Аннотация: Pippi Langkous en haar vrienden Tommy en Annika belanden in de tijd van het tsaristische rijk van Nicolaas II. Dit magische kinderteam helpt de Russisch-Japanse oorlog te winnen en redt zo tsaristisch Rusland van revolutie, diverse rellen en onrust.
Pippi Langkous redt Nicolaas II
ANNOTATIE.
Pippi Langkous en haar vrienden Tommy en Annika belanden in de tijd van het tsaristische rijk van Nicolaas II. Dit magische kinderteam helpt de Russisch-Japanse oorlog te winnen en redt zo tsaristisch Rusland van revolutie, diverse rellen en onrust.
HOOFDSTUK 1
De kinderen speelden weer een avonturenspel met Pippi. Het toeval wilde dat ze erin geslaagd waren de stadsbank te beroven. Het sterkste meisje ter wereld sprong op en neer en spetterde door de plassen met haar blote, kinderlijke voeten. Ze bestuurde een jacht dat ze zelf had gebouwd. Pippi draaide haar jacht rond en zong:
Hoe we leefden, vechtend,
En zonder angst voor de dood...
Zo zullen jij en ik vanaf nu leven...
Mijn vader is een edelman, een prins.
En de deal ging niet door.
In de zeegolven en het woedende vuur,
En in een woedende, woedende brand!
En ze knipoogde naar de jongen en het meisje die aan de kust stonden, met een strak gespannen vislijn waaraan een monsterachtige vlieger hing. Pippi was erg blij. Tijdens hun laatste avontuur had ze haar vader bevrijd uit de klauwen van zeerovers. En dat was geweldig. Maar natuurlijk gingen ze weer uit elkaar. En daar zat wijsheid in. Als kinderen dicht bij elkaar wonen, of liever gezegd bij hun ouders, raken ze er snel op uitgekeken, beginnen ze ruzie te maken en voordat je het weet, haten ze elkaar.
Ouders en kinderen kunnen inderdaad soms de meest onverzoenlijke vijanden zijn. Daarom wilde Pippi niet veel tijd doorbrengen met haar vader, die ze van een vreselijk lot had gered. Rovers hadden haar vader bijna laten verhongeren. Hoewel een beetje diëten deze koning van de Zuidzee wel goed deed en hem hielp af te vallen.
Maar Pippi heeft ook een moeder. En zij is ook een belangrijk persoon, een heks die over krachtige magie beschikt. Maar ze erkent haar dochter niet, en Pippi heeft een uiterst ijzige relatie met haar. Hoewel magie iets prachtigs is. Dus waar haalt dit meisje toch die fenomenale fysieke kracht vandaan?
Ze moet als baby in een of ander toverdrankje hebben gebaad, hoewel ze zich niet meer herinnert welk. En wat zou er gebeuren als een gewone sterveling zo'n magisch elixer zou drinken?
Tommy en Annika zijn lieve kinderen, maar verder vrij gewoon, zonder bijzondere talenten, behalve misschien een rijke fantasie en het vermogen om te schrijven. En Pippi heeft het in ieder geval erg leuk met ze.
Hier is Tommy in een korte broek, het is warm en zonnig weer. De jongen roept iets en trekt aan een touwtje. Het is best grappig.
Annika lacht en roept:
- Hoera! De draak stijgt nog hoger!
Kinderen schuifelen rond op sandalen, blijkbaar verlegen om op blote voeten te lopen, zoals Pippi, en denken misschien dat ze te arm zijn. Vooral omdat Zweden, als noordelijk land, over het algemeen geen bijzonder hete zomers heeft. Maar de winters zijn ook niet ijskoud, dankzij de Golfstroom.
Pippi stuurde haar kleine jacht naar de kust en meerde aan. Ze kondigde opgewekt aan:
- Weet je, mijn moeder is helemaal niet dood, en ze is ook helemaal geen engel!
