostra!
  Et etiam ardet, nudis digitis pedum utens.
  Kristina etiam coronavirus nudis digitis pedum et clamat:
  - Pro Russis et aetate communismi!
  Magda coronavirus ferit, concidit, et summa voce clamat:
  - Pro Patria ab ora ad oram!
  Hae sunt puellae in curru armato. Et haec est earum impetus et plena vis, et magnitudo pugnantium.
  Hae sunt puellae pulchrae...
  Quomodo bellatrices Iaponiae pugnant?
  Puella ninja caerulea molam ventorum gladiis suis capiet et capita coronaviriorum amputabit. Deinde eam nudis digitis pedum iaciet.
  acus venenatae quae multa coronavira perforabunt.
  Post quod cantabit:
  - Pro gloriam Iaponiae nostrae!
  Puella ninja flava capita militum coronaviri amputat, simulque nudis digitis pedum pisa vastationis iacit et clamat:
  - In nomine patriae!
  Puella ninja rubra coronavirus gladiis et clamoribus dissecat:
  - Gloria temporibus communismi!
  Puella ninja alba capita militum imperii coronaviro infecti abscindit, eos discerpit et clamat:
  - Pro maximo communismo Iaponiae!
  Et iterum nudis digitis pedum pisos mortiferos iaciet.
  Hae sunt puellae... Et scilicet, in bikinis sunt. Et sic pugnant. Et si spuunt, calamitas completa est.
  Puella ninja caerulea exclamavit dum capita coronaviri abscidit:
  - Sumus bellatores - ultra et super!
  Et nudo calce machinam explosivam domi factam iacit. Tantamque cladem efficit.
  Hae puellae simpliciter hyperactivae sunt!
  Et ecce Ioanna Armstrong pugnans.
  Puella pulchra facile coronavirus e cisterna expugnat.
  Et hoc magna vi aggressiva facit.
  Iana cum gaudio dicit:
  - Gloria communismo!
  Et iterum in coronavirus sagittas iaculat.
  Et Gertrude telum emisit, et satis accurate. Post quod murmuravit:
  - Gloria communismo!
  Et, scilicet, nudis etiam digitis pedum usus sum.
  Itaque puella Malanya abiit et percussit.
  Et summa cum praecisione id fecit. Adversariam suam transfixit et exclamavit:
  - Pro URSS!
  Et nudis etiam digitis pedum usus sum.
  Et hoc modo Monica rem percussit. Et summa quoque praecisione fecit. Machinam coronaviri fregit et murmuravit:
  - Pro magnis pacis consiliis!
  Hae sunt puellae - summum gradum acrobaticarum in universo.
  Iana, quamquam nudo calce premebat, notavit:
  - Bene, quod ad universum attinet, hoc iam nimium est!
  Gertrude cum subridens notavit:
  - Turma Gerdae non peior est quam nostra!
  Et iterum capiet et nudo pede in hostem sagittabit.
  Malanya, hostes magna cum accuratione feriens, notavit:
  - Pro magna Russia!
  Monica, coronavira celeritate ingenti falcans, exclamavit:
  - Pro Magna Britannia quoque!
  Iana assensa est:
  Britannia magna patria est et omnes colonias nostras recuperabimus!
  Gertrude cachinno exclamavit et, nudis digitis pedum in fibulas premens:
  - Progrediamur pro Patria!
  Malanya quoque nudis digitis pedum pulsavit et murmuravit:
  - Pro Britannia Magna!
  Monica etiam coronavirus percutiet et clamabit:
  - Pro optimo exercitu in mundo, Anglia!
  Hae puellae simpliciter sunt optimae gubernatrices curruum armatorum.
  Hi sunt socii...
  Oleg Rybachenko et Margarita Korshunova etiam contra coronavirus pugnant. Hi liberi immortales URSS auxilium venerunt, cum nimis multi coronavirus sint.
  Et saltem paulum rariores fieri debent. Praesertim cum plures viri quam feminae in imperio coronaviri sint. Et eos occidere moraliter facile est.
  Oleg Rybachenko gladiis suis coronaviros eorumque capita abscidit, tum cantillavit:
  - Gloria temporibus communismi!
  Et nudis digitis pedum puer aliquid mortiferum contra coronavirus incipit.
  Margarita Korshunova etiam coronaviros vehementer percussit, eos falcem instar secans, et murmuravit:
  - Gloria Patriae!
  Et nudis digitis pedum pisos cum explosivis iecit.
  Et multitudinem militum coronaviri dilaceravit.
  Post quod, liberi immortales subito sibilare incipient. Et turba corvorum attonitorum in capita militum coronaviri affectorum pluet, eos perforans.
  Et impressionem fortem facit.
  Hi viri sunt super et ultra classe!
  Oleg Rybachenko, aeternus puer coronaviri, iterum exclamavit:
  -Pro magno communismo!
  Et nudis digitis pedum immortalis infans cladem iniciet.
  Margarita Korshunova iterum coronaviros vulneravit, dissecuit, et nudis digitis pedum donum mortis dedit et exclamavit:
  - Pro patria nostra!
  Et nunc pueri iterum sibilant et turba corvorum, infarctu cordis laborantium, super capita pugnatorum contra coronavirus descendit.
  Virus coronarius certe audacissimus est. Sed eorum duces, a Bacillo potenti et sene ducti, manifeste mentem amiserunt.
  Ita bellatores imperii coronaviri contagiosi desperanter progrediuntur.
  Et in territoriis captis saevam crudelitatem exercent.
  Praesertim, sociam Komsomol captam in cratere sustulerunt et eam extendere coeperunt. Pedes puellae nudos in vinculis vinxerunt et pondera eis suspenderunt. Deinde coeperunt...
  Calces eius ferro candenti comburebant. Deinde puellam flagello verberabant, tum filo aculeato et candenti verberabant. Et tam dolorosum erat. Deinde pulchritudo
  Digitos pedum nudorum eius ceperunt et fregerunt. Deinde pectus eius facibus combusserunt, et nares puellae forcipes candentes evulserunt. Et simul ac coronavirus super membrum Komsomol...
  Non eam deriserunt, cruciantes eam ad mortem.
  Et tormenta continuabantur. In vicis captis, omnes, et pueri et adulti, virgis in nudis calcaneis verberabantur. Pueri virgis in nudis calcaneis verberabantur, praesertim...
  crudelis. Nec erat in eo scintilla misericordiae.
  Omnia genera tormentorum adhibita sunt.
  Tamara etiam contra coronavirus pugnat...
  Etiam bellator classis pugnae.
  Et plura ac plura missilia in coronavirus velut verus aestus cadunt.
  Tamara et Dominika tormenta iaculatoria in coronavirus dirigunt.
  Et nudis digitis pedum premunt bullas.
  Et Dominica etiam papilla coccinea usa est.
  Et illa, dentibus nudans, garriebat:
  - Puella superba sum!
  Viola et Aurora etiam coronavirus e iaculatoribus iaciunt.
  Et id magna cum praecisione faciunt, perpetuo cantantes:
  - Vivat communismus noster, vivat!
  Fascismum delebimus!
  Viola, papilla coccinea globulum gubernaculi premens, missile in coronavira misit, animadvertit:
  - Nos contra coronavirus pugnamus, et illi communistae sunt!
  Aurora cachinno respondit, fulmina nudo calce in adversariam iaciens:
  - Communismus perversus, peior quam fascismus perversus!
  Viola risit, donum mortis iterum nudis digitis pedum in hostem iecit et notavit:
  - Nullus talis fascismus est qui non perversus sit! Ipsa perversio est!
  Aurora, papillam coccinam hostibus dono missa, notavit:
  - Communismus perverti potest esse! Etiam sub Stalin, multi inutiles exterminati et necati sunt!
  Viola, respondens, alterum missile in coronaviros misit et cecinit:
  Tempore difficili, nos inspiravit,
  Voluntate roborata, facti sunt...
  Mundum a peste servavit -
  Carissime sodalis Stalin!
  
  In multis imaginibus mensis,
  In universo infinito...
  Viam rectam nobis aperuisti -
  In perpetuum demonstrans!
  Hae sunt puellae nudis cruribus fuscis.
  Alenka, coronaviris iaculans et mammas papillis coccinis quatiens, notavit:
  - Communismus erit!
  Et nudis digitis pedum donum mortiferum iecit.
  Anyuta coronaviris vicem dedit, eos delevit, et murmuravit:
  - Ad magnas puellarum victorias!
  Et papilla coccinea instar globuli bazookae premit.
  Hae puellae sunt simpliciter praeclarae.
  Et coronavirus magno, si non ingenti, enthusiasmo secantur.
  Alla rufa, coronavira frangens, exclamavit:
  - Pro Patria et Matre Nostra!
  Et quomodo donum letale deletionis in hostem iaciat nudis digitis pedum.
  Deinde Maria, etiam nudis digitis pedum utens, percutiet. Et massam coronaviriorum discerpet.
  Post quod murmurat:
  - Gloria aetati communismi!
  Olympia, coronavirusis iaculantes, laete et hilariter notaverunt:
  - Pro novo duce communistarum!
  Et puella iterum nudis digitis pedum mortiferum donum et exitii iecit.
  CAPITULUM XVI.
  Et hae puellae sunt modo hyperactivae.
  Et tam bellicosi sunt.
  Marusya, adversarios tundendo et dona mortifera nudis pedibus in hostem iaciendo, exclamavit:
  - Pro maximis patriae victoriis!
  Matryona, de coronaviris scribens, murmuravit:
  - Pro Patria quae est super omne tectum!
  Et iterum, puella in coronavirus bazooka sagittabit, globulum papilla fragariae premens.
  Haec puella omnium classium summa est.
  Hoc modo puellae imperium Coronavirus susceperunt et murmuraverunt:
  - Magnum mysterium patriae,
  Ad fidelem, sapientem, gloriosum honorem tuum...
  Unitatem vestram confirmemus -
  In aeternum cum Patria una erimus!
  Stalenida, dum in coronavirus sagittabat, satis agressiva et positiva erat. Nudis digitis pedum id iecit.
  Donum mortis. Et turbas bellatorum imperii contagiosi coronaviri discerpet. Bellatrix summi ordinis est.
  Stalenida cum risu cecinit:
  - Glorificetur communismus,
  Mao, te delebimus...
  Solum ascendimus, non descendimus.
  Percutiamus latronem in faciem!
  Talis est bellatrix. Et sic illa coronavira maledicta prosternit. Nihilque eam impedire potest.
  Veronica, dum contra coronavirus pugnat, dixit:
  - Pro victoria idearum communisticarum toto orbe terrarum!
  Victoria, de militibus imperii contagiosi coronaviri scribens et nudis digitis pedum granatas iaciens, exclamavit:
  - Pro Russia et libertate usque ad finem!
  Et rursus nudis digitis pedum donum mortiferum deletionis iecit.
  Serafima coronavirus contrivit, magna facilitate ea falcans, et dona mortis nudis digitis pedum iactavit.
  Post quod illa murmuravit:
  - Pro notionibus sacri communismi!
  Stalinida, dum coronavirus innititur, aspere notavit:
  - Cum verbum "sanctus" audis, statim mendacium et mendacia redolet!
  Veronica subrisit et notavit:
  - Sed Laurentius non est sanctus!
  Stalenida nudo pede granatam in coronavirus iecit et exclamavit:
  - Secretarius noster Generalis et Praeses non admodum insignes sunt!
  Veronica, cunabulis nudans et de coronaviris scribens, cecinit:
  Crede diabolo, crede diabolo, crede diabolo,
  Sed vive ut antea! Sed vive ut litora! Mater non sum!
  Minime mater! Non possum!
  Victoria, dum de coronaviris scribebat, subridens notavit:
  - Omnia bene erunt!
  Veronica huic assensa est:
  - Certe vincemus!
  Stalenida assensus est:
  "Amittere non possumus! Quia Russi sumus! Et Russi eiusmodi gens sunt quae, etiam cum perpetuo vincunt, incredibili furore vincunt!"
  Victoria annuit:
  - Simile est pugili qui quattuordecim circuitibus victus erit, sed quinto decimo redibit et decisive vincet!
  Veronica risit, dentes ostendens:
  - Ita, fieri potest! Bene, si vincit, vincit!
  Serafima vehementer animadvertit, dentibus nudans:
  Fortissimi in mundo erimus et omnes vincemus!
  Nudis digitis pedum iterum unicum mortis donum in hostem iaciet.
  Hae puellae summae sunt.
  Cum puella tali, credo quemlibet insanire posse, aut operculum e cardinibus eius disrumpi.
  Stalenide coronavira contudit et cecinit:
  - Nos sumus fortissimi in mundo,
  Omnia bacilla in latrina macerabimus...
  Moscua lacrimis non credit,
  Et huic infectioni nefariae bonum ictum in cerebrum dabimus!
  Qualis est puella iucunda, Stalenida. Quis eam simpliciter hyperactivam et superbam appellare posset.
  Cum puellis talibus, fiducia in futurum prospicere potes. Etsi fere miliarda coronaviri sunt, et dissimiliter URSS, multo plures viros quam feminas habent.
  Et coronavirus pugnare amant.
  Sed non admodum periti sunt in eo.
  Acies frontis inaequalis emersit. Ubi coronavirus impetum fecerat, ubi copiae Sovieticae vel Russicae erant.
  Nemo magnum commodum habet.
  Stalenida, de coronaviris scribens, subito exclamavit, dentes ostendens et nictans:
  - Pro patria usque ad finem!
  Victoria ira vehementi exclamavit:
  - Praesidi Draconis mortem totalem da!
  Veronica huic assensa est:
  - Mors Praesidi Draconis per Tumba-yumbam!
  Americani autem, scilicet, imperio contagioso auxilium ferre parati sunt. Etiam arma Coronavirus-stan credito vendere parati sunt. Quod crudele consilium est pro Civitatibus Foederatis Americae.
  Hoc modo pressionem in Exercitum Rubrum exercent.
  Sed quamdiu heroinae feminae in ea adsint, URSS vinci non potest.
  Ecce Alicia et Angelica pugnant. Fures tam feroces et elegantes. Et coronavirus cum furore et vi contundunt.
  Alicia sclopeto scrutatorio emisit, coronavirus perforavit, et nudis digitis pedum iecit.
  culter, mortiferum donum, stridebat:
  - Pro Patria URSS!
  Talis est pugnax. Plena est et robore et audacia.
  Angelica sana est et rutila bellatrix. Coronavirorum impetum vehementer inferet. Ingentem eorum molem delebit. Deinde rugiet:
  - Gloria novis Komsomol sodalibus!
  Et quomodo ridet.
  Alicia, in coronavira sagittans et accurate feriens, logice notavit:
  - Quamlibet turbam vincere possumus!
  Et Alicia e bazooka, coccinea papilla pectoris sui utens, telum emisit.
  Haec est puella quae veram classem ostendit.
  Angelica etiam hostem percutiet, ingentem copiam coronaviriorum delebit, deinde clamabit:
  - Pro Patria!
  Hae mulieres tam audaces sunt et, dicamus, multa capaces.
  Alicia, inimicos suos decernens, subridens animadvertit:
  - Patria nostra, bacillos flavos interficiamus!
  Angelica cum furore vehementi cladem coronaviriorum animadvertit:
  - Nos communistae in mundo fortiores fiemus!
  Nudis digitis pedum prehendit et granatam cum TNT impletione iacit.
  Ita puellae insanierunt.
  Et inimicos vi ingenti destruunt.
  Natasha, coronavirus iaculans et papilla coccinea globulum bazookae premens, notavit:
  - Russiae nulla talis difficultas est qualis numerus hostium!
  Zoya, de coronaviris scribens, assentiebatur:
  - Quemvis exercitum hostium vincere possumus!
  Augustina, puella pugnax, ad milites coronaviri scribens, sclopeto cum papilla fragaria iecit et exclamavit:
  - Ego sum pulchritudo mortis!
  Et Svetlana nos fragore percutiet, velut coronavirus. Nudis digitis pedum in Nazistas, genus bacillorum, irruet et clamabit:
  - Pro URSS sub nova luce!
  Natasha iterum verberavit, papilla rubra utens ad premendum globulum. Et erat pulchrum. Et satis acerrimum.
  Natasha cum risu notavit:
  - Omnia nos posse et facere putamus!
  Zoya subridens obstitit:
  - Non omnes! Bacillum principalem capere non possumus!
  Natasha cum suspiro animadvertit, nudo calce inimicam feriens:
  - Megbacillam quoque capiemus! Senex est, mox quoque morietur!
  Zoya risit et respondit:
  - Alius fortasse veniet, etiam rabidior!
  Augustina, coronaviris qui magno numero repentes erant secans, eos etiam papilla rubi idaei e bazooka percussit et exclamavit:
  - Omnia bene erunt, puellae! Certa sum!
  Et addidit, donum mortis nudo calce calcitrans et coronavirus discerpens.
  - Malum non est infinitum!
  Svetlana ratione notavit, progredientes pugnatores Imperii Coronavirus trucidans:
  - Patria nostra gloriosior et modernior fiet!
  Et sicut cum coronavirus, simpliciter percutiet.
  Et haec est eius intellegentia aggressiva et vis ingens.
  Puellae, scilicet, multa possunt cum iratae sunt et etiam magis cum benignae sunt.
  Albina et Alvina in caelo acerrime pugnant.
  Albina aeroplanum copiarum aerearum coronaviro deicit et murmurat:
  - Dea Lada nobis est!
  Alvina aeroplanum impetum faciens contra coronavirus deiecit et notavit:
  Dea Lada est Deitas cum D maiusculo!
  Hae vere puellae sunt. Et perquam elegantes.
  Helga autem, ex aëroplano suo impetum faciente, adhuc coronavirus in terra percellit. Et est pugnax pervalida. Tam perite turrim e curru coronaviro repulit ictu accurato.
  Haec est puella...
  Et ille murmurat:
  - Ad communismum per orbem terrarum aedificandum!
  Albina, dum coronavirus magna cum praecisione mutabat, notavit:
  - Pro optimis mentibus Sovieticis!
  Et etiam machinam coronaviri intercludet.
  Hae puellae fortasse summi ordinis sunt.
  Alvina, dum contra coronavirus tonat, ratione sua notavit:
  - Omnia possumus - et omnibus demonstrabimus!
  Et aliud apparatum coronaviri deiecit.
  Puellae sunt summa classis.
  Sed puer etiam pugnator peritus esse potest.
  Praesertim si puer immortalis est.
  Hic Oleg Rybachenko magno cum studio cecinit:
  - Gloria Patriae Communismi,
  Amamus te, patria nostra...
  Gaudia fascismi delebimus,
  Etiam si Satanas nos aggreditur!
  Puer autem iterum coronavira gladiis concidet. Deinde molam venti flabelliformem faciet. Nudis digitis pedum, donum mortis lethalissimum capiet et iaciat.
  ad hostem.
  Hic vir - dicamus modo eum esse virum superbum!
  Margarita Korshunova, coronavira progredientia feriens et dona mortifera hostibus nudis digitis pedum iaciens, exclamavit:
  - Ultra fines Russiae ultra Shanghai!
  Oleg Rybachenko, hostem caedens, vehementer annuit:
  "Fines nostras ultra Shanghaium manebunt. Sed hostes numero praecipue validi sunt!"
  Margarita Korshunova huic assentiebatur:
  - Hostis est fortissimus! Sed tamen vincemus!
  Et nudis digitis pedum mortiferum mortis donum iacit.
  Oleg Rybachenko, de coronaviris scribens, satis prudenter notavit:
  - Exercitus noster in Fedichkin erit!
  Margarita Korshunova assentiebatur:
  - Spero ita! Si non interea sanguinem fundemus!
  Puer terminator confidenter respondit:
  - Victoria nostra inevitabilis est!
  Puella bellatrix, nudo pede citreum iaciens, assensa est:
  - Credo! Vere credo!
  Et sicut bellatrix, illa tantum ridet.
  Tum subito liberi immortales una voce sibilare coeperunt. Sibilo eorum multa milia corvorum deficere fecit. Illi, sensu amissi, ad terram ceciderunt.
  coronavirus et crania eorum perforare.
  Et capita militum imperii contagiosi coronaviri foramina terebrant. Et hostes in sepulcrum compellunt.
  Post sibilationem, Margarita cum risu notavit:
  - Tu et ego similes sumus Latronibus Lusciniae!
  Oleg Rybachenko annuit assensus:
  - Sicut lusciniae!
  Et puer cachinnum prorupit...
  Et iterum liberi immortales sibilaverunt. Et corvi magnum dolorem senserunt. Sensum amiserunt et velut guttae pluviae ceciderunt. Et massa coronavirorum interfecta est.
  Post quod pueri choro cecinerunt:
  - Bellator niger in facie mortis,
  Victima media nocte exspectat...
  Crede melius quam quisquam alius in mundo,
  Te in terra sepeliemus!
  Hi pueri vere sunt quod requiritur! Et veri pugnatores sunt.
  Oleg Rybachenko duos gladios vibrans, septem milites coronaviro affectos simul capite detruncavit, et cecinit:
  - Non frustra vir fortis notus sum,
  Septem uno ictu!
  Margarita Korshunova, coronavira dissecans, notavit:
  - Primi erimus in Marte, et ubique alibi!
  Oleg Rybachenko, coronavirus iterum vexato, notavit:
  - Primi ubique erimus!
  Et granatam lethalem in nudos pedes pueri circiter duodecim annorum iecit.
  Itaque liberi, immortalitate a diis Russicis donati, avide et fortiter pugnant. Et cum ingenti energia agunt.
  Ergo est periculum ut coronavirus deleantur.
  Alicia et Angelica coronavirus sclopetis sclopetariis destruunt.
  Et accurate id faciunt.
  Et nudis digitis pedum granatas iaciunt.
  Alicia papilla coccinea globulum pressit, quo facto bazooka sonuit et massam coronaviriorum dispersit.
  Puella garrivit:
  - Ego sum frigidissimus/a! (or) - Ego sum frigidissimus/a!
  Angelica papillam rubram pressit, multitudinem coronaviri expulit, et exclamavit:
  - Minime! Ego sum frigidissimus/a!
  Et sibilaverunt bellatores. Et milia corvorum attonitorum in capita coronaviriorum ceciderunt.
  Post quod puellae canere coeperunt:
  - Audacter in proelium ingrediemur,
  Pro potestate Sovietica...
  Delebimus coronavirus -
  Ad hoc carmen!
  Id vere magnificum erat.
  Puellae coronavira etiam vehementius vincere coeperunt. Plasma magicum utebantur. Et coronavira in tabulas chocolatas transformari coeperunt. Lacte condensato, melle, et dulciario, nihilominus, repleta. Et quam pulchra et agrestiora erat.
  Pippi Longstocking erat bellatrix fortis. Nec coronavirus eis impedimentum erant. Et omnia tam pulchre evenerunt. Et loco coronavirus, erant pocula glaciei cremoris crusta chocolata et vanilla obducta, et aliquid tam fragrans, pulchrum, et incredibiliter appetibile et illecebrosum! Hoc est mirabile, liquamine chocolatae, et cerasis, et pistaciis, et fructibus confectis obductum.
  Pippi Caligas Longae, gaudio perfusa, in flumen aphorismorum alatorum erupit:
  Puella non timet nudis pedibus per nivem currere, timet ne sponsus fiat gleba stulta, usque ad aures calceatus!
  Miles in bello simul iuvenior et maturior fit, politicus in occulta pugna senescit et maturescit, simul ad feram feram descendens!
  Miles conscriptus fit et in bello peritus fit; politicus nullis temporibus finem novit et in victoria vindicanda peritus est!
  Miles siliceus esse debet, sed non corde lapideo; politicus diu cor lapideum habuit, sed duritiam gummi habet!
  Bonus miles in proelio similis est Diabolo - ignem exstinguere debet, peritus politicus similis est ipsi Satanae in sua malitia, et typicus est stultus in promissis servandis!
  Miles in acie mori potest, sed melius est quam sub flumine dulcium mendaciorum ex ore politicorum tempore pacis perire!
  Qui miles natus est, heros moritur; qui politicus fit, iam mortuus nebulo et cadaver ambulans est!
  Politica est cum unum dicis, aliud sentis, tertium agis, et exitum quarti efficis, sed tamen in contrarium venit et abominatio manet!
  In rebus politicis non sunt fratres, sed multi pauperes propinqui; nulli principes fabulosi, sed copia regum nudorum; nulla veritas, ne ad momentum quidem, sed satis mendaciorum plus quam unae generationi!
  Amor venit cum minime exspectas, politici haerent cum non vocas!
  Amor aetatem non novit, politici quodvis dolum turpem facere possunt!
  Politicus monstrum est se virum pulchrum simulans, sed nulla armatura elegantia rostrum porcinum et dentes lupinos celare potest!
  Miles quoque quodammodo monstrum est, quia in acie occidit, sed dissimilis politico, aequo animo est, dum suffragator semper victus est!
  Mulier amorem et felicitatem sibi et familiae suae desiderat, politicus autem aliis nocere imprimis studet et amore pecuniae obseditur!
  Femina rosae similis est: odor illecebrosus, species insignis, spinae acutae, sed quid politicus foetore, specie misera, et aculeis cacti percellens similis est?
  Femina est pulchritudinis et puritatis imago, etsi non semper perfecta, at politicus semper erit exemplum avaritiae et deformitatis!
  Puer nudis pedibus non tam saepe male se gerit neque bursas furatur quam politicus res turpes facit et sordide ludit!
  Puer ludere cum sclopetis amat, sed est adorabilis; politicus ea concutere amat, sed pro timore, fastidium et risum inspirat!
  Scientiae periti dicunt hominem ex simiis ortum esse, et quamquam politicus typicus primatis est, praesertim hominibus prosperis, tamen cum scicano cognatus est!
  Homo naturam divinam creatricem habet, sed a politicis, qui natura sua diabolici sunt et chaos creant, crucifigitur!
  Politicus est Diabolus incarnatus, non dominus inferorum, sed creator orbis subterranei in Terra, in quo daemones effrenati chaos creant!
  Militis iudex Deus et tempus est, politicus autem etiam sine iudicio sceleratus est, et eius impietas nullos limites temporis novit!
  Miles pacem non quaerit, neque tempestas advocat, politicus res gestas sepeliet, parasitus invidus valde!
  Miles interdum est bellator invitus, et occidere non vult, sed officium sacrum patriae implet, dum politicus est proditor voluntarius qui gaudet se ridiculum reddere et officia sua erga electores non exsequi!
  Miles in proelio aenigmata solvit, politicus callidas compositiones construit, sed rem pacifice componere non potest!
  Politicus est dux qui, loco epauletterum, humerales stulti gerit, ipse vulpes est!
  Miles chartis perdere potest, at politicus, etiam sine ludo, humerales senariorum gerit!
  Miles est pugnator satis elegans cum mentem composuit, at politicus est porcus tantum, passerem ab aquila accipiet!
  Miles scit quid sit timor, sed se vincit; politicus scit quid sit honor, sed eum ad suam utilitatem detorquet!
  Si mulier nuda crura ostentare non timet neque se caligis indui patitur, cum crine nata est!
  Bellator qui se ter pellem laedi non patitur cum cochleari argenteo in ore nascitur!
  Mulier, noli pudeat te nudis pedibus ambulare, time ne sub calce caligae lanei finias!
  Si aciem laminae devorare non vis, mentem acutam et ferream patientiam para!
  Cuspis stulti gladii corpus perforare potest, sed acuta verba sapientis cor vere percutere possunt!
  Miles daemon est corde puro, politicus se Deum esse profitetur sed turpibus cogitationibus plenus est!
  Noli nuditatis tuae erubescere, mulier, principem-virum quaerens, te pudeat quod regi nudo nupseris!
  Mulier quae virum ter nudis pedibus pellere potest, cum cochleari argenteo in ore nata est!
  Mulier, quae tunica in tergo nata est, carne nuda, calceos viro induit, etiamsi non sit omnino stultus!
  Magis interest mulieri cum pectore nasci quam vestem luxuriosam ab imperatore nudo accipere!
  Melius est mulieri nuda ambulare quam se a viro caligis induto ter excoriari pati, melius est ei nudis pedibus esse quam calceo obtuso calceari!
  Si mulier nudis pedibus, uberibus nudans, plausum accipit, non contumelias et sibilos, tum cum pectore nata est nec quemquam calceos sibi imponere patietur!
  Infirmitates mulierum in vires attractivas vertuntur, et si vir imbecillitatem ostendit, in paludem impotentiae impelletur!
  Mulier, si vult florere, ignoscere debet, vir autem, si quid assequi vult, sibi non debet requiem dare!
  Locus aquilae ei pertinet qui sicut luscinia cantare potest neque corvos numerare!
  Qui multos corvos numerat, alis omnino caret et rostro caret!
  Qui patriam suam pro auro vendit, vix denarium valet et sub nobili metallo rubigine proditionis tegetur!
  Spoliando posteros tuos, ad inanitatem peribis, cum omnia in piscina sine fundo scelerum praeteritorum submergantur!
  Bellator sapiens ut bubo, fortis ut aquila esse debet, neque corvos in proelio numerare, ne forte pullus decerptus fiat!
  Non est problema cum iuvenis sis, sed calamitas completa est cum ingenium et ingenium tibi desunt, quavis aetate!
  Puer miles esse et ad bellum ire vult ut heros fiat, politicus imperatorem esse, in agmine sedere, et scelus scelere committere vult!
  Miles puls cum carne vult, sed a ducibus puls betulam et porcum putridum a politicis sub patina positum accipit!
  In proelio, non solum acutam baionettam et gladium ferreum, sed etiam mentem acutam et nervos ferreos, cum aureis inventoris manibus, requiris!
  Populus non regem in solio, sed regem in mentibus eget; non argenteam orationem politicorum, sed argenteos rublos in crumena!
  Intelligentia et fortitudo, sicut maritus et uxor, victoriam tantum pariter pariunt, et cuiuslibet successus mater - fortuna - omnino tertia rota non erit!
  Iuventus viridis sed dulcis, senectus amara et mucida, et mulier muscae dulcedini, morbus senectutis tafanus similis est!
  Melius est iuvenem suffragatorem esse quam senem politicum. Iuventus etiam dulcibus sermonibus amat, sed mendacia non tolerat!
  In iuventute, omne negotium prospere procedit, sed in senectute et otio, haeret!
  In iuventute plus gaudii ex labore quam ex otio in senectute est, ergo bibamus pro eo quod iuventus sine ullo labore non finitur!
  Puella pulchra est in iuventute, cochlear ad cenam, et politicus in sepulcro!
  Pueri calceis nudis beatiores sunt quam adulti a politicis excoriati et ab auribus omnino calceati!
  Puellae nudis pedibus melius est quam calceis altis, si propter eos se moraliter deprimere deberet!
  CAPITULUM XVII.
  Bene, ibi memoriae et somnia Pippis Longstocking finem habuerunt. Puella et nautae eius classem Iaponicam reapse delere perfecerant. Novam aedificare diu tempus requireret, itaque Russia Tsarista sub Nicolao II bellum reapse vicit.
  Sola quaestio nunc est: num Imperium Romanovium ibi subsistet an Iaponiam quoque expugnare conabitur?
  Pippi Calzalonga notavit:
  - Num Iapones provincia Russica fieri volunt?
  Oleg confidenter respondit:
  - Nondum! Sed eos tempore procedente persuadebimus!
  Annika notavit:
  "Si Russia Iaponiam invadat, id nimium esset. Omnia iusta esse debent!"
  Puer Tommy, nudo pede puerili, pulsavit et notavit:
  "Vere, cur imperio aggressivo, in quo monarchia absoluta totum mundum vincit, auxilium ferre debemus? Hoc in casu, Iaponia aggressor erat, ultionem cepimus, et Tsar et Mikado pacem facere permisimus!"
  Margarita obstitit:
  "Si Iaponiam post aciem Russiae relinquimus, tum per Bellum Orbis Terrarum Primum, nos a tergo percutiet! Minime, copias exponere et Terram Solis Orientalis in partem Imperii Russici convertere debemus!"
  Pippi Calzalonga suasit:
  - Tum suffragium feramus!
  Oleg obstitit:
  - Hi pueri superpotentias non habent. Ius suffragii non habent!
  Annika obstitit:
  - Cur id est!? Et tu quoque puer es!
  Margarita obstitit:
  - Pueri tantum videmur! Sed re vera, et Pippi et ego multo maiores natu sumus quam apparemus!
  Tommy cum pompa respondit:
  - Heroismus aetatem non habet!
  Oleg humeros contraxit et dixit:
  - Melius est unum regem in uno planeta habere quam centum tyrannos minores!
  Pippi Calzalonga animadvertit:
  - Forsitan hoc melius est, sed... Hominibus libertas eligendi et ius, inter alia, in civitate separata vivendi esse debet!
  Annika confirmavit:
  - Prorsus! Similis est domui communi, sed unicuique sua habitatio est, quod multo commodius est!
  Oleg proposuit:
  - Igitur nummum iactemus! Si caput est, bellum continuamus et Iaponiae imperium capimus; si autem cauda est, finem imponimus et pacem ineamus!
  Pippi dubitavit:
  - Haec artificia novi, cum arte tua res in capita veniet!
  Margarita suasit:
  - Tum Tommy desistat. Nescit fallere!
  Puella, nudis pedibus pulsans, respondit:
  - Ita, paratus sum!
  Oleg frontem laevigatam scalpsit et dixit:
  - Scis, volemus ad universum ubi Bellum Livonicum nunc geritur. Nummum postea iaciemus!
  Pippi dulciter annuit:
  - Ita, ita! Quo imus? Duo ibi bifurcationes sunt: Proelium Chashnikense et Obsidio Polotskensis. Iam ad utrumque fuimus. Ubi est tertium punctum?
  Oleg notavit:
  Fuit obsidio Revalis ab Ivano Terribili. Si urbs capta esset, Livonia subigitur. Alia optio erat electio Ivani Terribilis ut Regis Rei Publicae Polono-Lithuaniae. Necnon impetus exercitus Russici in Rigam. Deinde, ingentes occasiones Russiae praesto erant! Et Slavis totis, cum eorum unificatione, una civitas!
  Margarita dulci vultu respondit:
  "Et obsidio Revalis momentum bonum fuit. Quamquam Proelium Chashnikense etiam melius fuit: prima vice exercitus Russicus cladem passa est bello Livoniaco!"
  Pippi Calzalonga obstitit:
  "Iam proelium apud Chashniki fuit! Cur Russiam adiuvare pergas-ea quoque praedatrix imperialis est! Forsitan melius est alium adiuvare!"
  Oleg cum risu notavit:
  "Russia imperium singulare est. Singulari firmitate insignitum erat, et eo quod minoritates nationales eius discedere non admodum cupide volebant! Et cui auxilium ferre proponis?"
  Pippi dulci vultu respondit:
  "Variae optiones sunt! Exempli gratia, Imperio Romano auxilium ferre? Imperium quoque summe civilizatum est, postremo, et ius Romanum habet-non sunt barbari, iura humana observant!"
  Margarita subridens notavit:
  - Atque si modo ad tempora Neronis aut Caligulae redire possemus! Hoc sane ridiculum esset!
  Annika subrisit et notavit:
  "Cur non est ea idea? Fortasse tempore Iuliani Apostatae! Et dicamus Romam iterum paganam factam esse! Miror qualis mundus futurus esset!"
  Oleg annuens cum risu respondit:
  - Et iam hunc mundum mutavi! Dicamne tibi?
  Pippi Calzalonga annuit:
  -Age, erit res et iucunda et iucunda!
  Hic se iuxta Iulianum Apostatam invenit. Imperator Romanus clarus in difficili situ se invenit durante proelio cum Parthis. Sed heredes Caesaris fortiter pugnaverunt et Parthos repulerunt. Ipse autem imperator, parvis copiis circumdatus, desperanter ad suas partes perrumpere conatus est.
  Oleg Rybachenko in arenam calidam desiluit. Puer-terminator statim intellexit hoc non prorsus somnium esse, praesertim cum pustulae in plantis eius, nondum plane sanatae, dolere coepissent. Sed tempus cogitandi non erat - imperatorem servare debebat!
  Iuvenis praetor, uno ictu ex saltu volans, quinque Parthos, qui iam imperatorem circumdederant, deiecit. Tum Oleg Rybachenko, ambos gladios perite arripuit et in pugnam se contulit. Primi quattuor bellatores Persae, capitibus abscissis, ceciderunt. Tum puer nudis digitis pugionem iecit, qui volatu contortus, trium sagittariorum iugulis secans.
  Oleg Rybachenko laete exclamavit:
  - Hoc est proelium virile!
  Tum impetum decisivum fecit. Gladii eius velut tonstrix vibrabant. Omnes qui in conspectu erant trucidabant, per membra Persarum dissecantes. Imperator quidam Parthorum, dum imperatorem attingere conabatur, manum suam amisit. Deinde caput.
  Oleg Rybachenko quinque pugiones simul ex helicoptero iecit, totam aciem sagittariorum interficiens. Tum clamavit:
  - Hora fortunae! Tempus est ludendi!
  Et gladii eius exercitum Parthorum decimaverunt. Dux exercitus, Indemon Persarum rex, oculis dilatatis aspexit. Puer seminudus et musculosus omnes qui videbantur trucidabat, omnes aditus ad Iulianum cadaveribus implens. Numquam antea princeps Parthorum tam ferocissimum pugnatorem viderat. Et quod tantum iuvenis imberbis erat, magnum metum incutebat.
  Subito, di veri pagani Romae antiquae auxilium ferre constituerunt, et loco recedendi, Iulianus religionem maiorum ad Terram retulit! Et nunc aut Hercules aut filius Herculis cum exercitu Parthorum pugnat.
  Oleg Rybachenko autem magis ac magis iratus fiebat. Gravia et acuta iaculabatur. Hostes Romae antiquae vulnerabat et vulnerabat, et gladii eius velut fulgura irresistibilia videbantur. Puer-terminator reliquos Romanos inspiravit. Clamantes: "Hercules! Hercules nobiscum est!" In Parthos irruerunt, copias duplicantes et triplicantes. Imperator ipse pugnavit.
  Iulianus statura paulo supra mediocrem erat, sed bene constitutus et formosus. Triginta duos tantum annos natus erat tempore mortis suae, et incertum est quid Imperium Romanum exspectavisset si apostata diutius vixisset. Sed nunc, ut videtur, Parthi cesserunt et recipere incipiunt.
  Reliquus autem exercitus Romani fervorem auxit. Rex Indaemon fortunam proelii invertere conatus est, et cum mille immortalibus delectis, in proelium processit. Sed hoc fuit eius error fatalis.
  Oleg Rybachenko animadvertit virum magnum valde - altiorem quam Valuev, coronam gerentem et humeros instar vestiarii aurea lorica vestiti. Puer autem, videns quomodo iussa huius rectoris audirent, intellexit tempus agendi esse. Arcum Persae deiectum sustulit. Celeriter eum pede retraxit, paene filum fremens. Tum sagittam emisit, mente eius volatu sequens.
  Et dum praetervolaret, aculeus acutus collum regis Parthici perforavit, arteriam carotidem abscindens. Ingens autem princeps, sesquialterum, fortasse etiam ducentorum chiliogrammatum ponderans, de curru suo elephanto cecidit.
  Mors regis certe gravissima plaga exercitui fuit. Praesertim cum heres iunior, ut Oleg Rybachenko, imperium suscipere conatus est et sagittam in eum iecit. Quam ob rem, hic quoque hostis scorpione transfixus est. Romani, imperatorem pugnae cupidum videntes, nunc clamaverunt: "Apollo, Apollo nobiscum est!"
  Et Oleg Rybachenko Parthos manibus pedibusque vicit.
  Et hic barbarus exercitus in massa fugit. Iam Romani Parthos persequebantur, et in hac lupina gente, venia et misericordia non poterant quaeri. Vae iis qui fugiunt, et bis vae iis qui a Romanis fugiunt.
  Exercitus Orientalis ante oculos nostros evanuit, dum cohortes Latinae, legiones et cohortes implacabiles erant. Ferreis et robustis, omnia quae in conspectu erant fregerunt et laceraverunt, nobilesque trucidaverunt...
  CAPITULUM III V
  Oleg Rybachenko, imperatoris nutu adhibito, accessit. Benigne eum aspexit. Antiqui homines paulo breviores erant quam saeculo vicesimo primo, itaque Oleg, secundum Romanos, quattuordecim aut quindecim annos natus videbatur. Hoc est, iam vir haberi poterat, quamquam sine barba. Iulianus, ad vulnera et livores eius intuens, lato risu rogavit:
  - Esne deus?
  Oleg Rybachenko honeste et iuste respondit:
  - Homo sum!
  Iulianus graviter suspirans et sincere respondit:
  - Miserandum est... Magna miseratio est!
  Hoc iratus puer terminator aspere respondit:
  - Nihil est quod misereri debeat! Mehercule, quam superbum sonat!
  Iulianus annuit probans et puerum in humero percussit:
  - Bene dictum! Vir superbus sonat, et superbus esse debet, non lutum in manibus figuli!
  Exercitus probans murmuravit. Sacerdos agrestis coepit cultum paganum ad victoriam celebrandam parare. Iulianus statuit cultus antiquos reviviscere. Unus ex his erat cultus Iovis, Martis et Mithrae. Quamquam manifestum erat fidem paganam modernizationem requirere. Variae notiones propositae sunt. Postremo, iam doctrina de Campis Elysiis exstabat - paradisus militibus et viris heroicis, viris doctis. Cur igitur non eam doctrinam officialem facere? Imperatori submittere, te in servitio egregie eminere, et harem in vita post mortem accipere, ubi epulas magnificas celebrare potes, aeternum iuvenis et fortis manens! Cur igitur optimates doctrinam Christi requirerent?
  Oleg Rybachenko, qui etiam Christianitatem traditionalem non admodum amabat, notavit:
  - Homo est faber suae felicitatis, et figulus sui successus!
  Iulianus manum puero porrexit, eam firmiter quassavit et omni sinceritate obtulit:
  - Filius et haeres mihi esto! Sapientior es quam annos tuos, et vim supra humanam possides!
  Post quod, imperator anulum Caesaris e cingulo suo extraxit. Hic anulus typice personae quam successorem suum eligit datur, et plerumque signum adoptionis est.
  Oleg Rybachenko anulum in digitum indicem imposuit et cum studio dixit:
  - Spero me dignum fato esse filium imperatoris fieri...
  Iulianus exercitum Parthorum profligavit et iterum urbem eorum bene munitam obsedit. Adventus Olegi Rybachenko gaudio exceptus est. Imperator Romanus puerum osculatus est et eum supra se validis bracchiis sustulit, dicens:
  - Diis gratias! Iam putabam te mortuum esse!
  Oleg, intellegens veritatem non tam facile explicari posse, respondit:
  - Ut vere dicam, maiestas tua, pater meus verus est Apollo et me interdum ad Olympum aliosque mundos ducit ne nimis ad homines assuescam!
  Imperator, in historia vera apostata appellatus, miratus est:
  - Vidistine Olympum?
  Oleg Rybachenko, sicut omnes pueri intellectu evoluti, componere amabat atque ideo libenter confirmavit:
  - Ita vero!
  Iulianus admiratione praeditus exclamavit:
  - Et Iovem vidi!
  Puer eques, dentibus margaritaceis late subridens, respondit:
  - Avus meus Iuppiter tibi salutem mittit! Et tibi successum optat!
  Imperator summis pulmonibus clamavit:
  - Gloria diis! Victoriam adferant!
  Puer haeres statim suggessit ne impetum differretur, cum regio undique vastata esset et Romanis copiis cibum potumque adipisci difficile esset.
  Oleg, arcu Romano optimo, quem etiam emendaverat, armatus, venationem aggressus est. Optimum erat impetum parare dum arcem ipsam observaret et hostes interea occideret.
  Oleg Rybachenko e longinquo in bellatorem coccineo pennis in galea praeditum tela iactavit. Nubes sagittarum in puerum respondit. Sed iuvenis bellator nihil curavit - eum certe aberrabant - et placide adversarios interiecit, celeriter incedens, interdum currendo, dum murum circumibat.
  Urbs sane magna erat, paulo minor quam Roma, et muris altis circumdata. Traianus Magnus et multi alii victores eam expugnare non potuerunt. Attamen haec revera erat praecipua Parthiae potentia. Si eam expugnares, imperium tuum, Roma, usque ad Indiam extendere poterat.
  Oleg animadvertit muros urbis fere ubique magnos, crassos, et promenatos esse. Capta tali urbe multas longas scalas requireret, nec eas inventurus esse certum est. Defensiones paulo infirmiores sunt ubi urbs flumine alluitur, ubi cursus turbulentus est. Flumen deflectere licet, sed saltem duos menses laboris strenui requireret. Quae igitur aliae optiones sunt?
  Exempli gratia, murum explode et per fissuram perrumpe! Haec via simplicissima est, sed explosiva requirit. Sed silva magna prope urbem est. Et paulo peritiae causa, explosiva ex... scobe fieri possunt, addendo mineralia simplicia et sal. Et nudis calcaneis, puer sensit huiusmodi mineralia et sales in solo adesse.
  Optimus locus ad summum muri partem, ubi maxima hostium copia congregatur, subruendam, adest. Nunc Parthi paenitebit se umquam Romam oppugnare ausos esse.
  Oleg Rybachenko, quattuor pharetris iactis, ad castra rediit et laetus Yuliano rettulit:
  "Di mihi demonstraverunt quomodo arcem capiam! Sed bellatores vestri in ritu nostro serviant!"
  Imperator Romanus praecepta severa dedit:
  - Filio meo pare, sicut mihi pare!
  Milites autem, Olego Rybachenko in proelio viso, salutationem latraverunt in responsum. Iuvenis Tsarevich sedulo imperabat. Tonna scobeae cum mineralibus miscenda erat, et tum bomba potens ex temporibus antiquis exibit. Multo efficacior quam pulvis pyrius, nec peior quam nitroglycerinum esse debet. Haec vere erat idea iuvenis Terminatoris. Ipse Oleg silvam excidit et ligna in scuta et scobem conterit.
  Fidens in voluntatem deorum, exercitus Romanus concorditer, efficaciter, et strenue laboravit. Scobea et robusta scuta lignea celeriter composita sunt. Tamen Parthi eruptionem tentaverunt. Oleg Rybachenko laete duos gladios vibravit, et equites post insidias impetum fecerunt. Duo milia Persarum circumventi sunt. Eques iuvenis ducem eorum in maxilla calce percussit, quo facto dentes innumerabiles amisit. Tum par gladiorum eius quasi novaculae operari coepit. Et Parthi se in laqueum invenerunt, ab exercitu fortissimo in mundo circumventi.
  Ita, multi barbari nunc in exercitu Romano pugnabant, sed hoc eum validiorem reddidit, sanguine novo et novis artibus pugnandi absorpto.
  Oleg Rybachenko in hac caede felicius quam alii egit. Puer autem consulto in magnas sanguinis stagna se immersit ut Romanos bellatores aspergeret. Illi id amabant, quasi divinam gratiam, robur et fortunam a filio ipso Apollinis acciperent.
  Sicut multi Romae reditu veterum cultorum paganorum gaudebant, et Fortunam magna cum laetitia precabantur. Christianitas autem voluptatibus vitae nimis inimica et ideo invenusta videbatur. Praeterea, num paradisus ullo modo existeret? Num quis saeculo quarto viventes Christum resurrectum umquam vidit?
  Et dii eorum simplices, intellegibiles, humani... Nec quisquam ullam seriam resistentiam cultibus renovatis opposuit!
  Et nunc bellatores Rice, quamquam dimidia pars eorum non Latini, sed barbari sunt, iussa Imperatoris et Filii eius et Filii Apollinis cum studio exsequuntur.
  Satis scobeae et mineralium iam per noctem parata erat. Oleg Rybachenko non exspectavit usque ad auroram, sed iussit ut plaustrum statim ad medium punctum defensionis hostilis moveretur.
  Equi autem Parthi capti, onera mortifera portantes, ad turrim regum cucurrerunt. Incitabantur, pastillis cruribusque ardentibus taedis et ictibus longorum flagellorum adustis. Et quamquam Persae sine discrimine in noctem ignem aperuerunt, iam sero erat.
  Oleg Rybachenko, ut vocem suam amplificaret, per ingens cornu aeneum clamavit:
  - Nomen deorum impleatur! Iuppiter nobis auxilium ferat!
  Tanta vis flatus erat ut galeas e capitibus Romanorum etiam paucis milibus passuum distantes deiecerit. Sed Parthi mille vicibus plus passi sunt. Flatus perfugia principalia eorum altius deiecit, et muri sublati sunt. Centi milites Persarum statim necati sunt, et plures etiam mutilati sunt...
  Oleg Rybachenko, qui etiam ab unda explosiva proiectus est, genua flexit sed statim exsiluit. Iuvenis miles iterum latravit:
  - Et nunc ad impetum, amici! Pro gloriam dei nostri Apollinis!
  Primus autem procurrit, nudis puerilibusque calcaneis micantibus, pulvere sanguineo adhaerente. Post eum cucurrit totus exercitus Romanus, innumerabilis, saltem in incubo.
  Oleg primus ad Parthorum loca pervenit et celeriter sub murum collapsum ascendit. Iuvenis terminator vehementer concitatus est. Omnes qui in conspectu erant trucidavit, quamquam iam manifestum erat Parthos facultatem verae pugnae sustinendi amisisse. Animus pugnandi eorum vehementer imminutus erat, et omnis cupiditas Romanis resistendi evanuerat. Sed tamen caedes continuabatur, et vera caedes incipiebat.
  Oleg Rybachenko, gladiis vibrans et aliam aream apertam secans, carmina integra cecinit:
  Eques Romanus sum et gladius...
  Dominus me ad proelium vocavit!
  Mundus subito carnificem accepit,
  Et Svarogum laudare melius est!
  