Annika riep vol vreugde uit:
- Wat geweldig dat ze nog leeft! En jij bent geen wees!
Tommy merkte op:
- Ik dacht ook dat de moeder van zo'n fysiek sterke meid niet zomaar kon sterven!
Pippi giechelde en antwoordde:
- Dus ze heeft me iets gestuurd!
En het heldhaftige meisje greep de fles bij de hals met haar blote tenen en gooide hem hoog in de lucht. Pippi had onlangs besloten haar schoenen helemaal aan de kant te zetten en haar benen net zo effectief te gebruiken als haar handen! En inderdaad, ze gooide de fles en ving hem weer op.
Tommy riep uit:
Maar je had echt niet moeten weigeren om in het circus te werken! Je zou van onschatbare waarde zijn geweest!
Het heldinnetje antwoordde eerlijk:
- Ik houd er niet van om bazen en meerderen boven me te hebben! Ik ben liever mijn eigen baas!
Annika piepte en merkte op:
- Nou ja, dat is geweldig! Om cool te worden en jezelf te zijn!
Pippi giechelde en merkte op:
- Trek je schoenen uit! We gaan oefenen met gooien met onze tenen. Ik heb het gevoel dat we binnenkort een paar hele spannende avonturen gaan beleven.
En het heldinnenmeisje pakte de vis en ving hem met haar blote tenen. De vis vloog door de lucht, zijn zilveren schubben glinsterden in de zon.
De jongen vroeg met een lieve blik:
- Misschien moet je de fles openmaken? Eens kijken wat je moeder heeft gestuurd.
Pippi giechelde en sprong op, maakte een salto en landde vervolgens behendig, waarna ze antwoordde:
- Nee! Dat doen we later wel! Voor nu leer ik je hoe je messen kunt gooien met je blote voeten!
En het heldhaftige meisje sprong op het strand. Toen draaide ze rond als een tol. Ze deed dit op de punt van haar voet, terwijl ze behendig met haar andere voet kiezels van het strand opraapte en weggooide. Ze raakte de kraaien, waardoor ze hun veren verloren, angstig kraaiden en wegvlogen.
Pippi lachte en zong:
Kar, kar, kar, kar,
De kraaien krijsen...
Ze hebben zo'n talent.
De koning heeft prachtige tronen.
En ze hebben maar één kreet: kar!
Waarop het meisje stopte en riep:
- Nou, kom op, doe je schoenen uit, anders doe ik het zelf wel!
Tommy en Annika zagen dat Pippi het meende en maakten geen ruzie. Zeker niet omdat het warm en zonnig weer was. En de kinderen lachten toen de kleine steentjes op de rivieroever in hun blote voetzolen prikten.
Het heldhaftige meisje tjilpte:
Versterk jezelf als je gezond wilt blijven.
Probeer het zonder dokters te doen...
Daarna pakte ze met haar blote tenen een plat steentje en gooide het zo behendig dat het een boog beschreef en weer bij Pippi terechtkwam.
Het meisje piepte:
- Nou, hoe is het?
Tommy antwoordde vol bewondering:
- Koel!
Pippi zei streng:
- Nu is het jouw beurt!
De jongen probeerde onhandig een plat steentje met zijn kindervoetje op te rapen, maar het gleed uit zijn blote tenen. Toen probeerde Tommy het opnieuw, en weer mislukte het. Pas bij de derde poging lukte het de jongen om het steentje met zijn kindervoetje vast te pakken.
Pippi bestelde:
- Gooi het!
Tommy tilde zijn been op en gooide het, maar verloor onmiddellijk zijn evenwicht en viel.
Enkele kinderen die in de verte rondliepen, barstten in lachen uit. Penny grinnikte ook en merkte op:
"Ja, je bent misschien klein, maar je bent zo onhandig als een nijlpaard!"