  Magnum somnium reviviscere constituimus,
  Ille vir tam fortis factus est quam Deus!
  Et sapientiam et pulchritudinem amaverunt,
  Quod impetum cordium in metallum incorporat!
  
  Non, Caesar non erat paganus,
  Nullum parem in proelio cognovit...
  Et Roma cum fulgenti gloria,
  Provocationes timor-Satanae!
  
  Omnia in pulverem vertentur,
  Sed solus spiritus immortalis est!
  In verbis robur inveniamus,
  Quod palam dicere non possumus!
  
  Crede mihi, homo non est cadaver,
  Optimum in eo est, semper vivit...
  Radius gloriae non evanuit...
  Stella amoris in cordibus!
  
  Quid autem est sanguis,
  Illa nobis vitam dat...
  Ex dolore amor oritur,
  Et tene illud! (or) Et tene illud!
  
  Crede te non esse infirmum,
  Et animo fortis erat!
  Servus in carne pereat,
  Frenum tractare possumus!
  
  Cum ignaviam superaveris,
  Et ferus horror evanescet...
  Deinde supra tecta volas,
  Numerans vultus deorum!
  
  Olympus veniet et ignem accendet,
  Et erit lux fulgens...
  Sed heroem imbecillem noli tangere,
  Cliens ophthalmologi...
  
  Quis vermem parvum conculcat,
  Ipse animo vilis est!
  Et magna mea passio,
  Duo ramuli piperis sub cauda!
  