Tommy had weliswaar een lichte kneuzing aan zijn knie, maar behield zijn gevoel voor humor en zong:
Alles vereist vaardigheid.
Verharding, training!
Bij elke mislukking,
Weet hoe je je moet verdedigen!
Pippi knikte instemmend:
- Je spreekt goed! Nou, nu ben je Annika!
Ook het meisje had moeite om het steentje de eerste keer met haar blote tenen te vangen. En toen hij het gooide, lukte het haar ternauwernood om haar evenwicht te bewaren, met haar armen gestrekt. Het steentje vloog echter maar een meter ver voordat het neerviel.
Pippi merkte op:
- Het vrouwelijk geslacht heeft het sterkere geslacht overtroffen!
Tommy riep:
- Laat me het nog eens doen!
Deze keer pakte de jongen het platte steentje behendiger op en gooide het over het water. Niet erg succesvol, maar het vloog deze keer wel verder.
Pippi knikte instemmend en zei:
Studeer, studeer en studeer nog eens!
De jongen en het meisje begonnen te oefenen. Ze raapten kiezelstenen op - gelukkig waren er genoeg langs de kust, en nog dicht ook - en gooiden ze. En het lukte ze - redelijk.
Pippi schoot af en toe op de kraaien, maar niet dodelijk, waardoor ze veren verloren en gingen zingen:
Zwarte raaf in het aangezicht van de dood,
Het slachtoffer wacht tot middernacht...
Zwarte raaf, bewaker van de onsterfelijkheid,
Hij zal je bij het graf ontmoeten!
Sommige jongens trokken ook hun schoenen uit en begonnen stenen te gooien. Kindergelach was te horen, en soms gebruikten ze zelfs hun vuisten.
Tommy merkte op:
Een slecht voorbeeld is besmettelijk!
Annika stelde een tegenvraag:
- Waarom is dat erg? We maken ons klaar voor nieuwe gevechten en avonturen!
De jongen antwoordde logisch:
"Wat weerhoudt je ervan om een steen of een mes met je hand te gooien? Met je voet kun je nooit iets zo nauwkeurig gooien!"
Pippi maakte bezwaar:
- Hoe kan dit nu nog niet gebeuren!
En het heldinnetje pakte het steentje, greep het met haar blote voet vast en gooide het zo dat het langs de dikke horzel vloog en hem doormidden brak.
De jongens en meisjes klapten in hun handen en floten bewonderend.
Tommy veranderde echter niet van gedachten:
"Pippi is een fenomeen! Maar wij zijn gewone kinderen, wij kunnen dat niet! Weinig volwassenen kunnen wat zij doet!"
De jongen in de spijkerbroek riep uit:
Ze is een supermeisje! Als ze maar kon leren vliegen!
Pippi liet haar tanden zien en antwoordde:
- Ik zal het leren! Mijn moeder kan vliegen!
Is zij een engel?
De heldin brulde:
- Nee, ze is een heks! En de machtigste heks ter wereld!
Annika vroeg:
- Kwaad of goed?
Pippi antwoordde met een zucht:
- Anders! Maar vaker slecht dan goed! Maar soms helpt het goede mensen!
Tommy bevestigde dit met een knikje van zijn blonde hoofd:
Het is goed als ze mensen helpt, dan zal ze goede bekendheid verwerven!
Pippi reageerde door op haar handen te gaan staan en te zingen:
- Wie helpt mensen?
Hij verkwist zijn tijd...
Met goede daden,
Je kunt niet beroemd worden!
Daarna lachte hij zo lieflijk. Een paar politieagenten verschenen aan de kust. Ze droegen uniformen en helmen. Ze begonnen te fluiten.
Pippi stond op en vroeg:
- Wat een beweringen, agenten!
De agent mompelde:
Waarom jaag je de kraaien weg?
Het heldinnetje lachte en antwoordde:
- Maar zijn dat wel echt kraaien? Het zijn eigenlijk demonen die uit de onderwereld zijn ontsnapt! Zie je dat dan niet? En hun stemmen klinken echt demonisch!