  Breviter, Belobog, veni,
  Apollo fiam...
  Zeros calamo delebimus,
  Milliones post nos sunt!
  Caput Parthiae ceciderat, et vexillum Romanum iam super id volabat. Oleg Rybachenko clavem Asiae manibus validis prehendit et ad Iulianum Imperatorem accessit. Iulianus heredi gratias egit et ei reddidit, dicens, "Gloria Apollini."
  Iulianus novam urbem aedificat. Oleg etiam producere coepit... Hic Iulianum Imperatorem iterum convenit. Regnum Parthorum, quod Romanis tot difficultates attulerat, et Iulianus, iam Magnus appellatus, Babylonem reconstruere constituerunt.
  Apparentia Oleg Rybachenko, filii adoptivi imperatoris et Apollinis filius habitus, a Romanis tamquam signum a deis percepta est.
  Vestales petala rosarum ante puerum sparserunt. Oleg ea nudis pedibus calcavit, pectus superbe porrigens dum instar eques triumphalis incedebat. Petala calces nudas iucunde titillabant, et animum eius erigebant. Iulianus manum pueri, laboribus militaribus callosi, prehendit, dicens:
  "O mi fili! Statuam auream tui ex thesauris a Parthos captis fusam mandavi, oculis smaragdis instructam! Cum filius Apollinis sis, ipsi deo pulchritudinis et artium martialium similis es!"
  Oleg Rybachenko modeste respondit, bracchiis super pectus musculosum complicatis:
  - Similis deo sum, cum homo sim!
  Iulianus puero annuit et nuntiavit:
  - In honorem tuum et in honorem initii reviviscentiae Babylonis, pugnas gladiatorias organizabimus!
  Oleg sincere dixit:
  - Minus sanguinis! Dii nostri non sacrificium, sed audaciam et fortitudinem postulant!
  Iulianus huic assensus est:
  - Ita sit! Sed ii Parthi qui non se dediderunt in certamine gladiatorio mori debent, ne Romae amplius negotium afferant!
  Rybachenko iunior ad hoc respondit:
  "Dii fatum suum decernant! Modo ne mulieres et pueros in hoc participent!"
  Iulianus ambiguē respondit:
  - Qui nobis non sunt periculosi, in choro mortis non participabunt!
  Statua, Olego Rybachenko fusa, etiam magnitudine naturali altior erat, et oculi eius smaragdini fulgebant. In manibus, puer-deus duos gladios, laminis ferreis et capulis rubino ornatis, tenebat. Musculi sculpti fideles originali erant.
  Deinde epulae lautae fuerunt, et inter epulas, primum pugna gladiatoriae actum est. Pugnatores erant duo Parthi diligenter loti et uncti. Inter se gladiis impetum fecerunt. Maior eorum, aliquot ictus gladiorum in pectus et ventrem accepit et in arenam concidit. Pugna brevis fuit, et fere omnes Romani, eventu non contenti, capita improbantes annuerunt - "Interficite eum!" Oleg continuit. Nolebat videri neque crudelis neque clemens.
  Parthus impudenter civem suum cultro necavit. Hic, re vera, finis spectaculi gladiatorii fuit. Tantum sub finem convivii, cum Iulianus, sicut Nero, cecinisset, iterum ad certamina vocati sunt bellatores. Hoc tempore, pugna inter duos adolescentes gerebatur.
  Diu pugnaverunt, multis inter se vulneribus inflictis. Tandem, omnino defessi, alter alterius pectora gladiis transfixerunt et obstupuerunt.
  Oleg Rybachenko cum indignatione dixit:
  - Tu, pater, promisisti nullos pueros in pugnis gladiatoriis futuros esse!
  Iulianus constanter respondit, pugno in mensam percusso:
  - Ne pueri quidem hi sunt! Iam quattuordecim annos nati sunt!
  Hoc eventum aliquam Romanis displicuerunt, et mortuos pugnatores sibilaverunt.
  CAPITULUM XVIII.
  Oleg non obstitit. Ipse quattuordecim annos natos liberos non putabat. Si puer iam cum muliere esse potest, tum puer non est!
  Pugnae gladiatoriae postero die coeperunt.
  Inter se Parthi pugnabant. Irati, impetum facientes, cultro vulnerantes, multus sanguis et sudor effusus est.
  In primo ipso proelio, viginti viri in utraque parte erant. Qui primi processerunt, viridia lumbaria gerebant, qui secundi processerunt, flava. Pugna fuit res reciproca. Viridis vicerunt, tribus tantum ex eis superstitibus, et etiam ii graviter vulnerati sunt.
  Secunda pugna paulo minus cruenta quam prima evasit.
  Hoc tempore, quindecim viri in utraque parte erant. Quidam bracchia aurantiaca, alii caerulea gerebant. Caligae graves in arenam impegerunt. Gladiatores ipsi seminudi erant, multi pilosi, spectaculum satis barbarum et intentum reddentes. Gladiatores aurantiaci validiores videbantur, quamquam pugna in universum aemula erat. Ictus acriter dati sunt, et sanguis stillabat.
  Utraque pars velut undae in aura fluctuabat.
  Aurantiaci validiores se praebuerunt, quinque ex eis stantibus. Romani nullam misericordiam praebuerunt caeruleis qui ceciderunt et interfecti sunt.
  Proelia ingenti modo saeviebant. Exempli gratia, tres leones et quinque Parthi gladiis hebetibus praediti erant. Crux erat... Hoc tempore fortuna leonibus adfuerit; praeterea, animalia servata sunt, et gladii captivis dati breves, rubiginosi, et diu non acuti erant.
  Tum adolescentes, pugionibus tantum armati, arenam intraverunt. Tantus erat clamor, clamor, morsusque. Amplexu iuncti, se pugionibus vulnerantes, capita percutientes, et calcitrantes. Tam irati erant pueri ut ne curarent quidem quis in qua turma esset. Simpliciter se invicem necaverunt, se invicem mutilaverunt, et se invicem in loco finierunt.
  Alter eorum etiam perfectionem alterius avulsit, quo facto hic gravi dolore periit.
  Brutale est et taeterrimum, attamen cruentum et captivans simul. Mixturam excitationis, voluptatis, et fastidii experiris dum adolescentes nudi, sudantes, cruenti, et dissecti se invicem armis discerpunt et mordent.
  Antiquitus, infantes magno numero nascebantur, et magna multitudo puerorum in pugnis gladiatoriis participabat. Res minus pretiosae et minus misericordiae causa erant. Servi iuvenes saepe nudi omnino, et semper nudis pedibus, pugnabant.
  Gladiatrices quoque fere semper nudis pedibus sunt, exceptis clarissimis inter eas. Hae puellae, ut dignitatem suam altiorem illustrent, soleas elegantes gerunt.
  Servis calceos omnino gerere non licet donec ad adultam aetatem pervenerint. Tantum in temperaturis glacialibus calcei lignei asperi dantur, ne pecora pretiosa frigore pereant. Et si puer natura fortis est et nivem tolerare potest, praestat eum sine tunica relinquere. Ut minus servorum similes videantur, liberi Romanorum liberorum, et praesertim patriciorum, soleas vel soleas, et caligas in frigore gerunt.
  Oleg Rybachenko, ut filius dei Apollinis, his praejudiciis utique superior erat. Sed captivi quidam Parthi, puerum bracis indutum iuxta imperatorem sedentem intuentes, eum pro dermatologo honorario habuisse videntur et susurrare coeperunt.
  Auditus Olegii acutissimus est, et molestum est de te sic cogitare. Duae ancillae seminudae ad principem accesserunt et pedes nudos pueri iucunde fricare coeperunt. Tam iucundum est a puellis Asiaticis tangi. Videtur eas quoque in Parthia victa captas servas fuisse.
  Unus tantum ex adulescentibus pedibus remansit, quamquam et ipse propter multa vulnera rectus stare non poterat et quattuor pedibus tendebat.
  Proelium sequens paulo exoticius erat. Quattuor crocodili contra viginti Parthos fustibus instructos. Et unus tantum ex eis securim habebat. Crocodili in captivos irruerunt, qui eos fustibus repulerunt. Quidam Parthi fugerunt. Crocodilus animal terrificum est. Maxillae eius fractae sunt, et Parthus, morsus, in dentibus exstinctus est.
  Alius miles iam crura, alter brachia amisit. Gladiator autem crocodilos magno cum gaudio edit.
  Persicus procerus, securi instructus, alligatorem vulneravit. Alligator ne reagebat quidem: tam dura erat cutis. Omnia quae videbat repellebat et quemlibet dentibus suis captum devorare cucurrit.
  Cruenta confusio apparuit et per arenam et glaream diffundi coepit.
  Oleg Rybachenko ancillas blandiri coepit... Deinde reversus est.
  Pippi Calzalonga exclamavit:
  - Nunc Ivano Terribili auxilium feramus!
  Oleg sibilavit:
  - Vah! Mutasti sententiam? Visne adhuc imperium servare?
  Margarita pedem nudum sculptumque percussit et garrit:
  "Superhomines imperium servant! Quamquam regnum Ivanis Terribilis nondum imperium est, nec prorsus Russia. Sed quid dicam-imperium enim aedificatur!"
  Annika notavit:
  "Sed re vera, cur non imperium appellare? Moscovia tempore Ivanis Terribilis iam magna natio erat. Maior quam imperia Austriaca vel Iaponica, exempli gratia, ergo ita appellare omnino licet!"
  Oleg annuit assensus:
  - Recte! Itaque tumultum et disputationes inutiles omittamus. Num obsidio Revalis sufficiet?
  Pippi Calzalonga obstitit:
  - Non optima sententia! Meministine, ante bellum Livoniacum, exercitus Russici ad Vyborgum processum fuisse?
  Margarita confirmavit:
  - Ita vero, tanta pugna fuit! Res quam non omnes sciunt aut cui operam dederunt!
  Pippi annuit:
  "Nunc, Ivano Terribili Vyborg capiendae auxilium feramus! Tum copiae Russicae in Mari Baltico firmius stabunt!"
  Annika subrisit et respondit:
  - Verene? Insanisne? Vyborg urbs Suecica est! Nos autem Sueci sumus, ergo urbem nostram Russiae dare vultis?
  Tommy annuit:
  - Prorsus! Ivan Terribilis contra Sueciam pugnavit! Petrus Magnus quoque! Melius fuisset Carolo XII auxilium ferre quam Tsari Russico!
  Pippi Calzalonga annuit et respondit:
  - Et ego fui qui Carolo XII auxilium tulit, tibi dicamne?
  Pueri choro exclamaverunt:
  - Libenter! (or) - Libenter!
  Et bellator cum caudis crispis fabulam texere coepit.
  Gratias interventu Carlislii et puellae nudis pedibus Pippi Longstocking, rex Suecicus cladem Norvegiae superavit, eam autem expugnavit. Quam ob rem, Norvegia regno se iunxit. Carlislus, puer aeternus, et Pippi Longstocking hologramma avis ingentis et pellucidae, in forma columbae cum ramo lauri, creaverunt. Norvegia autem Carolo XII se dedidit et laeta eius imperium accepit.
  Suecia autem, bello cum Russia fessa, diutius pergere non potuit, et foedus pacis signatum est. Tsar Petrus consensit acquisitiones territoriales ut emptiones magno pretio formalizare et Suecis magnas quantitates frumenti quotannis gratis praebere.
  Bellum confectum erat, sed Carolus XII ultionis cupidus erat. Copias suas collegit et auxit. Itaque, anno 1737, cum exercitus Russicus bello cum Turcia distraheretur, ingens exercitus Caroli XII Vyborgam cepit et obsedit. Urbs arx bene defensa erat et praesidium validum habebat.
  Sed hac vice, Carlson regi Suecico auxilium ferre constituit.
  Itaque puer pinguis cum autocineto arcem Russicam invasit. Pallio invisibilitatis id fecit, et optima praesidia contra canes est adeps pantherinus.
  Itaque puer magus in horreum pulveris pyrii irrupit et micellam in dolio accendit. Deinde e cella subterranea egressus est.
  Fusum exustum est, et subito explosio orta est. Murus una cum radiatore medio corruit, relinquens foramen ingens.
  Post quod, exercitus Suecicus impetum fecit. Celer et ferox erat. Sed exercitus Russicus iam efficaciter resistere non poterat. Et Vyborg cecidit. Via ad Petropolim aperta erat.
  Exercitus autem Caroli XII urbem Russiae obsedit. Interea, ei se iunxerunt quidam nobiliores, qui autocratia offendebantur et sperabant vitam faciliorem et meliorem fore in Suecia, civitate magis democratica cum parlamento.
  In agro proelium gestum est. In altera parte exercitus Russicus, in altera Suecicus erat.
  Russis Biron ipse, Suecis Carolus XII praeerat.
  Exitus pugnae incertus erat. Russi adhuc numero praestantiam habebant, quamquam non multo. Sed iterum, puer pinguis Holmiae, Karleseon, intervenit. Et iterum, eius interventus Russis negative effecit. Praeter aeternum puerum Karleseon, erat etiam puella, Gerda, quae etiam magia utebatur. Anulum in utroque digito pedum nudorum gerebat.
  Puella flava olim Reginam Nivalem vicerat et nunc fratribus suis Suecicis auxilium ferre volebat.
  Et nudi eius pedes neque nivem neque carbones ardentes timebant.
  Itaque hi pueri magi undam terroris in equites Russicos iniecerunt. Equi autem perterriti fugere coeperunt. Ordines Cosacorum et Hussarorum miscebantur et confligebant, se invicem hastis et gladiis vulnerantes.
  Deinde Sueci tormenta uvarum addebant, et tonnam peditum Russorum trucidaverunt.
  Deinde, lancearii Suecici pugnam ingressi sunt. Carolus XII artificiosam artem aggressus, Russos circumveniens et a tergo eorum oppugnans.
  Carleson, virgis magicis vibrans, pulsaria in exercitum Russicum iecit et cecinit:
  Suecia pulchra sit,
  Maximae nationum...
  Periculosum est nobiscum agere,
  Vere liberi huracanorum sumus!
  Quodammodo, Carleson vere puer est, quamquam iam aliquot saecula natus est. Et pater eius nanus est, et mater eius mumia. Et per milia annorum in carne vivere potest. Et ut scimus, homines animam immortalem habent, quae in aeternum vivere potest, dissimilis corpori.
  Etiam nunc, milia animarum interfectarum ad caelum ruunt, ubi Deus Omnipotens et sancti eas iudicabunt.
  Et homines magno numero moriuntur. Carolus XII iam aetate provectus est. Abhinc annos triginta septem, exercitum Petri Magni numero superiorem apud Narvam profligavit. Et nunc iterum facit. Sed hac vice, vires Carlesonis et Gerdae secum habet. Et hi pueri vere miracula facere possunt.
  Deinde Pippi Calcealonga rediit. Etiam perpetuo nudis pedibus, capillis rufis qui velut flamma taedis Olympicae micabant.
  Quamquam hi pueri magi Russiae nocent. Sed Gerda Danica est, et Karleson Suecicus, sicut Pippi, et intellegi possunt. Et cur Baba Yaga in parte Russica non appareat? Sumusne maleficae an non, sumusne patriotae an non?
  Sed hoc in casu, quoquo modo, neque daemon ligneus, neque spiritus aquaticus, neque Baba Yaga, neque kikimora ex parte Russica apparuerunt.
  Et exercitus Russicus a Birone ductus victus est. Carolus XII Petropolim cepit. Tum Anna Ioannovna caput Moscuam transtulit et bellum continuare conata est.
  Carolus XII, copiis collectis, incursionem in profunda Russiae coepit. Res bello cum Imperio Ottomanico, quod adhuc geritur, exacerbatae sunt.
  Khan autem Crimaeensis regiones meridianas Russiae aggressus est, Tulam, Riazanam et Kioviam vastans.
  Copiae Ottomanicae deinde Astrachanum iter fecerunt. Hoc tempore, bene paratae erant et urbem obsidere potuerunt. Tormenta valida habebant quae domos et muros in pulverem redegerunt. Interea, Carolus XII Moscuam appropinquabat. Proelium decisivum prope secundam caput Russiae gestum est.
  Deinde Carleson et Gerda, et cum eis puella Suecica Pippi Longstocking, omnes uno ore in exercitum Russicum irruerunt. Et virgas magicas agitare coeperunt.
  Deinde aderant Pippi et Gerda - illae aeternae puellae - nudis digitis pedum crepitantes, singulae anulo cum artefacto magico gerentes. Et terribilis tempestas orta est, Cosacos et hussaros excaecans. Reversi sunt et suos pedites pedibus conculcaverunt. En vere tenebrae infernales erant.
  Pippi autem et Gerda artefacta in inimicos iactaverunt, eos reapse perforantes. Tum Carlson tempestatem immanem excitavit. Corvi attoniti in caelum cadere coeperunt, capita militum Russorum perforantes.
  Puellae autem, nudis digitis pedum, igneas pulsarias iaciebant, et canebant:
  Sueciae liberi sumus, fato Napoleonis similes,
  Quamquam nudis pedibus, etiam in nive, pruina...
  Puellae de legibus vigilum non curant,
  Quia Christus gratiam attulit!
  
  Hypocritis dicere volo vos modo improbos esse,
  Frustra nos omnes damnas...
  Nos puellae sumus magnae improbae,
  Ne Karabas quidem nos terret!
  
  Unusquisque nostrum non est modo puer,
  Vel simpliciter dictum, vere est superhomo...
  Et vox Pippii est perclara,
  Scio puerum nullas difficultates habiturum!
  
  Universi vastitatem vincemus,
  Etsi pedes nostri sordidi et nudi sunt...
  Et negotium nostrum est negotium creationis,
  In nomine pulchrae nostrae Sueciae!
  
  Nos pueri, scitis, omnino non claudi sumus,
  Et bellatores Terrae Sanctae...
  Patriam nostram glorificemus, mihi crede, in aeternum,
  In nomine familiae nostrae Suecicae!
  Hoc genus certaminis a liberis aeternis agebant. Et quam difficiles res erant militibus exercitus Russici.
  Verum est, hac vice exercitus Tsar binos daemonum ligneorum secum habebat. Arbores vivaces, ambulantes, ramos radicesque minaciter iactantes, contra Suecos mittere conati sunt.
  Sed Pippi et Gerda digitos pedum nudos fregerunt, et arbores in flammas caeruleas eruperunt. Folia earum reapse adusta et pollinata sunt. Et arbores perterritae, cruciatae et prae metu trementes, in copias Russicas impetum fecerunt. En profecto iocum magnum.
  Et goblini lignei in periculo erant. Tum Carleson caveam magnam finxit. Et ambae creaturae barbatae se in ea invenerunt.
  Vere defixi erant... Et exercitus Russicus a tribus periculosis pueris e Scandinavia oppugnabatur. Non mirum est eos Vikingorum progeniem esse. Et cum lancearii Suecici in agmine apparuerunt, exitus pugnae decisus est.
  Post cladem in Campo Martis, Russia Tsaristica pacem cum Suecia fecit.
  Omnes terras antea a Petro Magno victas, necnon Novgorodum et Pskov, cedere et ingens tributum Scandinavis pendere eis necesse erat.
  Quod vae victis?
  Sed Russia Tsaristica Astrachanum a Turcis recuperare curavit. Tempus pacis secutum est. Annae Ioannovnae successit Ivan VI, adhuc infans, deinde Elisabetha Petrovna.
  Itaque bellum ultionis contra Sueciam parare coepit. Carolus XII bellum in Europa movit ut possessiones pristinas imperii sui recuperaret eas etiam amplificaret.
  Primo, Sueci, Carlesonis, Gerdae, et Pippis Longstocking adiuvantibus, vicerunt. Sed tum Carolus XII Daniam aggressus est. Gerda contra eum se convertit. Carlesonis et Pippis quoque rebelles aufugerunt. Britannia potens bellum contra Sueciam iniit. Et paulo post, Borussia, ubi magnus monarcha Fridericus II regnabat. Hoc tempore, Carolus XII senex, decrepitus, et non iam tam ingeniosus factus erat.
  Kazachstania etiam Russiae Tsaristicae se iunxit, et maior et validior facta est.
  Et magnus exercitus Novgorodum obsidendo coepit. Tum Baba Yaga mortario instructa advolavit. Omniaque genera dolorum et fallaciarum ostentare coepit.
  Simul ac scopam suam agitaverit, mille Sueci simul in aera volant, deinde rotari et verti incipient.
  Baba Yaga modo ivit et murmuravit:
  - Sed pasaran!
  Deinde scopam iterum torquebat. Tum kikimora intervenit, quod sane iucundum erat. Annus erat 1754, et rex Sueciae septuagesimum secundum annum aetatis suae agebat.
  Vires aut energiam non habebat. Breviter, copiae Russicae, Babae Iagae et kikimorarum adiuvantibus, Novgorodum expugnaverunt.
  Pskov se interclusam invenit; praesidium eius sine pugna se dedere maluit.
  Post quod, copiae Russicae Narvam obsederunt. Interea, in Europa, Prussi et Britanni contra Suecos pugnabant. Tum Galli eis se adiunxerunt.
  Alexander Suvorov se in expugnatione Narvae egregie egit, et ea quoque arx cecidit. Russia Tsaristica potentiam suam demonstravit, et sub Elisabetha Petrovna, renovatio evenit. Copiae Russicae et Rigam et Reval anno 1755 receperunt. Deinde Vyborg capta est. Bellum cum Suecis continuatum est. In Europa, ultima arx Suecica anno 1757 cecidit, et pacem turpem constituerunt. Bellum cum Russia aliquamdiu saeviit, usque ad Decembrem 1758. Tum tandem Carolus XII, qui septuaginta sex annos vixerat - aetas satis magna secundum normam temporis - mortuus est. Nepos eius pacem pepigit, omnibus territoriis quae Sueci sub Anna Ioannovna expugnare potuerant, et paulo plus, cedens.
  Itaque bellum finitum est. Carleson et Pippi Longstocking numquam intervenerunt, et ita, dici potest, proditionem commiserunt. Attamen, goblini lignei, Baba Yaga, et kikimorae partes magnas egerunt, et etiam spiritus aquaticus sub finem apparuit. Et magnificum erat. Unum tantum erat quod, cum copiae Russicae Holmiam iter facere conarentur, Pippi Longstocking virgam magicam agitavit et plumae ignem spirantes in naves Russicas pluerunt, alam Russicam comburentes.
  Post quod, Elisabeth Petrovna pacem festinanter pepigit. Tribus annis post, illa mortua est, et Petrus III solium ascendit, sed haec alia fabula est.
  Oleg et Margarita exclamaverunt:
  - Hyperquasaricus! Et Carleson hic est!
  Postea, turma nudis pedibus decrevit pausam a mundo servando sumere et pilam ludere! Tapetum magicum ceperunt et in terram descenderunt, gramen idoneum eligentes.
  Oleg et Margarita ex una parte, et Pippi Longstocking, Annika, et Tommy ex altera. Quamquam certe non satis pueri sunt, et non admodum commodum est ludere, tamen pudendum est.
  Pueri nihilominus pilam iactaverunt et riserunt. Iucundum erat. Corpus enim mentem afficit, et etiam cum senex sis sed caro tua iuvenis sit, tamen gaudes.
  Oleg unam alternativam meminit.
  Petrus Magnus non anno MDCCXXV mortuus est; immo, quamvis malis moribus praeditus esset, valetudine et robore herois fruitus est. Bello in meridie gerere perseverans, magnus tsar totam Iraniam expugnavit et ad Oceanum Indicum pervenit. Ibi, in litore eius, urbs Portus aedificari coepta est. Deinde, anno MDCCLXXX, magnum bellum cum Turcia fuit. Per quinquennium trahebatur. Sed Russia Tsaristica Iraquiam, Cuvaitum, Asiam Minorem et Caucasum, necnon Crimaeam et oppida finitima expugnavit.
  Petrus Magnus, ut aiunt, positionem suam in meridie confirmavit. Anno 1740, novum bellum cum Turcia exarsit. Hoc tempore, Constantinopolis cecidit, et Russia Tsaristica Balcanos expugnavit et Aegyptum attigit. Vasta territoria sub potestatem Tsaristicam venerunt.
  Anno MDCCXLV, exercitus tyricus in Indiam progressus est et eam magno imperio incorporavit. Aegyptus, Aethiopia, et Sudania etiam captae sunt. Et anno MDCCXLVIII, Russia tyristica Sueciam et Finlandiam cepit.
  Verum est, Tsar iam decrepitus factus erat-tamen, satis senex erat. Et vehementer cupiebat invenire malum iuventutis, ut mundum tempore suo vincere posset. Aut aquam vitae. Aut quamlibet aliam potionem. Sicut Genghis Khan, Petrus Magnus immortalis fieri cupiebat. Vel potius, Genghis Khan quoque mortalis erat, sed immortalitatem quaesivit, quamquam defecit.
  Petrus ducis titulum et ducatum medico, scientiae perito, aut mago promisit qui eum immortalem reddere posset. Itaque per orbem terrarum inquisitio elixiris immortalitatis, sive aeternae iuventutis, coepit.
  Scilicet, erat tota caterva vanarum qui potiones suas offerebant, sed in caviis senioribus probabantur et, si deficerent, supplicio afficiebantur.
  Sed tum puer quidam decem annos natus ad Petrum Magnum venit et clam palatium ingressus est. Procero seni dixit viam esse ad iuventutem eius restituendam. Pro eo, Petrus Magnus solio et potestate abdicare deberet. Puer decem annos natus fieret et occasionem vitae suae denuo vivendi acciperet. Num Tsar ad hoc paratus erat?
  Petrus Magnus puerum voce rauca rogavit:
  - In quali familia ero?
  Puer nudis pedibus bracis indutus respondit:
  - Nullum! Puer egens eris, et viam tuam in vita invenire debebis!
  Petrus Magnus frontem calvam scalpens respondit:
  "Ita vero, difficile mihi negotium dedisti. Novam vitam, denuo, sed quo pretio? Quid si puer fiam per triduum ut de ea cogitem?"
  Puer bracis indutus respondit:
  - Non, tres dies - tantum tres horae ad experimentum!
  Petrus Magnus annuit:
  - Advenit! Et tres horae sufficient ad rem intellegendam!
  Puer pedem nudum pulsavit.
  Tum Petrus levitatem quandam extraordinariam in corpore sensit et exsiluit. Puer iam erat. Verum, nudis pedibus et pannosus erat, sed iuvenis sanus et hilaris erat.
  Et iuxta eum erat puer quidam notus, flavus crinibus. Manum porrexit. Et in via saxosa se invenerunt. Nix uda cadebat, et Petrus paene nudus ac nudis pedibus erat. Et tristis erat.
  Puer annuit:
  - Ita vero, Maiestas Tua! Tale est fatum pauperis pueri!
  Tum Petka eum rogavit:
  - Quod nomen tibi est?
  Puer respondit:
  - Oleg sum, quid?
  Rex prior dixit:
  - Bene est! Eamus celerius!
  Puer autem nudis pedibus asperis incedere coepit. Praeter frigus et humiditatem, fame quoque eum vexabat. Non erat admodum commodum. Puer-rex voce tremente rogavit:
  - Ubi noctem agere possumus?
  Oleg subridens respondit:
  - Videbis!
  Et sane, vicus apparuit. Oleg alicubi evanuerat. Petrus Magnus, iam puer, omnino solus relictus est. Sed ad proximam domum se contulit. Ad ianuam saliit et eam pugnis pulsavit.
  Vultus tristis domini apparuit:
  - Quo tibi ire necesse est, degenerate?
  Petka exclamavit:
  - Sine me noctem peragere et da mihi aliquid edendi!
  Magister flagellum arripuit et puerum trans corpus paene nudum verberavit. Subito clamare coepit. Magister eum iterum verberavit, et Petrus cucurrit, calcaneis micantibus.
  Sed id non satis erat. Canem iratum in eum emiserunt. Et quomodo in puerum impetum fecit.
  Petka quam celerrime potuit cucurrit, sed canis eius eum bis momordit et frustula carnis avulsit.
  Quam desperanter puer rex prae dolore et ignominia clamavit. Quam stultum et turpe erat.
  Tum vero in plaustrum stercoris plenum capite incurrit. Imber stercoris super eum defluxit, a capite ad calcem tegens. Et stercoris mixtura vulnera eius pungebat.
  Petrus clamavit:
  - O deus meus, cur mihi hoc accidit?
  Tum ad se rediit. Oleg iuxta eum stetit; paulo maior natu videbatur, annos natus circiter duodecim, et puer magus regem rogavit:
  - Bene, maiestas tua, hanc optioni assentirisne?
  Petrus Magnus exclamavit:
  - Minime! Et hinc abi antequam supplicium tuum iubeam!
  Oleg paucos gradus fecit, per murum velut umbra transiit et evanuit.
  Petrus Magnus se signans respondit:
  - Quanta daemonica obsessio!
  Magnus Tsar et primus Imperator totius Russiae et Imperii Russici anno 1750 mortuus est. Post vitam satis longam, praesertim pro illis temporibus cum ne quidem pressionem sanguinis metiri sciebant, sub regno glorioso et prospero mortuus est. Ei successit nepos, Petrus II, sed haec alia historia est. Nepos eius regnum suum et bella habuit.
  CAPITULUM 19.
  Post victoriam Iaponiae, non obesse requiem sumere. Sed regimen Tsaricum et Nicolaus II decreverunt samurai ultionem probabiliter postulaturos esse. Bellum cum Germania et Austria-Hungaria inevitabile erat. Et melius erat id cum Iapones ut subditis gerere - milites additi non nocerent. Ergo, ut aiunt, "confregamus." Itaque appulsus incepit.
  Itaque appulsus incepit. Non satis erant naves vaporariae aut onerariae. Scaphae longae adhibitae sunt, et commeatus in navibus longiciis et bellicis transportabantur, et multa alia media adhibita sunt. Tsar iussit ut classis mercatoria in appulsibus adhiberetur.
  Copiae Russicae impetum samuraiorum, qui eos a capite pontis expellere conabantur, repulerunt. Sed exercitus tyricorum firmiter stetit, et impetus ingens cum magnis iacturis repulsus est.
  Impetu facto, puellae veneficae gladiis caedebant et nudis pedibus in hostem granatas iaciebant.
  Certe in periculosissimis locis erant. Deinde sclopeta automatica iacere coeperunt. Omnis glans scopum tetigit.
  Natasha telum emisit, nudis digitis pedum granatam iecit et garrit:
  - Nemo est me frigidior!
  Zoya, sclopeto automatico utens, donum mortis nudis digitis pedum iecit et exclamavit:
  - Pro Tsar Nicolao II!
  Aurora, sclopetis automaticis pergens, et exsiliens, subito respondit et dixit:
  - Pro magna Rus'!
  Svetlana, hostem vexare pergens, dentes nudans, nudo calce granatam vehementer iecit:
  - Pro Imperio Tsarista!
  Pippi Longstocking virgam magicam agitavit, et sub effectu magiae eius, milites Iapones in flores luxuriantes transformari coeperunt.
  Puella garrivit:
  - Ego sum fortissimus in mundo, inimicos meos delebo!
  Annika etiam virga magica armata est et samurai in caseos dulces, iecur, et panis zingiberi mutat.
  Puella parva clamat:
  - Pro sancta Suecia!
  Et nudis digitis pedum crepitat!
  Propterea, novae transformationes fiunt.
  Tommy etiam miracula artificio magico perficit. Et milites Iapones forma poculorum glaciei similis finge.
  Puer quidam circiter decem annorum exclamat:
  - Hae sunt stellae communismi Suecici!
  Bellatores percutere et pulsare perrexerunt. Tanta energia erant. Inter se tela iaciebant et samurai progredientes opprimebant.
  Iam milia, decena milia Iapones interfecit.
  Et samurai victi aufugiunt... Puellae contra eos vere lethales sunt.
  Et Russi, cum baionettis, samuraios dissecaverunt...
  Impetus repellutur. Novae copiae Russicae ad litus appulerunt. Caput litoris extenditur. Non male pro Imperio Tsarista, scilicet. Victoria post victoriam. Et Praefectus Admiralis Makarov etiam tormentis suis auxiliabitur, Iapones delebit.
  Et nunc copiae Russicae iam per Iaponiam progrediuntur. Et eorum nix est imparabilis. Hostes caedunt et baionettis eos vulnerant.
  Natasha, samurai aggressa et gladiis eos confossis, cantat:
  Lupi albi gregem formant! Tum demum genus supervivet!
  Et quomodo nudis digitis pedum granatam iacit!
  Zoya una canit, cum vehementi impetu. Et, nudis pedibus calcitrans, ipsa quoque aliquid singulare et potens canit:
  -Infirmi pereunt, occiduntur! Carnem sacram protegentes!
  Augustina, in hostem sagittans, gladiis caedens, et nudis digitis pedum granata iaciens, clamat:
  Bellum in silva frondosa geritur, minae undique veniunt!
  Svetlana, nudis pedibus dona mortis iaciens et mittens, cepit et exclamavit:
  - Sed semper hostem vincimus! Lupi albi heroas salutant!
  Puellaeque una canunt, hostem destruentes, mortiferum nudis pedibus iacientes:
  - In bello sacro! Victoria nostra erit! Vexillum imperiale protende! Gloria heroibus caedibus!
  Pippi Calcealonga nudis digitis pedum fremit et transformationes mirabiles in militibus Iaponicis perficit. Iamque vasa florum in columnis stant.
  Puella Terminator rugit:
  - Vere clarus factus sum!
  Puella Annika virgam magicam vibrans assentitur:
  - Certe ita est!
  Et nudis digitis pedum crepitat. Miracula et transformationes mirabiles fiunt.
  Tommy etiam virgam magicam primus agitavit, magice Iaponicum in glaciem chocolatinam obductam transformans. Puer autem digitos pedum nudos fregit, ita ut pistacia pluerent-mirum!
  Et dixit:
  - Tsar Nicolaus - fortiter vince!
  Oleg Rybachenko quoque pugnat. Hic puer nudis pedibus rem valde perniciosam digitis pedum mittit. Deinde te velut hyperblaster ferit.
  Post quod cantabit:
  Magnam Rus' e genibus suis erigere poterimus,
  Russia iterum superpotentia fiet...
  Et vexillum Russicum super planetam lucebit,
  Demus hominibus felicitatem, pacem, amorem!
  Margarita Korshunova, haec puella pugnax, etiam nudis digitis pedum crepit. Mirabiles, fabulosas transformationes perficit et canit:
  Nicolaus Magnus Tsar
  Samuraios vincit...
  Pugnas et perseveras,
  Patriam nostram paradisum faciamus!
  Et rursus puellae sagittant et cum ululatu assordante canunt:
  Nemo nos impedire potest! Nemo nos vincere potest! Lupi albi hostem opprimunt! Lupi albi heroas salutant!
  Puellae ambulant et currunt... Et exercitus Russicus ad Tokium movetur. Et Iapones moriuntur, et secantur. Exercitus Russicus movetur. Et una victoria post alteram.
  Deinde nonnullas res gestas habent, et Anastasia quoque, cum cohorte puellarum nudis pedibus. Et Skobelev ibi est.
  Itaque rationi consentaneum erat Iaponiam penitus vincere. Copiae autem in patriam matrem translatae sunt.
  Puellae cum cohorte earum samurai in terra proelium ingressi sunt. Puellae samurai ictibus bene directis, gladiis, et granatis nudis pedibus iactis exceperunt.
  Pulchra Natasha nudo pede citreum iecit et exclamavit:
  - Pro Tsar et Patria!
  Et in Iapones tela iecit.
  Magnifica Zoya quoque nudis digitis pedum granatam iecit et exclamavit:
  - Pro Primum Vocatis Rus'!
  Et illa etiam samurai infixit.
  Tum Augustinus rufus alapam dedit et exclamavit:
  - Gloria Reginae Matri!
  Et etiam inimicum perforavit.
  Anastasia quoque impetum fecit, dolium explosivorum nudis pedibus iaciens, Iapones longe lateque dispergens:
  - Gloria Russī!
  Et Svetlana iecit. Iaponenses prosternit et nudis calcaneis citreum vastantem percussit.
  Summis pulmonibus clamavit:
  - Ad nova fines!
  Natasha Iaponensem ictu exclamavit:
  - Pro aeterna Rus'!
  Et etiam samurai concidit:
  Optima Zoya sibi suscepit Iaponenses feriendi munus. Nudo pede granatam in hostem iecit et exclamavit:
  - Pro imperio tyristico unito et indivisibili!
  Et puella sibilavit. Manifestum erat adulescentem multo maiorem crevisse: mammae altae, angusta vita, et coxae carnosae. Iam figuram mulieris maturae, musculosae, sanae et fortis habebat. Et facies eius tam iuvenilis erat. Aegre puella cupiditatem amoris suppressit. Eos tantum blandiri sinebat. Et melius adhuc, cum alia puella; saltem virginitatem suam non auferret.
  Pippi Calzalonga vehementer pugnat. Dentes ostendit. Virgam magicam quoque quatit et digitos pedum nudos frangit. Samurai autem in dolia chocolata melle plena transformantur.
  Miles exclamat:
  - Progrediamur ad Tokium!
  Annika quoque effectum mirabilem producit. Virga eius magica similis est meteoro. Et digiti pedum nudorum crepitant.
  Bellator cantat:
  Urbs erit non in Venere,
  Bolshevici surrexerunt...
  Et ad invidiae chimaerae frigidae,
  Cohortes Suecicae surrexerunt!
  Tommy etiam flexus quosdam praeclaros facit dum pugnat. Et digiti nudi pueri parvuli aliquid incredibile et unicum efficiunt.
  Iuvenis bellator exclamat:
  - Pro communismo frigido!
  Oleg Rybachenko quoque tempus non perdit. Hyperblaster eius Iapones vehementer percutit, alios frigens, alios transformans.
  Puer Terminator exclamavit:
  - Et samurai ad terram volavit! Sub impetu ferri et ignis!
  Puella Margarita, inimicos contunsis et nudis digitis in puerilibus agilibusque pedibus crepitans, vehementer confirmavit:
  - Ita, volavimus! Et id est mirabile!
  Zoya, lepida et agiliter, nudis pedibus granatas in Iapones iacit. Et satis prospere agit.
  Augustina rutila valde est et etiam pulcherrima. Et in genere, puellae in cohorte tam mirabiles sunt, simpliciter summae qualitatis.
  Augustina nudo pede granatam iacit et pipit:
  - Gloriosa sit Magna Russia!
  Et etiam rotat.
  Quam puellae, quantae pulchritudines!
  Anastasia quoque saltat. Puella magna est - duos metros alta et centum triginta chiliogrammata pendit. Non est tamen pinguis, musculis sculptis et clunibus equi trahentis praedita. Viros vehementer amat. Filium habere somniat. Sed adhuc res non successit. Multi eam simpliciter timent. Et puella valde audax est.
  Non viri rogant, sed illa quae eos impudenter persequitur. Sine pudore aut verecundia.
  Et ei placet. Esse factionem activam.
  Anastasia etiam est bellatrix insignis, et multa heroica facta perfecit. Anastasia cohorti eorum praeest.
  Granatam quoque nudo pede iacit et clamat:
  - Lux erit super terram!
  Svetlana nudo pede citreum iacit et susurrat:
  - Gloria Russī!
  Magnifica Zoya etiam nudis digitis pedum iactum facit et rugit:
  - Pro gloria sanctae patriae!
  Augustinus clamat:
  - Cum insolita tristitia!
  Et donum pede nudo iactum quoque volat.
  Oleg Rybachenko, saliens et nudo calce samurai in mento calcitans, clamat:
  - Banzai!
  Tum Anastasia ululare incipit. Etiam multas granatas nudis pedibus iacit.
  Et puella heroica rugit:
  - In nomine Dei Albi!
  Natasha quoque nudis digitis pedum granatam misit et exclamavit:
  - In nomine Christi!
  Et illa aliquot iacula emisit.
  Et Anastasia sclopeto automatico uti coepit. Peritissima erat in hoc.
  Breviter, puella est bestia.
  Natasha nudis pedibus cum aplombe exclamavit:
  - Superhomo sum!
  Et nudo pede granatam iecit.
  Zoya nudis pedibus etiam telis iecit. Iaponenses deiecit.
  Pipiebat:
  - Gloria Russiae!
  Et nudo pede granatam iecit.
  Augustinus quoque exclamavit:
  - Pro Sancta Rus'!
  Anastasia arcam integram in Iaponenses iecit. Tum fremente fremere coepit:
  - Pro Svarogo!
  Natasha accepit et exclamavit:
  - Pro novo systemate!
  Et nudo pede granatam iecit!
  Svetlana balavit:
  - Ad ferreos musculos!
  Et etiam granatam nudis digitis pedum iecit.
  Zoya nudis pedibus etiam clamare coepit:
  - Pro amore et magia!
  Et nudis pedibus in motu.
  Augustina, daemon rufa, cepit et arcam granatum iecit et exclamavit:
  - Ultra fines Martis!
  Anastasia quoque dolium dynamitis iaciet et murmurabit:
  - Pro ordine mundi Russiae.
  Et Natasha latravit:
  - En nova via ad felicitatem!
  Post quod puellae in cachinnum proruperunt.
  Pippi Calcealonga impetum furens facit. Et virga eius magica mirabilia operatur. Et iterum, transformationes incomparabiles. Et milites erant, et nunc sunt dulcia chocolata et vanilla.
  Bellator stridet:
  - Hyperquasar gallus-a-duo!
  Annika etiam summum gradum perseverantiae ostendit, miracula perficit et exclamat:
  - Megavatta et ducati!
  Tommy etiam aliquid singulare facit. Virga eius magica perpetuo movetur.
  Puer Terminator dicit:
  - Hoc magnum gradum erit! Asinus calvus morietur!
  Oleg quoque tempus non perdit. Sibilum e sinu sumit et in eum sufflat. Sonus mirabilis exit. Puer calce nuda in lapides premit et clamat:
  - Est hic spiritus Russicus! Hic Russiam olet!
  Margarita nudis digitis pedum crepuit. Pocula luxuriosa recreata sunt, et uvae passae et gossypium saccharum effundi coeperunt. Puella exclamavit:
  Magnus Tsar Nicolaus-
  Paradisum in terra aedificabit!
  Pippi Longstocking caligam accepit et dixit:
  - Non est problema si rex sadista est, peius est si populus masochista est!
  Et hoc tam magnum est! Puellae sunt mirabiles!
  Copiae Russiae Tsaristicae Tokium versus movebantur.
  Exercitus Russicus Tokium expugnavit.
  Puer et puella antecedebant: Oleg Rybachenko et Margarita.
  Pueri Iapones deleverunt et ad palatium imperiale processerunt. Mikado sollemniter declaravit se urbem non relicturum et ibi in perpetuum mansurum.
  Oleg Rybachenko impetum in samurai misit et nudo pede granatam iecit, sibi clamans:
  - Rus numquam se dedet!
  Margarita quoque citreum pede nudo iecit et sibilavit, dentibus nudans:
  - Aut vincimus aut moriemur!
  Pippi Calcealonga, gladios suos longiores ostentans, exclamavit:
  - Russi non moriuntur!
  Annika digitos pedum nudos fremens et pulsarem mortiferum emissum correxit:
  - Non, Sueci non moriuntur!
  Tommy est puer parvus sed iam satis musculosus, duas virgas magicas rotat et clamat:
  - Iter nostrum ad tsarismum laetum erit!
  Et cohors puellarum ad palatium Mikado irrumpit. Omnes puellae in uniforme sunt, solum subligacula gerentes. Itaque, paene nudae, velut heroinae pugnant.
  Anastasia nudo pede granatam iacit et clamat:
  - Nicolai, tu es Mikado!
  Natasha quoque nudo membro donum mortis iecit et, dentibus nudans, exclamavit:
  - Rex noster est frigidissimus!
  Et quomodo micat instar margaritarum! Et puella tam splendida.
  Zoya nudis pedibus etiam gaudio garrit et granatam nudo pede iacit:
  - Victor sum in psychologia!
  Et linguam suam protulit.