De agenten lachten en een ander vroeg:
- Hebben jullie het niet koud op blote voeten, kinderen?
Tommy antwoordde:
- Nee! Het is juist fijn dat het warm weer is!
- Pas op, anders stoot je je benen eraf!
En het stel draaide zich om; ze zaten op een soort half-mechanische, half-gemotoriseerde scooter. En alles begon te zoemen.
Pippi giechelde en merkte lachend op:
En ik wil, ik wil, ik wil, ik wil, nogmaals,
Ren over de daken en jaag op duiven...
Plaag de jongens, geef ze een tikje...
Rijd met een scooter alle palen omver!
Tommy merkte met een glimlach op:
- Misschien moeten we even naar de kiosk rennen om een ijsje te kopen?
Pippi giechelde en tjilpte:
Iets doen dat volkomen verkeerd is.
Het is nog zoeter dan ijs!
Annika merkte terecht op:
Als iedereen doet wat niet mag, dan wordt het binnenkort onmogelijk om over straat te lopen vanwege het vuil en de viezigheid!
Tommy bevestigde:
Hoewel orde saai kan zijn, is het onmogelijk om zonder te leven!
Pippi merkte terecht op:
- Precies - we hebben een gulden middenweg nodig. De balans tussen anarchie en dictatuur is democratie!
Een van de jongens merkte op:
- Je bent slim! Je bent vast een uitstekende student!
Pippi schudde haar hoofd:
- Ik ga niet naar school!
De jongens vroegen in koor:
- Waarom?
Het heldinnetje zong:
Wat voor soort schoolleven is dit?
Waar er elke dag een toets is,
Optellen, delen,
Tafel van vermenigvuldiging!
Tommy zong als antwoord:
Als er geen scholen waren,
Waar zou iemand naartoe gaan...?
Tot welke mate zou iemand gezonken zijn?
Ik zou weer een wild dier worden!
En de jongen gooide dit keer, op blote tenen, de steentjes behoorlijk nauwkeurig en raakte de kraai, die een paar veren verloor.
Pippi zei serieus:
- Je bent zo slim, maar je bent vergeten dat je niet op kraaien mag schieten!
Tommy piepte:
- Waarom gilt die blaster wel en die van jou niet? Je bent ze toch zelf gaan achtervolgen!
De heldin merkte het op:
- En ik ben een hooliganmeisje! Kinderen, volg mijn voorbeeld niet! Ik ben heel stout!
En Pippi strekte haar hand uit en greep Tommy's neus vast met haar blote tenen. De jongen gilde; het deed echt pijn, en het meisje bezat een enorme kracht. Annika schreeuwde:
- Wat ben je aan het doen? Je rukt zijn neus eraf!
Pippi liet los en tjilpte:
Moge de hemel hulp bieden.
En vooruitgang staat niet ter discussie...
Je zult in wonderen geloven.
Dan zou je wel eens met lege handen kunnen komen te staan!
Tommy's neus was inderdaad erg opgezwollen en zag eruit als een pruim. En het deed duidelijk pijn.
Pippi knikte opnieuw instemmend:
- Ja, ik ben schadelijk, walgelijk, ik ben schadelijk, extreem schadelijk! En mijn moeder is schadelijk, gewoon Satan!
Tommy zei met tranen in zijn ogen:
Wat als mijn ouders me vragen wie mijn neus zo heeft opgeblazen?
Het heldhaftige meisje zei vol zelfvertrouwen:
- Het geneest wel voor de bruiloft! In de tussentijd kun je misschien iets anders doen!
Annika vroeg met een kinderlijke glimlach:
Wat moeten we doen?
Pippi stelde voor:
"Laten we een spelletje spelen. We gooien stenen hoog en tellen ze. Degene wiens steen als laatste de grond raakt, wint, en alle anderen krijgen een klap!"