  Samuraios suos prosternit.
  Augustina, illa daemon rutila, etiam sagittas sagittat. Et tam accurate id facit. Iapones falcat.
  Et summa voce rugit:
  - Gloria patriae meae sanctae!
  Et dentes nudat!
  Svetlana etiam est femina potens quae simpliciter arcam integram explosivorum capere et iacere potest.
  Et Iapones in omnes partes volaverunt.
  Puellae impetum faciunt, adversarios superantes, successum manifestum assequentes. Gratiam formidabilem, studium indefessum, et infirmitatem absentem exsudant. Nudae autem mammae optima invincibilitatis et inmergibilitatis pignus sunt.
  Oleg etiam notavit:
  - Hoc nescio quo modo non admodum decens est!
  Margarita subridens animadvertit:
  - Et hoc iam post-moderationem est!
  Pippi cachinnans cecinit:
  Suecia est terra pulchra,
  Multa libertas in eo est...
  Alicubi Satanas consedit,
  Et spelunca infernalis effossa est!
  Annika exclamavit:
  - Mikado noster erit!
  Et nudos digitos pedum, pueriles, sculptos pedes, fregit!
  Tommy, tota serie Iaponensium concisa, cantillavit:
  - Pro magnis et praeclaris victoriis! Gloria Sueciae!
  Anastasia, Iaponenses intercipiens, pipit:
  Manus quercinae, caput plumbeum!
  Et nudo pede granatam iacit. Samurai dispergit.
  Natasha seminuda etiam ignem inicit.
  Iapones conterit et in frusta dissipat.
  Propius atque propius ad palatium. Et pes nudus granatam iacit.
  Iapones perterriti se dedunt et dilabuntur.
  Puella Terminator dicit:
  - Perun nobiscum sit!
  Zoya, puella Terminator pulcherrima et nudis pedibus, se ipsam vulnerat et militaristas opprimit. Dentes nudavit.
  Puella rauca voce dixit:
  - Nos sumus equites maximae Russiae!
  Puella nudo pede granatam iecit, hostem dispergens.
  Frigida Zoyka accepit et iterum cantavit:
  Suvorov nos docuit prospicere! Et si surreximus, usque ad mortem stare!
  Et dentes in risum nudavit.
  Ardens Augustinus quoque cecinit et rugiit:
  - Ad nova fines!
  Et subridens addidit:
  - Et semper antecedimus!
  Svetlana, puella robusta, hostem quoque percussit. Custodes imperiales dispersit et exclamavit:
  - Pro rebus aetatis gestis!
  Et iterum, granatae nudis pedibus iactae volant.
  Puellae hostem urgunt. Defensionem heroicam Portus Arthuri meminerunt, quae per saecula memoria tenebitur.
  Eh, quomodo talis exercitus in vera historia, et a Iaponensibus praeterea, perdere potuit?
  Hoc est dedecus.
  Anastasia nudo pede granatam iacit et sibilat:
  - Ultra fines Russicos!
  Natasha quoque nudo pede aliquid mortiferum iecit et desperanter exclamavit, dentes nudans:
  - Ad nova successus!
  Et impetum in Iapones emisit.
  Tum Zoya, nudis pedibus, modo coepit frangere. Tum etiam granatam nudo pede iecit.
  Et post haec cecinit:
  - Hostium praeceptis non cedemus!
  Et faciem suam parvam nudavit!
  Puella pulchra, admodum iuvenis, athletae figura praedita. Et satis audax.
  Et Augustina Iaponenses velut bomba ferit. Eos opprimit, et nudo pede perquam callide granatam iacit.
  Et dispergit inimicos quasi ampullae ex pila avolassent.
  Puella clamat:
  - Chocolata, nostra res est!
  Augustinus certe chocolata amat. Sub Tsar, fora mercibus plena sunt. Quid de Tsar Nicolao dici potest? Nunc, Tsar infelix magnus fit coram oculis nostris. Vel potius, Tsar fortunam Putini sibi paravit; Putin ipse, contra, tam infelix factus est quam Nicolaus II. Sed tum, facta Tsar Romanoviensis magna fiunt! Et sufficit ut puellae in prima acie pugnent et Oleg Rybachenko facinus heroicum perficiat.
  Et par puerorum heroum qui Iapones a Monte Vysokaya capiendo prohibuerunt. Cum fatum Portus Arthuri decernebatur.
  Itaque Imperium Russicum mutatum est.
  Pippi Longstocking, samuraios in plantas convertens, notavit:
  - Planeta velut pila salit! Te repelli poterimus!
  Svetlana etiam dolium caedis iecit et murum externum palatii imperialis sclopetis automatariis deiecit.
  Nunc puellae per cubicula sua currunt. Bellum mox finem habiturum est.
  Anastasia cum studio dicit:
  - Credo me fortunam bonam exspectare!
  Et iterum nudo pede granatam iacit.
  Natasha, ignem mortiferum demittens, dum adversarias acu pingit, cantillat:
  - Certe felix ero! (or) - Certe felix ero!
  Et iterum granata, nudo pede emissa, volat.
  Deinde Zoya nudis pedibus duas bombas concatenatas, e nudis pedibus emissas, emittit et adversarios suos destruit.
  Post quod in risum prorumpit:
  - Puella cometae sum.
  Et iterum linguas igneas mortis emittit.
  Deinde advenit Augustina, illa puella Terminator. Quo modo omnes delevit. Simpliciter magnifica.
  Bellator qui verus demiurgus proelii est.
  Et sibi stridulat:
  - Nautae nostri animo laeto sunt!
  Deinde Svetlana apparuit. Tam frigida et micans. Energia eius infinita omnes inficit. Potens fere quemvis hostem vincere.
  Et bellator dentes suos margaritaceos ostendit. Et eius maiores sunt quam equi. En puella est.
  Svetlana risit et rugivit:
  - Pro melongenis cum caviare nigro!
  Puellae autem summa voce in choro clamaverunt:
  - Mali in Marte florebunt!
  Oleg Rybachenko exclamavit:
  - Et etiam Iuppiter habitabilis fiet!
  Pippius cum risu exclamavit:
  - Ita vero, gravitones in electricitatem et hypercurrentem convertentur, scio!
  Annika id accepit et digitos pedum nudos fregit, et ex samurai placentas fecit, et murmuravit:
  - Aspirationes quasi Supermanianae!
  Mikado haesitavit quin hara-kiri committeret et deditionem subscripsit. Tsar Alexius II novus Imperator Iaponiae declaratus est. Eodem tempore, Terra Solis Oriens referendum de voluntaria unificatione cum Russia parabat.
  Bellum fere finitum est. Ultimae copiae arma congerunt.
  Cohors puellarum captivos in ordine disposuit. Viri genua flectere et pedes nudos puellarum osculari coacti sunt. Quod Iapones magno cum studio fecerunt. Etiam gaudebant.
  Scilicet, tantae sunt pulchritudines. Nec refert pedes earum paulo pulverulentos esse. Etiam iucundius est, et naturalius. Praesertim cum fuscae sunt. Et tam asperae.
  Iapones plantas nudas osculantur et labia lambunt. Puellae autem hoc placet.
  Anastasia cum dolore animadvertit:
  - Et quis dixit bellum non esse mulieribus?
  Natasha subrisit respondens:
  - Minime, bellum nobis omnium temporum exspectationis dulcissimum est!
  Et linguam protulit. Quam mirabile revera est tam humiliter osculari.
  Calcem nudum et rotundum Zoykae quoque osculantur. Puella gaudio exclamat:
  - Hoc tam optimum est! Continuationem volo!
  Ruber Augustinus monuit:
  - Virgo mane usque ad matrimonium! Et de eo laeta eris!
  Zoya nudis pedibus subrisit et dixit:
  - Gloria terrae meae sanctae! Innocentia solum dolorem affert!
  Puella faciem nudavit.
  Svetlana superba notavit:
  - In lupanari laboravi. Nec virginitate mihi opus est!
  Zoya nudis pedibus, ridens, rogavit:
  - Et quomodo tibi placuit?
  Svetlana sincere et decidere dixit:
  - Melius fortasse esse non potest!
  Zoya seminuda vere dixit:
  - Quaque nocte de viro me occupante somnio. Tam mirabile et iucundum est. Nec aliud volo.
  Svetlana puellae suasit:
  - Post bellum, ad lupanar celeberrimum Moscuae aut Petropoli ire potes. Crede mihi, ibi tibi placebit!
  Zoya seminuda cachinno prorupit et dixit:
  - Hoc est aliquid de quo cogitandum est!
  Natasha suasit:
  - Fortasse captivos stuprare debemus?
  Puellae hoc ioco riserunt.
  In genere, pulchritudines hic sunt capriciosae. Et terribiliter amorosae. Bellum puellas aggressivas reddit. Bellatores pedes nudos, pulverulentos captivis ad osculandum offerre perrexerunt. Illis placebat.
  Deinde, spectacula magis insignes coeperunt. Pyrotechnica in caelum explosa sunt. Et res erat satis iucunda. Musica canebat, tympana pulsabant.
  Russia Tsarista Iaponiam expugnavit. Quod plerumque expectatum erat. Exercitus Russicus optima fama fruebatur. Multum cantus et saltatio a mulieribus Iaponicis nudis pedibus audiebatur.
  Omnia pulchra et dives sunt... In ipsa Russia, etiam gaudium de victoria est. Scilicet, non omnes gaudebant. Marxistis, hoc ictum grave erat. Auctoritas Tsar roborata est. Et eius casus aucti sunt. Favor publicus ingens erat.
  Post expugnationem Iaponiae, Russia expansionis in Sinam consilium continuavit. Sponte, regiones Sinenses suffragationes publicas habuerunt et imperio se iunxerunt. Nicolaus Romanov, tsar Russiae felicissimus, consilium expansionis Russicae in regione austro-orientali felicissimum secutus est. Sina paulatim absorbebatur.
  Oeconomia Imperii Tsaristici, vitatis motibus revolutionariis, celerem incrementum oeconomicum experta est. Viae, officinae, officinae, pontes, et multa alia constructa sunt. Terra frumentum et amplam varietatem ciborum vendebat.
  Produxit potentissima orbis terrarum bombardia: Ilya Muromets et Svyatogor, et celerrima leviora currua, Luna-2. Et ingentes tres miliones militum habebat-exercitum tempore pacis quinquies maiorem quam Germani.
  Tsar Nicolaus vere fortunam fortunae dedit. Nunc copiae Russicae impetum in caput Iaponicum incipiunt. Et haec omnia tam mirabilia sunt.
  Puellae hic, scilicet, omnibus aliis praecedunt, et earum impetus ac res gestae magno in culmine sunt.
  Praesertim cum nudis pedibus granatas iaciunt. Hoc plerumque inter samurai stuporem et reverentiam excitat.
  Et ecce, murum urbis Iaponicae scandentes. Et viros equosque in frusta concidunt. Adversarios suos in frusta contuderunt. Progrediuntur, puellis clamantibus et cachinnantibus! Et nudis calcaneis homines in mento calcitrant. Iapones capite super calceos volant. Et in palos suos cadunt.
  Et bellatores gladios suos etiam potentius agitant.
  Et samurai cladem post cladem passi sunt. Nunc copiae Russicae Tokium ceperunt.
  Quinque pueri bellatores nudis pedibus percutiunt et dicunt:
  - Etiam dolendum est talem fabulam finiri!
  Mikado timore currit, sed effugere non potest. Itaque puellae eum captivum capiunt et ligant!
  Victoria magnifica! Imperator Iaponiae in favorem Nicolai II abdicat. Titulus Tsar Russiae insigniter amplificatur. Corea, Mongolia, Manchuria, Insulae Kuril, Taiwan, et ipsa Iaponia provinciae Russicae fiunt. Quamquam Iaponia parva et limitata autonomia fruitur, imperator eius Russus est, Tsar autocraticus!
  Nicolaus II monarcha absolutus manet, omni modo infinitus. Est Tsar Autocraticus!
  Et nunc etiam Imperator Iaponiae, Russiae Flavae, Bogdykhan, Khan, Kagan, et cetera, cetera, cetera...
  CAPITULUM XX.
  Ita, fortuna fuit factor principalis. Animadverte modo quanta fortuna Putin vincere potuit! Saeculum vicesimum primum, heu, non admodum aptum est victoriae!
  Quid autem prodest Russiae quod McCain, inimicus Putini, cancro cerebri periit? Certe fortuna est; ne excogitare quidem potuisti consilium ut inimicus tuus tam foeda et iniucunda morte periret!
  Sed reditus Russiae nullus est.
  Sed Nicolao II, fortuna et prosperitas Putini magnas acquisitiones territoriales effecerunt. Et re vera, cur fortuna Putino dona daret? Quomodo Russiae profecit ex morte opportuna Sobchak et vitata nominatione praesidis Curiae Constitutionalis?
  Nicolaus II autem Tsar Russicus persona insignis erat. Scilicet, post tantam victoriam, eius potestas et auctoritas auctae sunt. Hoc significat quasdam reformationes fieri posse. Praesertim in Orthodoxia! Permittendo nobilibus quattuor uxores habere, ut in religione Islamica. Et etiam concedendo militibus ius secundae uxoris ut praemium pro factis heroicis et fideli servitio.
  Elegans reformatio! Cum numerus infidelium et peregrinorum in imperio creverit, numerus Russorum augeri debet. Sed quomodo hoc fieri potest? Mulieres ex aliis nationibus adsciscendo. Postremo, si Russus tres mulieres Sinenses in matrimonium duceret, liberos cum eis haberet, et cuius nationis essent hi liberi?
  Scilicet, Russicus ex parte patris nostri! Et hoc est optimum! Nicolaus II, animo progressivo praeditus, specie magis quam animo religiosus erat. Et, scilicet, religionem in servitium rei publicae posuit, non contra!
  Nicolaus II sic auctoritatem suam inter optimates confirmavit. Hoc erat quod viri diu desideraverant. Etiam Russificationem suburbanorum acceleravit.
  Bene, nec sacerdotes obstiterunt. Praesertim cum fides saeculo vicesimo imminuta esset. Et religio Tsari inserviebat, sine magna fide in Deum!
  Sed victoriae militares Nicolaum apud populum gratum fecerunt, et ii qui imperio assueti erant multum mutare aversabantur. Russi nullum aliud genus regiminis numquam cognoverant!
  Et oeconomia floret, mercedes crescunt. Decem centesimae incrementum quotannis. Vere, cur mutare?
  Anno MCMXIII, tricentenario Romanoviorum celebrato, Tsar Nicolaus II iterum diem laboris ad decem horas et dimidiam redegit, et diebus Saturni et ante ferias ad octo horas. Numerus dierum otii et feriarum etiam auctus est. Dies deditionis Iaponiae, dies natalis Tsar, dies natalis Tsarinae, et dies coronationis etiam inter ferias celebrabantur.
  Postquam inventum est heredem solii haemophilia laborare, tyrannus Nicolaus secundam uxorem duxit. Ita quaestio successionis soluta est.
  Sed bellum magnum imminebat. Germania mundum iterum dividere somniabat. Attamen Russia Tsaristica ad bellum parata erat.
  Anno MCMX, Russi Pechinum annexaverunt et imperium suum amplificaverunt. Britannia huic rei consensit pro foedere contra Germaniam.
  Exercitus Tsaristarum erat maximus et potentissimus. Robur eius tempore pacis ad tria milia et mille cohortes pervenit. Germania tempore pacis tantum sescenta milia habebat. Deinde erat Austria-Hungaria, sed copiae eius ad pugnam non erant capaces!
  Sed Germani adhuc contra Franciam et Britanniam pugnare parant. Quomodo duos frontes gerere possunt?
  Russi habent prima orbis terrarum currus leviores Luna-2 in serie producti, necnon bombardas Ilya Muromets quadrimotores, pugnatores Alexander sclopetis automatariis instructos, et multa alia. Et, scilicet, classem potentem.
  Germania nullas pares vires habet.
  Germani etiam impetum facere constituerunt, in Belgium et Lutetiam praeterire. Nulla omnino spes eis hic erat.
  Sed bellum nihilominus coepit. Germania impetum fatalem fecit. Et copiae eius in Belgium processerunt. Sed vires inaequales erant. Copiae Russicae iam per Borussiam et Austro-Hungariam progrediebantur. Et currus bellicus Luna-2, celeritate quadraginta chiliometrorum per horam, iam vis ingens est.
  Atque nota bene, Tsar Nicolaus felix fuit quod bellum coeptum est. Ne ipse quidem Tsar Germaniam oppugnavisset. Sed Russi amplam, praevalentem superioritatem in copiis, carris bellicis, tormentis superioribus, et vi aerea tam quantitate quam qualitate praestantiore habebant. Necnon oeconomiam validiorem, quae eos adiuvit ut recessionem a revolutione et clade in bello effectam vitarent. Itaque res se habuit, ascensus constans et successus post successus.
  Germani manifeste oppugnabantur. Et nunc ipsi impetum principalem in Galliam et Britanniam inceperunt. Quid autem aliud facere poterant?
  Et Italia bellum Austro-Hungariae indixit! Unum bonum est quod Turcia bellum contra Russiam ingressa est. Sed hoc etiam melius est pro Tsar; tandem Constantinopolim et fretum recuperare potest! Ita...
  Deinde quattuor veneficae, aeternaliter iuvenes Rodnoverae Natasha, Zoya, Aurora, et Svetlana, in proelio sunt! Et percussurae sunt! Et Germanos et Turcas percussurae sunt!
  Sed est scilicet etiam Pippi Longstocking, et una cum ea Tommy et Anika, et hi pueri etiam utuntur suis formidabilibus et perquam frigidis virgis magicis.
  Deinde Pippi Longstocking accedit et hostem pulsare ferit. Et partes militum Germanicorum in omnes partes volant.
  Puella exclamat:
  - Scacco et matte!
  Annika etiam hostem re mortifera ferit, simulque milites Caesaris in tabulas chocolatas mutat.
  Post quod cantillat:
  - Suecia frigidior est quam Germania!
  Tommy, hic puer qui etiam verus Terminator factus est et pugnator frigidissimus est, murmuravit:
  - Invicti sumus!
  Et virgam magicam agitavit.
  Oleg animadvertit, molam ventosam gladiis suis fabricans et Germanos interficiens:
  - Et vere, nobiscum certare simile est osculari squalis!
  Margarita subrisit, milites Caesaris aggressus est et notavit:
  - Squalos osculari non tam malum est!
  Post quod pueri in cachinnum proruperunt.
  Tum nudos digitos pedum in ora ingerunt et sibilationem assordantem ediderunt. Corvi autem perterriti, ingenti impetu cordis affecti, ad terram deciderunt, capita Germanorum rostro transfigentes.
  Pippi Calcealonga murmuravit:
  - Hoc est pulchrum! (or) - Hoc est iucundum!
  Annika se correxit discum boomerang nudis digitis pedum iaciendo:
  - Rectius diceretur - hyperpulsar!
  Tommy contradixit, virgas suas vibrans et transformationes faciens:
  - Accuratius, hyperquasar!
  Pueri autem digitos pedum nudos fremuerunt. Quam ob rem, pluvia guttarum chocolatae et caramelorum in Germanos defluxit. Marmelada et tabulae chocolatae etiam ceciderunt, una cum guttis lactis condensati et vanillae, et multis aliis rebus dulcibus et levibus.
  Scriptor et poeta Oleg Rybachenko expergefactus est. Ut semper, iuvenis saga-venefica promissum suum implevit, Nicolao II fortunam Vladimiri Putini dans, et nunc Oleg Rybachenko suum implere debet. Expergefactio non facilis erat. Flagellum asperum corpus puerile percussit. Exsiluit. Ita, Oleg Rybachenko nunc puer musculosus est, bracchiis et cruribus vinctus. Corpus eius fuscum ad nigrum colorem est, macrum et nervosum, musculis definitis. Servus vere fortis et tenax, cute dura tam indurata ut ictus custodis id secare non possint. Cum aliis pueris ad ientaculum curris, e glareis surgens ubi iuvenes servi nudi omnino et sine stragulis dormiunt. Verum est, hic calidum est, clima Aegypti simile. Et puer nudus est, tantum catenae. Satis longae tamen sunt, nec vere impediunt ambulationem aut laborem. Sed non potes longos passus in eis facere.
  Antequam edas, manus in flumine abluis. Cibum accipis: oryzae pulmentum et piscium frusta putrida. Servo autem esurienti, hoc quasi delicatum videtur. Deinde ad fodinam is. Sol nondum ortus est, et satis iucundum est.
  Nudi pedis pueri tam asperi et callosi facti erant ut acuti lapides omnino non dolerent, sed etiam iucunde titillarent.
  Lapicidinae ubi pueri infra sedecim annos laborant. Scilicet, minores currus rotarios et instrumenta habent. Sed quindecim vel sedecim horas laborare debent, sicut adulti.
  Olet, itaque se in lapicidinis ipsis levamen faciunt. Labor non est difficilis: lapides dolabris caedunt, deinde eos in canistris vel in feretris portant. Interdum etiam currum metallicum impellere debent. Solent pueri eos binis vel ternis impellere. Sed Oleg Rybachenko solus assignatur; est valde fortis. Et dolabram utitur sicut vir adultus. Multo maius munus ei est perficiendum quam alii.
  Verum est, saepius ac saepius dant. Ter in die, non bis.
  Servus puer, cuius corpus Oleg Rybachenko possidebat, iam per aliquot annos hic est. Oboediens est, industrius, et omnes motus ad punctum automatismi perfecit. Vere incredibiliter fortis, tenax, et paene indefessus est. Attamen puer vix crevit, et nunc non plus quam duodecim annos natus videtur, quamquam statura mediocris pro aetate sua est.
  Sed vim habet... plurium adultorum. Heros iuvenis. Qui tamen probabiliter numquam adultus fiet, neque umquam barbam crescet.
  Et gratias Deo! Ut scriptor et poeta, Oleg Rybachenko radendum non amabat. Laboras et lapides frangis, eos comminuis. Et in corbem conicis. Deinde ad plaustrum portas. Difficile est impellere, itaque pueri vices faciunt.
  Pueri hic fere nigri sunt, sed lineamenta faciei eorum aut Europaea, aut Indica, aut Arabica sunt. Immo, Europaei multo magis communes sunt.
  Oleg eos attente intuetur. Servis loqui non licet; flagellis verberantur.
  Oleg Rybachenko etiam nunc tacet. Discit. Praeter custodes masculos, sunt etiam feminae. Hi quoque crudeles sunt et flagellis utuntur.
  Non omnes pueri cutem tam duram habent quam Olegii. Multi eorum findunt et sanguinant. Custodes eos verberare possunt ad mortem. Labor est difficillimus, et pueri sudare profuse incipiunt, praesertim cum sol oritur.
  Et hic non unus tantum sol est, sed duo. Quod diem longissimum reddit. Et multum laboris est. Pueri tempus dormiendi et quiescendi non habent. Verus cruciatus illis est.
  Oleg Rybachenko laborabat, machinaliter secans et onerans. Res miscebat...
  Et imaginatus sum quid acciderit postquam Nicolaus II fortunam Vladimiri Putin, praesidis Russiae, adeptus est.
  Natasha, Zoya, Aurora, et Svetlana Austriacos apud Przemysl aggrediuntur. Exercitus Russicus statim Leopolim cepit et arcem oppugnavit.
  Puellae, nudis pedibus et in bikini, per vias urbis currunt.
  Austriacos caedunt et discos parvos nudis pedibus iaciunt.
  Simul puellae canunt:
  - Tsar Nicolaus messias noster est,
  Impetus princeps potentis Russiae...
  Totus mundus tremit - quo transibit?
  Nicolao canamus!
  Natasha Austriacos caedit, nudis digitis pedum granatam iacit et canit:
  - Pro Russis!
  Zoya etiam inimicos prosternit et cum aplombe una canit:
  - Pro Imperio Tsarista!
  Et granata a pede nudo iacta volat! Quam interfectrix puella! Maxillam frangere et mare bibere potest!
  Et Aurora quoque, nudis digitis pedum discum iaciet, Austriacos disperget et clamabit:
  - Pro magnitudine Russiae!
  Dentes autem acutissimos ostendit! Qui velut dentes micant.
  Svetlana nec cedere obliviscitur et rugit:
  - Rus Sancti et Invicti Nicolai II!
  Puella magnum fervorem ostendit. Res nudis pedibus iactat et dona iacit!
  Pippi Calzalonga etiam plena est energiae et laetitiae. Et virga eius magica transformatur. Puella garrit:
  Interdum betula, interdum sorbus,
  Frutex rubi idaei trans flumen...
  Patria mea, dilectissima in aeternum,
  Ubi alibi tale invenire potes?
  Ubi alibi talem invenire potes?
  Annika subridens, pulsarem igneum letalemque in hostem emisit, dicens:
  - Pro magna Suecia!
  Oleg digitos pedum nudos fregit, quo facto plures bullae multicolores evolare coeperunt, quae copias hostium percutiebant, et correxit:
  - Pro magna Russia!
  Tommy, puer pugnax, vehementer animadvertit, fulmina e virga magica iaciens:
  - Magna victoria nos exspectat!
  Margarita, dentes suos margaritaceos nudans, eos instar speculi micans, notavit:
  - Pro magnis rebus gestis!
  Natasha, nudis pedibus tela lethalia iaciens et sagittans, clamat:
  - Amo Ruthenos meos! Amo Ruthenos meos! Et vos omnes seorsum videbo!
  Zoya quoque sagittat et ululat, aliquid explosivum nudis digitis pedum iaciens:
  - Magnus Tsar Nicolaus! Montes et maria ei sint!
  Aurora, furore vehementi ac vehementi clamans, nudis digitis pedum dona iaciens, ululat:
  - Nemo nos prohibebit! Nemo nos vincet! Puellae audaces hostes nudis pedibus, nudis calcaneis contundunt!
  Rursusque puellae impetum vehementer faciunt. Przemysl subito capiunt et, dum procedunt, canunt;
  Gloria sanctae Rus' nostrae,
  Multae futurae victoriae in eo sunt...
  Puella nudis pedibus currit,
  Et nemo in mundo pulchrior est!
  
  Rodnovers vehementer opprimimus,
  Veneficae semper nudis pedibus sunt...
  Puellae viros vere amant,
  De tua furiosa pulchritudine!
  
  Numquam cedemus,
  Non cedemus inimicis nostris...
  Etsi nudis pedibus sumus,
  Multae livores erunt!
  
  Puellae festinare malunt,
  Nudis pedibus in pruina...
  Vere lupi catuli sumus,
  Pugnire possumus!
  
  Nemo est qui nos impediat,
  Formidabilis Fritzeorum turba...
  Et calceos non gerimus,
  Satanas nos timet!
  
  Puellae Deo Virgam serviunt,
  Quod sane optimum est...
  Gloriam et libertatem pro nobis sumus,
  Caesar paulum turpis erit!
  
  Pro Russia, quae omnium pulcherrima est,
  Pugnatores surgunt...
  Pulmentum pingue comedimus,
  Pugnatores inflexibiles sunt!
  
  Nemo nos prohibebit,
  Vis puellarum ingens est...
  Nec lacrimam effundet,
  Quia ingenium sumus!
  
  Nulla puella flectere non potest,
  Semper fortes sunt...
  Pro patria acerrime pugnant,
  Utinam somnium tuum verum fiat!
  
  Felicitas in universo erit,
  Sol supra Terram erit...
  Sapientia tua immortali,
  Sepelite Caesarem cum baionetta!
  
  Sol semper hominibus lucet,
  Per vastam terram,
  Adulti et pueri laeti sunt,
  Et omnis pugil est heros!
  
  Nulla talis res est qualis nimia felicitas,
  Credo nos fortunatos futuros esse...
  Sine tempestatibus malis dissipandis -
  Et pudor atque dedecus inimicis!
  
  Deus familiae nostrae summus est,
  Nemo est eo pulchrior...
  Animis altioribus fiemus,
  Ut omnes irascantur et vomant!
  
  Hostes nostros vincemus, credo,
  Nobiscum est Deus Albus, Deus Russorum...
  Cogitatio gaudium erit,
  Ne malum limen tuum ingredi sinas!
  
  Bene, breviter, Iesu,
  Semper fideles simus...
  Deus Russicus est, audite,
  Mentitur se Iudaeum esse, Satanas!
  
  Immo vero, Deus est Summus,
  Sacra Nostra Familia Primaria...
  Quam fidus est Ille ut tectum,
  Et Filius eius Deus Svarog!
  
  Bene, breviter, pro Russia,
  Nulla est pudor in moriendo...
  Et puellae omnium pulcherrimae sunt,
  Robur mulieris simile est robori ursae!
  Iam sex puellae sunt: Anastasia, Aurora, Augustina, Zoya, Natasha, Svetlana.
  Et cum eis sunt quinque alii pueri magici, capaces aliquid summe extraordinarium faciendi.
  Oleg accepit et exclamavit:
  - Genua non procumbere debemus!
  Margarita huic assensa est, nudis digitis pedum crepitans:
  - Nullam misericordiam carnificibus praebebimus!
  Pippi Caligas Longas, hostem superans, effutivit:
  - Securis Caesaris exspectat!
  Annika cum risu addidit:
  - Ad magnas cursus!
  Tommy exclamavit:
  - Et nomina advoca!
  Omnes tales pulchritudines sunt quae ex mutatione temporum hypernoosphaerae apparuerunt.
  Putin, incredibiliter felix, fortunam suam mirabilem Nicolao II tradidit, et praemium ingens fuit. Puellaeque veneficae saepius atque saepius apparere coeperunt. Scilicet, sex veneficae solae bellum non vincere possent, sed quis dixit eas solas pugnaturas esse?
  Quod autem peius erat, Tsar Nicolaus II, quamvis tanta fortuna praeclara, non saepe pugnabat. Quamquam saepe pugnabat. Imperium eius, sicut Genghis Khan, crescebat. Magnum numerum hominum habebat, exercitum maximum in mundo. Et Persas et Sinas continebat. Iam copiae Russicae Bagdadum intraverant, ab oriente progredientes et Turciam, quae incaute bellum intraverat, opprimentes.
  Et ibi puellae pugnant... Przemyslia cecidit... Copiae Russicae procedunt. Et adhuc carmina canunt.
  Autocratia in Russis dominatur,
  Tu, Lenin, occasionem potentiae amisi...
  Christus patriam fideliter defendat,
  Ut hostem directe in os calcitret!
  
  Latro patriam meam aggressus est,
  Hostis cubicula regia calcare vult...
  Amo Iesum toto corde meo -
  Milites cantantes impetum faciunt!
  
  In Russia, omnis eques gigas est,
  Et heros fuit fere ab incunabulis...
  Rex noster similis Deo est in tota terra, unus et idem,
  Argenteus risus puellarum fluit!
  
  Mundus Russicus pulcher est, quocumque modo eum spectes,
  In eo gloria Orthodoxorum fulget...
  A via beata aberrare non possumus,
  Falco in psittacum non mutabitur!
  
  Russia est maxima civitatum-
  Sanctus viam ad universum monstrat...
  Verum, procella mortis pervasit,
  Ecce puella nudis pedibus in sanguine currit!
  
  Nos, equites, unimur et vincemus.
  Coniungemur et Germanos in infernum coniecimus...
  Cherubus custos patriae,
  Credo latronibus, pessimum erit!
  
  Solium patriae defensuri sumus,
  Terra Russiae superba et libera est...
  Wehrmacht cladem magnam patitur,
  Sanguis equitum nobiliter effundetur!
  
  Iter nostrum Berolinum expugnando finiemus,
  Vexillum Russicum universum ornabit-
  Nos, una cum autocrate, mandabimus:
  Omnem vim tuam in pacem et creationem conice!
  Puellae canunt et pugnant egregie. Hostes in genua adducunt et eos calces pulchras pulverulentas osculari cogunt.
  Caesar, scilicet, intellexit se in gravissimis difficultatibus versari. Exercitus Tsaris validior erat et plus apparatu instructus. Verum est, Skobelev aberat, sed erant alii duces, iuniores et aeque capaces. Hi Germanos opprimebant et ad deditionem cogebant.
  Et galaxia puellarum omnino immortalis est et sibi canit;
  Angeli sumus asperitatis bonitatis,
  Omnes sine misericordia opprimimus et necamus...
  Cum turba terram invasisset,
  Probemus eos omnino non esse simios!
  
  Dolorem ab ineunte infantia novimus,
  Ex quo in pannis infantium eramus, ad pugnandum assueti sumus...
  Glorificetur facinus militum
  Quamquam figura mea valde gracilis videtur!
  
  Crede mihi, me non impedire potes quominus pulchre vivam,
  Pulcherrime etiam pulchrius est pulchre mori...
  Noli ergo lacrimis flere, cara,
  Nexus sumus coetus monolithici!
  
  Et terra Sovietica mollis est,
  In eo, omnis homo semper liber est!
  Nosce populos, unam familiam,
  Et eques Russicus fortis et nobilis est!
  
  Datum est intellegere facinus militum,
  Ei qui fortis est in suis ipsis superbis animis...
  Crede mihi, vita nostra non est pellicula,
  Sub tegmine sumus: grisei, nigri!
  
  Cataracta rivorum velut adamantes effusa est,
  Pugnator ipse sicut puer ridet...
  Postremo, puer es Russorum natus,
  Et vox est iuvenis, clara, clarissima!
  
  Ecce draco centum capitum victus,
  Mundo vocationem nostram demonstrabimus...
  Milliones hominum ex variis terris sumus,
  Statim halitum Domini sentiamus!
  