De jongens werden meteen verdrietig en begonnen te gillen:
- Nee! Nee! Nee! Dit kan zo niet! Onze voorhoofden zijn niet van gietijzer gemaakt!
Pippi lachte en merkte op:
- Dat is het sterkere geslacht! Bang zijn voor een klein meisje!
Een van de blonde jongens antwoordde:
- Je hebt de kracht van een olifant!
Het heldinnetje lachte en zong:
Ik ben Pippi Superman.
Ik heb geen hulp nodig...
Ik leg het zo meteen neer.
Woeste olifant!
Als een leeuw sluip ik in de duisternis.
Ik zwem als een platvis...
En een reukvermogen zoals dat van een hond.
En een oog als dat van een arend!
Daarna ging Pippi weer op haar handen staan, gooide een paar steentjes op haar blote, kinderlijke voetzolen en begon te jongleren.
En het zag er erg gaaf en expressief uit.
Annika probeerde een handstand te doen, maar verloor haar evenwicht en viel. Tony hielp haar toen overeind en het meisje wist zich, met de jongen die haar blote voeten vasthield, op de een of andere manier op te trekken. Maar de handstand was moeilijk en Annika zakte weer in elkaar.
Pippi merkte op:
"Jullie kinderen moeten trainen. De vrienden van Supergirl horen niet zo zwak te zijn. Jullie maken jezelf en mij te schande!"
Tony mompelde als antwoord:
Zweedse jongen, neem het zwaard in je handen,
Laat je eer niet vertrapt worden door schaamte...
Er zal een stuk land voor de vijand zijn.
Ik geloof dat het keerpunt binnenkort zal aanbreken!
Pippi merkte met een goedmoedige blik op:
- Je schrijft goed, kleine Byron, maar je moet nog wel wat oefeningen doen!
Anniki knikte:
- Wij zijn er klaar voor!
De andere jongens en meisjes bevestigden dit door met hun blote voeten te stampen:
- Natuurlijk, absoluut!
Pippi zong, terwijl ze ronddraaide als een tol:
Een, twee, drie, vier, vijf,
Bereken in de juiste volgorde...
We zullen de kinderen tellen.
Het opladen begint!
En ze begon instructies te geven. Eerst hurkten de kinderen neer met hun armen voor zich uitgestrekt, daarna deden ze andere oefeningen. En ze zagen er blij en tevreden uit.
Pippi zong opnieuw en knipoogde:
Eén strike, twee strikes,
Hij wankelt...
Eén strike, twee strikes,
Hij ligt maar wat rond te hangen...
Eén plank, twee planken,
De doodskist wordt gemaakt.
Eén spatel, twee spatels,
Het gat wordt gegraven!
Tommy protesteerde en stampte woedend met zijn blote voet:
- Nee! Dit zijn slechte en kwaadaardige liedjes, die mogen we niet zingen!
Annika bevestigde:
- Precies, je moet iets zingen dat vriendelijker en oprechter klinkt, bijvoorbeeld...
En het meisje tjilpte:
Jongens rennen over het veld.
De zon schijnt vol vreugde op iedereen...
Kinderen springen als konijntjes.
Ik geloof dat de jongeren geen problemen zullen ondervinden!
Pippi protesteerde en stampte zo hard met haar blote, kinderlijke voet dat er een steentje onder haar ronde hiel verkruimelde:
- Nee! Dit kan niet! De wereld is wreed en vol schurken, en het kwaad moet gestraft worden! Het goede moet met vuisten terugslaan!
Een van de jongens merkte op:
Als je je niet verdedigt, word je gegarandeerd een buitenstaander en zullen zelfs de meisjes je in elkaar slaan!
Pippi draaide zich om en zong:
Iedere man wordt als krijger geboren.
Het gebeurde dus dat de gorilla de steen meenam...