  Tum omnes post mortem resurgent,
  Et paradisus erit pulcher et florens...
  Altissimus in terra glorificabitur,
  Et margo splendore florebit, crassior fiet!
  Sic ultima pars expugnationis novarum terrarum pro Russia evenit.
  EPILOGUS
  Pippi Longstocking, Annika et Tommy in Sueciam revertebantur.
  Erant satis hilares et laeti. Oleg et Margarita cum eis erant. Puer ex alia aetate suasit:
  - Visne ludere?
  Et hologramma armillae vertit. Tommy se erigens rogavit:
  - Quid nunc lusuri sumus?
  Puer terminator prompte respondit:
  - Quidvis! Nobis est amplissima electio! Sed nos pueri, scilicet, bellum ludere amamus!
  Tommy risit et rogavit:
  - Habebone exercitum meum proprium?
  Oleg annuit assensus:
  - Scilicet fiet!
  Annika subrisit et respondit:
  - Quamquam hoc optimum est, bellum iam tam taedet ut mihi molestum sit!
  Pippi Calzalonga animadvertit:
  - Ita, bellum taediosum fit. Attamen nemo sine eo vivere potest.
  Tota historia generis humani est unum continuum bellum.
  Tommy cantillavit:
  - Bene, igitur nos ipsos incidamus!
  Quinque pueri in computatro aliquid de spatio ludendi causa ludere constituunt. Verum est, primo tantum quinque unitates tibi dantur - hoc in casu, puellae nudis pedibus in bikini. Et mille unitates certarum rerum, incluso cibo. Deinde aedificare incipis sine caerimonia. Primo, centrum communitatis ad alias unitates producendas. Deinde mola, putei, fodinae cum depositis, et multa alia.
  Sic urbes construuntur, et magnitudinis satis magnae. Scilicet, est academia scientiarum, academia militaris, officina monetaria - omnia.
  Scilicet, cum eas aedificas. Et castra et officinas quoque habent. Primo, primitiviora. Ab arcubus et hastis, gladiis. Deinde productio ballistarum, catapultarum, et multo plura. Praesertim, aliquid simile igne Graeco. Qui etiam igne ardet.
  Deinde tormenta apparent. Primo, primitiva, e canna onerata. Sed deinde complexiora, quae e cultro petunt. Tum bombae, et unicornes creantur. Et multa alia.
  Academia Scientiarum autem operatur. Annika, ad eius admirationem, mundum ludorum computatralium detegit. Nec solum simplicia, sed etiam consilia militaria-oeconomica. Quam captivans est! Simile est imperio vero administrare.
  Hic sunt primae officinae curruum armatorum. Multum spatii est hic ad progressionem. Primi currus armati satis elegantes sunt - ex aetate Entente. Et prima aeroplana - erant tantum aeroplana. Sed res postea magis intricatae factae sunt. Et bombardae. Primo bimotores, deinde quadrimotores. Haec quoque vis vera est. Et ludus est praeclarus. Et Annika motus suos fecit...
  Inanimata, puella machinaliter haustum potionis suae chocolatae sumpsit et, somnians, obdormivit.
  Domus parva et pulchra in horto florente sita erat. Vineae hic crescebant, flores uberes efflorescebant, et res mirabiliter amoena et pulchra erat. Etiam fons ante domum rivos claros et crystallinos emittebat. Omnia mirabilia, magica hoc die verno videbantur.
  Attamen mulier pulchra, gracilis, flavi crinibus tam tristis videbatur. Manus eius chirothecatae flabello tenebant, quem illa abiecit.
  Puella pulchra, roseis genis, annos sedecim fere nata, ad eam accurrit et subridens rogavit:
  - Mater, cur tam tristis es?
  Mulier suspirans respondit:
  - Puella, modo nuntium pessimum audivi - pater tuus mortuus est!
  Puella manus sustulit:
  - Carolus D'Artagnan occisus est!
  Mulier annuit assensu:
  - Ita vero, filia mea! Et hae sunt nuntii pessimi!
  Puella discerpta est et in lacrimas prorupit.
  Puer ad eos cucurrit. Puer flavi crinibus duodecim annos natus, matri simillimus. Gladio vibrans clamavit:
  - Ultionem te exsequar, D'Artagnan!
  Mulier annuit et, sedata, dixit:
  - In bello cum Batavis mortuus est! Quod ante paucos menses accidit!
  Puer pedem calceatos pulsavit et murmuravit:
  - Bellum ire et pugnare volo!
  Mater filio annuit:
  "Vir optimus es, verus heros, et patri tuo similis! Sed adhuc nimis iuvenis es ut exercitum ingrediaris! Cresce et disce!"
  Puer vehementer animadvertit:
  "Filius D'Artagnan iam ab ortu academicus est! Et ego paratus sum ulterius progredi et varias terras gladio meo vincere!"
  Mater caput quassavit et dixit:
  - Puer improbus! Primum scholam perfice! Deinde cohorti muskettariorum te adiungere poteris!
  Puella animadvertit:
  "Pater noster comes est! Hoc significat Edmundum D'Artagnan nunc titulum comitis et bona eius hereditate accepturum esse!"
  Iuvenis mulier annuit assensu:
  "Verum est! Sed documenta specialia regi ad probandum submittere debemus. Haec documenta continent confirmationem scriptam matrimonii nostri ab episcopo et recognitionem liberorum nostrorum a D'Artagnan factam. Et, scilicet, testamentum pro familia nostra!"
  Pueri oculi micabant et dixit:
  "Comes nunc sum! Itaque statim Lutetiam proficiscar et in regiam militiam ingrediar!"
  Iuvenis mulier animadvertit:
  "Ita vero ibis, sed in universitate studebis! Et te comitabitur servus peritus et veteranus. Una, documenta regi praesentabitis et iura hereditaria vestra ingrediemini!"
  Puer sibilavit et notavit:
  - Semper Lutetiam visitare somniavi! Tam mirabile esset!
  Iuvenis femina annuit:
  "Grimaud te comitabitur! Te ad iter para, mi galle. Memento autem, adhuc iuvenis es et viris adultis in pugna par esse, ergo neminem frustra lacessas!"
  Edmundus contra clamavit et pugnos compressit:
  - Pro me ipso stare possum!
  Mulier pulchra annuit:
  "Cum Grimaudo cras mane ibis... Sed nunc, ad mensam pergamus, pueri! Mementote patris vestri et post cenam ad sacellum ibimus et candelas accendemus pro quiete animae eius!"
  Puer pugnum vehementer in mensam percussit et exclamavit:
  - Pater meus archangelus erit in horto Dei!
  Puella annuit:
  - Deo volente!
  Et liberi ad mensam a ministris paratam cucurrerunt, parati memoriam patris incliti, multis rebus gestis glorificati, honorare.
  Mensa satis decens et opulenta videbatur, quamquam familia diu in aere alieno vivebat.
  Mater Constantiae de D'Artagnan equitis filium ad iter parabat. Femina nobilis erat, rarae pulchritudinis, ex familia antiqua sed paupere orta. Capillos flavos habebat, leviter crispatos. Similis erat primo amori suo, Constantiae, sed multo gratior, cum sensu stirpis aristocraticae et capillis clarioribus et levioribus.
  Constantia lumbos puellares habet, nec plus quam viginti quinque annos natam esse putares. Vultus eius recens est, dentes margaritacei. Non tam simplex est, et gladiatrix egregia est. Non mirum est Carolum D'Artagnan toto corde et anima in eam amore captum esse.
  Et clam eam in matrimonium duxit, sed nemo fere de hoc scivit. Ne amici quidem D'Artagnan!
  Et omnes putabant virum tam mirabilem et charismaticum nullis legitimis heredibus relictis obiisse.
  Sed filia D'Artagnan pulchra, matri simillima, alta et pulchra est, et filius quoque. Puer etiam pulcherrimus est, capillis niveis a matre flava, quamquam pater nigro crine praeditus est. Edmond patri specie non multum similis videtur, sed aeque audax, agilis, staturae normalis pro aetate, et gladiator ambidexter egregius est.
  Pater filium amabat et docuit, mater autem a pueritia gladiatrix fuerat. Res erat mirabilis cum patrem cognoverunt.
  Carolus D'Artagnan famam perpetui caelibis et mulierum amatoris habebat. Itaque matrimonium suum secretum a publico celare constituit. Testamentum eius quoque celatum est, etiam ab amicis.
  Quattuor pactum habuerunt ut fortunas alter alterius hereditarent. Videtur dux muskettariorum regis hac re confusus clam testamentum pro uxore et liberis scripsisse.
  Et fortuna D'Artagnani erat ingens. Primo, hereditate praediorum Porthos et Athos accepit, secundo, ipse rex ei titulum et comitatum concesserat. Ad haec, erant priora eius pecuniae reservatae. Nunc, haec omnia ad Aramidem pertinebant. Sed Aramis iam dux erat, dux ordinis Iesuitarum, et fortuna eius immensa erat. Quid ergo ei proderat hereditas D'Artagnani? Quomodocumque, Constantia certa erat ultimos amicos D'Artagnani superstites tale donum recusaturos esse.
  Et filius eius, Edmundus, titulum comitis et agros satis amplos hereditabit. Insuper tria castella Porthosii, castellum Athonis, et castellum D'Artagnani ipsius. Et domunculam eorum commodam.
  Puer inquietus sursum deorsumque saliebat. Servus Grimaudi vir erat procerus, umeris latis, mediae aetatis. Erat etiam peritus gladiatoris, sagittarius egregius, et robore corporis. Constantia confidebat, si quid accidisset, filium impudentem eius protecturum esse. Certe pugnabat ut daemon, sed adhuc puer parvus erat - puer tantum.
  Bonum ei consilium esset in Universitate Parisiensi studere, deinde gradum in regia custodia adipisci.
  Puer gladium vibrans papilionem secuit, fremens:
  - Ultionem te agam, pater! Interfectores maledicti sint!
  Constantia cum risu respondit:
  - Bellum hoc est! Et spero te etiam Marescallum Franciae futurum esse!
  Edmundus audacter respondit:
  - Minime! Imperator esse volo! Et imperium meum proprium creare, sicut Genghis Khan. Centum gentes vincere et ducentas urbes capere!
  Mater risit et puerum in fronte osculata est:
  - Mi Genghis Khan! Cave. Tot mali et invidi homines in mundo sunt! Periculum ubique latet!
  Puer fruticem lilacinae, qui tam uberter florebat et odorem gratum emittebat, contemplatus, cantillavit:
  - Noli desistere, noli desistere, noli desistere,
  In pugna cum inferno, noli flere neque verecundari...
  Ride, ride, ride,
  Scito cum risu in facie, viam esse iucundiorem!
  Ientaculum valedictorium simul consumpserunt. Soror Edmundi, Elvira, tristis erat. Patrem miserabatur. Pudor etiam erat quod de morte eius post sex menses certiores facti sunt.
  Post mortem D'Artagnan, bellum non iam tam felix erat quam initio fuerat. Batavi pertinaciter restiterunt. Rex Solis bellum gessit et imperium suum amplificavit, novas colonias et maiorem gloriam quaerens. Colbertus, adiutor eius, Minister Aerarii factus est, reapse primus minister, oeconomiam et res pecuniarias inter alia curans.
  Successor D'Artagnan nondum determinatus est, variis factionibus de hoc loco certantibus.
  Edmundus celeriter, sicut omnes pueri, edebat. Carnem in acetariam devoravit, porcellum devoravit, et se gravem sensit. Venter plenus pueri eum deorsum premebat.
  Puer autem festinavit equum conscendere. Cupidus erat Lutetiam attingere, quamquam iter satis longum erat. Et cupidus erat proeliis, pugnis, aliisque rebus gestis frui.
  Mater ei cingulum tradidit et dixit:
  - Continet documenta ad matrimonium nostrum cum patre tuo pertinentia, testamentum, recognitionem liberorum nostrorum, et hereditatem quam accepturi sumus. Comes esse debes!
  Edmundus murmuravit:
  - Dux fiam! Minime, imperator!
  Constantia digitum monstravit:
  - Noli garrire! Garrulos in atrio non amant, et in Bastilla finire potes!
  Puer audacter respondit:
  - Omnes clathros frangam et ventrem praefecti gladio perfigam!
  Mater risit et ad Grimaudum se vertit:
  - Fac ut filius meus in periculum non incidat!
  Servus animadvertit:
  - Pro viribus meis dabo! Filius tuus verus daemon est! Et pugnare amat...
  Constantia suspiravit. Filius eius pugnare amabat, et pueros vici ad minimam provocationem aggrediebatur. Attamen, erat facilis et hilaris. Sicut omnes pares sui, vinum mature gustaverat, et cantare et pugnis uti amabat. Fortis erat supra aetatem suam, et, quod est maximi momenti, agilis. Longe iret!
  Nisi forte collum frangat. Quod fieri potest.
  Puer equum album ascendit. Equus eius erat pulcherrimus, e stabulis regiis. Hac in re, Edmundus victor manifestus erat comparatus patri. Equus eius erat pulcherrimus, iuba tam densa. Solus ipse eques paulo parvus videbatur comparatione.
  Sed puer tam dextre in ephippio sedebat ut nullum dubium esset quis esset eques et quis sub ephippio esset.
  Servus Grimaud equo nigro vehebatur, et is etiam pulcher erat: niger et albus simul.
  Edmundus caligas nitentes cum calcaribus et vestem luxuriosam gerebat. Ipse muschetarius erat, quamvis parvus.
  Postquam matri sororique, necnon pluribus aliis servis valedixerunt, coniuges ulterius progressi sunt.
  Edmundus, puer pulcher et percallidus, gladio et duobus sclopetis in cingulo gerens, in equo albo saltavit.
  Servus graviter armatus eum comitabatur. Par insigne formabant: iuvenis nobilis et comes eius veste nigra induti.
  Soror cum risu dixit:
  - Tu, parve eques, simpliciter pulcherrimus es!
  Edmundus assensus est:
  - Magnus bellator sum!
  Post quod, coniuges e praedio florente et ubere discedere coeperunt. Puer equum statim concitavit-celeritatem et spatium cupiebat.
  Puer laete carmen patris sui dilectissimum canere coepit, quod saepe coram eis canebat;
  Tempus est, tempus est, gaudebimus in vita nostra,
  Ad pulchritudinem et poculum, felix lamina!
  Valete pennae fluctuantes in pileis eorum,
  Plus semel fato susurremus: Gratias Boku!
  
  Sella detrita iterum crepit,
  Et ventus vetus vulnus refrigerat,
  Quo diabolis pervenisti, domine?
  Num vere pax et quies supra facultates tuas sunt?
  
  Tempus est, tempus est, gaudebimus in vita nostra,
  Ad pulchritudinem et poculum, felix lamina!
  Valete pennae fluctuantes in pileis eorum,
  Plus semel fato susurremus: Gratias Boku!
  
  Paris pecunia eget - C'est la vie;
  Fons: teksty-pesenok.ru
  Et militibus eget, eo magis!
  Quid autem est miles sine amore?
  Quid autem est miles sine fortuna?!
  Tempus est, tempus est, gaudebimus in vita nostra,
  Ad pulchritudinem et poculum, felix lamina!
  Valete pennae fluctuantes in pileis eorum,
  Plus semel fato susurremus: Gratias Boku!
  Puer cecinit et caput in omnes partes vertere coepit. Quam mirabile est in meridie Galliae vere, omnia florent et aer melle et odore herbarum fructuumque exoticorum plenus est.
  Edmundus gladium e vagina extraxit et vibrare coepit. Egit strenue, magno cum studio. Et lamina eius circulos in aere delineabat. Quod puerum fascinavit.
  Puer per viam equitans, arma sua vehementer vibrans. Deinde ramos gladio caedere incipit. Folia et variae arbores in omnes partes disperguntur.
  Edmundus omnino delectatur, et ei videtur hostes Franciae sub ictibus eius cadere.
  Et cum toto exercitu pugnat...
  Interea, duo pueri, fere decem annos nati - puer et puella - apparuerunt. Puerum minacem ramos caedentem et servum eius aeque minacem viso, pueri aufugerunt, calceis rotundis, pulverulentis, nudis micantibus.
  Edmundus post eum clamavit:
  - Verbera te dabo!
  Et quomodo risit... Grimaud animadvertit:
  - Non opus est liberos fortes terrere!
  Puer paene cuspide gladii servum in oculum pungens clamavit:
  - Tace! Alioquin sicut Hannibal pravus fies!
  Et puer cachinnum prorupit... et linguam protulit. Iussi erant. Vir adultus et verus pugnator se sensit. Montes movere posse videbatur.
  Grimaud notavit:
  - Fortasse sunt viri graviores in urbe!
  Edmundus exclamavit:
  - Pro rege et pro me ipso pugnabo!
  Et iterum gladium suum torsit. Erat vehementer frigidus et omnibus fere rebus captus.
  Puer autem curiositate ardebat. Multa et statim cupiebat.
  Sed dum per silvam equitabant, nihil memorabile accidit. Tum duae rusticae mulieres praeterierunt. Altera erat mulier circiter triginta annos nata, calceis asperis induta, altera puella admodum iuvenis, nudis pedibus et veste breviori et modestiore induta.
  Puerum inclinaverunt. Ille se inclinavit et nudum, rotundum puellae calcaneum cuspide gladii titillavit. Illa vicissim subrisit et exclamavit:
  - Monseigneur, quidquid vis!
  Puer subrisit et respondit:
  - Nihil adhuc! Quamquam lac habes!
  Puella urceum parvum porrexit. Puer paulum bibit et ad eos annuit:
  - Vade in pace!
  Mulier et puella migraverunt. Edmundus putavit se, cum maior natu esset, uxorem habiturum. Aut fortasse etiam plures. Sicut Arabes - harems! Iucundum esset trecentas uxores habere!
  Et saltarent et carmina canerent! Tam pulchrae sunt mulieres cum iuvenes sunt.
  Sed anni eas pessime corrumpunt, in anus convertentes - gibbosas et rugosas.
  Et tanta est deformitas - taeterrimum est aspectu!
  Sed in iuventute sua, fere omnes feminae pulchrae sunt, et eas admiraris. Praesertim mihi placent cum capillos claros habent; tum facies earum singularem venustatem acquirunt.
  Ecce mater eius, iuvenis et pulchra, et sperat eam numquam senescturam esse.
  Et cum adultus erit, patrem superabit et maximus bellator fiet.
  Puer iterum carmen D'Artagnan dilectissimum canere coepit;
  Gladii vestri, nobiles, stringite!
  Pulvis Parisiensis cinis est.
  Sanguis ubique est - in tela Lillensi,
  De lacinia Brabantiae.
  
  Si ipse tibi gladios dedit,
  Quomodo id impedire possum?
  Metallum in pectus volans,
  Sanguis effusio, sanguinis effusio?
  
  Duellatores, tyranni,
  Iterum gladios cruciavisti.
  Pugnatis pugnandi causa,
  Sanguinem effundis causa risus.
  
  Et cum moribundi clamant
  Volabit sicut avis,
  Conscientia tua ne momentum quidem est
  Non expergiscetur, non expergiscetur!
  
  Etiam pro solio in campo proelii
  Non primum sanguinem effudisti,
  Sed multo plus est
  In pavimento Parisiensi.
  
  Si ipse tibi gladios dedit,
  Quomodo id impedire possum?
  Metallum in pectus volans,
  Sanguis effusio, sanguinis effusio?
  Annika expergefacta, Tommy latus eius digito punxit:
  - Cur dormis? Oleg iam planetam tuam occupavit!
  Puella indignata est:
  - Cur me non excitasti?
  Pippi Calzalonga confidenter respondit:
  - Quia vere fessus es! Et nos quoque fessi sumus! Nec dormire nos molestum esset!
  Margarita notavit:
  "Etsi multa eventa acciderunt, tempus tamen habes. Alio loco ire posses. Exempli gratia, visne ad universum alterum iter facere ubi Hitler primum Britanniam omnesque colonias eius, deinde Civitates Foederatas Americae, et URSS tantum anno 1946 aggressus est?"
  Hoc est perquam interesting!
  Oleg confirmavit:
  "Hitler milliones militum, inter quas sunt cohortes externae, sub armis, currus armatos seriei E, aeroplana a reactione, etiam aeroplana discoiformia, et missilia ballistica habet. Deinde est Iaponia ab oriente progrediens. Cum tali aequilibrio potentiae, bellum satis interesting est!"
  Tommy exclamavit:
  - Vah! Haec est missio perquam iucunda! Video vos veros pueros monstruosos esse et omnia posse!
  Margarita correxit:
  - Externe, similes pueris sumus, non monstris, sed bene servimus!
  Annika cum subridens notavit:
  - Sed Stalin bonusne erat?
  Oleg vultu dulci respondit:
  "Stalin, ex una parte, malus est, scilicet. Sed Communistae numquam unam nationem alteri praetulerunt et internationalistae erant. Nazistae autem fecerunt. Itaque..."
  Pippi Calcealonga summa voce exclamavit:
  - Pro victoria nostra de hoste! Gloria Sueciae!
  Annika annuit assensu:
  "Optimum esset Carolum XII adiuvare Petrum Magnum vincere et orbem terrarum expugnare! Hoc multo frigidius esset!"
  Tommy confirmavit:
  - Hoc est prorsus - multo frigidius est!
  Oleg subrisit et respondit:
  - Tum aenigma divina! Si potes, te adiuvabimus Petrum Magnum vincere, qui etiam benignus nebulo erat!
  Puer Suecicus pede nudo pulsavit et stridulavit:
  - Bene, votum roga!
  Puer Terminator quaestionem rogavit:
  - Quid est vento velocius et testudine lentius?
  Pippi subrisit et dixit:
  "Nimis facile est aenigma! Et cur ventus? Pardus celerius vento currere potest, nedum currus cursorius aut aeroplanum!"
  Margarita confirmavit:
  - Hoc est prorsus, dicere debes celerius quam photon! Tum accuratius erit!
  Oleg notavit:
  "Ergo testudo non est tardissima persona. Fortasse eam cum aliquo alio, ut limaci, comparare debemus?"
  Subrisit Tommy et respondit:
  - Sed nonne aenigmatis significatio abstracta est?
  Puer-terminator confirmavit:
  - Ita vero, abstractum!
  Puer Suecicus respondit:
  - Tum cogitationes sunt! Cogitatio simul velocior est quam photon et tardior quam testudo!
  Oleg sibilavit:
  - Vah! Aliud quid es! Quomodo id factum est!?
  Respondit Tommy:
  - Cogito - ergo existo!
  Annika exclamavit:
  "Bene, frater meus recte coniecturavit! Nunc, vade, promissum imple, et fuge, et Carolum XII adiuva ut vincat!"
  Pippi Calzalonga confirmavit:
  - Prorsus! Si promisisti, serva!
  Oleg notavit:
  - Quid de eo quod triennium exspectant quod promissum est? Aut etiam tria saecula?
  Tommy exarsit:
  "Minime! Statim volabimus!
  " Margarita animadvertit.
  "Terminus ad promissum implendum non definitus est! Memento quomodo in pellicula animata Petya et Lupus, contractus cum Likho sine termino definito signatus est!"
  Annika exclamavit et, nudis pedibus pulsans, exclamavit:
  - Hoc omnino non est iustum! Age, Carolo auxilium fer!
  Pippi Calzalonga respondit et rem summatim exposuit:
  "Sane Carolo XII auxilium feremus! Sine eo vivere non possumus! Sed nunc, hoc munus aggrediamur: Bellum Orbis Terrarum Tertium - URSS ex una parte, Civitates Foederatae Americae ex altera!"
  Oleg murmuravit:
  - Contra URSS non pugnabo!
  Annika exclamavit:
  - Et contra Civitates Foederatas Americae non pugnabo!
  Margarita annuit:
  - Ita, hic dissentiunt! Omnes contra Hitlerum uniti sumus, sed hoc in casu, puto Pippium magis pro America esse!
  Puella heroina pelliculae respondit:
  - Etiam sortes hic iacere possumus! Ego in hoc casu omnino neutralis sum!
  Tommy suasit:
  - Tum contra Hitlerum pugnemus, qui totum mundum occupavit! Hoc multo melius erit quam aliae cogitationes!
  Oleg accepit et cecinit:
  Homines pacifici sumus, sed tramen nostrum armatum ad celeritatem lucis accelerare potuit. Pro crastino sereno pugnabimus, et capita nostra collidemus!
  Margarita huic obstitit:
  - Melius est osculari! Et amare se invicem!
  Pippi Longstocking rem summatim dixit:
  Gloria immortalis in proeliis parta est,
  Pro Suecia, Patria, una cum Russia...
  Victoriam in omnibus generationibus adsequemur,
  Et mihi crede, feliciores homines in universo erimus!
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 Ваша оценка:
Связаться с программистом сайта.

Новые книги авторов СИ, вышедшие из печати:
О.Болдырева "Крадуш. Чужие души" М.Николаев "Вторжение на Землю"

Как попасть в этoт список

Кожевенное мастерство | Сайт "Художники" | Доска об'явлений "Книги"